Termin kastracji psa: co zmienia płeć, rasa i wielkość

Szybka odpowiedź

Decyzja nie polega po prostu na tym, czy wykonać kastrację. Kluczowe jest pytanie kiedy, a odpowiedź różni się w zależności od płci, rasy i dorosłej Wagi psa.

Dawniej istniała jedna odpowiedź na temat kastracji dla każdego psa: około sześciu miesięcy. Dziś nie jest to już konsensusem, ponieważ hormony usuwane podczas operacji informują również szkielet, kiedy przestać rosnąć.

Szczera odpowiedź jest taka, że istnieje realny kompromis, że sytuacja wygląda inaczej w przypadku małego teriera, a inaczej w przypadku rasy olbrzymiej oraz że odpowiedni czas zależy od indywidualnego zwierzaka i Twojej zdolności do opieki nad niekastrowanym psem w międzyczasie.

• Hormony płciowe zamykają chrząstki wzrostowe. Usunięcie ich zbyt wcześnie u dużej rasy sprawia, że pies rośnie wyższy, a kąty nachylenia stawów ulegają zmianie.
• Sterylizacja eliminuje ryzyko ropomacicza, zagrażającej życiu infekcji macicy, która jest powszechna u starszych niesterylizowanych suk.
• Kastracja nie powoduje niezawodnego uspokojenia psa, a u psów lękliwych może pogorszyć sytuację.
• Przyrost Wagi po kastracji jest przewidywalny i możliwy do opanowania, będąc najczęstszym konsekwencją, której można zapobiec.
• Niezstąpione jądro musi zostać usunięte niezależnie od debat na temat czasu operacji ze względu na ryzyko nowotworu.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego czas operacji ma znaczenie: chrząstki wzrostowe

Długie kości rosną dzięki chrząstkom wzrostowym w pobliżu ich końców. Te chrząstki przekształcają się w kość i przestają rosnąć, gdy poziom hormonów wzrasta w okresie dojrzewania.

Jeśli usuniesz hormony wcześniej, chrząstki pozostają otwarte dłużej. Kość rośnie dalej. Pies staje się wyższy niż by był, z proporcjonalnie dłuższymi kończynami.

To nie jest tylko kwestia estetyczna. Kąty stawów zmieniają się, zmienia się obciążenie mechaniczne więzadła krzyżowego doczaszkowego i bioder, a u kilku dużych ras wczesna kastracja była powiązana z wyższym odsetkiem zerwań więzadła krzyżowego doczaszkowego i dysplazji stawów biodrowych.

Efekt jest znacznie mniej znaczący u małych psów, które dojrzewają wcześnie i mniej obciążają każdy staw. Ma to największe znaczenie u dużych i olbrzymich ras, które dojrzewają najpóźniej i najmocniej obciążają swoje stawy.

Dlatego ogólne zalecenia zawodzą. Ta sama operacja w tym samym Wieku to inna decyzja dla chihuahua i doga niemieckiego.

Czego zapobiega sterylizacja i jakie są jej koszty

Ropomacicze to najsilniejszy argument za sterylizacją.

Macica niesterylizowanej suki podlega zmianom hormonalnym podczas każdej cieczki, a z biegiem lat wyściółka grubieje i staje się podatna na infekcje. Ropomacicze zazwyczaj rozwija się w tygodniach po cieczce, częściej u suk w średnim i starszym wieku.

Ropomacicze otwarte powoduje wyciek ropy z sromu, co daje Właścicielowi wyraźny sygnał. Ropomacicze zamknięte nie wykazuje takich objawów i jest formą bardziej niebezpieczną, ponieważ infekcja gromadzi się wewnątrz zamkniętej macicy.

Objawy to zwiększone pragnienie i częstsze oddawanie moczu, brak apetytu, wymioty, letarg i obrzęk brzucha. Choroba postępuje do sepsy i jest śmiertelna bez Leczenia. Leczenie to operacja ratunkowa u chorego pacjenta, co jest znacznie większym wyzwaniem niż planowa sterylizacja u zdrowego zwierzęcia.

Sterylizacja całkowicie eliminuje to ryzyko. Dla opiekunów starszych niesterylizowanych suk jest to ryzyko, które zazwyczaj rozstrzyga o decyzji.

Nowotwory gruczołu mlekowego.

Nowotwory gruczołu mlekowego są powszechne u niesterylizowanych suk, a znaczna część z nich jest złośliwa. Działanie ochronne sterylizacji jest największe, gdy zabieg zostanie wykonany wcześnie, i maleje z każdą kolejną cieczką. Starsza suka sterylizowana późno otrzymuje znacznie mniejszą ochronę przed nowotworami, choć nadal zyskuje pełną ochronę przed ropomaciczem.

