Trening klatkowy psa: etapy i dlaczego płacz nie jest jednym problemem

Szybka odpowiedź

Trening klatkowy zakończył się sukcesem, gdy pies sam wybiera odpoczynek, a nie wtedy, gdy drzwi zamykają się bez protestu.

Trening klatkowy działa, gdy klatka zapowiada wyłącznie dobre rzeczy i nic innego. Kończy się niepowodzeniem, gdy drzwi zamykają się, zanim pies się tego nauczy, ponieważ zamknięcie drzwi przed nieprzygotowanym psem daje odwrotną lekcję podczas jednej sesji.

Postępy mierzy się zachowaniem psa, a nie liczbą dni treningu. Pies, który wchodzi sam, kładzie się i opada biodrami na jedną stronę, osiągnął kamień milowy. Pies, który wchodzi po jedzenie i nieruchomieje, tego nie zrobił, bez względu na to, jak długo trwa praca.

• Buduj skojarzenia przy otwartych drzwiach i swobodzie wychodzenia psa tak długo, jak to konieczne.
• Zamknij drzwi dopiero wtedy, gdy pies dobrowolnie wyciszy się w środku w Twojej obecności.
• Rozdziel dwie umiejętności: bycie zamkniętym oraz pozostawanie samemu. Trenuj je po kolei.
• Płacz ma swoje przyczyny. Ustal, która to z nich, zanim zdecydujesz o otwarciu drzwi.
• Pies wpadający w panikę w klatce nie jest uparty, a kontynuowanie treningu pogorszy sytuację.

:::danger
Zdejmij obrożę, zanim drzwi się zamkną.

Obroże, szelki i wiszące adresówki zaczepiają się o pręty metalowych klatek oraz o zatrzask drzwi. Pies, który wykręca się, aby się uwolnić, zaciska pętlę i może udusić się w kilka minut, bezgłośnie, ponieważ dławiący się pies nie potrafi szczekać. Wprowadzaj do klatki psa bez żadnego sprzętu lub używaj obroży typu breakaway, zaprojektowanej do wypinania się pod obciążeniem.

To samo dotyczy długich smyczy, linek treningowych i wszystkiego, co jest przypięte do psa. Nic nie trafia do klatki na ciele psa.
:::

Zdecyduj w 60 sekund

Dlaczego klatka działa i co jest błędne w micie o norze

Branża zoologiczna sprzedaje klatkę jako norę, a to twierdzenie jest prawdziwe tylko w połowie. Dzikie psowate kopią lub zajmują nory, aby urodzić i odchować młode, a następnie je opuszczają. Dorosłe osobniki nie szukają zamknięcia dla samego zamknięcia, a pies zamknięty w skrzyni, na którą nie został przygotowany, wykazuje reakcję stresową uwięzionego zwierzęcia, a nie relaksację zwierzęcia, które wróciło do domu.

To, co naprawdę sprawia, że klatka działa, jest prostsze i bardziej niezawodne. Klatka staje się miejscem, w którym dzieją się przewidywalne rzeczy o niskim poziomie pobudzenia: pojawia się jedzenie, odbywa się gryzienie, następuje sen i nigdy nie dzieje się nic zaskakującego. Wraz z powtórzeniami sama przestrzeń zaczyna wywoływać stan wyciszenia, w ten sam sposób, w jaki pies zaczyna ziewać, gdy widzi swoje posłanie.

Drugim mechanizmem jest odebranie możliwości wyboru. Pies nieprzebywający w klatce, w domu pełnym ruchu, musi ciągle decydować, czy sprawdzić każdy dźwięk. Klatka kończy to zadanie, a w przypadku psów zajętych i reaktywnych na otoczenie, zakończenie tego zadania pozwala na sen. Dlatego praca z klatką często pomaga dorastającym psom, które wydają się niezdolne do zatrzymania się.

Żaden z tych mechanizmów nie jest instynktem. Oba są budowane. Dlatego tempo budowania ma większe znaczenie niż jakikolwiek harmonogram, jaki można by otrzymać.

