Świąd skóry u psa: ranking przyczyn i kolejność ich eliminacji

Szybka odpowiedź

Przesunięcie dłońmi po całym ciele Zwierzaka w określonej kolejności mówi znacznie więcej niż wpatrywanie się w najbardziej zmienione miejsce.

Świąd skóry to nie jedna choroba. To objaw z krótką listą przyczyn, które należy wykluczać w odpowiedniej kolejności, ponieważ tanie i powszechne przyczyny znajdują się na szczycie listy, a kosztowne badania mają sens dopiero po ich wykluczeniu.

Skuteczna kolejność to: najpierw pasożyty, potem infekcja bakteryjna i grzybicza, która zazwyczaj rozwinęła się jako następstwo, następnie alergia środowiskowa, a na końcu pokarmowa. Właściciele prawie zawsze zaczynają od diety, a kończą na pchłach, dlatego tak wiele swędzących psów spędza rok na zmianach żywienia, podczas gdy faktyczny problem pozostaje bez leczenia.

• Najpierw należy prawidłowo wykluczyć pchły, niezależnie od tego, czy kiedykolwiek jakiegoś osobnika zauważono.
• Świąd, który nagle znacznie się nasilił, jest zazwyczaj objawem wtórnej infekcji bakteryjnej lub grzybiczej, a jej leczenie szybko przynosi ulgę.
• Umiejscowienie świądu zawęża krąg podejrzeń bardziej wiarygodnie niż wygląd skóry.
• Należy codziennie oceniać świąd w skali od jeden do dziesięciu. Liczba pozwala śledzić postępy w Leczeniu, wrażenie nie.
• Alergia pokarmowa nie może zostać zdiagnozowana za pomocą testu z krwi, śliny czy sierści. Diagnozę stawia się jedynie poprzez ścisłą dietę eliminacyjną i prowokację.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego świąd się nasila

Świąd ma próg, a przyczyny się kumulują.
Pies może mieć Łagodną alergię przez cały rok bez widocznego drapania. Dodaj sezon pylenia, kilka ukąszeń pcheł, przerost drożdżaków w fałdach skóry, a suma przekracza punkt, w którym pies zaczyna się drapać. To wyjaśnia wzorzec najczęściej opisywany przez Właścicieli: „do sierpnia było wszystko w porządku”. Wyjaśnia to również, dlaczego usunięcie jednego czynnika, często tego najłatwiejszego, może przywrócić kontrolę nad sytuacją, mimo że podstawowa alergia nigdzie nie zniknęła.

Bariera zawodzi jako pierwsza.
W psim atopowym zapaleniu skóry sama bariera naskórkowa jest wadliwa. Lipidy między komórkami powierzchniowymi są nieprawidłowe, woda ucieka przez skórę, a alergeny i bakterie wnikają łatwiej. Choroba to nie tylko nadreaktywny układ odpornościowy; to nieszczelny mur z nadreaktywnym układem odpornościowym za nim. Dlatego wspieranie bariery, kąpiele i kontrola infekcji realnie pomagają, zamiast tylko łagodzić objawy.

Drapanie zwiększa przepuszczalność skóry.
Każde zadrapanie dodatkowo uszkadza powierzchnię, co pozwala na wnikanie większej ilości alergenów i bakterii, co produkuje jeszcze więcej świądu. Cykl świąd-drapanie to nie metafora; to samonapędzająca się pętla, a jej przerwanie jest często najszybszą drogą do komfortu psa.

Infekcja to akcelerator.
Bakterie gronkowcowe i drożdżaki Malassezia są naturalnymi mieszkańcami psiej skóry. Gdy bariera zawodzi, dochodzi do ich przerostu, a oba te czynniki same w sobie powodują silny świąd. Duża część tego, co wygląda jak pogorszenie alergii, to infekcja nałożona na nią, a jest to część, która poprawia się w ciągu kilku dni od rozpoczęcia leczenia.

