Wymyślne ryby i odmiany z długimi płetwami: specjalna opieka, której wymaga ich budowa ciała

Szybka odpowiedź

Długie płetwy są ciężkie, a ryba, która musi wkładać wysiłek w pływanie, ma mniejsze rezerwy energii na wszystko inne.

Wymyślne złote rybki, pokazowe ryby betta, wymyślne gupiki oraz formy z długimi płetwami zwykłych gatunków nie są chore. Mają po prostu inną budowę ciała, a ten kształt zmienia wymogi dotyczące zbiornika, pokarmu, towarzyszy oraz tego, co uznajemy za normę.

Cechy, dla których ludzie je kupują, są formą kompromisu. Długie płetwy ograniczają wydajność pływania. Ciało w kształcie jaja uciska jelita i pęcherz pławny. Narośl (wen) wyrasta na oczach. Wyłupiaste oczy znajdują się poza ochroną czaszki. Żadna z tych cech nie jest chorobą, ale każda z nich zwiększa koszt zwykłego błędu.

• Nigdy nie przycinaj płetw ryby ani narośli (wen) złotej rybki w domu. Obie są żywą, unaczynioną tkanką.
• Zmniejsz prąd wody, nie ruch powierzchni. Ryby z długimi płetwami wyczerpują się w silnym nurcie, ale wciąż potrzebują wymiany gazowej na powierzchni.
• Krótkie, wymyślne złote rybki wymagają tonącego, namoczonego wcześniej pokarmu podawanego na odpowiedniej głębokości, ponieważ większość problemów z pływalnością zaczyna się od łapania powietrza przy powierzchni.
• Nigdy nie trzymaj wymyślnych złotych rybek z odmianami o pojedynczym ogonie. Te drugie jedzą pierwsze, pływają szybciej i zjedzą pokarm, zanim wymyślna ryba do niego dotrze.
• Każdy ostry przedmiot, każdy wlot filtra z silnym ssaniem oraz każda plastikowa roślina to ryzyko podartej płetwy lub uszkodzonego oka.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego kształt zmienia sposób opieki

Selektywna hodowla ozdobnych ryb pod kątem wyglądu działa tak samo, jak u psów. Naprawienie przesadnej cechy oznacza radzenie sobie ze wszystkim, co ona za sobą pociąga.

Długie płetwy zwiększają opór bez zwiększania mocy.

Złota rybka veiltail czy betta typu rosetail ma znacznie większą powierzchnię ciała za sobą niż ryby, z których została wyhodowana, przy tych samych mięśniach. Każdy ruch kosztuje więcej energii. W praktyce objawia się to rybą, która męczy się w prądzie, późno dociera do pokarmu, nie może uciec przed napastnikiem i odpoczywa na podłożu lub liściu znacznie częściej niż ryba typu dzikiego.

Długie płetwy stanowią też większą powierzchnię narażoną na uszkodzenia. Podarta tkanka płetwy to otwarta rana, a otwarta rana w wodzie z podwyższonym ładunkiem organicznym to miejsce, gdzie zaczynają się infekcje bakteryjne.

Skrócone ciało uciska wszystko w środku.

Okrągłe ciało wymyślnej złotej rybki to kręgosłup, który został skrócony bez skracania narządów. Jelita składają się w mniejszej przestrzeni, a pęcherz pławny, który jest dwukomorowym narządem gazowym służącym do precyzyjnej kontroli pływalności, znajduje się w zniekształconej pozycji.

Dodaj do tego pokarm, który pęcznieje, lub powietrze połknięte przy powierzchni, a układ bez wolnej przestrzeni staje się niestabilny. Dlatego problemy z pływalnością tak często występują w tych odmianach i są rzadkie u pospolitych złotych rybek w tym samym zbiorniku.

Narośl (wen) ciągle rośnie.

Kaptur u odmian oranda, ranchu czy lionhead to rozrośnięta tkanka naskórka. Nie zatrzymuje się na atrakcyjnym rozmiarze. U starszych ryb zarasta oczy, ograniczając widzenie, oraz nozdrza, co ma znaczenie, ponieważ złote rybki szukają pokarmu częściowo węchem.

