Przysmaki dla psa: kalorie, które się sumują i te, które powodują realną szkodę

Szybka odpowiedź

Posiłek w misce jest zazwyczaj mierzony. Wszystko, co podano poza miską, zazwyczaj nie jest.

Prawie żaden Zwierzak nie tyje od jednego dużego posiłku. Psy tyją od kapiących, niepamiętanych dodatków, podawanych przez wiele osób, z których każda uważa, że nie dała prawie nic.

Rozwiązaniem nie jest silna wola. Jest nim księgowanie. Gdy każdy produkt, który trafia do psa, jest wliczany do dziennej sumy, problem zazwyczaj rozwiązuje się sam, bez poczucia, że ktoś jest surowy.

• Zwykła wytyczna Weterynarza mówi, że przysmaki powinny stanowić mniej niż jedną dziesiątą dziennych kalorii, a reszta powinna pochodzić z pełnowartościowej diety.
• Waga zmienia wszystko. Ten sam herbatnik jest bez znaczenia dla dużej Rasy, a istotny dla małej.
• Gryzaki i patyczki dentystyczne to pożywienie, nie dodatki, i często stanowią największy pojedynczy ukryty element.
• Niektóre przysmaki są niebezpieczne w każdej ilości. Winogrona i rodzynki, ksylitol, produkty z rodziny cebulowych, orzechy makadamia i gotowane kości to rzeczy, przez które psy trafiają do Kliniki.
• Jeśli pies przybiera na wadze przy diecie, która się nie zmieniła, wyklucz chorobę przed założeniem, że to wina przysmaków.

:::danger
Produkty bez cukru zawierające ksylitol, czasami oznaczane jako cukier brzozowy lub E967, są niebezpieczne dla psów w bardzo małych ilościach.

Wywołuje on szybki, ciężki spadek poziomu cukru we krwi i może prowadzić do niewydolności wątroby. Występuje w masłach orzechowych bez cukru, gumach do żucia, miętówkach, niektórych produktach dentystycznych, batonach białkowych i niektórych wypiekach. Masło orzechowe to pułapka, ponieważ jest najczęstszą rzeczą, którą Opiekunowie umieszczają na macie do lizania lub używają do ukrycia tabletki. Czytaj skład na każdym słoiku, zanim trafi w pobliże psa, za każdym razem, gdy kupujesz nowy, ponieważ producenci zmieniają składy.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego dziesiąta część to ta liczba

Wytyczna istnieje z powodu, który nie ma nic wspólnego z linią talii.

Kompletna karma dla psów jest opracowana tak, aby zamierzona dzienna porcja dostarczała pełen zestaw składników odżywczych. Każda kaloria, która pochodzi z przysmaku, a nie z miski, jest kalorią, która nie ma gwarantowanej zawartości witamin, minerałów ani aminokwasów.

Jeśli przysmaki dostarczają małą część, rozcieńczenie jest nieistotne. Jeśli dostarczają jedną trzecią dziennej energii, pies je dietę, która nie jest już zbilansowana, nawet jeśli jego waga jest w normie.

Ma to największe znaczenie u rosnących szczeniąt, gdzie rozwój układu kostnego zależy od dostarczania wapnia, fosforu i energii w odpowiednich proporcjach, a w przypadku szczeniąt dużych ras najbardziej, ponieważ ich szkielety najmniej wybaczają nadmiar energii i nierównowagę mineralną.

Dla dorosłego psa o stabilnej wadze wersja praktyczna jest prostsza. Ustal dzienną sumę, a potem zdecyduj, jak jest dzielona między miskę a rękę. To, co wychodzi z ręki, odejmuje się od miski.

Gdzie naprawdę ukrywają się kalorie

Mierzenie posiłku w gramach to jedyny sposób, aby wiedzieć, od czego odejmowany jest przysmak.

Długotrwałe gryzaki.

Patyczki dentystyczne, skóra wołowa, suszone żwacze, uszy wieprzowe, wypełnione kości i rolki ze skóry są gęste, suche i skoncentrowane. Dla małego psa jeden z nich może stanowić dużą część dziennej energii. Właściciele rzadko je liczą, ponieważ wydają się aktywnością, a nie jedzeniem.

