Higiena długiej sierści u psa: okolice intymne, łapy, pysk i uszy

Szybka odpowiedź

To szczotkowanie sprawia, że strzyżenie higieniczne jest łatwe. Gdy sierść sfilcuje się przy skórze, sama maszynka i spokojny pies to już za mało.

Strzyżenie higieniczne to krótkie przycięcie sierści wokół odbytu, narządów płciowych, brzucha, między opuszkami, wokół oczu oraz przy otworze ucha. To nie jest pełne strzyżenie. Jego celem jest zapobieganie gromadzeniu się odchodów, moczu, wilgoci i zanieczyszczeń przy skórze.

U psów z długą lub stale rosnącą sierścią nie jest to zabieg kosmetyczny. Sierść, która sfilcuje się wokół odbytu, może fizycznie uniemożliwić psu wypróżnianie, a sierść nasiąknięta moczem powoduje odparzenia, które w ciągu kilku dni stają się zainfekowanym zapaleniem skóry.

• Przycinaj tylko okolice intymne, nie całego psa. Golenie rasy z podszerstkiem w celu rozwiązania problemu higienicznego tworzy kilka nowych.
• Nigdy nie wycinaj kołtuna nożyczkami, gdy przylega do skóry. Skóra podnosi się wraz z kołtunem i nożyczki przetną jedno i drugie.
• Sierść między opuszkami powoduje ślizganie się na gładkich podłogach, zatrzymuje żwir i lód oraz ukrywa nasiona traw.
• Pies, który wcześniej był czysty, a nagle wymaga ciągłego mycia, ma powód medyczny: luźne stolce, zapalenie stawów, przyrost wagi, nietrzymanie moczu lub chorobę zatok okołoodbytowych.
• To strzyżenie to także cotygodniowy przegląd. Większość Właścicieli wyczuwa guzki, kleszcze i obrzęk zatok okołoodbytowych dłońmi, zanim cokolwiek zobaczy.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego długa sierść zawodzi w tych konkretnych miejscach

Sierść nie odpycha odpadów. Ona je zatrzymuje.

Wokół odbytu długa sierść wyłapuje miękki stolec podczas wypróżniania. Każdy nowy depozyt łączy się z poprzednim, a masa twardnieje w miarę wysychania. Gdy ten korek zablokuje odbyt, pies nie może się czysto wypróżnić, co powoduje częstsze i bardziej miękkie próby, co dodaje materiału do korka.

Wokół sromu lub napletka mocz wsiąka w sierść i zostaje przy skórze. Mocz jest zasadowy i drażniący, gdy zalega, a stale wilgotna skóra traci swoją barierę ochronną. Bakterie i drożdżaki, które żyją nieszkodliwie na zdrowej skórze, nadmiernie się namnażają, a rezultatem jest czerwone, bolesne, często śmierdzące zapalenie skóry.

Między opuszkami sierść rośnie w kępki, które zbierają wszystko, po czym pies chodzi. W zimnych regionach zbiera ubity śnieg i tworzy kulki lodu, które boleśnie rozpychają palce. W suchych regionach zbiera nasiona traw, które mają kształt pozwalający im poruszać się tylko w jedną stronę i wbijają się w skórę. Na gładkich podłogach przerośnięta kępka między opuszkami unosi opuszki nad powierzchnię, przez co pies traci przyczepność i ślizga się, co ma ogromne znaczenie dla starszego psa.

Wokół oczu długa sierść na pysku robi dwie rzeczy. Odprowadza płyn łzowy na zewnątrz, utrzymując skórę pod okiem stale wilgotną i zabarwioną, oraz może wywijać się do środka i bezpośrednio kontaktować się z rogówką.

Przy otworze ucha sierść zatrzymuje wilgoć w kanale słuchowym. Ciepłe, wilgotne i ciemne środowisko sprzyja namnażaniu się drożdżaków i bakterii.

Co przycinać i jak

Okolice intymne.

Używaj maszynki, nie nożyczek, i używaj jej na stojącym psie. Nasadka utrzymuje ostrze z dala od skóry. Pracuj najpierw zgodnie z kierunkiem włosa, potem w poprzek, nigdy nie dociskając.

Trzymaj skórę napiętą wolną ręką. Luźna skóra wciąga się pod ostrze. Wokół sromu i napletka skóra jest cienka i ruchoma, co jest powodem, dla którego nożyczki są tu złym narzędziem.

Celem jest krótkie, czyste miejsce wokół odbytu i pod ogonem oraz pasek na brzuchu w stronę pachwiny. Nie musi wyglądać starannie. Musi być pozbawione wszystkiego, o co mógłby zahaczyć stolec.

Łapy.

