Psy: niedowaga, znalezienie przyczyny i bezpieczne przybieranie na wadze

Szybka odpowiedź

Niedowaga u psa jest objawem, a nie błędem w żywieniu, chyba że masz pewność, iż otrzymuje on mniej pożywienia, niż potrzebuje. Dodawanie jedzenia psu, który traci na wadze mimo normalnego apetytu, niczego nie naprawi i opóźni znalezienie przyczyny problemu.

Istnieją tylko trzy powody, dla których pies chudnie: dostaje za mało kalorii, wchłania za mało składników odżywczych lub zbyt dużo traci bądź spala. Ustalenie, z którym z tych trzech mechanizmów masz do czynienia, zawęża ogromną listę możliwych przyczyn do jednej możliwej do opanowania i jest to coś, co Właściciel może zacząć robić jeszcze przed wizytą.

Pies, który opróżnia miskę, a mimo to traci na wadze, wysyła sygnał, że problem leży głębiej niż apetyt.

• Pies, który dobrze je, a mimo to traci na wadze, jest bardziej pilnym przypadkiem niż ten, który przestał jeść.
• Utrata tkanki tłuszczowej i ubytek masy mięśniowej to różne problemy o różnych przyczynach. Sprawdzaj jedno i drugie.
• Ulewanie to nie wymioty, a różnica ta wskazuje na zupełnie inne choroby.
• Psa w stanie silnego wychudzenia nie wolno od razu karmić do syta. Zbyt szybkie przywrócenie żywienia może zabić.
• Charty z natury wyglądają na szczupłe, inne rasy nie powinny tak wyglądać.

:::danger
Nie karm do woli psa silnie wychudzonego lub zagłodzonego.

Kiedy organizm, który funkcjonował dzięki spalaniu tłuszczu i mięśni, nagle otrzymuje węglowodany, insulina gwałtownie wtłacza fosforan, potas i magnez do komórek. Poziom tych minerałów we krwi drastycznie spada, co może doprowadzić do rozpadu krwinek czerwonych, głębokiego osłabienia mięśni, niewydolności oddechowej i śmiertelnych zaburzeń rytmu serca, zazwyczaj w ciągu pierwszych kilku dni. Jest to zespół ponownego odżywienia. Zagłodzony Zwierzak potrzebuje planu Leczenia ustalonego przez Weterynarza, obejmującego małe, odmierzone porcje i monitorowanie krwi, a nie pełną miskę.
:::

Decyzja w 60 sekund

Trzy mechanizmy

Za mało trafia do środka.

Czasem to po prostu arytmetyka: pies dostaje mniej, niż spala, co jest częste u psów pracujących, przebywających na zewnątrz zimą, suk karmiących oraz psów, których porcje ustalono lata temu i nigdy nie weryfikowano.

Częściej jednak coś przeszkadza. Choroby zębów i ból jamy ustnej sprawiają, że gryzienie jest nieprzyjemne, a psy dobrze to ukrywają; sygnałami są wypadanie jedzenia, żucie jedną stroną, nagłe preferowanie miękkiego pokarmu oraz drapanie pyska. Nudności z jakiejkolwiek przyczyny hamują apetyt. Trudności w połykaniu, niezależnie od tego, czy wynikają z problemów w gardle czy neurologicznych, powodują krztuszenie i cofanie się jedzenia. W domach z wieloma psami jeden osobnik może być po cichu odsuwany od miski bez widocznej agresji.

Za mało jest wchłaniane.

Jedzenie trafia do środka i przechodzi przez układ pokarmowy, nie będąc strawionym ani przyswojonym.

Zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki to klasyczny przykład. Trzustka przestaje produkować enzymy trawienne, więc pies nie może rozłożyć tego, co zjada. Jest ciągle głodny, wydala duże ilości jasnego, tłustego, cuchnącego stolca, szybko traci na wadze i często ma złą sierść. Diagnozuje się to za pomocą specjalnego testu krwi i leczy substytucją enzymów, więc nie należy zgadywać.

Przewlekłe enteropatie, w tym choroba zapalna jelit i choroby reagujące na dietę, uszkadzają wyściółkę jelit. Enteropatia z utratą białka idzie o krok dalej, prowadząc do wycieku białka z jelit, co może skutkować płynem w jamie brzusznej lub opuchlizną kończyn wraz z utratą masy ciała.

Pasożyty jelitowe są najistotniejsze u szczeniąt i psów z nieznaną historią lub przebywających na zewnątrz. Włosogłówka i giardia mogą zostać przeoczone w pojedynczym badaniu kału.

Za dużo jest tracone lub spalane.