Wybór klatki i błędy przy decyzji

Przygotuj klatkę w pełni, z posłaniem i czymś do gryzienia, zanim pies w ogóle zobaczy ją otwartą.

Rozmiar ocenia się na podstawie tego, jak pies stoi i leży, a nie na podstawie pudełka dostępnego w sklepie. Pies powinien stać bez schylania głowy, obracać się bez wyginania ciała i leżeć całkowicie rozciągnięty na boku. Pies, który może leżeć tylko zwinięty, nie może wygodnie zapaść w głęboki sen, a pies, który nie może się przeciągnąć, wykształci powód do niechęci wobec klatki, który nie ma nic wspólnego z treningiem.

Zbyt duży rozmiar niesie ze sobą jeden konkretny koszt i dotyczy głównie młodych szczeniąt. Mając wystarczającą powierzchnię, szczenię wykorzysta jeden koniec jako toaletę, a na drugim będzie spać, co niweluje główną praktyczną korzyść z klatkowania podczas nauki czystości. Przegroda rozwiązuje ten problem bez konieczności kupowania małej klatki, którą wymienisz za trzy miesiące.

Klatki metalowe (ażurowe) składają się na płasko, mają dobrą wentylację i pozwalają psu obserwować otoczenie, co odpowiada pewnym siebie psom oraz pomieszczeniom, w których chcesz, aby pies obserwował domowników. Są to również klatki, o które zaczepiają się obroże i które zdeterminowany pies może wygiąć.

Klatki plastikowe (typu lotniczego) są bardziej zabudowane, dają większe poczucie osłonięcia i są jedynym typem akceptowanym przez większość linii lotniczych. Słabiej się wentylują, co ma znaczenie w trakcie upałów, a drapiący pies może ścierać pazury o profilowane dno.

Klatki materiałowe i tekstylne są przeznaczone dla psów, które są już wytrenowane. Pies, który gryzie lub drapie, szybko przedostanie się przez siatkę, a niepowodzenie następuje zazwyczaj przy pierwszym razie, gdy pies naprawdę się zaniepokoi.

Klatki meblowe są ciche, wyglądają estetycznie w salonie i ukrywają psa przed wzrokiem. Ten ostatni punkt ma jednak dwie strony: nie widzisz psa, gdy ma kłopoty.

Przykrycie klatki zmniejsza ilość bodźców wzrokowych i pomaga niektórym psom się wyciszyć. Ogranicza jednak również przepływ powietrza. Przykrywaj klatkę częściowo, nigdy całkowicie, a w przypadku psów z płaskim pyskiem lub podczas ciepłej pogody nie przykrywaj jej wcale. Klatka to mała, zamknięta przestrzeń ze zwierzęciem wytwarzającym ciepło, a temperatura wewnątrz rośnie powyżej temperatury otoczenia.

Etapy oceniane na podstawie zachowania, a nie zegarka

Każdy etap ma swoje kryterium przejścia. Przejdź dalej, gdy pies je spełni, niezależnie od tego, czy zajmie to godzinę, czy trzy tygodnie. Powrót do poprzedniego etapu jest normalny i nic nie kosztuje. Przechodzenie dalej mimo niespełnionego kryterium tworzy psy, które nigdy nie zaakceptują klatki.

Etap pierwszy: klatka istnieje i jest bezpieczna.
Drzwi zdjęte lub przymocowane w pozycji całkowicie otwartej. Jedzenie, gryzaki i wszystkie dobre rzeczy pojawiają się w klatce lub obok niej. Nie robisz nic więcej. Kryterium przejścia: pies wchodzi i wychodzi swobodnie bez zwabiania oraz je w środku, mając rozluźnione ciało.

Etap drugi: do klatki warto wchodzić.
Podawaj całe posiłki w środku, przy wciąż otwartych drzwiach. Podawaj długotrwałe gryzaki tylko w klatce i tylko tam. Kryterium: pies wchodzi sam z siebie, gdy nic nie jest oferowane, i kładzie się.