Przewlekły świąd trwale zmienia skórę.
Skóra, która była zaogniona przez miesiące, grubieje, ciemnieje i nabiera szorstkiej tekstury przypominającej skórę słonia. Kanały uszne się zwężają. Obie zmiany są znacznie trudniejsze do odwrócenia niż do zapobieżenia, co jest praktycznym argumentem przeciwko czekaniu, czy problem sam ustąpi.

Czytanie mapy

Umiejscowienie świądu zawęża przyczyny szybciej niż wygląd skóry, ponieważ wygląd przewlekle zaognionej skóry zbiega się w jeden obraz, niezależnie od przyczyny.

Ranking, w kolejności sprawdzania

1. Pchły, zawsze pierwsze

Najtańsze do wykluczenia, najczęstsze i błędnie wykluczane przez Właścicieli. Wykonaj test grzebieniem pchlim opisany powyżej i zrozum, że negatywny wynik nie wyklucza w pełni alergii na pchły u psa, który dba o higienę.

Praktycznym podejściem jest leczenie każdego psa i kota w domu produktem weterynaryjnym, w odpowiednich odstępach czasu, przez co najmniej trzy miesiące oraz zadbanie o otoczenie. Ponieważ większość populacji pcheł znajduje się w domu, a nie na zwierzęciu, leczenie tylko psa daje kilka dobrych dni, po których następuje ponowna infestacja przez wylęgające się z dywanu poczwarki. Pierz legowiska w wysokiej temperaturze, dokładnie odkurzaj, również pod meblami i kontynuuj, nawet gdy pies wygląda lepiej.

2. Inne pasożyty, szczególnie świerzb

Świerzb (Sarcoptes) zasługuje na własny punkt. Powoduje poziom świądu nieproporcjonalny do wyglądu skóry, nie jest sezonowy, koncentruje się na brzegach uszu, łokciach, stawach skokowych i podbrzuszu, przenosi się na ludzi w formie swędzących czerwonych guzków na przedramionach i talii. Zeskrobiny są często negatywne nawet w potwierdzonych przypadkach, więc diagnostycznie stosuje się próbę leczenia. U każdego psa z nagłym silnym świądem, szczególnie po kontakcie z lisami, w hotelach lub po kontakcie z nowym psem, należy wcześnie wykluczyć tę chorobę.

Demodex zazwyczaj sam w sobie nie powoduje silnego świądu. Powoduje placowatą utratę sierści, często wokół oczu, na pysku i kończynach u młodych psów, a staje się swędzący, gdy na podłożu pojawia się infekcja.

Cheyletiella wytwarza gruby łupież wzdłuż grzbietu, który zdaje się poruszać przy bliższym przyjrzeniu.

Roztocza żniwiarki pojawiają się jako skupiska pomarańczowych drobinek między palcami i wokół fałdów uszu późnym latem i jesienią i powodują bardzo silny świąd przez krótki okres.

Wszy i kleszcze są rzadszymi przyczynami uogólnionego świądu, ale łatwo je znaleźć, jeśli się ich poszuka.

3. Wtórna infekcja

Zanim większość Właścicieli szuka pomocy, występuje już komponent bakteryjny lub drożdżakowy. Warto go zidentyfikować, ponieważ szybko reaguje na Leczenie.

Bakteryjne ropne zapalenie skóry objawia się małymi krostkami, czerwonymi plamkami i kolistymi, strupiastymi pierścieniami ze łuszczącym się brzegiem w miarę gojenia.

Drożdżaki Malassezia powodują tłustą, zaczerwienioną, zgrubiałą skórę o charakterystycznym zjełczałym zapachu, najczęściej pod pachami, w pachwinach, między palcami, w fałdach twarzy i kanałach słuchowych. Psy z infekcją drożdżakową są często najbardziej swędzącymi pacjentami.

Obie infekcje są diagnozowane w minuty przez Weterynarza poprzez pobranie wymazu lub taśmy i ocenę pod mikroskopem. Jest to jeden z najbardziej wartościowych testów w całym procesie, który kieruje Leczeniem zamiast zgadywania.