Wszystko, w czym ukryte są tabletki.

Ser, pasztet, kiełbasa i masło orzechowe to powszechne nośniki leków i należą do najbardziej kalorycznych pokarmów w domu. Pies na lekach podawanych dwa razy dziennie może otrzymywać dwie dodatkowe porcje wysokotłuszczowego jedzenia codziennie, bezterminowo.

Maty do lizania i zabawki wypełniane jedzeniem.

Doskonałe wzbogacenie środowiska i łatwe do przepełnienia. Zawartość się liczy. Wypełniaj je w miarę możliwości dzienną racją psa.

Trening.

Przysmaki treningowe są zazwyczaj małe, a sesje treningowe zazwyczaj krótkie, więc jest to zazwyczaj drobnostka. Przestaje być drobnostką u psa wykonującego wiele powtórzeń dziennie lub gdy przysmak sprzedawany jako treningowy jest wielkości herbatnika.

Inni ludzie.

Drugi wyprowadzający, sąsiad, członek rodziny, który nie zgadza się z planem, i dzieci, które karmią pod stołem. To najczęstszy powód, dla którego pozornie surowa dieta zawodzi.

Talerz.

Skórki od chleba, resztka jogurtu, końcówka pieczeni. Indywidualnie błahe, zbiorowo nie, a część z nich to jedzenie, które kieruje psy do kliniki z zapaleniem trzustki.

Co się różni i dlaczego ta sama rada nie pasuje do każdego psa

Waga.

Dzienne zapotrzebowanie energetyczne małego psa to ułamek zapotrzebowania dużego psa. Ten sam kupiony w sklepie herbatnik, który znika w ciągu dnia retrievera, może stanowić znaczącą część diety teriera.

Status kastracji.

Zapotrzebowanie energetyczne spada po kastracji, u obu płci. Jeśli porcja nie zostanie dostosowana w kolejnych miesiącach, przyrost wagi jest prawie nieunikniony i właśnie wtedy wiele psów po cichu staje się psami z nadwagą.

Wiek.

Dorosłe psy potrzebują mniej niż rosnące, a starsze psy z mniejszą ilością mięśni i mniejszą aktywnością potrzebują jeszcze mniej. Porcja, która utrzymywała psa w szczupłej formie w wieku trzech lat, często nie utrzyma jej w wieku dziewięciu lat.

Rasa i budowa.

Retrivery i niektóre spaniele są wyjątkowo zmotywowane jedzeniem. Rasy brachycefaliczne płacą znacznie wyższą cenę za dodatkową wagę, ponieważ tłuszcz wokół szyi i klatki piersiowej pogarsza już i tak ograniczone drogi oddechowe oraz dlatego, że nie potrafią efektywnie chłodzić organizmu. Rasy z długimi grzbietami, jak jamniki, niosą większe ryzyko kręgosłupa przy dodatkowym obciążeniu.

Leki i choroby.

Sterydy, niektóre leki przeciwpadaczkowe i niektóre leki behawioralne zwiększają apetyt. Niedoczynność tarczycy spowalnia metabolizm. Nadczynność kory nadnerczy powoduje zarówno zwiększenie apetytu, jak i wzdęty brzuch, który wygląda jak tłuszcz. Żadne z tych nie jest problemem z przysmakami i żadnego z nich nie rozwiązuje karmienie mniejszą ilością.

Sezon i praca.

Zapotrzebowanie psa pracującego lub sportowego ogromnie zmienia się między sezonem a okresem poza sezonem. Pies karmiony racjami pracowniczymi przez spokojną zimę stale tyje.

Czytanie psa, a nie wagi

Pies, który zostawia swój posiłek, to często pies, który już zjadł gdzie indziej.

Sama Waga jest kiepską miarą, ponieważ nie mówi ci, z czego składa się waga. Używaj rąk co tydzień.

Żebra.