Etap trzeci: drzwi się poruszają.
Przymknij drzwi bez zatrzaskiwania na sekundę lub dwie, gdy pies je. Otwórz je, zanim pies skończy posiłek. Dojdź do zamknięcia na zatrzask na kilka sekund. Pozostajesz obok klatki. Kryterium: drzwi mogą być zamknięte na zatrzask przez minutę, podczas gdy pies pozostaje zrelaksowany i nie skupia uwagi na drzwiach.

Etap czwarty: Ty się poruszasz.
Zamknij drzwi na zatrzask i poruszaj się po pokoju, usiądź, wydawaj normalne odgłosy. Wracaj i otwieraj drzwi w momentach, gdy pies jest cicho i jest wyciszony, nigdy w odpowiedzi na wydany dźwięk. Kryterium: pies kładzie się i odpoczywa, gdy jesteś widoczny, ale nie zwracasz na niego uwagi.

Etap piąty: wychodzisz.
Wyjdź z pokoju na kilka sekund, potom na dłużej, według zmiennego harmonogramu, aby pies nie mógł przewidzieć stałego wydłużania czasu. Kryterium: pies wycisza się w ciągu kilku minut od Twojego wyjścia i pozostaje wyciszony.

Dopiero po piątym etapie Czas trwania wydłuża się w znaczący sposób, a nawet wtedy wydłuża się wraz ze snem, a nie z wytrzymałością. Najlepsze długie sesje w klatce to te, które pokrywają się z porą dnia, w której pies i tak by spał.

Jak w rzeczywistości wygląda wyciszony pies w klatce

Ciężar ciała całkowicie oparty na podłożu i biodra opadnięte na jedną stronę to prawdziwy relaks. Leżenie na mostku, podparcie i obserwacja nim nie są.

Prawdziwe wyciszenie ma swoje fizyczne wskaźniki. Ciężar ciała psa całkowicie opada. Biodra przekręcają się, tak że pies nie opiera się równo na mostku. Głowa opada płasko, zamiast być uniesioną. Oddech zwalnia, a pysk jest zamknięty lub otwarty w swobodny, niespieszny sposób.

Uległość wygląda inaczej i łatwo pomylić ją z sukcesem. Uległy pies kładzie się, ale pozostaje na mostku z uniesioną głową, śledzi Cię wzrokiem, zachowuje ruchliwość uszu i wstaje w momencie, gdy cokolwiek się zmienia. On czeka, a nie odpoczywa. Wydłużanie Czasu trwania u psa, który tylko czeka, to sposób na to, aby pies, który tolerował klatkę w wieku ośmiu tygodni, stał się psem wyjącym w wieku ośmiu miesięcy.

Ziajanie bez upału i bez wysiłku fizycznego to ziajanie ze stresu, któremu zazwyczaj towarzyszy ślina, wilgotne ślady łap na dnie klatki oraz rozszerzone źrenice. To powód do skrócenia sesji, a nie do dodawania kolejnych pięciu minut.

Dlaczego pies płacze: ustal przyczynę

Traktowanie każdego dźwięku w ten sam sposób jest najczęstszą przyczyną niepowodzenia. Porada, aby ignorować płacz, jest słuszna dokładnie w przypadku jednej z tych przyczyn, a błędna w pozostałych.

Musi załatwić potrzebę.
Typowe dla szczeniąt i każdego psa przy nowym harmonogramie. Znakiem rozpoznawczym jest to, że płacz zaczyna się po okresie spokojnego snu, szybko narasta i ustaje całkowicie po wyjściu na zewnątrz. Wyprowadź psa na smyczy w to samo miejsce, bez zabawy i bez rozmów, a następnie odwieź go z powrotem do klatki.

Nauczył się, że hałas otwiera drzwi.
Objawem jest to, że płacz występuje nieregularnie, ma charakter sprawdzający i ustaje na chwilę, gdy pies słucha Twojej reakcji. To jedyny przypadek, w którym czekanie na przerwę i nagradzanie ciszy jest właściwe.

Ma zbyt mało ruchu lub stymulacji.
Pies zamknięty w klatce po dniu bez aktywności nie odczuwa potrzeby snu. Objawem jest raczej niespokojność niż cierpienie: zmiana pozycji, wzdychanie, gryzienie posłania. Rozwiązanie znajduje się poza klatką.