Przewlekła choroba nerek, choroba nerek z utratą białka, cukrzyca, choroba wątroby, przewlekłe infekcje, niewydolność serca i nowotwory zwiększają koszt metaboliczny samego istnienia, a wiele z nich powoduje aktywny rozkład mięśni.

Niedoczynność kory nadnerczy, zwana czasem chorobą Addisona, zasługuje na wzmiankę, ponieważ jest trudna do uchwycenia, ma charakter falujący i jest często pomijana. Okresowe problemy żołądkowe, letarg, słaby apetyt i utrata masy ciała u młodego lub średniego psa, które to stany poprawiają się i nawracają, powinny skłonić do postawienia tego pytania.

Utrata tłuszczu i ubytek mięśni to różne ustalenia

Ocena kondycji ciała mierzy tłuszcz. Przesuwasz dłońmi po żebrach, patrzysz na talię z góry i na wcięcie brzuszne z boku, oceniając w skali, zazwyczaj od jeden do dziewięciu, gdzie cztery lub pięć to ideał.

Ocena kondycji mięśni jest osobna i odbywa się przez omacywanie czterech kostnych punktów orientacyjnych: kręgosłupa, czaszki, łopatek i miednicy. U psa o dobrym umięśnieniu kości te są zakryte i trudno je wyczuć indywidualnie. U psa z ubytkiem mięśni są one wyraźne, a otaczająca tkanka jest wyczuwalna jako zapadnięta.

To rozróżnienie ma znaczenie, ponieważ pies może mieć akceptowalną ilość tłuszczu, a jednocześnie ciężki zanik mięśni, a ten wzorzec wskazuje na inny zestaw chorób. Ubytek mięśni nieproporcjonalny do utraty tłuszczu sugeruje kacheksję, która towarzyszy chorobom serca, nerek, nowotworom i przewlekłym stanom zapalnym; jest ona napędzana sygnałami zapalnymi, a nie deficytem kalorii. Większa ilość jedzenia tego nie odwróci. Częściowo pomaga leczenie choroby podstawowej, dostarczanie wystarczającej ilości białka wysokiej jakości i utrzymywanie aktywności.

Starsze psy również tracą mięśnie wraz z samym wiekiem, przy stabilnej masie ciała. Warto to rozpoznać, aby nie pomylić tego z chorobą, i warto działać poprzez białko i kontrolowany ruch, aby nie przyjmować tego biernie.

Ulewanie to nie wymioty

To jedno rozróżnienie zmienia cały tok dochodzenia, a Właściciele są jedynymi osobami, które widzą, jak to się dzieje.

Wymioty są aktywne. Występują odruchy wymiotne, wysiłek brzuszny, ślinienie i nudności, a materiał jest przynajmniej częściowo strawiony i często zawiera żółć.

Ulewanie jest pasywne. Nie ma odruchu wymiotnego i często nie ma ostrzeżenia. Pies opuszcza głowę i materiał po prostu wypada, często w kształcie tuby, niestrawiony, czasem pokryty pianą, a niekiedy długo po posiłku.

Ulewanie oznacza, że problem leży w przełyku, a nie w żołądku: może to być megaoesophagus, zwężenie, wada pierścienia naczyniowego u młodego psa lub guz. Szczególnie megaoesophagus niesie wysokie ryzyko zachłystowego zapalenia płuc, ponieważ zalegający w przełyku materiał może zostać wciągnięty do dróg oddechowych. Takie psy wymagają karmienia w pozycji pionowej i specyficznego postępowania.

Jeśli nie masz pewności, co obserwujesz, nagraj to. Dziesięciosekundowy film odpowiada na pytanie i jest często najcenniejszą rzeczą, jaką Właściciel przynosi na konsultację.

Ważenie jedzenia zmienia stwierdzenie "on dużo je" w liczbę. Większość dochodzeń w sprawie utraty wagi staje się łatwiejsza, gdy znany jest rzeczywisty pobór pokarmu, a nie szacunkowy.

Z podziałem na wiek

Szczenięta.

Na pierwszym miejscu są pasożyty, a pojedynczy ujemny wynik badania kału ich nie wyklucza. Następnie problemy wrodzone: zespolenie wrotno-oboczne, gdzie krew omija wątrobę, daje obraz małego, słabo rosnącego szczeniaka, który często jest osowiały lub neurologicznie dziwny po posiłkach; wrodzony megaoesophagus powoduje ulewanie od momentu odsadzenia; wrodzone wady serca powodują nietolerancję wysiłkową i słaby wzrost. Niedokarmienie i rywalizacja w miocie to również realne i proste przyczyny. Szczeniak, który nie przybiera na wadze, nie jest przypadkiem do obserwacji, ponieważ szczenięta prawie nie mają rezerw i mogą szybko stać się hipoglikemiczne, szczególnie rasy miniaturowe.

