Zabezpieczenie ogrodu przed ucieczką psa: cztery drogi ucieczki i rozwiązanie dla każdej z nich

Szybka odpowiedź

Ogrodzenie nie zawodzi samo z siebie. Pies ucieka, ponieważ coś po drugiej stronie jest warte więcej niż pozostanie na miejscu, a granica posesji ma słaby punkt dopasowany do sposobu działania tego konkretnego psa.

Rozwiązanie składa się więc z dwóch części: zidentyfikowania motywacji i zamknięcia konkretnej drogi. Wyższe ogrodzenie jest bezużyteczne w przypadku psa kopiącego, a zakopana siatka podziemna jest bezużyteczna w przypadku psa, który wpada w panikę podczas fajerwerków i przeskakuje górą.

• Ustalić, czy pies przechodzi górą, dołem, przez szczelinę, czy też wychodzi prosto przez otwartą bramkę.
• Ucieczki najczęściej zdarzają się w okresach zmian: nowy pies, zmiana pory roku, prace budowlane, suka w cieczce w pobliżu lub pierwsza noc z fajerwerkami.
• Elektroniczne systemy ogrodzeniowe nie powstrzymują fizycznie zmotywowanego psa i nie zapobiegają zabraniu psa przez kogoś innego.
• Obwód ogrodzenia jest tylko tak bezpieczny, jak okucia bramki i osoba, która ostatnio z niej korzystała.
• Warto już dziś zaktualizować dane w rejestrze czipów. Pies, który ucieknie, wraca dzięki czipowi, a nie dzięki wyszkoleniu.

Labrador retriever z torbą karmy

:::danger
Trzy rzeczy, które uśmiercają uciekające psy, to ruch drogowy, inne psy i zwierzęta gospodarskie.

Pies biegający luzem w pobliżu drogi jest zagrożony od pierwszej chwili ucieczki, a panika wywołana pościgiem wpycha psy wprost pod koła pojazdów. Psy, które dotrą do owiec lub innych zwierząt gospodarskich, mogą wyrządzić im poważne obrażenia, a w wielu krajach prawo zezwala rolnikowi na podjęcie działań w celu ochrony stada. Psy giną także w wyniku zjedzenia niebezpiecznych rzeczy w cudzych ogrodach, z powodu przegrzania w zamkniętej przestrzeni, z której nie mogą się wydostać, oraz w wyniku walk, których same nie sprowokowały.

Jeśli Twój pies właśnie uciekł, nie gonić go. Kucnąć, ustawić się bokiem i zawołać radosnym głosem lub potrząsnąć znanym pojemnikiem ze smakołykami, a także ostrzec sąsiadów, aby trzymali się z dala od drogi.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego pies ucieka

Ucieczka nie jest jednym zachowaniem i jest to kwestia, w której większość porad się myli. Sześć różnych motywacji daje ten sam rezultat i wymaga odmiennych planów działania.

Potrzeba kontaktu społecznego.

Pies chce dotrzeć do ludzi, innych psów lub aktywności, które widzi lub słyszy. Zjawisko powszechne u dorastających psów oraz u zwierząt pozostawianych samemu w ogrodzie przylegającym do chodnika. Samo ogrodzenie staje się źródłem frustracji, a frustracja jest silnym bodźcem.

Motywacja łowiecka.

Koty, wiewiórki, króliki, ptaki, biegacze i samochody wyzwalają pogoń u psów do tego wyhodowanych. Charty, wiele terierów i rasy pasterskie są tu szczególnie reprezentowane. Pies nie podejmuje decyzji o opuszczeniu domu, lecz realizuje sekwencję, która działa szybciej niż przywołanie.

Motywacja seksualna.

Niekastrowany samiec wyczuwający sukę w cieczce podejmie próby ucieczki całkowicie niezgodne z jego codziennym zachowaniem i pokona znaczne odległości. Jest to jedna z niewielu motywacji, w których kastracja może realnie zmienić zachowanie, i warto przeprowadzić szczegółową rozmowę z weterynarzem na temat tego, czy i kiedy jest to odpowiednie dla Twojego psa.

Strach i panika.

Fajerwerki, grzmoty, strzały, prace budowlane, upuszczona rura rusztowania. Panikujący pies zrobi rzeczy, których normalnie nie potrafi, w tym przejdzie przez szybę lub przeskoczy ogrodzenie, którego nigdy wcześniej nie próbował pokonać. Ucieczki wywołane paniką zdarzają się zazwyczaj wieczorem, często jesienią i zimą.

Nuda i brak odpowiedniej dawki ruchu.

Pies wypuszczony na zewnątrz na wiele godzin bez zajęcia sam zorganizuje sobie rozrywkę, a kopanie wzdłuż granicy posesji to rozrywka, która kończy się ucieczką.

Lęk separacyjny.

Pies pozostawiony w ogrodzie, podczas gdy domownicy wychodzą, może uciec, próbując za nimi podążyć. Te psy są często odnajdywane na trasie, którą pokonuje właściciel.

