Zapach psa: co w rzeczywistości oznacza nowy lub nasilający się odór

Krótka odpowiedź

Zdrowy pies ma delikatny, ciepły, lekko biszkoptowy zapach, którego przestajesz zauważać po kilku dniach wspólnego życia. Pies, który wydziela zapach wyczuwalny w całym pokoju lub którego zapach różni się od tego sprzed miesiąca, informuje o problemie medycznym.

Zapach jest objawem, a nie zaniedbaniem higienicznym. Kąpiel psa, który brzydko pachnie, zazwyczaj pomaga na dwa dni, a potem zapach wraca ze zdwojoną siłą, ponieważ kąpiel usunęła odór z powierzchni, pozostawiając przyczynę na miejscu. Najbardziej użytecznym działaniem jest najpierw znalezienie źródła, a następnie podjęcie decyzji, czy wymagana jest kąpiel, preparat czyszczący, czy Wizyta u Weterynarza.

• Najbardziej uporczywy zapach u psa pochodzi z jednego z pięciu miejsc: uszu, pyska, fałdów skórnych, gruczołów okołoodbytowych lub samej sierści.
• Nagły, intensywny zapach u psa, który nigdy wcześniej nie wydzielał przykrej woni, jest znaleziskiem medycznym, a nie problemem pielęgnacyjnym.
• Przerost drożdżaków jest najczęstszą przyczyną stęchłego zapachu, który Opiekunowie opisują jako zapach "kukurydzianych chrupek" lub "starego sera".
• Częstsze mycie psów z łojotokiem sprawia, że pachną one gorzej, ponieważ usuwanie naturalnych olejków ze skóry wywołuje reakcję obronną w postaci produkcji ich nadmiaru.
• Perfumowane spraye i chusteczki dezodoryzujące maskują sygnał, który informuje o tym, że Twój pies jest chory.

Szczotkowanie to moment, w którym większość Właścicieli po raz pierwszy napotyka na nieprzyjemny zapach. Praca z sierścią za pomocą dłoni i nosa to najtańsze narzędzie diagnostyczne, jakim dysponujesz.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego psy pachną z biologicznego punktu widzenia

Pies nie poci się całym ciałem tak jak ludzie. Psy mają gruczoły apokrynowe wzdłuż skóry, które uwalniają tłustą, bogatą w białko wydzielinę, oraz gruczoły potowe ekrynowe głównie w opuszkach łap.

Ta tłusta wydzielina jest bezwonna, gdy jest świeża. Zapach pojawia się, gdy drobnoustroje skórne ją rozkładają. Każdy pies posiada naturalnie drożdżaki, głównie Malassezia, i bakterie, głównie Staphylococcus. Nie są to najeźdźcy. Stają się problemem tylko wtedy, gdy skóra dostarcza im więcej pożywienia, wilgoci lub gdy obrona skóry jest osłabiona.

Dlatego zapach tak wyraźnie wiąże się z trzema warunkami: alergią, wilgocią i anatomią.

Choroba alergiczna skóry uszkadza barierę ochronną i zwiększa podaż tłuszczu, więc bytujące na niej drożdżaki namnażają się. Wilgoć w fałdzie lub kanale słuchowym zapewnia im ciepły inkubator. Anatomia decyduje, gdzie ta wilgoć się gromadzi.

Kanał słuchowy psa nie jest prostą rurą. Biegnie w dół, a potem skręca do wewnątrz, więc najgłębsza część to ślepa kieszeń, która nie wysycha łatwo. Dodaj do tego ciężki, wiszący płatek ucha nad otworem, a przepływ powietrza jeszcze bardziej spadnie. Dlatego spaniele, retrievery, psy gończe i każdy pies z wąskim lub owłosionym kanałem są bardziej narażone na infekcje uszu.

Fałdy skórne działają podobnie na pysku, wargach, nasadzie ogona i sromie. Fałd to dwie powierzchnie skóry stykające się ze sobą bez wentylacji, ogrzewane przez ciało, zwilżane śliną, łzami lub moczem. Rasy brachycefaliczne, shar pei, mastify, buldogi i rasy z zakręconymi ogonami żyją z tym na co dzień.

Zrozumienie tego zmienia Twoje podejście. Nie próbujesz sterylizować swojego psa. Próbujesz usunąć wilgoć, przywrócić barierę ochronną i zmniejszyć dostępność pożywienia dla drobnoustrojów.

Jak pachnie zdrowie

Określ punkt odniesienia, gdy Twój pies jest zdrowy, ponieważ zmiana jest znacznie bardziej informacyjna niż stan bezwzględny.

Zdrowa sierść pachnie delikatnie ciepło i lekko zbożowo w okolicach łopatek. Łapy często pachną drożdżowo, w łagodny sposób, przypominający popcorn lub kukurydziane chrupki. Jest to normalna aktywność mikrobiologiczna na wilgotnych opuszkach i sama w sobie nic nie oznacza.

Zdrowe ucho prawie w ogóle nie pachnie. Podnieś płatek ucha, a skóra kanału powinna być bladoróżowa, z co najwyżej niewielką ilością jasnej woskowiny przy wejściu.