Odczuwa dyskomfort lub ból.
Twarde dno klatki, cienkie posłanie i pies z bólem biodra, łokcia lub kręgosłupa nie idą w parze. Objawem jest pies, który kładzie się, wstaje, kręci w kółko i kładzie się ponownie, albo wycisza się bez problemu na kanapie, ale nie na macie w klatce. Starsze psy i duże Rasy są tu szczególnie narażone.

Jest mu za gorąco.
Klatki stoją nisko, blisko podłogi zimą i w ciepłej strefie pokoju latem, a przykryta klatka zatrzymuje ciepło. Objawem jest ziajanie i pies leżący przyciśnięty do najchłodniejszej ściany klatki.

Stres izolacyjny.
Pies nie radzi sobie z przebywaniem w samotności, niezależnie od klatki. Objawem jest to, że to samo zachowanie występuje, gdy pies biega swobodnie, a Ty wychodzisz. Zamknięcie w klatce psa ze stresem izolacyjnym potęguje panikę i prowadzi do urazów.

Stres związany z zamknięciem.
Pies radzi sobie z samotnością, ale nie z byciem zamkniętym. Objawem jest lustrzane odbicie: wszystko w porządku, gdy jest swobodny i sam, panika w klatce nawet w Twojej obecności. W przypadku takich psów stosuje się osobną przestrzeń w pokoju, kojec lub bramkę ochronną, a nie klatkę.

Jak długo to zbyt długo

Znana zasada to jedna godzina trzymania moczu na każdy miesiąc Wieku. Jest to orientacyjny punkt wyjścia, a nie reguła fizjologiczna, i zawodzi w przewidywalny sposób.

Zaniża ona wydolność w nocy, ponieważ śpiący pies wytwarza mniej moczu i większość szczeniąt radzi sobie w nocy przez dłuższe odcinki czasu, niż sugerowałaby to liczba dla ciągu dnia. Przecenia pojemność u Ras miniaturowych, których bezwzględna objętość pęcherza jest mała bez względu na Wiek. Jest bezużyteczna u każdego psa pijącego więcej niż zwykle i nie ma znaczenia u psa z infekcją dróg moczowych, który będzie musiał wychodzić co dwadzieścia minut, niezależnie od obliczeń.

W przypadku dorosłych psów czynnikiem ograniczającym rzadko jest pęcherz. Są to mięśnie, stawy i nudy. Pies nie może prawidłowo zmienić pozycji w klatce, a długa, nieprzerwana sesja powoduje sztywność. Regularne klatkowanie w ciągu dnia przez cały dzień pracy, codziennie, jest decyzją organizacyjną, a nie treningową, a wyprowadzacze psów, świetlica lub kojec z miejscem do ruchu są uczciwą alternatywą.

Jedno sztywne ograniczenie: nigdy nie klatkuj psa w gorącym samochodzie, oranżerii ani w pokoju bezpośrednio nasłonecznionym. Klatka odbiera psu możliwość przejścia w chłodniejsze miejsce, co jest główną rzeczą utrzymującą psa przy życiu podczas rosnącego upału.

Wiek, Rasa i historia zmieniają odpowiedź

Szczenięta w Wieku poniżej około czterech miesięcy nie mają kontroli nad pęcherzem, na której można by polegać, ani wzorca snu odpowiadającego Twojemu. Uczą się jednak najszybciej, więc praca nad skojarzeniami wykonana teraz jest najcenniejszym treningiem w życiu psa.

Psy dorastające, w Wieku od około sześciu do osiemnastu miesięcy, przechodzą regres. Pies, który idealnie znosił klatkę w Wieku czterech miesięcy, może zacząć protestować w Wieku dziesięciu miesięcy, co wiąże się ze zmianami w przywołaniu i ogólnym posłuszeństwie. Jest to normalne, klatkowanie się nie psuje, a odpowiedzią jest cofnięcie się o dwa etapy i odbudowa, zamiast trzymania się zasad za wszelką cenę.

