Psy w domu wielopokoleniowym: upadki, delikatna skóra i leki na podłodze

Szybka odpowiedź

W domu, w którym mieszkają trzy pokolenia, nawyki zwierzaka przestają być kwestią wyboru, a stają się kwestią bezpieczeństwa.

Zwierzak mieszkający jednocześnie z małymi dziećmi i starszymi osobami stoi przed dwoma zupełnie różnymi rodzajami ryzyka, a domownicy zazwyczaj planują tylko pod kątem jednego z nich.

Strona dziecięca jest tą, o którą wszyscy się martwią. Strona osób starszych jest tą, która faktycznie doprowadza do hospitalizacji, a przyczyną prawie nigdy nie jest ugryzienie. Jest nią upadek, rozdarcie skóry lub upuszczona tabletka.

• Upadki stanowią główne ryzyko dla osoby starszej, a zachowania zwierzaka, które je powodują, to ocieranie się, plątanie pod nogami i gwałtowne bieganie do drzwi.
• Leki ludzkie na podłodze to najczęstsza droga zatruć w takich domach. Klasycznym przypadkiem jest kasetka na leki pozostawiona w zasięgu.
• Starsza skóra częściej pęka, niż się zadrapuje, a wielu starszych Opiekunów przyjmuje leki rozrzedzające krew, więc zadrapanie łapą może stać się raną wymagającą szwów.
• Zwierzak potrzebuje jednego miejsca do spania, w którym żadne dziecko za nim nie podąży. Chroniczne niedosypianie sprawia, że cierpliwy zwierzak staje się mniej tolerancyjny.
• Ustalcie na głos, kto wyprowadza zwierzaka, kto go karmi i kto nadzoruje dziecko. Najczęstszą przyczyną problemów w takich domach jest założenie, że zajmie się tym ktoś inny.

:::danger
Przeżute leki ludzkie to stan nagły, a nie sytuacja, w której można czekać na rozwój wypadków.

Ibuprofen i naproksen wywołują u zwierzaków owrzodzenia żołądka i uszkodzenia nerek nawet w dawkach, które ludzie przyjmują od niechcenia. Paracetamol uszkadza wątrobę oraz czerwone krwinki. Leki przeciwdepresyjne, stymulanty na ADHD, beta-blokery i blokery kanału wapniowego mają poważne skutki. Jeśli doszło do przeżucia blistra, kasetki na leki lub upuszczonej tabletki, przelicz, czego brakuje, i natychmiast zadzwoń do Weterynarza lub na linię toksykologiczną, zanim pojawią się jakiekolwiek Objawy.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego upadki, a nie ugryzienia, dominują w statystykach ryzyka

Obraz obrażeń w domu wielopokoleniowym jest nieoczywisty i wynika z fizyki oraz fizjologii, a nie z temperamentu.

Kości i równowaga zmieniają się z wiekiem.

Gęstość kości spada z wiekiem, szczególnie po menopauzie, a równowaga i czas reakcji ulegają pogorszeniu. To samo potknięcie, które u trzydziestolatka kończy się siniakiem na kolanie, u osiemdziesięciolatka może spowodować złamanie biodra lub nadgarstka. Złamanie biodra w tym wieku to wydarzenie zmieniające życie, z powolną rekonwalescencją i realnym ryzykiem trwałej utraty samodzielności.

Zwierzak nie musi być duży, aby to spowodować. Mały pies, który nagle zatrzymuje się przed kimś lub opiera się o nogę, przesuwa środek ciężkości osoby, która już i tak jest niestabilna.

Skóra również się zmienia.

Starzejąca się skóra staje się cieńsza, a warstwa łączna, która ją zakotwicza, poluzowuje się. Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów znacznie to przyspiesza. Efektem jest skóra, która pęka płatami zamiast się zadrapywać, więc łapa ekscytującego się zwierzaka lub pazur zahaczający o ramię powoduje rozległą ranę, a nie tylko rysę.