Zagłębienia zatrzymują też detrytus. Jakość wody, którą ryba z gładką głową toleruje, wywołuje zaczerwienienie, owrzodzenia i infekcje między fałdami dużej narośli.

Wyłupiaste oczy tracą ochronę.

Oko teleskopowe siedzi na tkankowej łodydze poza linią czaszki, a oko balonowe ma przed sobą worek wypełniony płynem. Oba są uderzane przez rzeczy, z którymi oko zwykłej ryby nigdy nie miałoby kontaktu: krawędzie skał, liście plastikowych roślin, siatkę, wlot filtra lub pysk ciekawskiego towarzysza.

Widzenie u tych odmian jest słabe i podatne na uszkodzenia, co zmienia sposób, w jaki szukają pokarmu i jak wchodzą w interakcje z szybszymi rybami.

Utrata płetwy grzbietowej oznacza utratę stabilności.

Ranchu, lionhead i odmiany celestial nie mają płetwy grzbietowej. Płetwa grzbietowa to kil, który utrzymuje rybę w pionie. Bez niej prąd, który inna złota rybka ignoruje, przewraca rybę, która musi stale pracować, aby zachować poziom.

Odróżnianie cechy od choroby

Dowiedz się, jak wygląda Twoja ryba, gdy jest zdrowa, patrząc z boku, w dobrym świetle. Prawie każda ocena poniżej to porównanie z tą bazą.

Tutaj właściciele wymyślnych odmian często mylą się w obie strony, traktując normalną budowę jako chorobę lub lekceważąc prawdziwą chorobę jako „taki już jej urok”.

Dwa porównania, które najwcześniej wykrywają prawdziwą chorobę, to test odstających łusek na puchlinę (najlepiej widać, patrząc na rybę z góry) oraz test brzegu płetwy, który sprowadza się do pytania, czy zewnętrzna krawędź wygląda jak płetwa, czy jak coś innego.

Zbiornik pasujący do ryby z ograniczeniami

Zmniejsz prąd wody, zachowaj ruch powierzchni.

To dwie różne rzeczy, a ich mylenie powoduje uduszenie ryb. Ryby długopłetwe i bezgrzbietowe potrzebują niskiego ruchu wody tam, gdzie pływają, ale nadal potrzebują rozbijania powierzchni, aby tlen mógł się dostać, a dwutlenek węgla wydostać. Użyj deszczowni skierowanej wzdłuż tylnej szyby lub na powierzchnię, przegrody filtra lub szerszego wylotu, zamiast po prostu skręcać filtr.

Usuń wszystko, co ostre.

Skały z krawędziami, ozdoby z żywicy z cienkimi wypustkami, drewno z drzazgami, a przede wszystkim plastikowe rośliny. Liście plastikowych roślin mają twarde krawędzie i formowane szwy, które szarpią płetwy i drapią wyłupiaste oczy. Jedwabne i żywe rośliny tego nie robią.

Zabezpiecz wloty.

Prefiltr gąbkowy na wlocie filtra zatrzymuje długą płetwę lub worek oka balonowego przed wciągnięciem w szczelinę. Ta jedna zmiana zapobiega większości urazów w tej grupie.

Wybierz podłoże zarówno pod kątem pyska, jak i płetw.

Wymyślne złote rybki przeszukują podłoże i nabierają żwir, a ryba o krótkim ciele, która połknie kawałek żwiru, ma mniej miejsca, by go przepchnąć. Gładki piasek lub kamienie zbyt duże, by zmieściły się w pysku, to dwie bezpieczne opcje.

Wybieraj towarzyszy z rozwagą.

Unikaj znanych obgryzaczy płetw. Unikaj szybkich, żarłocznych gatunków, które zjedzą pokarm, zanim wolna ryba dotrze na miejsce. Nigdy nie mieszaj wymyślnych złotych rybek z pospolitymi lub odmianami typu comet, które są szybsze, mają dłuższe ciało i wyprzedzą je przy każdym karmieniu.