Rasy z płaskim pyskiem są wyjątkiem od wszelkich sugestii dotyczących wentylacji i przykrywania zawartych w tym artykule. Pies brachycefaliczny w przykrytej plastikowej klatce w ciepłym pokoju jest narażony na realne niebezpieczeństwo, ponieważ nie potrafi wydajnie się chłodzić, a jego drogi oddechowe zwężają się jeszcze bardziej przy wzmożonym wysiłku.

Duże Rasy o głębokiej klatce piersiowej nie powinny być klatkowane bezpośrednio po dużym posiłku i intensywnym wysiłku, a silne ziajanie z bezskutecznymi odruchami wymiotnymi u klatkowanego psa dużej Rasy to stan nagły, a nie protest przeciwko klatce.

Psy o cienkiej sierści i kościstej budowie, w szczególności charty, potrzebują solidnej wyściółki. Na cienkiej macie tworzą się u nich odleżyny na łokciach i stawach skokowych.

Dorosłe psy z adopcji z przeszłością w schronisku dzielą się na dwie grupy. Niektóre wyciszają się natychmiast, ponieważ klatka jest im znana. Inne kojarzą dźwięk zatrzasku z porzuceniem i w ich przypadku cały proces zaczyna się od pierwszego etapu z większą cierpliwością, niż wymaga tego szczenię.

Psy w podeszłym Wieku tracą pojemność pęcherza, wykazują nykturię i sztywnieją. Pies, który przez dekadę chętnie przebywał w klatce i zaczyna płakać o trzeciej rano, sygnalizuje problem medyczny.

Czego nigdy nie robić

Nie używaj klatki jako kary. To nie samo odesłanie szkodzi, ale skojarzenie: pies odesłany tam w gniewie uczy się, że klatka zapowiada Twoje niezadowolenie, co jest dokładnie tym skojarzeniem, które cały proces ma zbudować w odwrotnym kierunku.

Nie zamykaj drzwi przed psem, który już panikuje, w nadziei, że się przyzwyczai. Powtarzająca się panika, z której nie ma ucieczki, nie przechodzi w akceptację. Prowadzi do wycofania się psa, a bezruch jest mylony z postępem.

Nie zostawiaj psa w klatce z obrożą, szelkami, ciągnącą się smyczą, gryzakiem ze skóry surowej ani żadną zabawką wystarczająco małą, by ją połknąć, lub wystarczająco miękką, by ją rozerwać.

Nie przykrywaj klatki całkowicie i nie klatkuj psa w samochodzie, garażu, oranżerii ani w żadnym pomieszczeniu, w którym sam nie usiadłbyś przy danej pogodzie.

Nie otwieraj drzwi w odpowiedzi na hałas, chyba że hałas ma przyczynę zidentyfikowaną jako potrzeba fizjologiczna, gorąco, ból lub panika. W tych czterech przypadkach otwarcie drzwi jest właściwą odpowiedzią.

Nie umieszczaj psa ze zdiagnozowanym stresem lękowym/izolacyjnym w klatce jako rozwiązaniem problemu. Zamienia to problem niszczenia domu w problem samookaleczania.

Kiedy szukać pomocy

Umów Wizytę u Weterynarza, jeśli pies, który wcześniej zachowywał czystość, zanieczyszcza klatkę, jeśli utrwalona rutyna klatkowa załamuje się u dorosłego lub starszego psa, lub jeśli pies wydaje się niechętny do kładzenia się na twardym podłożu.

Poproś o skierowanie do behawiorysty weterynaryjnego lub wykwalifikowanego, akredytowanego behawiorysty, jeśli pies panikuje, zamiast protestować: ślini się, podejmuje gorączkowe próby ucieczki, ma uszkodzone pazury, krwawiące dziąsła, wygięte pręty, lub jeśli pies nie je podczas zamknięcia.

Potraktuj sytuację jako stan nagły, w razie potrzeby w trybie całodobowym, jeśli klatkowany pies ma odruchy wymiotne bez wydalania treści, ma powiększony brzuch, jest osłabiony/zapaść, lub silnie ziaje w ciepłym otoczeniu, którego nie może opuścić.