Dodajmy do tego leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe, które wielu starszych Opiekunów przyjmuje z powodu migotania przedsionków, profilaktyki udaru lub po incydencie kardiologicznym, a ta sama rana krwawi znacznie dłużej i tworzy znacznie większe siniaki.

Czucie i infekcje.

Cukrzyca z neuropatią obwodową oznacza, że osoba może nie czuć zadrapania lub uszczypnięcia w stopę czy podudzie. Niewykryte rany na słabo czującej kończynie to sposób, w jaki drobne urazy zmieniają się w poważne infekcje.

Odporność.

Pyski zwierzaków przenoszą bakterie, które dla większości ludzi są nieistotne. Capnocytophaga canimorsus, powszechnie występująca w ślinie, może wywołać ciężką infekcję u osób po usunięciu śledziony, z zaawansowaną chorobą wątroby lub z obniżoną odpornością. Jest to rzadkie, ale jest powodem, dla którego zasady dotyczące lizanego twarzy i spania w jednym łóżku powinny zostać uczciwie zweryfikowane, jeśli ktoś w domu należy do tej grupy.

Zwierzaki karmione dietą surową wydalają Salmonella i Campylobacter w odchodach oraz wokół pyska częściej niż te na karmach gotowanych. W domu z osobą o obniżonej odporności lub dzieckiem poniżej piątego roku życia fakt ten powinien być częścią decyzji żywieniowej.

Sygnały są pomijane.

Najważniejsza kwestia sensoryczna jest prosta. Zwierzak ostrzega przed ugryzieniem: zastyga, pokazuje białka oczu, podwija wargi, cicho warczy. Osoba starsza z niedosłuchem nie usłyszy warczenia. Ktoś z ograniczonym widzeniem centralnym nie zauważy sztywnej postawy. System ostrzegawczy jest nienaruszony po stronie zwierzaka, ale zepsuty po stronie ludzkiej.

Dlatego zasada domowa w takich miejscach powinna być strukturalna, a nie oparta na spostrzegawczości. Zwierzak otrzymuje miejsce, do którego nikt nie podchodzi, zamiast wymagać od wszystkich obserwowania znaków ostrzegawczych.

Jak wygląda dobrze zorganizowany dom wielopokoleniowy

Jedno wyraźnie przypisane miejsce, poza trasą komunikacyjną, do którego zwierzak może zostać wysłany i do którego nikt za nim nie podąża.

Miejsce odpoczynku z zasadą.

Zwierzak potrzebuje jednego legowiska lub klatki, usytuowanych poza trasą przemieszczania się między sofą, kuchnią a łazienką, oraz jednej zasady domowej: kiedy zwierzak tam jest, nikt go nie dotyka, włącznie z dziećmi i odwiedzającymi wnukami.

To nie jest miejsce kary. To jedyny niezawodny sposób, aby zwierzak w ruchliwym domu dostał nieprzerwany sen, a jakość snu jest bezpośrednio powiązana z tym, ile zwierzak będzie tolerował przed reakcją.

Drogi komunikacyjne utrzymywane w stanie wolnym.

Mapuj trasy, którymi porusza się osoba niestabilna: łóżko-łazienka w nocy, krzesło-kuchnia, drzwi wejściowe-samochód. Na tych trasach nie powinno być legowiska, miski z wodą, kosza z zabawkami ani samego zwierzaka.

Noc jest najbardziej krytycznym momentem. Zwierzak śpiący na półpiętrze lub w poprzek drzwi sypialni znajduje się bezpośrednio na drodze kogoś wstającego w ciemności.

Bramki stosowane celowo.

Bramka na dole schodów pełni dwie funkcje: chroni przed przebywaniem zwierzaka pod nogami na schodach, gdzie upadki powodują największe obrażenia, oraz pozwala odizolować zwierzaka od malucha bez zamykania go w miejscu, którego nie lubi.

Leki przechowywane wysoko i nigdy w torebce na podłodze.