Przytnij sierść wystającą poza opuszki, równo z ich powierzchnią, używając maszynki. Nigdy nie wpychaj ostrzy nożyczek w przestrzeń między opuszkami. Jeśli pies nie chce stać spokojnie, to zadanie dla groomera, a nie coś, co należy wymuszać.

Przy okazji sprawdź każdy palec. Nasiona traw, drobne kamienie, skaleczenia opuszek i obrzęki między palcami żyją w tej przestrzeni i inaczej są niewidoczne.

Pysk.

Tylko nożyczki z zaokrąglonymi końcami, skierowane ostrzami od oka, przy ustabilizowanej głowie psa i – jeśli to konieczne – pomocy drugiej osoby. Zdejmuj małe ilości. Długą sierść na pysku można skracać zamiast usuwać.

Otwór ucha.

Przytnij sierść przy wejściu, aby powietrze mogło krążyć. Decyzję o usuwaniu sierści z wnętrza kanału słuchowego podejmij z Weterynarzem, zamiast robić to rutynowo. Rutynowe usuwanie sierści ze zdrowego ucha może podrażnić wyściółkę kanału, a obecna praktyka zakłada usuwanie włosów z kanału tylko wtedy, gdy istnieje powód kliniczny, a nie jako regułę.

Krótki, przewidywalny zestaw: maszynka z nasadkami, grzebień, nożyczki z zaokrąglonymi końcami, ręcznik i coś do czyszczenia okolicy po zabiegu. Długie sesje ze zbyt wieloma narzędziami uczą psa lęku przed pielęgnacją.

Błędy typowych porad

"Po prostu wytnij kołtun nożyczkami."

To najczęstsza przyczyna obrażeń pielęgnacyjnych, które Właściciele powodują w domu. Kołtun podnosi skórę, gdy się zaciska, więc skóra znajduje się wewnątrz kołtuna, a nie pod nim. Zamykanie nożyczek wokół niego powoduje przecięcie płata skóry, zazwyczaj w pachwinie lub pod pachą, gdzie psa trudno potem opatrzyć.

Jeśli sierść musi zostać usunięta, wejdź pod kołtun maszynką, poruszając się równolegle do skóry.

"Ogol go na lato."

Dla rasy z podszerstkiem to zazwyczaj błąd. Podszerstek izoluje w obie strony, włosy okrywowe chronią skórę przed słońcem, a ogolony pies z podszerstkiem ma skórę wystawioną na działanie słońca i owadów. Sierść może też odrastać wolno i nierównomiernie. To, czego potrzebuje pies z podszerstkiem w upale, to usuwanie podszerstka poprzez szczotkowanie, a także cień i woda. Miejsca higieniczne nadal można krótko przyciąć.

Dla stale rosnącej sierści krótkie strzyżenie całego ciała jest słusznym wyborem i często najłagodniejszym, ale to decyzja dotycząca całej szaty, a nie naprawa problemu higienicznego.

"Wy kąp go, to się wypłucze."

Woda zaciska kołtuny. Pies z kołtunami wykąpany przed ich usunięciem wyjdzie sfilcowany. Zawsze najpierw rozczesz, potem kąp.

"Przytnij go, gdy pies leży na plecach na twoich kolanach."

Pies do góry nogami nie potrafi zachować równowagi, nie widzi, co się dzieje i nie może odejść. W ten sposób psy uczą się bronić tylnej części ciała. Przycinaj na stojąco, w krótkich sesjach.

Jak wygląda zdrowy pies

Podczas tej samej sesji sprawdza się uszy. Zdrowy kanał słuchowy jest jasny, suchy i prawie bezwonny.

Skóra pod sierścią jest jasna, sucha i nieuszkodzona, bez czerwonych plam, bez tłustego nalotu i zapachu.

Grzebień przechodzi do samej skóry w każdym miejscu na ciele bez zaczepiania. To praktyczny test na to, czy sierść jest naprawdę wolna od kołtunów.

Okolica pod ogonem jest czysta i sucha, bez przyklejonego materiału i bez przebarwień.

Opuszki są widoczne, sierść jest równa z ich powierzchnią, a palce płasko spoczywają na podłożu.

Kanały słuchowe są jasne, suche i prawie bezwonne. Każdy silny zapach, ciemna wydzielina lub potrząsanie głową to problem z uchem, a nie kwestia pielęgnacji.

Zmiany, które wymagają działania już dziś

Brudzenie się u psa, który wcześniej był czysty.

Coś się zmieniło i rzadko jest to sierść. Luźny stolec, zapalenie stawów uniemożliwiające właściwą postawę, przyrost wagi, który utrudnia dostęp do zadu, choroba zatok okołoodbytowych, masa okołoodbytowa lub nietrzymanie moczu u starszej suki to typowe wyjaśnienia.