Uważaj na zbrojniki trzymane z wolno poruszającymi się, wysokimi rybami. Niektóre mogą skrobać boki wolnej ryby, uszkadzając warstwę śluzu i otwierając skórę na infekcje.

Utrzymuj wyższe standardy jakości wody niż zazwyczaj.

Ryba z ograniczeniami ma mniejsze rezerwy. Ładunek azotanów i nagromadzenie materii organicznej, które solidna ryba ignoruje, spowodują degradację płetw, stan zapalny narośli i spowolnią gojenie u wymyślnej odmiany. Większe i częstsze podmiany wody są właściwą odpowiedzią na uszkodzenia płetw znacznie częściej niż leki.

Szczególnie dla ryb betta.

Głębokość, prąd i ciężkie płetwy to złe połączenie. Betta musi dotrzeć do powierzchni, aby zaczerpnąć powietrze przez narząd labiryntowy, a ryba z ciężkimi płetwami w głębokim zbiorniku z silnym prądem może się naprawdę wyczerpać podczas tej czynności. Utrzymuj niski przepływ i zapewnij szerokie liście lub hamak do odpoczynku blisko powierzchni. To funkcjonalny sprzęt, a nie dekoracja.

Karmienie ryb o krótkim ciele

Problemy z pływalnością u wymyślnych złotych rybek to w większości problem z karmieniem w medycznym przebraniu.

Przestań podawać pokarm pływający. Ryba, która je przy powierzchni, połyka powietrze z każdym kęsem, a połknięte powietrze w skompresowanej jamie ciała jest najczęstszą przyczyną unoszenia się po posiłku.

Namaczaj granulat. Suche, ekstrudowane granulki pęcznieją po zjedzeniu. Namoczenie ich w wodzie z akwarium, aż całkowicie napęcznieją przed podaniem, eliminuje ten proces wewnątrz ryby.

Podawaj na głębokości. Tonący pokarm podawany poniżej powierzchni trzyma pysk z dala od powietrza.

Podawaj mniejsze porcje częściej. Jeden duży posiłek rozpycha jelita, które nie mają miejsca na rozciągnięcie.

Dołącz materię roślinną. Blanszowany groszek bez skórki, blanszowana cukinia i podobne pokarmy są powszechnie stosowane do pobudzenia leniwych jelit, a wielu opiekunów wprowadza regularny dzień warzywny dla ryb podatnych na problemy z pływalnością.

Uważaj na temperaturę. Trawienie u złotych rybek zwalnia wraz ze spadkiem temperatury wody. W nieogrzewanym zbiorniku zimą ten sam posiłek zalega w jelitach dłużej, a odmiany o krótkim ciele stają się bardziej podatne na problemy z pływalnością dokładnie w tym okresie.

Jeśli problemy z pływalnością utrzymują się między posiłkami, pogarszają się przez tygodnie lub towarzyszy im brak apetytu, zaciśnięte płetwy lub zmiana w odchodach, problem przestał być dietetyczny i wymaga właściwego zbadania.

Obsługa i codzienna opieka

Nie łap ryb długopłetwych siatką. Siatka rwie płetwy, a wyjęcie ryby w powietrze sprawia, że jej własny ciężar ciągnie w dół na promienie płetw. Użyj sztywnego pojemnika: nakieruj rybę do dzbanka lub pudełka pod wodą i wyjmij pojemnik, gdy ryba wciąż jest w wodzie.

Nie goń ryby. Zestresowana, wyczerpana długopłetwa ryba łatwiej wpada na wystrój, co prowadzi do uszkodzeń oczu.

Sprawdzaj płetwy co tydzień. Patrz szczególnie na zewnętrzne krawędzie, a nie na ogólny kształt. Fotografuj je z boku, z tej samej odległości, aby móc porównać.

Sprawdzaj narośl (wen) co miesiąc. Szukaj zaczerwienień tam, gdzie fałdy się stykają, zmiany tekstury oraz tego, czy zaczyna nachodzić na oczy lub nozdrza.