Kasetki, blistry i buteleczki z tabletkami grzechoczą, co czyni je interesującymi. Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest pojedyncza wysoka szafka i zasada domowa, że żadne leki nie zostają na stoliku, na powierzchniach poniżej pasa ani w torbie na podłodze.

Lista leków, które warto znać z nazwy, obejmuje niesteroidowe leki przeciwbólowe, paracetamol, leki przeciwdepresyjne (w tym SSRI i wenlafaksyna), stymulanty na ADHD, beta-blokery, blokery kanału wapniowego, metforminę, tabletki nasenne oraz inhalatory, które w przypadku przebicia uwalniają dużą dawkę salbutamolu.

Maści i kremy również mają znaczenie. Kremy z analogami witaminy D na łuszczycę, żele hormonalne wchłaniane przez skórę i miejscowe kremy chemioterapeutyczne (np. 5-fluorouracyl) wywołały ciężkie zatrucia u zwierzaków, które lizały posmarowane ramię lub przeżuły tubkę. Każdy, kto je stosuje, powinien zakryć miejsce smarowania i umyć ręce przed dotknięciem zwierzaka.

Zużyte plastry transdermalne nadal zawierają substancję czynną. Plastry z fentanylem, buprenorfiną czy nikotyną wyjęte ze śmieci zatruły niejednego zwierzaka.

Baterie z aparatów słuchowych zasługują na osobną wzmiankę. Połknięta bateria pastylkowa może w ciągu kilku godzin przepalić ścianę przełyku i jest nagłym przypadkiem chirurgicznym, a nie sytuacją do obserwacji.

Pazury utrzymywane krótko.

Długość pazurów zwierzaka to w tym domu element bezpieczeństwa. Krótkie, tępe pazury u zwierzaka, który czasem skacze, to różnica między zaskoczonym dziadkiem a rozdarcie skóry wymagającym opatrunku.

Karmienie kontrolowane przez jedną osobę.

Tam, gdzie starszy Opiekun ma problemy z pamięcią, wielokrotne karmienie jest częste i prowadzi do szybkiego nadmiaru wagi u zwierzaka, a czasem do zatrucia, ponieważ podawane jedzenie to często resztki ludzkie. Winogrona, rodzynki, cebula, czekolada, orzechy makadamia i wszystko słodzone ksylitolem to substancje kluczowe.

Rozwiązaniem nie jest „przestań karmić zwierzaka”. Chodzi o zostawienie małego, bezpiecznego, porcjowanego pojemnika z jedzeniem dla zwierzaka, które Opiekun może podać, i trzymanie reszty w miejscu niedostępnym.

Zmiany, które wymagają działania już dziś

Warczenie na sprzęt wspomagający poruszanie się.

Laski, balkoniki, wózki inwalidzkie, rollatory i windy schodowe poruszają się dziwnie, wydają nieznane dźwięki i zmieniają sylwetkę człowieka. Zwierzak, który nigdy ich nie widział, może się ich autentycznie bać.

Nigdy nie karć za warczenie. Warczenie to informacja, a zwierzak ukarany za nie nauczy się pomijać ten etap następnym razem. Zwiększ dystans, podawaj smakołyki w tym dystansie i skracaj go przez kolejne dni.

Zwierzak, który zaczął się ocierać lub ciągle podążać za jedną osobą.

Czasem to oznaka przywiązania. Czasem to zwierzak z pogarszającym się wzrokiem, który używa człowieka jako punktu odniesienia, lub zwierzak w bólu szukający kontaktu. Tak czy inaczej, staje się zagrożeniem potknięcia i powinien zostać zbadany.

Nowa sztywność, powolność lub drażliwość zwierzaka.

Ból to najczęstsza medyczna przyczyna, dla której zwierzak staje się mniej tolerancyjny. Choroba zwyrodnieniowa stawów jest niedodiagnozowana, ponieważ właściciele odczytują ją jako po prostu „zwalnianie tempa”. Zwierzak, który zaczął warczeć, gdy dziecko się o niego opiera, może być zwierzakiem, którego bolą łokcie.