Przesuń opuszki palców płasko wzdłuż boku klatki piersiowej bez naciskania. Powinieneś łatwo wyczuć żebra, z cienką warstwą nad nimi, tak jak czujesz kłykcie na wierzchu dłoni. Konieczność naciskania, aby je znaleźć, oznacza nadmiar tłuszczu. Wyraźne widzenie ich w spoczynku u psa z krótką sierścią oznacza zbyt mało.

Talia z góry.

Stojąc nad psem, powinno być widoczne zwężenie za żebrami. Prosty lub wypukły zarys oznacza nadmiar.

Wcięcie z boku.

Linia brzucha powinna wznosić się od końca klatki piersiowej w kierunku tylnych nóg. Równa lub obwisła linia oznacza nadmiar.

Zachowanie zdradza.

Psy niosące zbyt dużo wagi kładą się wcześniej na spacerach, potrzebują więcej czasu na regenerację po ćwiczeniach, zmagają się z upałem, wahają się przy schodach i skokach oraz mniej dbają o higienę tylnych części ciała. Właściciele powszechnie interpretują to wszystko jako wiek.

Przyrost wagi, który nie dotyczy przysmaków

Zanim coś utniesz, wyklucz warunki, które naśladują przekarmianie. Każdy ma swój znak rozpoznawczy.

Jeśli pies autentycznie je tyle samo, rusza się tyle samo i przybiera na wadze, to jest to najpierw pytanie do Weterynarza, a dopiero potem do diety.

Reset, który działa

Krok pierwszy: przeprowadź audyt przez trzy dni, szczerze.

Zapisz wszystko, co wchodzi do psa, od każdej osoby, włącznie z gryzakami, produktami dentystycznymi, nośnikami tabletek, wylizanymi talerzami i przysmakami treningowymi. Nie zmieniaj niczego podczas audytu. Większość właścicieli jest zaskoczona samą listą, o co właśnie chodzi.

Krok drugi: zważ posiłek w gramach.

Kubki i miarki różnią się ogromnie w zależności od tego, jak osiada karma i jak jest zapakowana. Tania waga kuchenna trwale usuwa domysły. Wytyczne karmienia na opakowaniach to punkty wyjścia dla przeciętnego psa, a nie recepty.

Krok trzeci: odejmij limit przysmaków od racji.

Fizycznie. Umieść dzienne jedzenie w pojemniku rano i pozwól, aby każdy przysmak, gryzak i nagroda treningowa były opłacane z tego pojemnika, gdzie przysmak to jedzenie, które pies i tak zjada. W przypadku przysmaków, które nie mogą pochodzić z racji, zmniejsz posiłek, aby zrekompensować.

Krok czwarty: daj jednej osobie pojemnik.

System zawodzi w punkcie, w którym dwie osoby karmią z nieograniczonego zapasu. Jeden pojemnik na dzień, widoczny w kuchni, sprawia, że przekarmianie jest oczywiste dla każdego w domu.

Krok piąty: zmień to, co oznacza przysmak, a nie tylko to, ile waży.

Duża część podawania przysmaków to tak naprawdę dawanie uwagi. Pies, który dostaje podrapanie za uchem, rzuconą zabawkę, węszenie na spacerze lub krótką zabawę, zazwyczaj akceptuje zamiennik lepiej niż człowiek.

Krok szósty: waż w ustalonych odstępach czasu, nie codziennie.

Co tydzień lub dwa tygodnie na tej samej wadze. Codzienne ważenie wytwarza szum i zniechęcenie. Dąż do stopniowej utraty; szybka utrata u psów nie jest ani bezpieczna, ani trwała, a u kotów jest niebezpieczna, dlatego tego samego podejścia awaryjnego nigdy nie należy przenosić między gatunkami.

Przysmaki, które są problemem niezależnie od kalorii

Winogrona, rodzynki, sułtanki i porzeczki.

Zdolne do wywołania ostrego uszkodzenia nerek, a ilość, która to robi, jest nieprzewidywalna u poszczególnych psów. Ta nieprzewidywalność czyni je niebezpiecznymi. Obejmuje to ciasta owocowe, babeczki, słodkie bułeczki i batony zbożowe.

Cebula, czosnek, por, szczypiorek i szalotka.