Sprawdzaj oczy co tydzień w odmianach teleskopowych i balonowych, pod kątem zmętnień, zadrapań lub zmiany rozmiaru/kształtu worka.

Obserwuj karmienie, nie tylko rybę. Najbardziej pożyteczne trzydzieści sekund, jakie spędzisz, to patrzenie na karmienie i sprawdzenie, czy Twoja wymyślna ryba w ogóle coś dostaje.

Wybór kolejnej ryby

Dotkliwość cechy to dotkliwość opieki.

Umiarkowana odmiana fantail z ciałem, którym może poruszać, i oczami osadzonymi w głowie wiedzie znacznie łatwiejsze życie niż betta typu rosetail z płetwami tak ciężkimi, że ryba ciągle odpoczywa, lub ranchu z naroślą (wen) już zarastającą oczy.

Przy zakupie patrz, czy ryba potrafi pływać poziomo bez wysiłku, czy utrzymuje się w poziomie, czy oczy są czyste i niezasłonięte oraz czy konkuruje o pokarm w zbiorniku sklepowym. Ryba, która już zmaga się z problemami w sklepie, nie poprawi się w domu.

Nie ma nic złego w wyborze mniej ekstremalnej wersji. To ta sama decyzja, którą podejmuje rozsądny nabywca, wybierając psa z kufą.

Rutyna utrzymująca wymyślną rybę w zdrowiu

Czego nigdy nie robić

Nie przycinaj płetw. To żywa tkanka, cięcie boli i krwawi, a podarte płetwy dobrze odrastają, gdy woda jest właściwa, a przyczyna usunięta.

Nie przycinaj ani nie wyrywaj narośli (wen). Obficie krwawi, a fałdy łatwo ulegają infekcjom.

Nie używaj plastikowych roślin ani ostrych ozdób przy żadnej długopłetwej lub wyłupiastej rybie.

Nie trzymaj wymyślnych złotych rybek z rybami o pojedynczym ogonie, ani z szybkimi, żarłocznymi lub podgryzającymi gatunkami.

Nie podawaj płatków pływających ani suchego, nienamoczonego granulatu krótkim rybom.

Nie łap długopłetwej ryby siatką ani nie wyjmuj jej w powietrze. Przenoś ją w wodzie w pojemniku.

Nie sięgaj najpierw po leki, gdy płetwy wyglądają na poszarpane. Przetestuj wodę, znajdź przyczynę fizyczną i popraw warunki. Większość uszkodzeń płetw w tych odmianach wynika z mechaniki lub jakości wody, a leczenie zdrowego filtra powoduje drugi problem.

Nie zakładaj, że ryba, która dużo odpoczywa, jest leniwa. W tej grupie to często ryba, która nie może pozwolić sobie na pływanie.

Kiedy szukać pomocy

Szukaj porady weterynarza wodnego lub doświadczonego akwarysty niezwłocznie w przypadku brzegów płetw, które cofają się, są odbarwione lub rozmyte, dla oka, które stało się mętne, uszkodzone lub wypukłe tylko z jednej strony, dla pękniętego worka oka balonowego oraz zaczerwienienia lub owrzodzenia w narośli (wen).

Działaj pilnie w przypadku ryby, która nie potrafi się wyprostować, nie może dotrzeć do powierzchni lub przestała jeść, oraz dla każdej ryby, której łuski odstają od ciała.

Zanim poprosisz o pomoc, zbierz informacje, które faktycznie odpowiadają na pytanie: wyniki testów na amoniak, azotyny, azotany i pH wraz z wiekiem zestawu testowego, objętość akwarium, czas jego działania, układ filtra i przepływu, pełna lista towarzyszy, co i jak często podajesz do jedzenia, co zmieniło się ostatnio oraz wyraźne zdjęcie całego ciała ryby z boku plus zbliżenie na dotknięty obszar.

Dla odmian wymyślnych dodaj jeszcze jedną informację, o której ludzie zawsze zapominają: dokładną odmianę. Ranchu, oko balonowe i comet z tym samym objawem mogą wymagać innej odpowiedzi, a kształt ryby jest częścią diagnozy.