Pielęgnacja psa jako cotygodniowy przegląd Zdrowia: co najpierw wykryją Twoje dłonie

Krótka odpowiedź

Pielęgnacja to jedyny czas, kiedy większość Właścicieli dotyka każdej części ciała swojego zwierzaka. Jeśli jest dobrze wykorzystywana, stanowi najtańsze narzędzie wczesnego wykrywania problemów.

Wartość domowej pielęgnacji nie tkwi w wyglądzie sierści, lecz w tym, że Twoje dłonie regularnie przesuwają się po każdym centymetrze kwadratowym ciała psa. W ten sposób guzki, choroby uszu, ból zębów, ciepło w stawach i problemy skórne są wyłapywane, gdy są jeszcze niewielkie.

Przeprowadzaj przegląd w ustalonej kolejności od głowy do ogona, zamiast ogólnego szczotkowania. Kolejność ma znaczenie, ponieważ dzięki niej nie pominiesz pach, pachwin i listwy mlecznej, czyli miejsc, gdzie zazwyczaj znajdują się zmiany wpływające na rokowania.

• Pracuj aż do skóry, nie tylko po wierzchu sierści. Kołtuny i pasożyty żyją przy jej podstawie.
• Zanotuj każdy znaleziony guzek w dniu odkrycia: gdzie się znajduje, jakiej jest wielkości, czy się przesuwa oraz datę.
• Samo przebarwienie od łez jest kwestią kosmetyczną. Mrużenie oka, zmętnienie, zaczerwienienie lub kolorowa wydzielina takimi nie są.
• Pies, który się wycofuje, odwraca głowę lub zastyga w bezruchu, gdy dotykasz konkretnego miejsca, mówi Ci, że tam go boli.
• Cotygodniowy odstęp jest najbardziej użyteczny. Miesięczny interwał często jest zbyt długi, aby zauważyć zmiany.

Decyzja w 60 sekund

Przygotuj sesję tak, by była wartościowa

Szczotka przesuwa sierść. Metalowy grzebień to narzędzie diagnostyczne, ponieważ zatrzymuje się tam, gdzie zaczyna się kołtun.

Dobre oświetlenie i antypoślizgowa powierzchnia poprawiają jakość przeglądu bardziej niż jakiekolwiek narzędzie. Małe psy na stole z matą, duże psy na podłodze, podczas gdy Ty siedzisz, zamiast nad nimi górować.

Dopasuj narzędzia do rodzaju sierści.

Sierść dwuwarstwowa, u ras takich jak retrievery, husky i owczarki niemieckie, wymaga zgrzebła i szczotki typu pudlówka; należy czesać aż do skóry. Powierzchowne czesanie pozostawia gęstą warstwę podszerstka przy skórze, której Właściciel nie widzi.

Sierść kręcona i stale rosnąca, u pudli i ich krzyżówek, filcuje się najszybciej, szczególnie w miejscach tarcia: za uszami, w pachach, na wewnętrznych stronach ud i pod obrożą.

Sierść szorstka wymaga decyzji o trymowaniu lub strzyżeniu zamiast codziennego szczotkowania, a strzyżenie sierści szorstkiej trwale zmienia jej strukturę.

Krótka, gładka sierść wymaga mniej szczotkowania, ale takiego samego sprawdzania skóry, a właściciele takich psów najczęściej to pomijają.

Fałdy skórne, u mopsów, buldogów, shar pei i podobnych, wymagają rozchylenia, przetarcia i osuszenia podczas każdej sesji. Wilgotna fałda to miejsce, gdzie zaczyna się zapalenie skóry i zaczyna wydzielać zapach, zanim jeszcze stanie się widocznie zaogniona.

Dbaj o to, by sesje były krótkie i kończ je, zanim pies będzie miał dość. Pies, który kojarzy pielęgnację z przymusem, sprawi, że każdy przyszły przegląd będzie trudniejszy, w tym te, które musi wykonać Weterynarz.

Kolejność od głowy do ogona

Oczy.

