Higiena jamy ustnej psa w domu: rutyna szczotkowania, która naprawdę działa

Krótka odpowiedź

Domowa pielęgnacja zębów działa z jednego powodu: usuwa osad, zanim ten stwardnieje. Osad to żywy film bakteryjny, który zaczyna tworzyć się na czystym zębie w ciągu kilku godzin, a gdy zmineralizuje się do postaci kamienia, żadne szczotkowanie go nie usunie.

Dlatego częstotliwość wygrywa z techniką. Szybkie, niedoskonałe szczotkowanie każdego dnia daje więcej dla jamy ustnej psa niż dokładna sesja raz w tygodniu. Jest to również wersja, którą właściciele są w stanie utrzymać przez lata.

Pies leżący i zrelaksowany to pozycja, do której należy dążyć. Siłowanie się z psem w pozycji stojącej jest powodem, dla którego większość rutyn szczotkowania zostaje porzucona w ciągu pierwszych dwóch tygodni.

• Szczotkuj zewnętrzne powierzchnie zębów. Język utrzymuje wewnętrzne powierzchnie w względnej czystości, a ich czyszczenie kosztuje zbyt wiele współpracy ze strony psa.
• Nigdy nie używaj pasty dla ludzi. Wiele z nich zawiera ksylitol, który powoduje niebezpieczny spadek poziomu cukru we krwi i uszkodzenie wątroby u psów.
• Buduj nawyk przez kilka tygodni krótkich, łatwych sesji, zanim w ogóle włożysz szczoteczkę do pyska.
• Nieświeży oddech nie jest naturalną cechą psa. To pierwszy objaw, który może wykryć właściciel, i oznacza on, że bakterie są już aktywne pod linią dziąseł.
• Szczotkowanie zapobiega powstawaniu nowej choroby. Nie leczy choroby, która już istnieje, i nie jest w stanie dotrzeć poniżej linii dziąseł.

:::danger
Nie używaj pasty do zębów dla ludzi u psa.

Psy nie potrafią płukać pyska i wypluwać, więc wszystko, co włożysz do pyska, zostanie połknięte. Wiele past dla ludzi i prawie wszystkie bezcukrowe produkty dentystyczne zawierają ksylitol, który u psów wywołuje gwałtowne wyrzuty insuliny, ciężki spadek cukru we krwi, a przy większych dawkach, ostrą niewydolność wątroby. Fluorek i detergenty pieniące w paście dla ludzi również powodują rozstrój żołądka przy częstym połykaniu. Używaj pasty przeznaczonej dla psów i sprawdzaj każdy spray do oddechu, żel, dodatek do wody lub przysmak dentystyczny pod kątem ksylitolu, zanim znajdzie się on w pobliżu Twojego psa.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego osad to główny wróg

Jama ustna psa nie jest sterylna i nie powinna taka być. W ciągu kilku minut od wyczyszczenia zęba, białka ze śliny pokrywają szkliwo, a bakterie przyczepiają się do tej powłoki. W ciągu godzin bakterie te namnażają się, tworząc uporządkowaną, lepką strukturę, która chroni się przed śliną, żuciem i produktami typu płyn do płukania. Ta struktura to osad.

Jeśli osad pozostanie nietknięty, minerały ze śliny wytrącają się w nim i twardnieją, tworząc kamień nazębny. Zajmuje to dni, a nie tygodnie. Sam kamień nie jest chorobą. Jest szorstkim, porowatym rusztowaniem, które utrzymuje świeży osad przy zębie i dziąśle, a usunięcie go za pomocą szczoteczki jest niemożliwe.

Uszkodzenia powstają na linii dziąseł i poniżej niej. Bakterie i wywołany przez nie stan zapalny niszczą połączenie między dziąsłem a zębem, następnie więzadło, a na końcu kość trzymającą korzeń. Ten proces to zapalenie przyzębia i jest to najczęstsza choroba dorosłych psów.

Ważna jest ta asymetria: zapalenie dziąseł, czyli czerwona, zapalna linia przy brzegu dziąsła, jest całkowicie odwracalne dzięki kontrolowaniu osadu. Kiedy utracone zostanie połączenie i kość, nie wracają one. Wszystko, co robisz w domu, ma na celu zwalczanie etapu odwracalnego.

Wynikają z tego dwie konsekwencje. Po pierwsze, codzienne szczotkowanie ma znacznie większe znaczenie niż dokładne szczotkowanie, ponieważ wyprzedzasz biofilm, który odbudowuje się w cyklu dobowym. Po drugie, szczotkowanie jest profilaktyką, a nie leczeniem, więc jama ustna z kamieniem wymaga profesjonalnego czyszczenia, zanim domowa pielęgnacja będzie miała czystą powierzchnię do ochrony.