Kanał słuchowy to skóra. Swędzący pies z zaczerwienionym lub cuchnącym uchem ma tę samą chorobę w obu miejscach

4. Atopowe zapalenie skóry psów

Najczęstsza alergiczna choroba skóry u psów i stan na całe życie, który jest zarządzany, a nie wyleczony.

Zazwyczaj zaczyna się między szóstym miesiącem a trzecim rokiem życia. Typowo zaczyna się sezonowo i z czasem staje się całorocznym problemem, gdy pies reaguje na więcej czynników. Rozmieszczenie objawów jest charakterystyczne: twarz, okolice oczu, pysk, kanały uszne, łapy, pachy, pachwiny i brzuch.

Nie ma jednego testu, który to potwierdza. Diagnozuje się to poprzez wykluczenie powyższych przyczyn, rozpoznanie wzorca i reakcję na Leczenie. Testy alergiczne, gdy są używane, nie służą do stawiania diagnozy; służą do wyboru alergenów do immunoterapii, która jest jednym z nielicznych metod leczenia adresujących przyczynę, a nie tylko objaw.

5. Niepożądana reakcja na pokarm

Mniej częsta niż sugeruje internet i warta właściwego zbadania, a nie przybliżonego.

Podejrzewaj ją szczególnie wtedy, gdy świąd występuje przez cały rok, choroby uszu nawracają i towarzyszą im objawy trawienne. Typowymi winowajcami są źródła białka, takie jak wołowina, nabiał, kurczak, jagnięcina, jajka oraz pszenica. Zboża rzadko stanowią problem, dlatego przejście na karmę bezzbożową zazwyczaj niczego nie zmienia.

Jedyną wiarygodną diagnozą jest dieta eliminacyjna, zazwyczaj ośmiotygodniowa, z użyciem albo prawdziwie nowego białka, albo diety hydrolizowanej, przy absolutnym braku podawania czegokolwiek innego: żadnych smakołyków, gryzaków, aromatyzowanych leków, resztek ze stołu czy wylizywania talerzy dzieci. Następnie musi nastąpić prowokacja starym pokarmem, aby potwierdzić powrót objawów. Próba, która nie jest ścisła, daje bezwartościowy wynik i kosztuje dwa miesiące.

Testy alergiczne z krwi, śliny czy sierści nie diagnozują alergii pokarmowej u psów. Są szeroko sprzedawane, ale nie odpowiadają na pytanie.

6. Rzeczy, które wcale nie są alergią

Niedoczynność tarczycy i nadczynność nadnerczy powodują symetryczną utratę sierści, zmiany w jakości okrywy włosowej i skóry oraz nawracające infekcje. Sama utrata sierści nie swędzi, ale infekcje na jej podłożu już tak, dlatego są mylone z alergią.

Problemy z gruczołami okołoodbytniczymi powodują saneczkowanie i wylizywanie okolic zadu, często mylone z robakami lub chorobą skóry.

Ból powoduje uporczywe wylizywanie jednego stawu. Starszy pies wylizujący nadgarstek lub staw skokowy może sygnalizować artretyzm, a nie problem skórny.

Autoimmunologiczne choroby skóry, takie jak pęcherzyca liściasta, produkują strupy na nosie, brzegach uszu i opuszkach, co nie przypomina alergii.

Chłoniak skórny u starszych psów może prezentować się jako łuszczenie i zaczerwienienie z odbarwieniem warg i nosa, często przez miesiące leczony jako oporna na leczenie alergia.

Suchość środowiskowa od centralnego ogrzewania zimą lub częstych kąpieli w ostrych szamponach powoduje łuszczenie i Łagodny świąd przy poza tym Prawidłowej skórze.

Etapy

Wczesny.
Zwiększone drapanie, wylizywanie lub pocieranie. Skóra może wyglądać prawie normalnie. Pies nadal przesypia noc. To etap, w którym diagnostyka jest najszybsza i najtańsza.