Inne korzyści. Brak nieplanowanych miotów, brak cieczek do zarządzania, brak ciąż urojonych oraz brak nowotworów jajników czy macicy.

Koszty.

Nietrzymanie moczu, gdzie wysterylizowana suka traci mocz podczas snu, jest częstsze u większych ras i u psów sterylizowanych bardzo młodo. Zazwyczaj jest to możliwe do opanowania za pomocą Leczenia, ale dla niektórych psów jest to realna i trwała zmiana.

Ryzyko ortopedyczne u dużych ras sterylizowanych przed osiągnięciem dojrzałości szkieletowej, opisane powyżej.

Zmiany w okrywie włosowej u niektórych ras, szczególnie spanieli, seterów i retrieverów, gdzie podszerstek staje się gęstszy, bardziej miękki i bardziej podatny na kołtunienie.

Związki z niektórymi nowotworami, w tym nowotworami kości i naczyń krwionośnych, odnotowano u niektórych ras. Obraz jest specyficzny dla rasy, a nie uniwersalny, co jest dokładnie powodem, dla którego rozmowa powinna dotyczyć Twojej rasy, a nie psów w ogóle.

Czego zapobiega kastracja i jakie są jej koszty

U dużej rasy to etap, na którym chrząstki wzrostowe są wciąż otwarte i dyskusja o terminie ma największe znaczenie.

Korzyści. Brak nowotworów jąder. Znacznie zmniejszone prawdopodobieństwo łagodnego powiększenia prostaty, które powoduje trudności w oddawaniu stolca i krew w moczu u starszych niekastrowanych psów. Zmniejszone ryzyko przepukliny kroczowej. Brak nieplanowanych miotów. Zmniejszona skłonność do włóczęgostwa i mniejsza rywalizacyjna agresja między samcami u niektórych psów.

Niezstąpione jądro to oddzielna kwestia. Jądro zatrzymane w jamie brzusznej lub pachwinie znajduje się w temperaturze ciała, a nie niższej temperaturze worka mosznowego, co znacząco zwiększa ryzyko nowotworzenia. Zaleca się usunięcie, a niezstąpione jądro musi zostać odnalezione i usunięte, co jest większą operacją niż rutynowa kastracja.

Koszty. Te same rozważania ortopedyczne u dużych ras. Przyrost Wagi. Zmiany okrywy u niektórych ras. Oraz skutki behawioralne, które często są odwrotnością tego, czego spodziewają się Właściciele.

Mit dotyczący zachowania.

Kastracja zmniejsza zachowania napędzane przez testosteron. Ta lista jest krótka. Nie zmniejsza ona ogólnej aktywności, ekscytacji, łapania zębami, ciągnięcia na smyczy, szczekania przy drzwiach, zachowań obronnych, instynktu łowieckiego ani reaktywności opartej na lęku.

U psów, które są niespokojne lub lękliwe, kastracja była powiązana ze wzrostem zachowań lękowych i reaktywnych. Jest to jedno z bardziej spójnych odkryć w literaturze behawioralnej i jest odwrotnością częstego zalecenia kastracji trudnego psa.

Jeśli motywacją jest zachowanie, odwracalny implant hormonalny oferuje sposób na sprawdzenie efektu. Tymczasowo hamuje on testosteron, dzięki czemu możesz zobaczyć, co faktycznie się zmienia, zanim podejmiesz nieodwracalną decyzję.

Opcje odwracalne i częściowe

Implanty kastracji chemicznej. Mały implant, który hamuje testosteron na okres kilku miesięcy. Przydatny do testowania efektu behawioralnego, dla psów, u których znieczulenie niesie dodatkowe ryzyko, oraz do odroczenia decyzji.

Wazektomia. Sterylizuje samca, pozostawiając jądra i ich hormony na miejscu. Zapobiega rozmnażaniu bez usuwania hormonalnego wkładu w rozwój szkieletowy. Nie oferowana wszędzie i nie zmniejsza ryzyka chorób prostaty ani nowotworów jąder.

Sterylizacja z pozostawieniem jajników. Usunięcie macicy przy pozostawieniu jajników. Zapobiega ciąży i ropomaciczu trzonu macicy przy jednoczesnym zachowaniu hormonów. Suka nadal ma cieczki i cykle behawioralne, nadal przyciąga samce i nie czerpie korzyści w postaci ochrony przed nowotworami gruczołu mlekowego.

Dostępność tych opcji różni się znacznie w zależności od kraju i kliniki. Warto o nie zapytać, zamiast zakładać, że ich nie ma.

Waga, czyli konsekwencja, z którą na pewno się spotkasz

Pokarm, który utrzymywał wagę psa przed operacją, spowoduje jej przyrost po zabiegu. Dostosuj dawkę w momencie zabiegu, a nie po tym, jak zauważysz przyrost.