Jak wygląda zdrowa jama ustna psa

Dziąsła powinny mieć jednolity jasnoróżowy kolor lub być równomiernie pigmentowane na czarno bądź cętkowane u ras, które mają pigmentowane dziąsła, z wyraźnym, cienkim brzegiem w miejscu, gdzie spotykają się z zębem.

Zęby powinny być białe do kremowych, bez widocznej linii żółci lub brązu przy dziąsłach i bez przerwy między dziąsłem a zębem po uniesieniu wargi.

Oddech powinien być neutralny. Będzie pachniał psim jedzeniem. Nie powinien być nieprzyjemny z odległości ramienia.

Nie powinno być krwi na zabawkach do gryzienia, śliny, której wcześniej nie było, a pies powinien żuć równomiernie obiema stronami.

Sprawdzaj przy zamkniętym pysku. Podnieś górną wargę z jednej strony, przyjrzyj się brzegu dziąseł i dużym zębom policzkowym, a potem zrób to samo z drugiej strony. Nie musisz otwierać szczęk, aby zobaczyć istotne powierzchnie, co jest wygodne, ponieważ otwieranie szczęk jest czynnością, na którą większość psów reaguje oporem.

Jak zbudować rutynę, która przetrwa dwa tygodnie

Niemal każdy nieudany plan szczotkowania kończy się w ten sam sposób: właściciel pierwszego dnia zaczyna ze szczoteczką w pysku, pies walczy, oboje czują dyskomfort, a szczoteczka ląduje w szufladzie.

Rozwiązaniem jest spędzenie pierwszych dwóch tygodni bez żadnego szczotkowania.

Etap pierwszy: dotykanie kufy.

Przez kilka dni, gdy pies jest zrelaksowany, najlepiej leży, delikatnie przytrzymaj kufę przez sekundę lub dwie, puść i nagrodź. Przerwij, póki pies chce więcej. Nic nie wkłada się do pyska.

Etap drugi: unoszenie wargi.

Podnieś górną wargę z jednej strony, aby odsłonić zęby, na sekundę, potem puść i nagrodź. Potem druga strona. Utrzymuj sesje poniżej minuty.

Etap trzeci: palec na dziąsłach.

Przesuń czystym palcem wzdłuż zewnętrznej strony zębów i brzegów dziąseł. Na tym etapie dodaj odrobinę pasty dla psów, aby pies kojarzył smak z czymś łatwym.

Etap czwarty: wprowadzanie szczoteczki.

Pozwól psu lizać pastę ze szczoteczki bez szczotkowania, przez kilka dni. Szczoteczka staje się urządzeniem do podawania smakołyków, zanim stanie się narzędziem.

Etap piąty: szczotkowanie kilku zębów.

Zacznij od górnych kłów i dużych zębów policzkowych tylko z jednej strony. Trzy do pięciu sekund. Przerwij, nagrodź, skończ. Dodawaj kilka zębów co kilka dni.

Cała jama ustna jest celem, a nie punktem wyjścia. Pies, który przeszedł przez te etapy, zazwyczaj sam podstawia pysk do rutyny, co sprawia, że nawyk trwa latami.

Technika, gdy już do niej dotrzesz.

Trzymaj szczoteczkę pod kątem mniej więcej czterdziestu pięciu stopni do zęba, aby włosie docierało do szczeliny przy brzegu dziąsła, gdzie zaczyna się choroba. Wykonuj małe koliste lub krótkie ruchy w przód i w tył. Lekki nacisk. Linia dziąseł jest celem, nie środek zęba.

Czyść tylko powierzchnie zewnętrzne. Powierzchnie wewnętrzne otrzymują pewne mechaniczne czyszczenie dzięki językowi i dają o wiele mniej korzyści w porównaniu do kosztu w postaci współpracy psa.

Priorytetem jest górny czwarty przedtrzonowiec, który jest dużym zębem policzkowym mniej więcej poniżej oka, oraz kły. One gromadzą najwięcej kamienia i są najczęściej tracone.

Szczotkuj przed snem, a nie po posiłku, jeśli pomaga to w pamiętaniu o rutynie. Liczy się to, aby działo się to codziennie w czasie, który jest realistyczny nawet w zły dzień, a nie tylko w dobry.

Co zmienia się w zależności od rasy, wielkości i wieku

Rasy małe i miniaturowe.

Yorkshire terriery, pudle miniaturowe, jamniki, chihuahua i podobne rasy mają pełny zestaw zębów w znacznie mniejszej szczęce. Stłoczenie powoduje zaleganie pokarmu i osadu, korzenie są proporcjonalnie duże względem otaczającej je kości, a choroba przyzębia zaczyna się wcześniej i postępuje szybciej niż u dużych psów. U tych ras domowa pielęgnacja nie jest opcjonalną konserwacją, a zaawansowana choroba może na tyle osłabić kość dolnej szczęki, że złamanie staje się realnym ryzykiem. Małe rasy tracą również kość między korzeniem górnego zęba a jamą nosową, co prowadzi do przetoki ustno-nosowej, objawiającej się przewlekłym, jednostronnym wyciekiem z nosa i kichaniem.

