Obrażenia u psa spowodowane kablem elektrycznym: oparzenia jamy ustnej i późne uszkodzenia płuc

Szybka odpowiedź

Pies, który po przegryzieniu kabla pod napięciem wygląda na zdrowego, nadal wymaga wizyty u weterynarza. Obrażenia, które stanowią zagrożenie życia, pojawiają się zazwyczaj dopiero po kilku godzinach w płucach.

Odłącz zasilanie, zanim dotkniesz psa. Pies trzymający w pysku kabel pod napięciem jest częścią obwodu, podobnie jak każdy, kto go dotknie. Najpierw wyłącz bezpieczniki lub wyjmij wtyczkę z gniazdka.

Kiedy zasilanie zostanie odłączone, kluczowa staje się druga zasada: pies, który wydaje się normalnie funkcjonować po porażeniu prądem, nie jest bezpieczny. Prąd elektryczny uszkadza małe naczynia krwionośne w płucach, co może prowadzić do przedostawania się płynu do pęcherzyków płucnych w ciągu kolejnych godzin. To klasyczny powód, dla którego pies w nocy czuje się świetnie, a rano ma niewydolność oddechową.

• Nigdy nie dotykaj psa, który ma kontakt z kablem pod napięciem. Wyłącz prąd na tablicy rozdzielczej lub w gniazdku.
• Każde obrażenie elektryczne wymaga oceny weterynarza tego samego dnia, nawet u psa, który wydaje się czuć doskonale.
• Opóźnionym zagrożeniem jest płyn w płucach, który zazwyczaj ujawnia się w ciągu kilku godzin od porażenia, a nie natychmiast.
• Oparzenia jamy ustnej początkowo wydają się łagodne, a ich rzeczywista głębokość uwidacznia się w ciągu kilku dni, gdy uszkodzona tkanka się oddziela.
• Gryzienie kabli nie jest dziedziczne. To zachowanie młodych, znudzonych lub odczuwających lęk zwierzaków, któremu można zapobiec poprzez odpowiednie zabezpieczenie kabli.

:::danger
Nie dotykaj, nie ciągnij ani nie chwytaj psa, który nadal trzyma lub dotyka kabla pod napięciem.

Prąd sieciowy powoduje długotrwały skurcz mięśni, przez co pies nie może puścić kabla, a każdy, kto go dotknie, zamknie obwód elektryczny przez własną klatkę piersiową. Wyłącz zasilanie na tablicy rozdzielczej lub wyjmij wtyczkę, jeśli możesz dosięgnąć jej bez dotykania psa lub uszkodzonej części kabla. Jeśli nie możesz odciąć zasilania, odepchnij psa suchym, nieprzewodzącym przedmiotem, takim jak drewniany trzonek od miotły lub plastikowe krzesło, stojąc na suchym podłożu.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego płuca stanowią największe ryzyko

Uraz elektryczny powoduje trzy odrębne procesy w trzech różnych skalach czasowych, a Opiekunowie są zazwyczaj ostrzegani tylko o pierwszym z nich.

W chwili kontaktu: serce.

Prąd przepływający przez klatkę piersiową może doprowadzić do zaburzeń rytmu serca, w tym migotania komór, co zatrzymuje skuteczne krążenie. Większość psów, które przeżyły do momentu badania, nie doświadczyła tego, ale wyjaśnia to niewielką liczbę przypadków, w których psy znajdują się martwe obok kabla.

W chwili kontaktu: tkanki w punktach styku.

Energia elektryczna zmienia się w ciepło, gdy przechodzi przez tkankę, która stawia jej opór. Jama ustna jest miejscem wejścia prądu, więc usta, język, dziąsła i podniebienie twarde odnoszą obrażenia termiczne. Ponieważ mięśnie szczęki się kurczą i zaciskają, kontakt jest przedłużony, a nie chwilowy.

W ciągu kolejnych godzin: płuca.