Każde ugryzienie, które przerywa skórę u osoby starszej lub z obniżoną odpornością.

Wymaga to medycznej weryfikacji tego samego dnia, a nie tylko przemycia. Rany kłute od zębów zwierzaka zamykają się na wierzchu, zamykając bakterie wewnątrz, a ręka jest miejscem o najwyższym ryzyku.

Każde przeżute opakowanie leków.

Przelicz tabletki, zachowaj opakowanie i zadzwoń po poradę. Określenie narażenia na podstawie opakowania jest znacznie łatwiejsze niż na podstawie stanu zwierzaka.

Kto robi co i problem spacerów

Szelki z smyczą o stałej długości. Smycze automatyczne i obroże to dwa elementy wyposażenia, które najczęściej przewracają starszego Opiekuna.

Spacer to miejsce, w którym dobre intencje zderzają się z fizyką. Starsza osoba wyprowadzająca silnego zwierzaka to częsty widok i najbardziej przewidywalna kontuzja w całym gospodarstwie domowym.

Sprzęt na pierwszym miejscu.

Dobrze dopasowane szelki rozkładają obciążenie na klatkę piersiową, a nie na szyję, a punkt mocowania z przodu obraca zwierzaka w bok zamiast ciągnąć Opiekuna do przodu. Smycz o stałej długości około półtora metra daje stałą informację o tym, gdzie znajduje się zwierzak.

Smycze automatyczne są szczególnym problemem. Uczą ciągłego lekkiego naprężenia, nie dają kontroli w momencie, gdy zwierzak ruszy, a nagłe szarpnięcie na końcu taśmy przewróciło wielu Opiekunów. Cienka linka powoduje również oparzenia cierne i urazy palców.

Uczciwość co do siły.

Pytanie nie brzmi, czy dana osoba kocha spacery ze zwierzakiem. Pytanie brzmi, co się stanie, jeśli przez drogę przebiegnie kot. Jeśli szczera odpowiedź brzmi, że osoba zostałaby przewrócona, spacer potrzebuje innego Opiekuna, innej trasy z mniejszą liczbą wyzwalaczy lub obu tych rozwiązań.

Utrata znanej roli boli, więc lepiej ją zastąpić, niż usuwać. Karmienie, pielęgnacja, sesje treningowe na macie, zabawy węchowe w ogrodzie i krótkie spacery na smyczy w spokojnym miejscu utrzymują więź bez ryzyka.

Zapisz, kto co robi.

Karmienie, leki, spacery, załatwianie się i kto pilnuje dziecka przy zwierzaku. W domach, gdzie to nie jest wyraźne, zwierzak dostaje trzy posiłki, nie jest wyprowadzany i jest nadzorowany przez osobę, która myślała, że ktoś inny go nadzoruje.

Rutyna, która sprawia, że to działa

Czego nigdy nie robić

Nie karć za warczenie, podwijanie wargi lub zastyganie. To ostatnie ostrzeżenia przed ugryzieniem, a zwierzak, który nauczył się, że prowadzą one do kłopotów, po prostu przestaje je dawać.

Nie polegaj na tym, że dziecku powiedziano „bądź delikatne”. Dzieci poniżej około pięciu lat nie potrafią tego niezawodnie kontrolować, a odpowiedzialność spoczywa na dorosłych i na fizycznej separacji.

Nie pozwalaj zwierzakowi spać w poprzek drzwi lub na półpiętrze w domu, gdzie ktoś wstaje w nocy.

Nie zakładaj, że zwierzak dobry dla jednego wnuka jest dobry dla wszystkich dzieci. Wiek, wzrost, poziom hałasu i styl ruchu całkowicie zmieniają obraz sytuacji.

