Trudności z oddychaniem u psa: Jak czytać wzorce i co zrobić w ciągu pierwszych dziesięciu minut

Szybka odpowiedź

Spokojnie odpoczywający pies. Wiedza o tym, jak wygląda prawidłowy oddech Twojego pupila w spoczynku, pozwala łatwo dostrzec odstępstwa od normy.

Częstotliwość to liczba, którą liczą Właściciele. Wysiłek to rzecz, która faktycznie ma znaczenie. Pies, który wkłada dużo pracy w oddychanie, jest w niebezpieczeństwie, niezależnie od tego, czy oddycha szybko, czy wolno.

Wysiłek widoczny jest w ciele, nie w nosie: brzuch pracujący przy każdym oddechu, łokcie odchylone od klatki piersiowej, wyciągnięta szyja oraz pies, który nie chce położyć się na boku.

• Ziajanie w ciepłym pomieszczeniu lub po wysiłku to termoregulacja. Ziajanie w chłodnym, cichym pomieszczeniu w spoczynku to nie jest termoregulacja.
• Moment pojawienia się dźwięku podczas oddechu wskazuje lokalizację problemu. Dźwięk przy wdechu wskazuje na gardło i tchawicę, dźwięk przy wydechu wskazuje na płuca i drogi oddechowe.
• Pies, który odmawia położenia się na płasko lub siedzi z szeroko rozstawionymi łokciami i wyciągniętą szyją, próbuje zwiększyć swoją wydolność oddechową. Traktuj to jako stan nagły.
• Niebieskie, szare, sine lub białe dziąsła oznaczają, że musisz działać natychmiast, bez kończenia rozmowy telefonicznej.
• Cichy, szybki i płytki oddech przy niemal całkowitym braku dźwięków jest jednym z najbardziej niebezpiecznych wzorców, ponieważ świadczy o płynie lub powietrzu uwięzionym wokół płuc.

:::danger
Nie krępuj, nie zakładaj kagańca, nie myj, nie zmuszaj do leżenia ani nie sprawdzaj jamy ustnej psa, który ma trudności z oddychaniem.

Pies w niewydolności oddechowej pracuje na granicy swoich możliwości. Każda manipulacja kosztuje go tlen, którego mu brakuje, a pies w takim stanie może przestać oddychać podczas próby unieruchomienia. Zadbaj o chłód, utrzymaj psa w pozycji, którą sam wybrał, zapewnij spokój w pomieszczeniu, zadzwoń do kliniki, aby personel był gotowy, i przetransportuj go bez siłowania się. Kaganiec na ziejącym psie jednocześnie utrudnia chłodzenie i ogranicza drogi oddechowe.
:::

Decyzja w 60 sekund

Jak wygląda normalny oddech u Twojego psa

Punkty odniesienia są indywidualne. Chart i buldog nie oddychają tak samo, a użytecznym porównaniem jest zawsze stan Twojego psa sprzed miesiąca.

W spoczynku, w chłodnym pokoju, zdrowy pies oddycha tylko klatką piersiową. Brzuch powinien być nieruchomy lub prawie nieruchomy. Widoczne napieranie brzucha to najwcześniejszy wiarygodny Objaw dodatkowej pracy mięśni.

Pysk jest zamknięty. Pies odpoczywający z otwartym pyskiem w chłodnym, cichym pokoju jest albo przegrzany, albo zdenerwowany, albo ciężko pracuje nad oddychaniem.

Jest cicho. Zdrowe psy nie wydają dźwięków w spoczynku. Chrapanie u śpiącego psa ras brachycefalicznych jest powszechne, ale nie jest tym samym co prawidłowy oddech, a nasilające się chrapanie jest istotnym sygnałem.

Pies leży płasko na boku i śpi w wybranej przez siebie pozycji. Pies, który zaczął spać, opierając się na mostku lub z głową poza krawędzią posłania, próbuje Ci coś zakomunikować.

Dziąsła są różowe i wilgotne, a ich kolor wraca w ciągu sekundy lub dwóch po uciśnięciu i zwolnieniu.