To jest część, która zaskakuje Opiekunów. Prąd przechodzący przez klatkę piersiową uszkadza wyściółkę drobnych naczyń krwionośnych w płucach. Uszkodzone ściany naczyń włosowatych przepuszczają płyn bogaty w białko do przestrzeni powietrznych, gdzie zachodzi wymiana gazowa. Pies nie może wtedy prawidłowo natlenić organizmu, mimo że oddycha zwykłym powietrzem.

Ważnym słowem jest "opóźnienie". Pies odchodzi, zjada kolację i idzie spać. W ciągu następnych godzin płyn gromadzi się szybciej, niż płuca potrafią go usunąć, a oddech ulega zmianie.

Ten stan nazywany jest obrzękiem płuc niepochodzenia sercowego, a nazwa ta niesie ze sobą istotę kliniczną. Serce nie zawodzi, a krążenie nie jest przeciążone. Problemem jest wyciek. Dlatego Leczenie koncentruje się na podawaniu tlenu i czasie, a nie na lekach stosowanych w niewydolności serca, i dlatego pies może potrzebować wsparcia tlenowego przez dzień lub dłużej, podczas gdy naczynia włosowate same się regenerują.

Jak wygląda prawidłowy oddech, abyś mógł zauważyć zmianę

Nie możesz wykryć zmiany, której nigdy nie mierzyłeś. Najbardziej użyteczną rzeczą, jaką Opiekun może zrobić w godzinach po urazie elektrycznym, jest ustalenie, a następnie wielokrotne sprawdzanie oddechu spoczynkowego psa.

Licz oddechy, gdy pies śpi lub jest całkowicie wyciszony, a nie po tym, jak wstał, by Cię przywitać. Jeden cykl uniesienia i opadnięcia klatki piersiowej to jeden oddech. Licz przez pełną minutę, zamiast przez piętnaście sekund i mnożyć, ponieważ oddech po urazie jest często nieregularny.

Kardiologia weterynaryjna często prosi Opiekunów o zapisywanie liczby oddechów podczas snu dokładnie dlatego, że wzrost trendu w odniesieniu do indywidualnej wartości bazowej psa jest bardziej wiarygodnym sygnałem ostrzegawczym niż jakakolwiek pojedyncza liczba. Zapisz liczbę i czas. Powtarzaj to co godzinę lub dwie w okresie obserwacji.

Oprócz liczenia, obserwuj wysiłek i kształt oddechu. Spokojny pies oddycha przy małym, płynnym ruchu klatki piersiowej. Pies w kłopotach używa mięśni brzucha, odsuwa łokcie od ciała, wyciąga szyję, aby wyprostować drogi oddechowe i często odmawia leżenia płasko na boku.

Sprawdź kolor dziąseł w dobrym świetle. Zdrowe dziąsła są różowe i wilgotne. Naciśnij palcem na dziąsło, zwolnij – kolor powinien szybko powrócić. Blade, szare, niebieskie lub ceglastoczerwone dziąsła oznaczają, że coś jest nie tak z dostarczaniem tlenu lub krążeniem.

Dwie rzeczy do sprawdzenia w jamie ustnej: kolor dziąseł, który informuje o tlenie i krążeniu, oraz kąciki ust i język, gdzie występują oparzenia.

Pierwsze dziesięć minut

1. Zabezpiecz miejsce zdarzenia.

Wyłączenie zasilania na tablicy rozdzielczej jest najpewniejszym krokiem, ponieważ przegryziony kabel może być uszkodzony w więcej niż jednym miejscu. Odłączenie wtyczki z gniazdka działa, jeśli możesz dosięgnąć wtyczki bez dotykania psa lub uszkodzonej części kabla.

Domowe rękawice gumowe i buty z gumową podeszwą nie są zaprojektowane jako izolacja elektryczna i nie należy na nich polegać w starciu z napięciem sieciowym.

2. Sprawdź responsywność i oddech.

Jeśli pies nie oddycha, rozpocznij sztuczne oddychanie i uciskanie klatki piersiowej, jednocześnie kierując się do weterynarza. Jeśli oddycha, nie krępuj go mocno. Pies z trudnościami w oddychaniu pogarsza się, jeśli jest szarpany lub mocno owinięty.