Obejrzyj oba oczy z przodu, a potem z profilu. Stan prawidłowy to czyste oko, z niewielką ilością czystej lub lekko szarej wydzieliny w wewnętrznym kąciku, którą łatwo zetrzeć.

Przebarwienie od łez to czerwonobrązowa smuga poniżej wewnętrznego kącika u psów o jasnym umaszczeniu. Kolor pochodzi od porfiryn, pigmentów wydalanych w łzach, które ciemnieją w wyniku utleniania pod wpływem światła. Samo przebarwienie jest nieszkodliwe. Liczy się to, dlaczego łzy spływają po pysku, zamiast odpływać kanałami.

System odprowadzania to mały przewód w wewnętrznym kąciku każdego oka, który prowadzi łzy do nosa. Przepełnienie następuje, gdy wytwarzana jest zbyt duża ilość łez lub gdy nie mogą one zostać odprowadzone.

Zbyt duża ilość łez oznacza, że coś podrażnia oko: włos dotykający rogówki z powodu podwiniętej powieki, dodatkowa rzęsa rosnąca przez krawędź powieki, alergia, ciało obce lub zadrapanie rogówki.

Słaby drenaż jest częsty u ras płaskopyskich, gdzie płytki oczodół i ciasny wewnętrzny kącik sprawiają, że ujście przewodu jest źle umiejscowione, a dolna powieka nie utrzymuje łez na miejscu. U tych psów pewien stopień przelewania łez jest anatomiczny i trwały.

Przebarwienie ma charakter kosmetyczny. Kontroluj je, codziennie wycierając obszar wilgotną ściereczką i osuszając go, ponieważ mokra sierść pozwala drożdżakom i bakteriom namnażać się, zmieniając przebarwienie w śmierdzącą, zapaloną fałdę.

Traktuj następujące przypadki jako medyczne, nie kosmetyczne: mrużenie lub trzymanie jednego oka zamkniętego, niebieska lub mętna rogówka, czerwone oko, źrenica wyglądająca inaczej niż w drugim oku, żółta lub zielona wydzielina, pocieranie pyska o meble lub nagła zmiana u psa, który nigdy wcześniej nie miał przebarwień.

Uszy.

Podnieś małżowinę, spójrz i powąchaj. Zapach jest najwcześniejszym objawem i pojawia się, zanim cokolwiek zacznie wyglądać nieprawidłowo.

Podnieś małżowinę, obejrzyj widoczną część kanału i powąchaj. Zdrowe uszy nie mają prawie żadnego zapachu.

Progresja jest przewidywalna. Najpierw pojawia się zapach, potem potrząsanie głową i drapanie, następnie widoczna wydzielina, później ból przy dotykaniu podstawy ucha, a na koniec kanał, który jest zgrubiały i zwężony. Psy widziane na etapie zapachu są leczone prosto. Psy widziane na etapie zgrubienia mogą mieć trwałe zwężenie.

Kolor wydzieliny jest jedynie przybliżoną wskazówką, nie Diagnozą. Ciemnobrązowa, krusząca się wydzielina u młodego psa budzi podejrzenie świerzbowca usznego, zwłaszcza jeśli dotyczy to również innego zwierzęcia. Żółta, kremowa lub zielona wydzielina sugeruje infekcję bakteryjną. Woskowa, tłusta, słodko pachnąca wydzielina często towarzyszy drożdżakom, co bardzo często jest wtórne do alergicznej choroby skóry.

Ten ostatni punkt jest często pomijany przez Właścicieli: nawracające infekcje uszu są zazwyczaj objawem ukrytej alergii, a nie zaniedbań higienicznych. Intensywniejsze czyszczenie nie zapobiega ich nawrotom.

Psy z obwisłymi uszami, owłosionymi kanałami i rasy pływające częściej zapadają na choroby uszu, ponieważ kanał pozostaje ciepły i wilgotny. U cocker spanieli, pudli i retrieverów warto sprawdzać uszy częściej niż raz w tygodniu latem.

Jama ustna.