Utrwalony.
Zaczerwienienia w typowych miejscach, przerzedzenie sierści tam, gdzie pies dosięga, przebarwienia od śliny na łapach i nogach, tłusta skóra, pojawiający się zapach, uszy wymagające częstszego czyszczenia. Wtórna infekcja zazwyczaj jest obecna.

Przewlekły.
Zgrubiała, ciemno pigmentowana, skórzasta skóra. Kanały uszne zwężone i bolesne. Nawracające infekcje. Sen zakłócony zarówno dla psa, jak i domowników. Niektóre z tych zmian są trwałe.

Ostry rzut na podłożu przewlekłej choroby.
Gorąca, mokra, szybko rozprzestrzeniająca się bolesna plama, często na policzku, szyi lub biodrze, pojawiająca się w ciągu godzin. To wymaga leczenia tego samego dnia.

Co się różni w zależności od psa

Rasa.
West Highland White Terriery, Labradory i Golden Retrievery, Buldogi francuskie, Boksery, Owczarki niemieckie, Shar Pei, Bulteriery i Mopsy są nadreprezentowane w atopowym zapaleniu skóry. Rasy z dużą ilością fałd dodają wymiar mechaniczny, ponieważ skóra na skórze pozostaje ciepła i wilgotna, co sprzyja drożdżakom. Rasy północne, takie jak Husky czy Malamuty, mogą rozwinąć chorobę skóry zależną od cynku, która wygląda jak alergia, a nią nie jest.

Wiek wystąpienia.
Pierwszy świąd przed szóstym miesiącem życia wskazuje bardziej na pasożyty i nużycę. Pierwszy świąd między szóstym miesiącem a trzecim rokiem życia pasuje do atopii. Pierwszy świąd u psa powyżej siedmiu lat jest powodem, by mocniej przyjrzeć się chorobom endokrynologicznym i sporadycznie nowotworom.

Rodzaj sierści.
Psy z podszerstkiem ukrywają zmiany skórne, dopóki nie są zaawansowane, więc używaj dłoni zamiast oczu. Psy krótkowłose pokazują zaczerwienienie natychmiast.

Pora roku i klimat.
Sezony pylenia napędzają atopię; wilgotne ciepło napędza drożdżaki; późne lato przynosi roztocza żniwiarki; zimowe ogrzewanie wysusza skórę. Pchły przeżywają cały rok w ogrzewanym domu, dlatego przerwanie profilaktyki zimą jest częstą przyczyną styczniowego zaostrzenia.

Gospodarstwo domowe.
Koty w domu mają znaczenie dla pcheł. Kontakt z lisami, gospodarstwami, hodowlami lub nowo nabytym psem ma znaczenie dla świerzbu. Świąd u ludzi w domu jest silną wskazówką.

Gdzie typowe rady zawodzą

Szampon owsiany jako samodzielna metoda.
Przydatny jako część planu, bezużyteczny jako plan. Łagodzi i pomaga barierze; nie leczy infekcji ani pasożytów.

Olej kokosowy i domowe sposoby.
Brak wpływu na chorobę podstawową, a tłusta sierść to lepsze środowisko dla drożdżaków.

Dieta bezzbożowa jako naprawa alergii.
Typowe alergeny pokarmowe u psów to białka, nie zboża. Zmiana na karmę bezzbożową, która nadal zawiera kurczaka, niewiele zmienia.

Testy alergiczne z krwi lub śliny w celu wyboru diety.
Nie działają w alergii pokarmowej. Dieta eliminacyjna jest testem.

Sterydy stosowane wielokrotnie jako cały plan.
Sterydy działają i są sytuacje, w których są właściwym wyborem. Stosowane jako stała samodzielna strategia niosą ze sobą realne skutki uboczne i maskują objawy, które Weterynarz musi zobaczyć, więc pies na sterydach często musi je odstawić, zanim zostaną pobrane użyteczne próbki.

Ludzkie leki przeciwhistaminowe.
Znacznie mniej skuteczne u psów niż u ludzi, a wiele ludzkich produktów zawiera dodatkowe składniki, w tym leki obkurczające i ksylitol, które są niebezpieczne dla psów. Nic nie podawaj bez porady weterynaryjnej.