Saneczkowanie, lizanie lub gryzienie tylnej części ciała.

Problemy z zatokami okołoodbytowymi, zapalenie skóry lub kołtun ciągnący skórę. Wszystkie trzy bolą.

Gorące, bolesne, sączące się miejsce.

Ostre, wilgotne zapalenie skóry szybko rozwija się pod wilgotną sierścią, szczególnie u ras z gęstym podszerstkiem w wilgotne dni. Wymaga leczenia, a strzyżenie tego miejsca jest zazwyczaj częścią leczenia, a nie czymś, co należy robić najpierw w domu.

Kołtun, który stał się ciasną opaską wokół kończyny lub ogona.

Ogranicza krążenie. Nie ciągnij go. Usuń go w prawidłowy sposób.

Każdy zapach gnicia lub widoczne larwy.

Nagły wypadek, bez wyjątków.

Rutyna, która wcześnie wykrywa problemy

Pies pielęgnowany według harmonogramu to pies znacznie łatwiejszy w obsłudze. Pies pielęgnowany tylko wtedy, gdy sierść staje się problemem, uczy się, że pielęgnacja oznacza ból.

Czego nigdy nie robić

Nie wycinaj kołtuna nożyczkami, gdy przylega do skóry.

Nie strzyż brudnego, sfilcowanego zadu bez zobaczenia, co jest pod spodem. Jeśli okolicy nie da się ocenić, należy do Weterynarza lub groomera.

Nie używaj ludzkiej maszynki do włosów. Nie są zaprojektowane do gęstości sierści ani do ciepła przy ciągłej pracy.

Nie seduj ani nie podawaj leków psu w domu, aby umożliwić pielęgnację. Jeśli pies potrzebuje sedacji do strzyżenia, jest to procedura weterynaryjna z monitoringiem, słuszny i humanitarny wybór.

Nie zmuszaj psa do sesji, która już przebiega źle. Przerwij i wróć do niej z planem.

Nie ignoruj psa, który zaczął reagować na dotyk w okolicy zadu. To prawie zawsze ból.

Kiedy pies potrzebuje specjalisty

Efekt do osiągnięcia: krótko tam, gdzie potrzeba, komfortowo i pies, który nie nauczył się bać następnej sesji.

Sierść sfilcowana, co oznacza, że zmieniła się w twardą warstwę, nie może zostać wyczesana. Musi zostać zdjęta w jednym kawałku od spodu, a skóra pod nią jest zazwyczaj zaogniona i krucha. Próba zrobienia tego w domu boli psa i grozi jego skaleczeniem.

Kołtuny pod pachami, w pachwinach lub między palcami są najbardziej bolesne i najbardziej prawdopodobne, że ukrywają uszkodzoną skórę.

Pies, który wcześniej został zraniony podczas pielęgnacji, potrzebuje wolniejszego wprowadzania, a nie większego unieruchomienia.

Bardzo sfilcowane lub lękliwe psy najlepiej strzyc pod sedacją w lecznicy weterynaryjnej. To przemyślana decyzja dotycząca dobrostanu i bezpieczeństwa, a nie przyznanie się do porażki.

O co zapyta Weterynarz lub groomer

Jak długo sierść jest w tym stanie i jaki był odstęp między pielęgnacją.

Jakie były stolce, ponieważ miękki stolec jest najczęstszym czynnikiem zabrudzonego zadu.

Czy pies nadal może się odwrócić i dosięgnąć własnego zadu, co mówi o jego mobilności i wadze.

Czy występuje jakiekolwiek parcie, saneczkowanie, lizanie lub zapach.

Czy pies był leczony na pasożyty i kiedy.

Zdjęcia obszaru wykonane przed zrobieniem czegokolwiek pomagają bardziej niż opis, szczególnie jeśli już częściowo przycięłeś sierść.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z Weterynarzem tego samego dnia w każdej z tych sytuacji:

• Stolec uwięziony przez sfilcowaną sierść lub pies prący przy wypróżnianiu
• Uszkodzona, sącząca się lub brzydko pachnąca skóra pod sierścią
• Jakiekolwiek widoczne larwy w sierści
• Ciasny kołtun działający jak opaska na kończynie lub ogonie
• Pies, który odczuwa ból lub jest agresywny podczas obsługi okolic zadu

Umów rutynową wizytę w przypadku saneczkowania, powtarzającego się lizania zadu, nawracających problemów z uszami, zmiany konsystencji stolca lub u psa, który nie może już samodzielnie dbać o higienę z powodu wagi lub mobilności.

Umów groomera, a nie Weterynarza, jeśli sierść stała się problemem, ale skóra jest zdrowa, a pies czuje się komfortowo. Wczesne umówienie tej wizyty jest znacznie tańsze i łagodniejsze niż alternatywa.