Podnieś wargę po obu stronach i spójrz na tylne zęby, gdzie zaczynają się choroby, zamiast na kły z przodu, które wyglądają dobrze długo po tym, jak z trzonowcami dzieje się coś złego.

Zwróć uwagę na kamień, czerwone krawędzie dziąseł, cofającą się linię dziąseł, złamany ząb z ciemnym środkiem oraz jakikolwiek obrzęk twarzy pod okiem, co jest klasycznym miejscem ropnia górnego zęba łamacza.

Nieprzyjemny oddech nie jest naturalną cechą psa. Jest bakteryjny i oznacza, że postępuje choroba przyzębia.

Głowa i szyja.

Przesuń dłońmi po czaszce i żuchwie, sprawdzając symetrię, a następnie wyczuj pod żuchwą węzły chłonne po obu stronach. Powinny być małe i mniej więcej tej samej wielkości. Węzły powiększone po obu stronach to pytanie do Weterynarza w tym samym tygodniu.

Sierść i skóra.

Rozdzielaj sierść w kilku miejscach, zamiast czesać po wierzchu: na zadzie, wzdłuż boków, na brzuchu i po wewnętrznej stronie ud.

Szukaj łupieżu, przetłuszczenia, zaczerwienienia, czarnych kropek, które stają się czerwone na wilgotnej chusteczce (to odchody pcheł), przerzedzenia sierści na bokach oraz jakiegokolwiek obszaru, na który pies reaguje.

Powąchaj sierść. Drożdżowy lub stęchły zapach oznacza chorobę skóry, nawet gdy skóra wygląda akceptowalnie.

Guzki.

Pracuj płaskimi palcami, przesuwając się w nakładających się pasmach, a następnie powtórz to drugą dłonią, aby zbadać obszar z innej strony.

Dla każdego guzka zapisz cztery fakty: lokalizację opisaną wystarczająco precyzyjnie, by ktoś inny mógł ją znaleźć, rozmiar, konsystencję oraz to, czy jest swobodnie przesuwalny pod skórą, czy przytwierdzony do głębszych tkanek. Sfotografuj go obok monety lub linijki.

Te cztery fakty to dokładnie to, czego potrzebuje Weterynarz, aby ocenić pilność sytuacji, i zamieniają niejasną wizytę w produktywną.

Pachy, pachwiny, listwa mleczna i genitalia.

Cienka, słabo owłosiona skóra sprawia, że są to najłatwiejsze miejsca do zauważenia wysypek, a najtrudniejsze do pamiętania podczas przeglądu.

U suczek przesuwaj dłonią wzdłuż każdej listwy mlecznej od przednich łap do pachwiny. Guzy listwy mlecznej są częste u niesterylizowanych lub późno sterylizowanych suk i zazwyczaj są znajdowane przez Właściciela, a nie podczas rutynowej wizyty.

U psów samców sprawdź napletek pod kątem wydzieliny, a mosznę pod kątem asymetrii lub obrzęku.

Podstawa ogona i tył ciała.

Podstawa ogona to miejsce szczególnie narażone na pchły. Sprawdź, czy nie ma łupieżu, przerzedzenia sierści i wilgoci wokół odbytu, i zwróć uwagę na saneczkowanie, co częściej wiąże się z gruczołami okołoodbytowymi niż z robakami.

Nogi, stawy i mięśnie.

Badaj każdą kończynę, porównaj lewą z prawą i zwróć uwagę na każdy staw, który wydaje się cieplejszy lub grubszy od swojego odpowiednika.

Symetria mięśni jest czułym wczesnym wskaźnikiem. Obejmij dłonią każde udo i porównaj. Pies, który od miesięcy oszczędza jedną tylną nogę, ma mniej mięśni po tej stronie, a Właściciele wyczuwają to na długo przed zauważeniem kulawizny.

Łapy.

Rozszerz palce i obejrzyj przestrzeń między nimi pod kątem zaczerwienienia, obrzęku i nasion traw. Sprawdź opuszki pod kątem pęknięć, zużycia i ciał obcych, a także sprawdź pazury, w tym wilcze pazury, które jeśli zostaną zapomniane, wrastają w opuszkę.