Rasy brachycefaliczne.

Buldogi, mopsy, bokserzy i podobne pyszczki mieszczą tę samą liczbę zębów w skróconej szczęce, więc zęby są obrócone, zachodzą na siebie lub rosną pod dziwnymi kątami. Osad gromadzi się w miejscach nachodzenia na siebie. Szczotkowanie trwa dłużej i wymaga więcej uwagi w zatłoczonych miejscach, a psy te niosą ze sobą największe obciążenia związane z narkozą, co jest kolejnym powodem, by zapobiegać, a nie leczyć.

Greyhoundy i inne charty.

Dobrze znane z szybkiego gromadzenia ciężkiego kamienia nawet przy dobrej diecie, z powodów nie w pełni wyjaśnionych przez hodowlę. Zakładaj krótszy odstęp między profesjonalnymi czyszczeniami niż u psa podobnej wielkości innej rasy.

Duże i silnie gryzące psy.

Głównym ryzykiem nie jest kamień, lecz złamanie zęba. Górny czwarty przedtrzonowiec ściera się o dolny pierwszy trzonowiec i jest to ząb najczęściej łamany na czymś zbyt twardym. Złamanie typu płatowego tego zęba jest częste, bolesne i często pomijane, ponieważ pies dalej je.

Szczenięta.

Okno socjalizacyjne ma większe znaczenie niż samo szczotkowanie. Szczenię, które uczy się dotykania kufy i unoszenia wargi jako normalnej, nagradzanej części życia, akceptuje szczotkowanie przez resztę swoich dni. Zęby mleczne wypadają podczas wyrzynania się zębów stałych, a obecny obok stałego kła kieł mleczny nie jest normą. Zatrzymane zęby mleczne zatrzymują pokarm, spychają stałe zęby z pozycji i zazwyczaj wymagają usunięcia.

Psy starsze.

Istniejąca choroba, starte zęby, odsłonięta zębina i czasem niechęć do dotykania pyska, ponieważ to już boli. Senior, który nigdy nie był szczotkowany i mocno się opiera, powinien zostać zbadany przed rozpoczęciem planu treningowego, ponieważ możesz prosić go o tolerowanie nacisku na bolącą jamę ustną.

Porady, które nie działają tak dobrze, jak brzmią

Sucha karma czyści zęby.

Zwykły granulat rozpada się na czubku zęba i ma minimalny kontakt z brzegiem dziąsła, więc efekt czyszczący jest mały. Specjalistyczne diety dentystyczne są inne: używają większego granulatu o zorientowanych włóknach, zaprojektowanego tak, aby ząb w niego wnikał, a nie go rozbijał, a niektóre posiadają powłokę redukującą mineralizację. One działają. Standardowa sucha karma nie jest pielęgnacją zębów.

Przysmaki dentystyczne wystarczają same w sobie.

Dobre przysmaki znacząco redukują osad i kamień, ale czyszczą powierzchnie, których dotykają, co zazwyczaj dotyczy zębów policzkowych po stronie, którą pies preferuje, i pomijają kły oraz siekacze. Mają też kalorie, które trzeba odliczyć od dziennej dawki pokarmu. Używaj ich jako dodatku, nie zamiennika.

Kości i poroża czyszczą zęby.

Redukują kamień. Łamią również zęby. Przydatny test: wciśnij paznokieć w powierzchnię; jeśli w ogóle się nie poddaje i jeśli uderzenie nią w kolano bolałoby, jest wystarczająco twarda, by złamać górny czwarty przedtrzonowiec. Poroża, kopyta, twarde zabawki nylonowe, gotowane kości i kostki lodu regularnie pojawiają się w przypadkach złamanych zębów.

Dodatki do wody i spraye naprawiają oddech.

Pomagają nieco jako dodatek w jamie ustnej, która jest już czysta. Nie niszczą ustalonego biofilmu i nie dotykają kamienia. Poprawa oddechu bez zmiany źródła choroby nie jest poprawą.

Czyszczenie zębów bez narkozy.

Zdrapywanie widocznego kamienia z koron zębów świadomego psa zmienia wygląd zębów i pozostawia wszystko poniżej linii dziąseł nietknięte, gdzie żyje choroba przyzębia. Uniemożliwia również zrobienie zdjęć rentgenowskich, więc złamane korzenie, utrata kości i ropnie są całkowicie pomijane, a wymaga to unieruchomienia zwierzęcia do procedury, na którą nie może wyrazić zgody. Kosmetycznie czysty ząb nad chorym korzeniem jest gorszy niż wyraźnie brudny, ponieważ usuwa wizualną wskazówkę, która skłoniłaby do właściwej opieki.