Dochodzi do tego proces uczenia się.

Niezależnie od pierwotnej przyczyny, jeśli ucieczka doprowadziła do czegoś przyjemnego, zachowanie zostało wzmocnione i będzie powtarzane z większą determinacją.

Cztery drogi ucieczki i co naprawdę je zamyka

Górą.

Psy rzadko przeskakują ogrodzenie czystym skokiem. Podbiegają do niego, opierają przednie łapy na górnej krawędzi i podciągają się. Oznacza to, że faktura ma większe znaczenie niż wysokość. Siatka pleciona, siatka zgrzewana, kratki, poziome poprzeczki i trejaże dają oparcie dla łap. Pionowe, szczelne deski go nie dają.

Postaw psa przy ogrodzeniu i zobacz, gdzie znajduje się górna krawędź w stosunku do jego przednich łap, gdy się wyciągnie. Jeśli pies potrafi zahaczyć łapami o górną krawędź, ogrodzenie jest dla niego za niskie, niezależnie od deklarowanych parametrów technicznych.

Następnie należy usunąć punkty odbicia. Kosze na śmieci, stosy drewna, donice, kompostowniki, budy, jednostki klimatyzacji, meble ogrodowe i dziecięce urządzenia do zabawy stanowią stopnie. Podobnie działa śnieg, który może drastycznie podnieść poziom gruntu i w ciągu jednej nocy zmienić bezpieczne ogrodzenie w niskie.

Zagięta do wewnątrz górna część ogrodzenia, skierowana z powrotem w stronę ogrodu, uniemożliwia uchwyt łapami. Nigdy nie należy używać drutu kolczastego, kolców ani niczego, co mogłoby zranić psa lub dziecko.

Dołem.

Psy kopiące pracują tam, gdzie ziemia jest miękka, zacieniona i wilgotna, zazwyczaj w rogu, gdzie słupek przerywa ciąg ogrodzenia. Kopią również pod bramkami, gdzie przerwa jest elementem konstrukcyjnym.

Niezawodnym rozwiązaniem jest fizyczna bariera, której pies nie przeskoczy podkopem: betonowa podmurówka wzdłuż podstawy, płyty chodnikowe ułożone na płasko po wewnętrznej stronie ogrodzenia lub zakopana siatka zagięta do wewnątrz w kształcie litery L, dzięki czemu kopanie w dół natrafia na drut, a nie na ziemię.

Luźne kamienie i pojedyncze cegły nie działają. Psy potrafią je przesunąć.

Przez szczeliny.

Zgniłe przęsła, brakująca sztacheta, szczelina w miejscu połączenia ogrodzenia z domem, otwór odwadniający, żywopłot, który człowiekowi wydaje się gęsty, a na wysokości psa jest pusty, oraz szczelina między bramką a słupkiem.

Audyt należy przeprowadzić na wysokości oczu psa. Uklęknąć i spojrzeć wzdłuż całej granicy od wewnątrz. Pchnąć każde przęsło. Małe psy potrzebują tego najbardziej, ponieważ szczelina, z której nie skorzysta duży pies, dla teriera jest otwartymi drzwiami.

Obejście, czyli bramka.

Większość ucieczek nie wynika z wad konstrukcyjnych. To bramka zostawiona otwarta przez kuriera, gościa, dziecko, inkasenta lub śpieszącego się domownika.

Zamontować zawias samozamykający, zatrzask, którego pies nie podważy nosem, oraz dodatkowe zapięcie lub kłódkę. Jeśli z bramki korzystają inne osoby, należy umieścić tabliczkę ostrzegawczą, a najlepiej zamontować drugą bramkę, tworząc zamkniętą przestrzeń między bramką zewnętrzną a wewnętrzną. Pies, który przejdzie przez jedną bramkę, nadal pozostaje zamknięty.

Sprawdzić kierunek otwierania bramki. Bramka otwierana do wewnątrz może zostać popchnięta ciężarem ciała psa.

Pies z akcesoriami dla zwierząt wokół

Co zmienia się w zależności od psa i pory roku

Dlaczego popularne rozwiązania zawodzą

Ogrodzenia elektroniczne i niewidzialne.

Działają poprzez wysyłanie sygnału korekcyjnego, gdy pies zbliża się do zakopanego przewodu lub sygnału granicznego. Wynikają z tego trzy problemy.

Pies o wystarczająco silnej motywacji i tak przekroczy granicę, odbierze impuls raz, a następnie znajdzie się na zewnątrz z barierą, której nie przekroczy, aby wrócić do domu. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby inny pies, człowiek lub samochód dostał się na teren posesji. Ponadto, ponieważ impuls jest powiązany z tym, na co pies patrzył podczas przekraczania granicy, niektóre psy uczą się kojarzyć ból z przechodniami, dziećmi lub innymi psami, co może wywołać agresję, której wcześniej nie było.

Ogrodzenia te zawodzą również bez ostrzeżenia, gdy wyładuje się bateria.

Uwięzie i linki.