Młodzież i młode psy dorosłe.

Zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki zazwyczaj pojawia się w tym przedziale wiekowym. Często zaczynają się tu przewlekłe enteropatie. Błędy dietetyczne i nawracające problemy żołądkowe zbierają żniwo. Niedoczynność kory nadnerczy najczęściej dotyka psy młode i w średnim wieku. A u psów pracujących, sportowych i bardzo aktywnych odpowiedzią jest czasem po prostu to, że ilość przyjmowanego jedzenia nie nadąża za obciążeniem pracą.

Dorosłe.

Choroby przewlekłe stają się bardziej prawdopodobne, a choroba zębów staje się bardzo częsta. Do diagnostyki różnicowej wchodzi nowotworzenie. Stabilny wcześniej pies dorosły, który zaczyna tracić na wadze, zmienił się z jakiegoś powodu.

Seniorzy.

Choroba nerek, choroba serca, nowotwór, choroba zębów i dysfunkcje poznawcze to częste przyczyny, a może występować więcej niż jedna. Na to wszystko nakłada się związany z wiekiem ubytek mięśni. Błędem, którego należy unikać, jest przypisywanie utraty wagi samemu wiekowi, ponieważ wiek nie jest Diagnozą, a większość przyczyn utraty wagi u starych psów jest uleczalna lub możliwa do kontrolowania.

Bezpieczne przybieranie na wadze

Nic z tego nie zastępuje leczenia przyczyny. To, co robisz dodatkowo.

Zacznij od jedzenia, które już działa, a nie od nowego.

Zmiana diety w tym samym czasie, co rozpoczęcie Leczenia, uniemożliwia stwierdzenie, co pomogło. Jeśli jedzenie jest pełnoporcjowe i zbilansowane, a pies je je, najpierw zwiększ jego ilość.

Zwiększaj stopniowo.

Zwiększaj dzienną dawkę przez tydzień lub dłużej, zamiast podwajać ją z dnia na dzień. Nagłe zwiększenie ilości powoduje biegunkę, co prowadzi do większych strat niż zysków.

Podawaj więcej posiłków, a nie większe porcje.

Trzy lub cztery mniejsze posiłki lepiej pasują do psa, który nie radzi sobie z dużą objętością, zmniejszają ryzyko problemów żołądkowych i sprawdzają się u psów z nudnościami lub chorobami przełyku.

Stosuj gęstość kaloryczną, gdy ograniczeniem jest objętość.

Pies, który fizycznie nie może zjeść dużo, potrzebuje jedzenia o wysokiej gęstości energetycznej, a nie większej porcji jedzenia o małej gęstości. Tłuszcz jest najbardziej gęstym źródłem energii, ale jest absolutnie niewłaściwym rozwiązaniem w przypadku zapalenia trzustki, limfangiektazji i niektórych zaburzeń metabolizmu tłuszczów, więc to decyzja, którą należy podjąć z Weterynarzem, a nie dodawać oliwy do miski na własną rękę.

Ułatw jedzenie.

Podgrzanie jedzenia do temperatury ciała zwiększa zapach i smakowitość. Dodanie wody zmienia teksturę, co pomaga przy obolałym pysku. Podwyższona miska pomaga niektórym psom i jest wskazana w niektórych schorzeniach przełyku, a w innych jest wręcz niewskazana.

Chroń białko.

Odbudowa mięśni wymaga odpowiedniej ilości białka wysokiej jakości i pewnej aktywności, aby dać sygnał do wzrostu. Wypełnianie diety ryżem lub zwykłymi węglowodanami dodaje kalorie, jednocześnie rozcieńczając białko, co jest przeciwieństwem tego, czego potrzebuje pies z zanikiem mięśni.

Mierz.

waż psa co tydzień na tej samej wadze o tej samej porze dnia i prowadź Wpis. Spodziewaj się, że przyrost będzie powolny. Fotografuj psa z góry i z boku co miesiąc w tym samym miejscu i przy tym samym świetle, ponieważ zmiany z dnia na dzień są niewidoczne, a zmiany z miesiąca na miesiąc są oczywiste na zdjęciach.

Gdzie typowe porady zawodzą

"Przejdź na karmę dla szczeniąt, jest bardziej kaloryczna."

Jest, i jest sformułowana pod kątem wzrostu, z profilem mineralnym przeznaczonym dla rosnącego szkieletu. Jako środek krótkoterminowy pod okiem Weterynarza ma swoje miejsce. Jako długoterminowy plan dla psa dorosłego nie jest właściwym narzędziem i wciąż nie rozwiązuje przyczyny, dla której pies jest chudy.