Nadal je, więc musi być w porządku.

To najbardziej mylące zapewnienie w stomatologii psów. Psy jedzą mimo złamanych zębów, ropni korzeni i ciężkiej choroby przyzębia. Właściciele rutynowo zgłaszają, że starszy pies stał się zauważalnie weselszy i bardziej skory do zabawy po leczeniu stomatologicznym, o którym słyszeli, że jest czysto profilaktyczne.

Objawy, które oznaczają stop i sprawdzenie

Oddech, który naprawdę się zmienił.

Nie po prostu obecny, ale inny. Zły oddech to zazwyczaj choroba przyzębia, ale różnicowanie ma znaczenie: masa w jamie ustnej, kawałek patyka lub kości zaklinowany na podniebieniu, wrzody z powodu choroby nerek, a u psa w złym stanie słodki lub acetonowy zapach, który wskazuje zupełnie gdzie indziej.

Żucie jedną stroną, wypadanie jedzenia lub odwracanie głowy przy jedzeniu.

Pewny objaw bólu po drugiej stronie.

Krew na zabawkach, w misce z wodą lub w ślinie.

Zazwyczaj zapalenie dziąseł, czasem złamanie, okazjonalnie masa.

Obrzęk twarzy, zwłaszcza tuż pod jednym okiem.

Klasyk dla ropnia korzenia górnego czwartego przedtrzonowca. Może pęknąć i sączyć się na policzek, co właściciele często mylą z raną skóry lub ukąszeniem owada.

Ząb, który wygląda na złamany, starty na płasko lub odbarwiony.

Różowe lub ciemne centrum w powierzchni złamania oznacza odsłoniętą miazgę. Odbarwienie nienaruszonego zęba, zwłaszcza różowe, szare lub fioletowe, oznacza, że ząb obumarł po urazie. Oba są bolesne i oba wymagają leczenia, mimo że pies nie pokazuje niczego.

Pies, który nagle sprzeciwia się dotykaniu twarzy.

Potraktuj zmianę zachowania poważnie, zamiast ją ignorować.

Miarą dobrej rutyny jest pies, który pozostaje rozluźniony i chętny na koniec sesji, ponieważ to jest wersja, którą będziesz praktykować jeszcze w przyszłym roku.

Czego nigdy nie robić

Nie używaj pasty dla ludzi, sody oczyszczonej, soli, wody utlenionej ani olejków eterycznych w pysku psa.

Nie zmuszaj do otwierania szczęk, aby szczotkować wewnętrzne powierzchnie. Tracisz całą rutynę, by zyskać najmniej ważne powierzchnie.

Nie szczotkuj tak mocno, by dziąsła krwawiły stale. Pewne krwawienie przy pierwszych sesjach w zapalnej jamie ustnej jest częste i ustępuje wraz z wygasaniem zapalenia dziąseł. Utrzymujące się krwawienie oznacza, że jama ustna wymaga zbadania, a nie większego nacisku.

Nie zdrapuj kamienia samodzielnie narzędziami stomatologicznymi kupionymi przez internet. Uszkodzisz szkliwo, zostawisz szorstką powierzchnię, którą osad kolonizuje szybciej, i nie dotkniesz niczego pod dziąsłem.

Nie dawaj kości, poroży, kopyt ani twardych zabawek nylonowych w celach dentystycznych.

Nie opóźniaj profesjonalnego czyszczenia, ponieważ pies jest stary. Wiek nie jest chorobą, nowoczesne protokoły znieczulenia są dostosowane do jednostki, a nieleczona infekcja w starszym wieku jest ciągłym obciążeniem dla reszty ciała.

Kiedy szukać pomocy

Umów się bezzwłocznie przy złamanym zębie z widocznym różowym lub ciemnym środkiem, obrzęku twarzy pod okiem, sączącej się ranie na policzku, chwiejącym się zębie, jednostronnym wycieku z nosa u małej rasy lub psie, który przestał żuć jedną stroną.

Umów rutynową ocenę dentystyczną, jeśli widzisz kamień, jeśli brzeg dziąseł jest czerwony lub oddech się zmienił. Stosuj się do zaleceń weterynarza dotyczących odstępów dla rasy i wieku Twojego psa, zamiast czekać na kolejny oczywisty problem.

Przynieś na wizytę informacje, jak długo objaw jest obecny, co pies je i gryzie, jak często szczotkujesz, o każdym zębie, o którym wiesz, że jest złamany, aktualną wagę i Twoje miesięczne zdjęcia linii dziąseł. Weterynarz z datowanymi zdjęciami i historią żucia może zaplanować przypadek w jednej wizycie zamiast dwóch.