Pies uwiązany na lince może się udusić, nie ma możliwości ucieczki przed zagrożeniem i jest bardziej skłonny do zachowań obronnych. Pozostaje również dostępny dla każdego, kto chciałby go zabrać.

„Większa dawka ruchu rozwiąże problem”

Aktywność fizyczna pomaga w przypadku ucieczek wynikających z nudy i frustracji, ale nie daje nic w przypadku paniki, motywacji seksualnej czy lęku separacyjnego. Warto o nią zadbać, ale nie zastąpi ona zabezpieczenia terenu.

„Nigdy wcześniej nie próbował”

Pierwsze ucieczki zazwyczaj zbiegają się w czasie ze zmianami. Dotychczasowe zachowanie psa w ogrodzie nie pozwala przewidzieć, jak zachowa się podczas pierwszej nocy z fajerwerkami ani wtedy, gdy obok przejdzie suka w cieczce.

Kamera zamiast ogrodzenia.

Kamery rejestrują ucieczkę. Nie zapobiegają jej. Są przydatne do identyfikacji drogi ucieczki, gdy nie można ustalić, jak pies wydostaje się na zewnątrz, i to jest ich właściwa rola.

Audyt obwodu ogrodzenia

Następnie należy wyeliminować błąd ludzki. Poinformować kurierów, gdzie mają zostawiać przesyłki, pouczyć gości i dać dzieciom jedną zasadę, której są w stanie przestrzegać: pies wraca do domu, zanim bramka zostanie otwarta.

Pierwsza godzina po ucieczce psa

Czas ma kluczowe znaczenie, podobnie jak unikanie odruchowych reakcji.

Nie gonić psa i nie krzyczeć gniewnym głosem. Ścigany pies ucieka dalej i szybciej, a przestraszony pies biega w stronę otwartej przestrzeni, którą często jest droga.

Kucnąć, ustawić się bokiem i zawołać głosem używanym przy czymś przyjemnym. Wiele psów podejdzie do osoby, która się oddala, a nie do tej, która idzie w ich stronę.

Otworzyć drzwi samochodu, jeśli pies lubi jeździć autkiem. Potrząsnąć znanym pojemnikiem ze smakołykami.

Wysłać ludzi najpierw w okolice najbliższych dróg, pieszo. Jeśli to możliwe, dzwonić po pomoc, zamiast szukać samemu.

Skontaktować się z bazą danych czipów, lokalnymi gabinetami weterynaryjnymi, hyclem lub odpowiednimi służbami oraz lokalnymi grupami w mediach społecznościowych. Opublikować wyraźne zdjęcie i podać okolicę, a nie tylko opis.

W miejscu ucieczki pozostawić coś ze swoim zapachem oraz własne posłanie psa, a bramkę zostawić otwartą. Wiele psów wraca w to miejsce w ciągu kilku godzin.

Golden retriever pijący wodę

Czego nigdy nie robić

Nie karać psa, który wraca lub zostanie złapany w trakcie ucieczki. Uczy to psa, że powrót do opiekuna kończy się źle, co jest dokładnym przeciwieństwem tego, czego potrzeba następnym razem.

Nie polegać na przywołaniu jako formie zabezpieczenia. Przywołanie to umiejętność, która słabnie w stanie pobudzenia, a ucieczka następuje przy maksymalnym pobudzeniu.

Nie używać drutu kolczastego, szkła ani kolców na ogrodzeniu, do którego pies ma dostęp.

Nie zostawiać psa w ogrodzie podczas nieobecności domowników, jeśli kiedykolwiek próbował ucieczki. Ogród to teren przebywania, a nie system zamknięty.

Nie zakładać, że żywopłot to ogrodzenie.

Nie zakładać obroży tak luźno, by zsunęła się, gdy pies się cofnie, ani tak ciasno, by powodowała obrażenia. Pod obrożę powinny swobodnie wchodzić dwa palce.

Kiedy szukać pomocy

Warto skonsultować się z weterynarzem, jeśli próby ucieczki rozpoczęły się nagle u dorosłego psa, który nigdy wcześniej tego nie robił. Ból, osłabienie zmysłów u starszego psa oraz zmiany poznawcze mogą objawiać się krążeniem w kółko, niepokojem i oddalaniem się.

Warto porozmawiać wykwalifikowanym behawiorystą w przypadku ucieczek wynikających z paniki, stresu wywołanego pozostawieniem samemu lub frustracji przy ogrodzeniu. Takie zachowania nie ustąpią pod wpływem samego ogrodzenia, a powtarzające się nieudane próby ucieczki prowadzą do obrażeń łap, pyska i skóry.

Należy niezwłocznie zasięgnąć pomocy weterynajnej w przypadku każdego psa, który przebywał w pobliżu ruchu drogowego, nawet jeśli wydaje się nieposzkodowany. Obrażenia klatki piersiowej i jamy brzusznej po potrąceniu przez pojazd mogą nie dawać objawów przez wiele godzin.

Golden retriever z niebieską piłką