Unieś wargę zamiast otwierać pysk. Kolor dziąseł i szybkość powrotu koloru po uciśnięciu to najszybsza informacja, jaką możesz zdobyć w domu, a nie kosztuje ona psa żadnego stresu.

Jedna liczba, którą warto mierzyć w domu

Licz oddechy śpiącego psa przez pełną minutę, obserwując ruchy klatki piersiowej. Jeden wdech i wydech to jeden oddech. Rób to, gdy pies naprawdę śpi, a nie tylko drzemie, i nie w ciepłym pomieszczeniu.

Częstotliwość oddechów podczas snu to pomiar, o który weterynarze kardiolodzy proszą Właścicieli, ponieważ wzrasta on, zanim pies zacznie wyglądać na chorego. Częstotliwość w okolicach dwudziestu oddechów na minutę to zazwyczaj obraz zdrowego psa, a utrzymujący się wzrost do trzydziestu i powyżej jest standardowym sygnałem do kontaktu z weterynarzem.

Wartością jest sam trend. Jeden wysoki pomiar po ciepłym wieczorze niewiele znaczy. Pięć nocy stałego wzrostu u psa z wadą serca to wczesne ostrzeżenie przed gromadzeniem się płynu w płucach, na kilka dni przed pojawieniem się kaszlu.

Zapisuj to. Zapamiętana częstotliwość to zmyślona częstotliwość.

Dlaczego wzorzec lokalizuje problem

Praca podczas oddychania zmienia się w zależności od tego, gdzie znajduje się przeszkoda lub sztywność, co możesz ocenić od razu.

Górne drogi oddechowe, od nosa do tchawicy. Powietrze z trudem dostaje się do środka. Wdech jest przedłużony, głośny i często towarzyszy mu świst, chrapanie lub dźwięki przypominające gęganie. Stan psa pogarsza się w gorącu, pod wpływem ekscytacji i wysiłku, ponieważ im mocniej pies zasysa powietrze, tym bardziej tkanki miękkie zapadają się do wewnątrz. To wzorzec paraliżu krtani, zespołu brachycefalicznego, zapadnięcia tchawicy i ciała obcego.

Dolne drogi oddechowe, małe rurki wewnątrz płuc. Powietrze z trudem wydostaje się na zewnątrz. Wydech jest przedłużony i może kończyć się wypchnięciem z brzucha, często ze świszczeniem. To wzorzec przewlekłego zapalenia oskrzeli i stanu zapalnego dróg oddechowych.

Tkanka płucna. Płuca są zawilgocone lub zagęszczone i nie wymieniają dobrze gazów. Oddech jest szybki i płytki, często z trzeszczeniem, może pojawić się kaszel. To zapalenie płuc, płyn z powodu niewydolności serca, krwawienie do płuc lub obrzęk po urazie.

Przestrzeń opłucnowa wokół płuc. Płyn lub powietrze zajęły miejsce, którego płuca potrzebują do rozszerzenia. Oddech jest szybki, płytki, ograniczony i uderzająco cichy, a pies siedzi z szeroko rozstawionymi łokciami, ponieważ ta pozycja pozwala na ułamek większej rozszerzalności klatki piersiowej. To wzorzec, który Właściciele najczęściej lekceważą, właśnie dlatego, że nie ma hałasu ani kaszlu.

Problem spoza płuc. Ciężka anemia i krwawienie wewnętrzne zmuszają psa do ciężkiego oddychania przy bladych dziąsłach i braku hałasu. Ból powoduje ziajanie. Napięty, wzdęty brzuch wypycha przeponę do przodu i zmniejsza przestrzeń dla płuc. Udar cieplny wywołuje gorączkowe ziajanie, które nie chłodzi. Problemy metaboliczne prowadzą do głębokiego, ciężkiego oddechu.

Różnicowanie i cechy charakterystyczne

Etapy: jak wygląda pogorszenie

Kompensacja. Częstotliwość jest wyższa, wysiłek nie. Pies zachowuje się normalnie, bawi się, je. Jedynym dowodem jest Raport oddechów podczas snu lub niewielka utrata wytrzymałości na spacerze.