3. Nie lecz oparzeń w domu.

Żadnych kremów, maści, olejów, miodu, lodu ani antyseptyków w jamie ustnej. Cokolwiek zostanie tam nałożone, zostanie połknięte lub zainhalowane, a dodatkowo zasłoni ranę weterynarzowi, który musi ocenić jej głębokość.

4. Nie podawaj wody natychmiast, jeśli pies jest oszołomiony.

Pies, który jest odurzony lub ma poparzony, zdrętwiały język, może wciągnąć wodę do dróg oddechowych. Zaczekaj, aż będzie w pełni przytomny i poinformuj weterynarza o każdym kaszlu podczas picia.

5. Utrzymuj psa w spokoju i chłodzie.

Wysiłek zwiększa zapotrzebowanie na tlen. Małego psa nieś na rękach. Dużego psa prowadź powoli bezpośrednio do samochodu. Nie pozwól mu biec do drzwi.

6. Idź do weterynarza bez względu na wygląd.

Cały sens tego artykułu polega na tym, że wygląd w pierwszej godzinie nie daje pewności.

Transport ma znaczenie. Transporter lub ręcznik, którym można przenieść psa, oznacza, że nie musi on podejmować wysiłku, a spokojny pies zużywa mniej tlenu podczas podróży.

Jak uraz rozwija się w ciągu dni

Minuty.

Arytmia, zapaść lub zachowanie przypominające napad drgawkowy, jeśli mają wystąpić. Niektóre psy są krótko sztywne lub zdezorientowane bezpośrednio po szoku.

Od jednej do dwunastu godzin.

Okno czasowe, w którym obrzęk płuc zazwyczaj się objawia. Zwiększona częstotliwość oddechów jest pierwszym sygnałem, przed jakimkolwiek kaszlem, zmianą koloru i na długo przed pojawieniem się piany.

Od dwunastu do czterdziestu ośmiu godzin.

Utrzymujące się ryzyko rozwoju lub pogorszenia obrzęku. Jest to również okres, w którym pies, który wydawał się stabilny, może się pogorszyć, jeśli pozwoli mu się na wysiłek.

Od dwóch do siedmiu dni.

Oparzenia jamy ustnej ujawniają swoją rzeczywistą głębokość. Tkanka, która początkowo była szara lub biała, ciemnieje i oddziela się, pozostawiając owrzodzenie, które wygląda znacznie gorzej niż pierwotne obrażenie. Opiekunowie często myślą, że wdała się infekcja lub coś poszło nie tak. W większości przypadków jest to normalny przebieg ujawniania się oparzenia pełnej grubości.

Ból osiąga szczyt w tym okresie. Psy przestają jeść twardą karmę, wypuszczają jedzenie z pyska, ślinią się lub drapią po pysku. Poproś o odpowiednie środki przeciwbólowe, zamiast zakładać, że spokojny pies nie odczuwa bólu.

Od tygodnia do kilku tygodni.

Gojenie i bliznowacenie. Oparzenie podniebienia twardego może pozostawić otwór między jamą ustną a jamą nosową, co powoduje kichanie i wyciek z nosa podczas jedzenia i wymaga naprawy chirurgicznej. Uszkodzone zęby mogą obumrzeć i zmienić kolor. Przykurcz bliznowaty w kącikach ust może ograniczać otwieranie pyska.

Później.

Zaćma była zgłaszana jako opóźniony skutek urazu elektrycznego u zwierząt, więc zmiana w widzeniu lub wyglądzie oka po miesiącach jest warta wspomnienia weterynarzowi wraz z historią zdarzenia.

Zmienne, które wpływają na diagnozę

Wiek.

Szczenięta i psy w okresie dojrzewania stanowią większość przypadków. Dyskomfort podczas ząbkowania, ciekawość i czas bez nadzoru w połączeniu z kablem na podłodze to złe połączenie.

Rozmiar.