Uszkadzają czerwone krwinki, z efektem kumulacyjnym. Gotowane i sproszkowane formy liczą się, co oznacza sosy, wywary, nadzienia i wiele słonych resztek.

Czekolada.

Toksyczność zależy od tego, jak jest ciemna. Kakao w proszku i ciemna czekolada są znacznie bardziej niebezpieczne niż mleczna dla tej samej wagi.

Orzechy makadamia.

Powodują charakterystyczne osłabienie i drżenie, zazwyczaj w tylnych kończynach.

Gotowane kości.

Rozpadają się na ostre fragmenty. Powodują niedrożność, perforację i ciężkie zaparcia. Karmienie surowym to osobna dyskusja, ale gotowana kość nie jest jej częścią.

Bardzo tłuste resztki.

Odrobiny tłuszczu, skóra, ściekający tłuszcz i bogate sosy mogą wywołać zapalenie trzustki, które jest bolesne, czasami śmiertelne i nieproporcjonalnie częste po świętach. Sznaucery miniaturowe i niektóre teriery są bardziej podatne.

Gryzaki twardsze niż zęby.

Rogowizna, kopyta, nylonowe kości i suszone kości mogą złamać duży górny ząb trzonowy. Złamanie to zazwyczaj wymaga ekstrakcji lub leczenia kanałowego. Przydatnym testem jest to, czy chciałbyś zostać uderzony w kolano tym przedmiotem.

Gryzaki, które pęcznieją lub się łuszczą.

Skóra wołowa i niektóre prasowane gryzaki miękną w śliską masę, którą można połknąć w całości i która może utknąć w przełyku lub jelicie. Psy, które połykają, zamiast żuć, nie powinny ich dostawać bez nadzoru.

Czego nigdy nie robić

Nie używaj ludzkich produktów bez cukru, w tym masła orzechowego bez cukru, jako nośnika tabletki lub wypełniacza wzbogacającego.

Nie dawaj psu gryzaka, którego nie możesz nadzorować, i usuń każdy gryzak, gdy stanie się na tyle mały, by połknąć go w całości.

Nie stosuj karmienia do woli u psa zmotywowanego jedzeniem i nie próbuj kontrolować przysmaków osobno. Miska musi być odmierzona, zanim cokolwiek innego zadziała.

Nie stosuj diety cud u psa przez zmniejszenie jedzenia o połowę. Szybkie ograniczenie produkuje głodnego, zmotywowanego jedzeniem psa z utratą mięśni i sprawia, że kradzenie jedzenia z blatów i przeszukiwanie koszy staje się gorsze.

Nie zakładaj, że przysmak jest bezpieczny, bo pies jadł go wcześniej bez problemu. Toksyczność winogron w szczególności nie jest przewidywalna dawką, a składy ludzkiego jedzenia zmieniają się.

Nie traktuj przyrostu wagi u starszego psa jako nieuniknionego. Częściej jest to choroba poddająca się Leczeniu lub porcja, która nigdy nie była dostosowana.

Kiedy szukać pomocy

Odmierzony posiłek, zjedzony, z limitami przysmaków już uwzględnionymi.

Skontaktuj się z weterynarzem natychmiast, zanim pojawią się jakiekolwiek Objawy, jeśli pies zjadł winogrona lub suszone owoce winorośli, cokolwiek zawierające ksylitol lub cukier brzozowy, znaczącą ilość czekolady, orzechy makadamia lub dużą ilość jedzenia z rodziny cebulowych.

Skontaktuj się z weterynarzem tego samego dnia, jeśli gryzak lub kość zostały połknięte w całości, jeśli pies ma odruch wymiotny bez wydalania czegokolwiek, silnie się ślini lub ma napięty i bolesny brzuch.

Zarezerwuj rutynową Wizytę, jeśli waga rośnie bez zmiany w żywieniu, jeśli pies traci na wadze podczas dobrego jedzenia, jeśli apetyt stał się ekstremalny lub jeśli nie możesz łatwo wyczuć żeber. Przynieś listę siedmiodniowego spożycia i zdjęcie jedzenia, ponieważ rozmowa z nimi jest znacznie bardziej produktywna niż bez nich.