Zwiększony wysiłek w spoczynku. Brzuch zaczyna pracować. Pies szuka chłodniejszych podłóg, zmienia pozycję podczas snu i dłużej szuka miejsca do odpoczynku. Właściciele często przypisują to wiekowi.

Duszność. Pies nie chce leżeć na boku. Siedzi lub stoi z szeroko rozstawionymi łokciami i wyciągniętą szyją, opiera się przed położeniem. To pies oszczędzający swoje ostatnie zasoby, stan nagły.

Oddychanie przez otwarty pysk z wysiłkiem w chłodnym pomieszczeniu. Późny etap, sytuacja bliska krytycznej.

Zmiana koloru i zapaść. Niebieskie lub szare dziąsła oznaczają, że organizm jest niedotleniony. Ceglasty kolor może oznaczać udar cieplny lub zatrucie tlenkiem węgla. Biały lub siny wskazuje na problemy z objętością krwi.

Co zmienia postać rzeczy

Rasy z płaskim pyskiem. Mopsy, buldogi francuskie, angielskie i teriery bostońskie żyją z permanentnie zwiększoną pracą oddechową wynikającą z wąskich nozdrzy, zbyt długiego podniebienia miękkiego, wąskiej tchawicy i tkanek, które zapadają się podczas wdechu. Ryzykiem nie jest hałas, ale fakt, że Właściciel przyzwyczaił się do niego. Gdy jeden z tych psów ulega dekompensacji, zmiana jest subtelna na tle nieprawidłowej normy. Gorąco, ekscytacja, podróż autem i ciepła poczekalnia kumulują się, a efekt jest zwielokrotniony.

Małe rasy w średnim wieku i starsze. Zwyrodnienie zastawki mitralnej jest powszechne, więc szmer w sercu wraz z rosnącą częstotliwością oddechu podczas snu zasługuje na pilną uwagę, nawet jeśli pies wydaje się zdrowy.

Duże rasy z głęboką klatką piersiową. Nagły stres ze wzdętym brzuchem to skręt żołądka, dopóki nie zostanie wykluczony.

Starsze duże rasy ze zmienionym szczekaniem. Paraliż krtani często objawia się chrypką i kaszlem przy piciu na miesiące przed pierwszym kryzysem oddechowym.

Szczenięta. Zapalenie płuc postępuje szybko, a przedmioty wziewne są powszechne. Wady wrodzone serca objawiają się słabym wzrostem i nietolerancją wysiłku, a nie dramatycznym kryzysem.

Pora roku i region. Gorąca pogoda zmienia możliwy do opanowania problem górnych dróg oddechowych w stan nagły. Długa sucha trawa w lecie prowadzi do wdychania nasion traw. Nicienie płucne to regionalne ryzyko, które może powodować objawy oddechowe i nieprawidłowe krwawienia.

Kondycja ciała. Tłuszcz wokół klatki piersiowej i w jamie brzusznej ogranicza rozszerzanie płuc i jest jednym z nielicznych czynników ryzyka, które Właściciel może wyeliminować.

Pierwsze dziesięć minut

Ręczniki, transporter dla małego psa i jasna trasa do auta. Posiadanie tego w pogotowiu eliminuje opóźnienia i szarpanie, na które nie może sobie pozwolić pies z problemami oddechowymi.

Zatrzymaj wszystko i zmniejsz stymulację. Wyłącz hałas, posprzątaj pokój, odeślij dzieci i inne psy.

Nie zmieniaj pozycji psa. Jaka postawa została wybrana przez psa, taka jest dla niego najlepsza. Pozwól mu siedzieć, jeśli tego chce.

Schłodź otoczenie. Otwórz okno, przenieś psa w najchłodniejsze miejsce, użyj wentylatora, aby poruszać powietrze obok psa, nie wiej prosto w jego pysk.

Spójrz na dziąsła, raz. Unieś wargę. Nie otwieraj pyska i nie szukaj przeszkody u świadomego, panikującego psa.

Zadzwoń do kliniki przed wyjazdem, aby tlen i zespół były gotowe, gdy przyjedziesz, i aby personel mógł ocenić, czy masz jechać do nich, czy do centrum ratunkowego.