Kastracja obniża spoczynkowe zapotrzebowanie na energię i ma tendencję do zwiększania apetytu. Podawaj tę samą ilość, a pies niezawodnie przybierze na Wadze.

Ma to większe znaczenie niż przypuszczają Właściciele, ponieważ otyłość sama w sobie jest czynnikiem napędzającym choroby stawów, zmniejszoną mobilność, cukrzycę u niektórych psów oraz skrócenie życia. Pies, który po kastracji staje się otyły, zyskał większe ryzyko ortopedyczne, niż sugerowała jakakolwiek debata o terminie operacji.

Zarządzanie tym jest proste i musi zacząć się w momencie operacji, a nie trzy miesiące później.

Zważ psa, ustal docelową kondycję ciała z weterynarzem, zmniejsz dawkę w czasie operacji, a nie w odpowiedzi na przyrost Wagi, waż co miesiąc i dostosowuj dawkę na podstawie kondycji ciała, a nie liczby na opakowaniu karmy.

Podczas operacji

Suki zazwyczaj nie są sterylizowane podczas cieczki, kiedy układ rozrodczy jest przekrwiony i ryzyko krwawienia jest wyższe. Kliniki zazwyczaj planują operację w odstępie czasu po zakończeniu cieczki, kiedy tkanki są spokojniejsze. Zapytaj w swojej klinice, jakiego odstępu używają.

Suka doświadczająca ciąży urojonej zazwyczaj również nie jest sterylizowana w tym momencie, ponieważ stan hormonalny może przedłużyć to zachowanie.

Rekonwalescencja jest bardziej ograniczona, niż oczekują Właściciele. Ćwiczenia tylko na smyczy przez okres określony przez klinikę, brak skakania, brak schodów, o ile to możliwe, brak biegania bez smyczy, brak pływania i kąpieli do czasu wygojenia rany oraz kołnierz lub ubranko pooperacyjne, które musi pozostać na swoim miejscu.

Sprawdzaj ranę dwa razy dziennie pod kątem obrzęku, zaczerwienienia, wycieku, przerw w szwach i temperatury. Niewielka ilość siniaków jest normalna. Rana, która się otwiera, wycieka lub brzydko pachnie, wymaga kontaktu w tym samym dniu.

Solidne, antypoślizgowe legowisko na poziomie podłogi zapobiega skakaniu, które otwiera rany pooperacyjne.

Decydowanie dla Twojego psa

Czego nigdy nie robić

Nie pozwól suce mieć miotu dla jej Zdrowia. Nie ma z tego żadnych korzyści zdrowotnych, a ciąża i poród niosą realne ryzyko, w tym dystocję, tężyczkę poporodową i zapalenie gruczołu mlekowego.

Nie kastruj jako pierwszej reakcji na agresję, reaktywność lub lęk.

Nie zakładaj, że tradycyjne zalecenie sześciu miesięcy dotyczy dużego lub olbrzymiego psa.

Nie zwlekaj w nieskończoność bez planu zarządzania niekastrowanym psem. Nieplanowane mioty, ropomacicze i obrażenia odniesione podczas włóczęgi zdarzają się opiekunom, którzy zamierzali podjąć decyzję później.

Nie ignoruj niezstąpionego jądra.

Nie pomijaj dostosowania karmy.

Nie skracaj ograniczenia ruchu, ponieważ pies wydaje się być w dobrym stanie. Gojenie wewnętrzne trwa znacznie dłużej, niż wynikałoby to z wyglądu i samopoczucia psa.

Kiedy szukać pomocy

Idź natychmiast, jeśli niesterylizowana suka źle się czuje w tygodniach po cieczce, szczególnie przy zwiększonym pragnieniu, wymiotach, letargu, obrzękniętym brzuchu lub jakimkolwiek wycieku z sromu. Ropomacicze to stan nagły i postępuje szybko.

Udaj się tego samego dnia, jeśli rana operacyjna się otwiera, wycieka, śmierdzi, puchnie lub staje się gorąca, oraz jeśli pies jest niespokojny, wielokrotnie wymiotuje lub wydaje się odczuwać ból po operacji.

Umów wizytę dla wysterylizowanej suki, która zaczyna zostawiać wilgotne plamy w miejscu spania, ponieważ nietrzymanie moczu jest uleczalne i nie trzeba z nim żyć.

Podaj szczegóły. Weterynarz będzie potrzebował rasy i przewidywanej dorosłej Wagi, Wieku i obecnej Wagi psa, informacji o historii stawów lub nowotworów w linii rodzinnej, szczerej relacji o temperamencie i wszelkim lęku lub agresji, informacji czy oba jądra są zstąpione oraz czego oczekujesz od decyzji.

Wynik, do którego należy dążyć: szczupły pies, zagojona rana i decyzja podjęta dla tego psa, a nie dla psów w ogóle.