To samo oparzenie jest proporcjonalnie znacznie większe u małego psa. Rana w kąciku ust, która jest uciążliwa dla labradora, może obejmować znaczną część pyska małego teriera.

Kształt czaszki.

Rasom o płaskich pyskach (brachycefalicznym) towarzyszą już zwężone drogi oddechowe i ograniczona rezerwa oddechowa. Gorzej znoszą każdy stopień obrzęku płuc, a ich ocena jest trudniejsza, ponieważ głośny oddech jest u nich normalny.

Istniejąca choroba serca lub dróg oddechowych.

Pies z wcześniejszą chorobą serca lub zapadaniem tchawicy ma mniejszy margines błędu. Poinformuj o tym zespół ratunkowy po przybyciu, a nie dopiero, gdy o to zapytają.

Napięcie sieciowe w Twoim miejscu zamieszkania.

Napięcie zasilania wynosi około 100-127 V w Japonii i większości Ameryk oraz około 220-240 V w większości Europy, Afryki, Azji i Oceanii. Wyższe napięcie przepuszcza więcej prądu przez tkankę przy tym samym kontakcie, a obrażenia są odpowiednio cięższe. Wyłącznik różnicowoprądowy chroni przed upływem prądu do ziemi, ale pies przegryzający oba przewody kabla niekoniecznie powoduje zwarcie doziemne, więc na to zabezpieczenie nie można liczyć w celu uniknięcia urazu.

Dlaczego pies gryzł.

Ząbkujące szczenię, znudzony adolescent pozostawiony zbyt długo sam, pies z lękiem separacyjnym gryzący drzwi – wszyscy potrzebują innej prewencji. Same osłony kabli eliminują zagrożenie, ale nie zachowanie, a pies, który gryzie z lęku, znajdzie coś innego.

Mit w pierwotnym pytaniu

Gryzienie kabli elektrycznych bywa opisywane jako cecha dziedziczna. Nie jest.

To, co jest częściowo dziedziczne, to popęd do gryzienia i zachowania oralne w ogóle. Niektóre rasy i linie są bardziej eksploracyjne pod kątem jamy ustnej, niektóre psy pracujące potrzebują znacznie więcej ujścia dla potrzeb gryzienia, a niektóre osobniki są po prostu bardziej wytrwałe. Nic z tego nie czyni gryzienia kabli chorobą genetyczną.

Samo obrażenie jest całkowicie środowiskowe. Wymaga kabla pod napięciem w zasięgu psa, który ma czas, motywację i brak nadzoru. Każdy z tych trzech elementów jest czymś, co Opiekun może kontrolować.

Ma to znaczenie praktyczne. Opiekunowie, którzy wierzą, że zachowanie jest dziedziczne, często dochodzą do wniosku, że nie da się go zmienić, i zarządzają psem zamiast kablami. Niezawodne rozwiązanie jest odwrotne.

Rutyna, która temu zapobiega

Gorzko smakujące spraye odstraszające działają na niektóre psy, a na inne wcale, poza tym ich efekt przemija. Traktuj je jako niewielki dodatek, nigdy jako główny plan.

Czego nigdy nie robić

Nie chwytaj, nie ciągnij ani nie kop psa, który nadal ma kontakt z kablem pod napięciem.

Nie zakładaj, że pies wyglądający na zdrowego nie musi być zbadany. To założenie jest powodem, dla którego większość opóźnionych zgonów z powodu tego urazu ma miejsce w domu w nocy.

Nie nakładaj niczego na oparzenie w jamie ustnej. Obejmuje to krem, maść, antyseptyk, olej, masło, miód, lód i pastę do zębów.

Nie pozwól psu na wysiłek w okresie obserwacji. Pies, któremu podskórnie wycieka płyn do płuc, ulegnie dekompensacji podczas spaceru.

Nie uspokajaj ani nie podawaj psu po urazie elektrycznym żadnych leków, które masz w domu, w tym pozostałych leków przeciwbólowych z poprzedniego problemu. Wiele ludzkich leków przeciwbólowych jest toksycznych dla psów, a uspokojenie psa maskuje dokładnie te oznaki, które powinieneś obserwować.