Leczenie psa, a nie domu.
W przypadku pcheł gwarantuje to nawrót.

Przerywanie leczenia, gdy tylko pies wygląda lepiej.
Większość nawrotów wynika z przerwania kuracji w momencie poprawy, a nie w momencie wyleczenia.

Wpis w dokumentacji, który czyni wizytę efektywną

Oceniaj świąd w skali do dziesięciu codziennie i zapisuj obok Wagi. Liczby pokazują czy Leczenie działa

Spodziewaj się, że Weterynarz pobierze wymazy do cytologii, zeskrobiny skóry, wyrywane włosy i być może zrobi posiew grzybiczy. Są one szybkie, wykonywane w gabinecie i natychmiast zmieniają plan. Badania krwi w kierunku tarczycy lub nadnerczy wchodzą w grę, gdy wzorzec na to wskazuje. Skierowanie do dermatologa jest odpowiednie dla psa, który stale ma nawroty i zazwyczaj oszczędza pieniądze, zamiast je kosztować.

Czego nigdy nie robić

Nie podawaj ludzkich leków, w tym przeciwhistaminowych, przeciwbólowych i maści sterydowych, bez porady weterynaryjnej.

Nie używaj psiego produktu na pchły u kota i trzymaj leczone psy z dala od kotów w domu, dopóki preparat nie wyschnie. Permetryna w stężeniach dla psów jest silnie toksyczna dla kotów.

Nie rozpoczynaj próby pokarmowej, a następnie nie podawaj smakołyków, gryzaków dentystycznych czy aromatyzowanych tabletek. Jedno potknięcie unieważnia osiem tygodni.

Nie zmieniaj karm wielokrotnie w nadziei na znalezienie tej właściwej. Zużywasz w ten sposób nowe białka, których będziesz potrzebować do właściwej próby później.

Nie przerywaj profilaktyki przeciwpasożytniczej przez zimę.

Nie strzyż ani nie kąp intensywnie psa tuż przed wizytą dermatologiczną. Usuwa to próbki, których Weterynarz potrzebuje.

Nie pozwól, by pies ze swędzącym uchem pozostał bez leczenia, ponieważ skóra wygląda dobrze. Kanały uszne to skóra, a nieleczona infekcja ucha może przebić błonę bębenkową i spowodować trwałe uszkodzenie.

Nie akceptuj „to tylko alergie” bez planu, który nazywa, jaką przyczynę leczysz i skąd będziesz wiedzieć, że to zadziałało.

Komfortowy pies bez zapachu, bez przebarwień od śliny i bez drapania w nocy to jest to jak wygląda działający plan

Kiedy plan jest właściwy, apetyt, sen i normalne zachowanie wracają razem

Kiedy szukać pomocy

Szukaj pomocy w stanach nagłych przy nagłym obrzęku twarzy, pokrzywce szybko rozprzestrzeniającej się po ciele, wymiotach lub zapaści. To ostra reakcja alergiczna i jest to inny problem niż przewlekły świąd.

Umów wizytę w trybie pilnym (tego samego lub następnego dnia) dla psa, który nie może spać z powodu drapania, przy otwartej, krwawiącej lub sączącej się skórze, przy gorącej, bolesnej plamie, która pojawiła się w ciągu godzin, przy bolesnym uchu lub przekrzywianiu głowy.

Umów się w ciągu tygodnia przy uporczywym drapaniu, lizaniu lub pocieraniu trwającym dłużej niż kilka tygodni, przy zapachu wydobywającym się ze skóry lub uszu, przy nawracających infekcjach uszu oraz przy każdej utracie sierści o symetrycznym wzorcu.

Przynieś wpis oceny świądu, zdjęcia, wideo i dokładne nazwy produktów. Najczęstszym powodem, dla którego uporządkowanie sprawy swędzących psów zajmuje rok, jest to, że każda Wizyta zaczyna się od niepełnej historii.