Normalne ucho: bladoróżowa skóra, minimalna ilość woskowiny, brak zapachu. Dowiedz się, jak to wygląda u Twojego psa, gdy jest zdrowy.

Zdrowy pysk pachnie neutralnie lub lekko ostatnim posiłkiem. Nie pachnie gnilnie, słodko ani amoniakiem.

Zapach "mokrego psa" to szczególny przypadek i jest normalny. Woda uwalnia związki mikrobiologiczne uwięzione w sierści i przenosi je do powietrza. Pies, który pachnie tylko wtedy, gdy jest mokry, a przestaje po wyschnięciu, nie ma problemu skórnego. Ma sierść, która musi szybciej schnąć.

Punkt odniesienia różni się w zależności od psa. Tłuste, wodne rasy psów zatrzymują odór. Rasy z podwójną sierścią zatrzymują go głęboko w podszerstku, gdzie powietrze nie dociera. Szorstka sierść zatrzymuje mniej. Szczenięta pachną łagodniej niż dorosłe, niekastrowane samce, których produkcja łoju jest wyższa.

Zmiany, które wymagają działania już dziś

Zapach, który ma kierunek.

Przyłóż nos do ucha, potem pyska, fałdu, nasady ogona, a następnie łap. Jeśli jedno miejsce jest wyraźnie gorsze, znalazłeś problem. Właściciele, którzy opisują "mój pies śmierdzi", zazwyczaj mają psa z jednym chorym uchem.

Słodkie, stęchłe lub drożdżowe ucho.

W połączeniu z potrząsaniem głową, przechylaniem jej, drapaniem, ciemną, woskowinową wydzieliną lub bólem przy dotykaniu nasady ucha, jest to zapalenie ucha zewnętrznego. Wymaga wizyty u Weterynarza, aby obejrzał kanał otoskopem, ponieważ wybór Leczenia zależy od tego, czy błona bębenkowa jest nienaruszona oraz czy wydzielina pochodzi od drożdżaków, ziarniaków czy pałeczek.

Niektóre Leki do uszu powodują głuchotę, jeśli dotrą do ucha środkowego przez perforowaną błonę bębenkową. To powód, dla którego nie należy wlewać nic do środka na własną rękę.

Cuchnący, chorobliwy zapach z ucha z brązową lub zieloną wydzieliną.

Ten wzorzec sugeruje bakterie pałeczkowate, takie jak Pseudomonas. Infekcje te są bolesne, oporne na podstawowe Leki i wymagają wymazu lub posiewu, aby prawidłowo je leczyć. Nie czekaj tydzień.

Rybi lub metaliczny zapach u nasady ogona.

Gruczoły okołoodbytowe znajdują się tuż wewnątrz odbytu i zazwyczaj opróżniają się podczas wypróżniania. Kiedy tego nie robią, zalegająca wydzielina pachnie intensywnie rybą, a pies saneczkowuje, liże się lub goni swój ogon. Zaczopowanie może postępować do infekcji, a następnie do pęknięcia ropnia przez skórę obok odbytu.

Gnilny lub cuchnący pysk.

Bakterie przyzębia uwalniają lotne związki siarki, co jest klasycznym zapachem nieświeżego oddechu. Pod tym zwykle kryją się stany zapalne dziąseł, kamień nazębny i często luźny lub złamany ząb. Jednostronny gnilny zapach z obrzękiem twarzy pod okiem sugeruje ropień korzenia zęba.

Oddech pachnący moczem, amoniakiem lub zmywaczem do paznokci.

Amoniakalny oddech wskazuje na niewydolność nerek. Słodki, acetonowy oddech wskazuje na kwasicę ketonową w przebiegu cukrzycy. Obie sytuacje występują z innymi objawami, zazwyczaj zwiększonym pragnieniem, utratą Wagi i apatią, i obie są pilne.

Tłusty, stęchły zapach całego ciała z ciemną, pogrubioną skórą.

Jest to uogólniony przerost drożdżaków i prawie nigdy nie zdarza się bez przyczyny leżącej u podstaw. Szukaj alergii lub chorób hormonalnych, takich jak niedoczynność tarczycy lub nadczynność kory nadnerczy, które zmieniają strukturę sierści i wydzielanie olejków skórnych.

Rutyna, która zapobiega brzydkiemu zapachowi u psa

Celem jest utrzymanie skóry w suchości, zachowanie integralności bariery ochronnej i wyłapywanie problemów, gdy są jeszcze małe.

Cały zestaw: szczotka, grzebień, ręcznik i jeden szampon wybrany do skóry Twojego psa. Nic z tych rzeczy nie jest perfumowane.

Osuszanie jest ważniejsze niż mycie. Pies osuszony prawidłowo po pływaniu będzie pachniał mniej niż pies kąpany co tydzień i pozostawiony wilgotny.

W przypadku grubych, podwójnych okryw włosowych, suszarka o dużej mocy u groomera usuwa wodę z podszerstka, której ręcznik nie dosięgnie. Jeśli nie jest to dostępne, oddzielaj sierść pasmami palcami i osuszaj każdą warstwę ręcznikiem.