Nie lekceważ kaszlu, który zaczyna się godziny później, jako "czegoś w gardle". Nowy kaszel po urazie elektrycznym to objaw płucny, dopóki weterynarz nie stwierdzi inaczej.

Nie wpuszczaj psa z powrotem do tego samego pokoju bez wcześniejszego naprawienia kabla. Psy, które raz przegryzły kabel, często do tego wracają.

Obserwuj, czy nie ma zmian w tym: cichy, równy oddech z minimalnym ruchem klatki piersiowej, wystarczająco komfortowy, by leżeć płasko na boku.

Co zrobi weterynarz i o co zapyta

Spodziewaj się przede wszystkim wsparcia tlenowego, jeśli oddech jest zmieniony, a następnie oceny. Pies z niewydolnością oddechową jest stabilizowany przed badaniem, ponieważ badanie jest bardziej stresujące niż czekanie.

Możliwe kroki to osłuchiwanie klatki piersiowej w poszukiwaniu trzeszczeń płynu, pulsoksymetria, EKG w celu poszukiwania zaburzeń rytmu, zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej, ciśnienie krwi oraz badanie jamy ustnej, czasem w sedacji, ponieważ oparzenia są bolesne.

Zdjęcia rentgenowskie w pierwszych godzinach mogą wyglądać normalnie u psa, u którego już rozwija się obrzęk, ponieważ płyn potrzebuje czasu, by stać się widocznym. Prawidłowy wczesny wynik RTG nie jest zatem wypisem, a wielu praktyków zaleci hospitalizację w celu obserwacji na tej podstawie.

Leczenie jest głównie wspomagające: tlen, odpoczynek, leki przeciwbólowe, ostrożnie zarządzana równowaga płynów oraz dbałość o rany w jamie ustnej. Antybiotyki stosuje się tam, gdzie występuje zanieczyszczona lub martwa tkanka, a nie rutynowo.

Przygotuj te informacje, gdy dzwonisz lub przyjeżdżasz:

• Co pies gryzł i czy obwód był pod napięciem
• Czas zdarzenia, tak dokładnie jak to możliwe
• Jak długo trwał kontakt i czy pies był "przyklejony" do kabla
• Czy stracił przytomność, osłabł lub wystąpiły drgawki
• Liczba jego oddechów spoczynkowych od czasu zdarzenia z godzinami
• Kolor dziąseł teraz
• Waga psa oraz wszelkie istniejące choroby serca, dróg oddechowych lub oddechowe
• Przyjmowane leki

Kiedy szukać pomocy

Udaj się natychmiast do weterynaryjnej służby ratunkowej, o każdej porze, w przypadku któregokolwiek z tych objawów:

• Każdy wzrost częstotliwości lub wysiłku oddechowego w spoczynku
• Dziąsła, które są blade, szare, niebieskie lub ceglastoczerwone
• Pies, który nie chce się położyć, stoi z łokciami na zewnątrz lub wyciąga szyję, by oddychać
• Kaszel, który zaczyna się po urazie
• Piana lub ślina z nosa lub pyska
• Zapaść, osłabienie lub chwiejny chód
• Pies, który został znaleziony nieprzytomny lub był "przyklejony" do kabla

Umów wizytę tego samego dnia, nawet jeśli pies wydaje się całkowicie zdrowy, i powiedz wyraźnie, że to uraz elektryczny, aby został odpowiednio sklasyfikowany.

Dostępność usług ratunkowych i poza godzinami pracy różni się znacznie w zależności od kraju oraz obszarów miejskich i wiejskich. Dowiedz się już teraz, zanim będziesz tego potrzebować, gdzie jest najbliższa placówka całodobowa, ile czasu zajmuje dojazd i czy trzeba tam dzwonić przed przyjazdem. Te pięć minut przygotowania jest warte więcej niż jakakolwiek technika pierwszej pomocy w nocy.