Nie wprowadzaj dorastającego zwierzaka do domu z osobą słabą bez poważnego planu. W wieku między około sześcioma a osiemnastoma miesiącami zwierzaki skaczą więcej, bardziej używają pyska, mają mniej niezawodne przywołanie i łatwiej się straszą niż w jakimkolwiek innym wieku.

Nie traktuj nagłej zmiany zachowania zwierzaka przede wszystkim jako problemu treningowego. Ból, utrata wzroku, utrata słuchu i pogorszenie funkcji poznawczych objawiają się u zwierzaka jako nietolerancja.

Wybór zwierzaka do tego domu

Jeśli zwierzak jeszcze się nie pojawił, wybór ma większe znaczenie niż jakiekolwiek późniejsze zarządzanie.

Waga i siła mają większe znaczenie niż reputacja rasy. Istotnym pytaniem jest, czy osoba najmniej stabilna w domu mogłaby utrzymać się na nogach, gdyby zwierzak nagle na nią wpadł.

Styl powitania ma większe znaczenie niż testy temperamentu. Przyjazny zwierzak, który wita się skacząc, jest ryzykiem upadku. Spokojny zwierzak, który wita się czterema łapami na ziemi, nie jest.

Wiek ma znaczenie. Dorosłe zwierzaki o znanym temperamencie są znacznie bardziej przewidywalne niż szczenięta czy młodzież, a fundacje adopcyjne z domami tymczasowymi mogą powiedzieć, jak zwierzak zachowuje się przy balkoniku, wózku inwalidzkim i wnukach.

Sierść i zdrowie mają znaczenie dla ludzi. Zwierzaki gubią złuszczony naskórek niezależnie od rodzaju sierści; żaden zwierzak nie jest w pełni hipoalergiczny. Jeśli ktoś w domu ma astmę, należy to uczciwie sprawdzić z wyprzedzeniem, zamiast liczyć na zapewnienia z marketingu rasy.

Długość życia ma znaczenie. Wybór szczeniaka w domu, gdzie główny Opiekun jest słaby, powinien obejmować plan przejęcia opieki.

Celem jest zwierzak, który potrafi się wyciszyć w środku ruchliwego domu, ponieważ wypoczęty zwierzak to zwierzak tolerancyjny.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się natychmiast z Weterynarzem w przypadku połknięcia ludzkich leków, przeżucia inhalatora lub plastra, albo połknięcia baterii pastylkowej. Przynieś opakowanie, informację o mocy leku i najlepsze możliwe wyliczenie brakującej ilości.

Skontaktuj się z Weterynarzem w przypadku jakiejkolwiek zmiany w tolerancji dotyku, nowej sztywności, niechęci do podejścia z jednej strony lub zmiany snu. Badanie ma na celu wykrycie bólu, utraty wzroku i słuchu oraz zmian poznawczych, z których wszystkie mogą objawiać się jako problem behawioralny w salonie.

Skontaktuj się z wykwalifikowanym behawiorystą, najlepiej takim, który współpracuje z Weterynarzem, jeśli zwierzak warczał na osobę lub sprzęt wspomagający. Poproś o obserwację całego gospodarstwa domowego, a nie tylko zwierzaka, ponieważ rozwiązanie w takich domach jest zazwyczaj strukturalne.

Skontaktuj się z lekarzem medycyny tego samego dnia w przypadku ugryzienia przez zwierzaka, które przerywa skórę u osoby starszej, osoby przyjmującej leki przeciwzakrzepowe, chorego na cukrzycę oraz osoby z obniżoną odpornością lub bez śledziony. Poinformuj lekarza, że było to ugryzienie przez zwierzaka, ponieważ bakterie w nim występujące zmieniają wybór antybiotyku.

Na Wizytę przynieś krótki film przedstawiający sytuację, która Cię martwi, listę tego, kto wykonuje jakie obowiązki w domu, obecne leki zwierzaka oraz leki ludzkie trzymane w domu. Ta kombinacja mówi Weterynarzowi lub behawioryście więcej w pięć minut niż długi opis.