Nagraj krótki film, podczas gdy ktoś inny szykuje się do podróży. Dziesięciosekundowy klip z domu jest często bardziej użyteczny niż ten sam pies w Klinice, uspokojony lub pogorszony podróżą.

Podróżuj z włączoną klimatyzacją, pies powinien być niekrępowany w wybranej pozycji, pod czyjąś opieką. Nie podawaj jedzenia ani wody.

Błędy w typowych poradach

"Podaj ludzki lek przeciwhistaminowy". Nie działa na niedrożność dróg oddechowych, niewydolność serca, zapalenie płuc czy płyn w opłucnej, a czas poświęcony na szukanie dawki to czas, którego pies nie ma. Nawet w prawdziwej anafilaksji pies potrzebuje kliniki.

"Poczekaj do rana". Wysięk w opłucnej, odma i niewydolność serca postępują przez noc, a pies stabilny o północy może być w stanie krytycznym o piątej.

"To tylko starość, pies zwalnia". Zmniejszona tolerancja na wysiłek u psa z szmerem to sygnał kliniczny, a nie kwestia wieku.

"Otwórz pysk i sprawdź blokadę". Rozsądne u psa, który faktycznie się dławi na oczach Właściciela, ale niebezpieczne u psa z dusznością. Prawdziwie dławiący się pies nie może wydać dźwięku i szybko upada; pies wydający głośne dźwięki porusza powietrzem.

"Załóż kaganiec, żeby można było go obsłużyć". Usuwa ziajanie, chłodzenie i drogi oddechowe w jednym ruchu.

"Zanieś go w transporterze i przykryj go". Przykrycie transportera w ciepłym aucie uwięzi ciepło i dwutlenek węgla wokół psa, któremu już brakuje powietrza.

"Lek na kaszel pomógł ostatnim razem". Tłumienie kaszlu, który usuwa płyn lub infekcję, usuwa sygnał ostrzegawczy bez leczenia czegokolwiek.

O co zapyta weterynarz

Czego nigdy nie robić

Nie zmuszaj psa do wysiłku, aby sprawdzić, czy oddychanie się uspokoi.

Nie kąp ani nie polewaj psa w panice zimną wodą; chłodzenie przy udarze cieplnym to osobna procedura, a psu, który tonie we własnych drogach oddechowych, nie trzeba dokładać wody.

Nie podawaj żadnych ludzkich leków, w tym przeciwbólowych, uspokajających, obkurczających czy przeciwhistaminowych.

Nie wkładaj zestresowanego psa do nagrzanego auta i nie jedź z zamkniętymi szybami.

Nie zwlekaj, bo pies przestał wydawać dźwięki. W niedrożności górnych dróg oddechowych cisza może oznaczać, że powietrze nie przepływa, a nie że kryzys minął.

Nie zakładaj, że pies z płaskim pyskiem jest w porządku, bo tak zawsze brzmi. Porównuj do jego własnej normy, a nie do innych psów.

Stan, do którego dążysz: leży płasko, pysk zamknięty, klatka piersiowa pracuje, brzuch nieruchomy.

Kiedy szukać pomocy

Jedź natychmiast, bez umawiania wizyty, w przypadku jakiejkolwiek zmiany koloru dziąseł, wysiłku w spoczynku, odmowy położenia się, oddychania przez otwarty pysk w chłodnym pokoju, zapaści lub wzdęcia brzucha z odruchami wymiotnymi.

Jedź tego samego dnia w przypadku nowego dźwięku przy oddychaniu, męczliwości psa, kaszlu w spoczynku lub w nocy, każdej zmiany oddechu u psa ras brachycefalicznych w ciepłe dni oraz każdego urazu klatki piersiowej, niezależnie od tego, jak łagodnie wygląda.

Umów wizytę w ciągu tygodnia, jeśli częstotliwość oddechu podczas snu powoli rośnie, szczekanie się zmieniło, wytrzymałość stopniowo spada lub chrapanie stało się głośniejsze. To przypadki, w których wczesna ocena najbardziej zmienia rokowania, a jednocześnie są najczęściej ignorowane.