Waga i kondycja ciała.

Badaj żebra płaskimi dłońmi. Powinieneś wyczuć je łatwo pod cienką warstwą okrywy, z widoczną talią patrząc z góry i podkasaniem patrząc z boku. Rób to przy każdej sesji, ponieważ stopniowa zmiana wagi jest niewidoczna na co dzień.

Zmiany, które wymagają działania dzisiaj

Osiągalny wzrost guzka z tygodnia na tydzień, przytwierdzenie do tkanki, owrzodzenie lub puchnięcie i czerwienienie przy dotyku.

Bolesne przy dotyku ucho lub pies trzymający głowę przechyloną na jedną stronę, co wskazuje na ucho środkowe lub wewnętrzne, a nie kanał słuchowy.

Zmrużone, mętne lub czerwone oko, albo jakakolwiek nagła zmiana wyglądu jednego oka w porównaniu z drugim.

Nagła niechęć do pielęgnacji u psa, który zawsze ją akceptował. Częściej jest to sygnał bólowy niż kwestia nastroju.

Utrata wagi, którą możesz poczuć w ciągu kilku tygodni, zwłaszcza przy normalnym lub zwiększonym apetycie.

Rutyna, która wcześnie wykrywa problemy

Kończenie sesji, zanim pies będzie miał dość, pozwala na łatwe przeprowadzenie kolejnego przeglądu.

Czego nigdy nie robić

Nie wycinaj kołtunów nożyczkami. Skóra pod kołtunem często tworzy zrosty, więc skóra znajduje się bezpośrednio pod ostrzem, co jest jedną z najczęstszych przyczyn urazów podczas domowej pielęgnacji.

Nie wkładaj patyczków higienicznych do kanału słuchowego. Wpychają zanieczyszczenia głębiej i mogą uszkodzić błonę bębenkową.

Nie używaj ludzkich kropli do oczu, płynów do soczewek kontaktowych ani środków antyseptycznych w oku psa. Jeśli powierzchnia oka jest owrzodzona, niektóre ludzkie produkty znacznie pogarszają stan.

Nie kupuj suplementów na przebarwienia od łez bez sprawdzenia ich składu. Niektóre produkty sprzedawane w tym celu zawierały antybiotyki, które nie są odpowiednie jako długoterminowe Leczenie kosmetyczne i mogą powodować oporność oraz choroby jelit.

Nie gol sierści dwuwarstwowej, aby ochłodzić psa. Podszerstek izoluje zarówno przed ciepłem, jak i zimnem, a odrost po goleniu jest często nierówny i trwale zmienia teksturę.

Nie wyciskaj, nie drenuj ani nie stosuj gorących okładów na guzki. Jeśli to guz z komórek tucznych, manipulacja uwalnia zawartość komórek do otaczających tkanek i pogarsza sprawę.

Nie szczotkuj mocno suchej, skołtunionej sierści pudlówką. Obciera to skórę, co jest bolesne i następnego dnia wygląda jak wysypka.

Kiedy szukać pomocy

Umów wizytę tego samego dnia w przypadku bolesnego ucha, mrużącego się lub mętnego oka, obrzęku pod okiem lub jakiejkolwiek nagłej reakcji bólowej przy dotyku.

Umów się w tym samym tygodniu w przypadku nowego guzka dowolnej wielkości, guzka, który się zmienił, nawracających infekcji uszu, nieprzyjemnego oddechu, saneczkowania lub utraty mięśni po jednej stronie.

Przynieś dokumentację. Weterynarz może działać znacznie szybciej dzięki datowanej fotografii obok linijki, notatce o tym, kiedy po raz pierwszy wyczułeś guzek, i dokładnemu opisowi jego lokalizacji, niż przy opisie guzka „gdzieś na grzbiecie”.

Jeśli Twój pies nie toleruje badania fizykalnego w domu, powiedz o tym podczas wizyty. Zmienia to sposób, w jaki zespół podchodzi do psa, i często oznacza spokojniejszą, bezpieczniejszą Wizytę dla wszystkich.