Częstotliwość kąpieli to kwestia oceny, a nie reguła. Psy ze zdrową skórą potrzebują mycia, gdy są brudne. Psy z łojotokiem lub drożdżakami zazwyczaj wymagają częstszych kąpieli z użyciem produktu leczniczego, zgodnie z harmonogramem ustalonym przez Weterynarza prowadzącego. Psy z suchą skórą o słabej barierze często potrzebują rzadszych kąpieli.

Wybierz produkt odpowiedni do problemu. Chlorheksydyna zwalcza bakterie, mikonazol i ketokonazol zwalczają drożdżaki, a oba te składniki są często łączone. Dostępność, licencje i to, czy są one sprzedawane bez recepty, różnią się w zależności od kraju, więc zapytaj lokalnego Weterynarza lub farmaceutę, zamiast importować środki z polecenia z innego regionu.

Czas kontaktu to część, którą większość Właścicieli pomija. Szampony lecznicze działają, gdy pozostają na skórze, więc spień je, a następnie odczekaj przed spłukaniem, zamiast myć i spłukiwać od razu.

Czego nigdy nie robić

Nie używaj szamponu dla ludzi. Skóra ludzi i psów ma inne wartości pH, a formulacje ludzkie są stworzone dla bardziej kwaśnej powierzchni, więc regularne używanie zaburza barierę psiej skóry i z czasem sprawia, że odór staje się silniejszy.

Nie wpychaj patyczków higienicznych do kanału słuchowego. Kanał jest zakrzywiony, więc patyczek wbija zanieczyszczenia w zakręt i w stronę błony bębenkowej, zamiast je usuwać.

Nie wyciskaj gruczołów okołoodbytowych rutynowo w domu tylko dlatego, że zobaczyłeś, jak to zrobić na filmie. Powtarzające się ręczne wyciskanie gruczołów, które opróżniają się normalnie, powoduje stan zapalny i bliznowacenie, co prowadzi do zaczopowania. Zlecaj ich sprawdzanie Weterynarzowi lub wyszkolonemu groomerowi, gdy jest ku temu powód.

Nie maskuj. Perfumowane spraye, chusteczki zapachowe i wody kolońskie nakładają zapach na infekcję i opóźniają Diagnozę. Jeśli zapach wymaga przykrycia, pies wymaga badania.

Nie gól psa z podwójną okrywą włosową, aby zmniejszyć zapach. Podszerstek reguluje temperaturę i chroni skórę przed słońcem; strzyżenie może trwale zmienić odrastanie włosa i nie rozwiązuje problemu drobnoustrojów żyjących na poziomie skóry.

Nie lecz infekcji ucha pozostałymi kroplami z poprzedniego razu. Powracające infekcje często wiążą się z innym organizmem, a użycie starej butelki promuje odporność, podczas gdy pies wciąż cierpi.

Cel: pies, który czuje się komfortowo, nie drapie się i wydziela bardzo mało zapachu.

Kiedy szukać pomocy

Umów Wizytę tego samego dnia, jeśli występuje cuchnąca wydzielina z sromu u niesterylizowanej suczki, oddech pachnie amoniakiem lub acetonem, występuje bolesny, gorący obrzęk obok odbytu lub pies ewidentnie cierpi w okolicach ucha lub twarzy.

Umów Wizytę w tym tygodniu w przypadku uporczywego, jednostronnego zapachu z ucha, saneczkowania z rybim zapachem, gnilnego oddechu lub nowego zapachu całego ciała połączonego ze swędzeniem.

Przynieś te informacje na Wizytę, ponieważ zmieniają one plan bardziej niż samo badanie:

• Kiedy zapach się zaczął i czy pojawił się stopniowo, czy nagle
• Gdzie jest najsilniejszy i czy jest jednostronny, czy obustronny
• Zdjęcia otworu ucha, fałdu lub skóry, zrobione w świetle dziennym
• Każdy produkt użyty u psa w ostatnim miesiącu, w tym szampony, chusteczki, krople i wszystko, co pozostało z poprzedniego problemu
• Czy zmieniło się picie wody, apetyt, Waga lub energia
• Czy pies pływa i w jaki sposób sierść jest osuszana po tym
• Pora roku i klimat, w którym mieszkasz, ponieważ wilgotność silnie wpływa na choroby wywołane przez drożdżaki

Spodziewaj się, że Weterynarz zajrzy do obu kanałów słuchowych otoskopem, pobierze wymaz i obejrzy go pod mikroskopem oraz zbada pysk, fałdy i nasadę ogona. Wymaz cytologiczny zajmuje minuty i pozwala odróżnić drożdżaki od ziarenkowców i pałeczek, co jest różnicą między właściwym Leczeniem a miesiącem błędnej terapii.

Jeśli ten sam zapach wraca po skutecznym Leczeniu, pytanie nie brzmi już, co jest drobnoustrojem. Pytanie brzmi, co pozwala mu powracać, a odpowiedź zazwyczaj kryje się w alergii, fałdzie anatomicznym, problemie hormonalnym lub sierści, która nigdy w pełni nie schnie.