"Dodaj ryż lub makaron, żeby go napompować."

To zwiększa objętość i rozcieńcza gęstość białka oraz mikroelementów pełnowartościowej karmy. U psa, który traci mięśnie, pogarsza to najważniejszy problem.

"Dodaj olej dla kalorii."

Tłuszcz jest gęsty kalorycznie i czasem to działa. Jest to również najszybsza droga do wywołania problemu u psa z zapaleniem trzustki, zaburzeniami metabolizmu tłuszczów lub chorobami chłonnymi jelit, a to właśnie te psy trafiają do lekarza jako chude. Najpierw zapytaj.

"Karm zagłodzonego psa ze schroniska tyle, ile chce zjeść, biedactwo."

To instynkt, który powoduje zespół ponownego odżywienia. Pies, który był zagłodzony, potrzebuje małych, mierzonych, częstych posiłków i monitorowania krwi przez pierwsze dni.

"On po prostu ma chudą budowę."

Charty faktycznie mają bardzo mało tłuszczu podskórnego, a widoczne żebra u Greyhounda czy Whippet'a przy dobrym umięśnieniu są normalne. Nie jest normalny u żadnej rasy ubytek mięśni, utrata wagi u wcześniej stabilnego psa lub pies, którego punkty kostne są wyczuwalne jako zapadnięte, a nie pokryte tkanką.

"On dużo je."

Niemal nikt nie wie, ile faktycznie je jego pies, dopóki nie waży tego przez tydzień. Zrób to, zanim wyciągniesz jakiekolwiek wnioski.

Wysoce strawny pokarm, podgrzany i podzielony na więcej posiłków, dostarcza więcej energii osłabionemu psu niż jedna większa miska tego samego jedzenia.

Czego nigdy nie robić

Nie zwiększaj ilości jedzenia i nie czekaj kilku tygodni przed szukaniem Diagnozy u psa, który traci na wadze mimo jedzenia.

Nie karm zagłodzonego psa do woli.

Nie dodawaj tłuszczu ani oleju do diety chudego psa bez wiedzy, czy nie ma on problemów z trzustką lub metabolizmem tłuszczów.

Nie lecz niewyjaśnionej utraty masy ciała wielokrotnym podawaniem odrobaczaczy bez recepty jako substytutu badania kału i badania klinicznego.

Nie zakładaj, że dobry apetyt oznacza, iż pies jest zdrowy. Kilka z najpoważniejszych przyczyn utraty wagi u psów przebiega z normalnym lub zwiększonym apetytem.

Nie przerywaj podawania przepisanej diety lub Leków tylko dlatego, że pies przybrał na wadze.

Nie zrzucaj utraty wagi u starego psa na wiek.

Nie karm psa, który ulewa, w zwykły sposób, dopóki nie uzyskasz porady Weterynarza, ponieważ pozycja przy karmieniu i konsystencja jedzenia mają znaczenie, a ryzykiem jest zapalenie płuc.

Kiedy szukać pomocy

Umów Wizytę niezwłocznie w przypadku każdej niewyjaśnionej utraty masy ciała u dorosłego psa, a w tym tygodniu w przypadku każdego szczeniaka, który traci na wadze lub nie przybiera.

Idź tego samego dnia, jeśli utracie wagi towarzyszy wzmożone pragnienie i oddawanie moczu, ulewanie, jeśli pies zasłabł lub stał się słaby, jeśli bardzo chudy pies przestał jeść lub jeśli pies ma blade dziąsła.

Idź natychmiast w przypadku kaszlu, trudności w oddychaniu lub gorączki u psa, który ulewa, ponieważ taka kombinacja sugeruje zachłystowe zapalenie płuc.

Umów kontrolę dla starszego psa, który traci mięśnie nawet przy stabilnej wadze. Jest to możliwe do opanowania i nie jest po prostu starzeniem się.

Celem nie jest liczba na wadze, ale pies z mięśniami z powrotem na kręgosłupie i biodrach, stabilną wagą i normalnymi stolcami.

Przynieś historię wagi, comiesięczne zdjęcia, tydzień pomiarów poboru jedzenia, dokładny opis karmy wraz ze zdjęciem etykiety, wszystkie przysmaki i gryzaki, daty i produkty do odrobaczania i odpchlenia, próbkę kału, filmy z wymiotami lub ulewaniem oraz notatkę o poborze wody. Spodziewaj się przynajmniej badania krwi i moczu, a jeśli stolce są jasne, tłuste i obfite, przygotuj się na to, że weterynarz będzie chciał przeprowadzić konkretny test trzustkowy, ponieważ ten stan jest uleczalny i miesiącami bywa pomijany u psów, których Właścicielom kazano po prostu więcej karmić.