Szczekanie psa: rozróżnianie typów i to, co faktycznie je zmienia

Szybka odpowiedź

Szczekanie nie jest jednym zachowaniem. Pies szczekający na kuriera, pies szczekający na Ciebie, aby dostać ciasteczko, pies szczekający przy płocie i pies szczekający samotnie w pustym domu to cztery różne problemy, które przypadkiem wydają podobny dźwięk.

Nic nie zadziała, dopóki nie będziesz wiedzieć, z czym masz do czynienia, ponieważ interwencja w jednym przypadku pogarsza inny. Ignorowanie psa, który szczeka dla zwrócenia uwagi, jest poprawne. Ignorowanie psa, który szczeka, ponieważ się boi, nie jest.

Trening zaczyna się dopiero wtedy, gdy wiesz, czemu służy szczekanie. Najpierw zidentyfikuj typ, a potem wybierz plan.

• Przez tydzień zapisuj wyzwalacz, godzinę i to, co stało się później. Ten dziennik pozwoli zidentyfikować typ szybciej niż jakakolwiek porada.
• Szczekanie, które występuje tylko wtedy, gdy pies jest sam, stanowi oddzielną i poważniejszą kategorię, a do jego zdiagnozowania potrzebna jest kamera.
• Nagłe nowe szczekanie u starszego psa to kwestia medyczna, zanim stanie się kwestią szkoleniową.
• Obroże antyszczekowe tłumią dźwięk, nie zmieniając uczucia, które za nim stoi, a u lękliwego psa mogą usunąć ostrzeżenie poprzedzające ugryzienie.
• Krzyczenie na szczekającego psa jest odbierane jako dołączenie do zabawy.

Zdecyduj w 60 sekund

Dlaczego psy w ogóle szczekają

Szczekanie jest szeroko dostrojonym sygnałem komunikacyjnym. Zamiast mieć jedno konkretne znaczenie, jest produkowane w szerokim zakresie stanów, w których pobudzenie jest wysokie, a pies chce, aby coś w środowisku się zmieniło.

Struktura akustyczna niesie część znaczenia. Szczekanie związane z zagrożeniem i niepokojem bywa niższe, ostrzejsze i dostarczane w gęstych skupiskach. Szczekanie związane z izolacją, zabawą i proszeniem o coś bywa wyższe, bardziej muzyczne w jakości i bardziej rozłożone. Ludzie całkiem nieźle potrafią je rozróżnić bez treningu, dlatego instynktowne odczytanie własnego psa jest zazwyczaj warte uwagi.

Udomowienie przesunęło psy w stronę szczekania znacznie częściej niż czynili to ich przodkowie, a selektywna hodowla popchnęła to dalej w określonych kierunkach. Rasy rozwinięte do przemieszczania inwentarza, pracy w sforach lub ostrzegania domowników wyselekcjonowano pod kątem niskiego progu pobudzenia i wytrwałego szczekania. Ta historia tkwi w psie na Twojej kanapie.

To, co jest istotne w praktyce, to fakt, że szczekanie zawsze odzwierciedla dany stan. Jeśli stan się nie zmieni, szczekanie znajdzie inne ujście.

Typy i jak je rozróżnić

Szczekanie alarmowe i terytorialne.

Wywołane konkretnym wydarzeniem: ktoś przy drzwiach, furgonetka na zewnątrz, kroki na korytarzu, pies przechodzący za oknem. Zazwyczaj niskie i szorstkie, dostarczane w seriach i ustaje, gdy wyzwalacz znika. Pies zazwyczaj przesuwa się w stronę wyzwalacza.

Cechą wyróżniającą jest to, że jest powiązane z wydarzeniem. Usuń wydarzenie, a szczekanie ustanie.

Szczekanie wymuszające lub zwracające uwagę.

Skierowane na osobę, często z kontaktem wzrokowym, często gdy pies znajduje się blisko czegoś, czego pragnie: smyczy, szafki z jedzeniem, osoby z laptopem. Ustaje natychmiast, gdy osoba zareaguje, i zaczyna się ponownie, gdy reakcja ustaje.

Cechą wyróżniającą jest to, że jest skierowane na Ciebie i zależy od Twojego zachowania.

Szczekanie z frustracji i przy barierze.

Występuje przy linii płotu, za oknem, na smyczy lub w samochodzie. Eskaluje, gdy wyzwalacz podchodzi bliżej, a pies często napiera do przodu. Wygląda jak agresja i często jest błędnie tak etykietowane.

Cechą wyróżniającą jest to, że ten sam pies, spotykając ten sam wyzwalacz bez bariery i w odległości, z którą może sobie poradzić, zachowuje się zupełnie inaczej.

Szczekanie związane z separacją.

Występuje tylko wtedy, gdy pies jest sam lub oddzielony od konkretnej osoby. Zazwyczaj zaczyna się w ciągu kilku minut od wyjścia i może trwać długo, często z domieszką wycia.

Szukaj innych oznak: zniszczenia skupione na punktach wyjścia, a nie przypadkowe, ślinienie, załatwianie potrzeb fizjologicznych w domu przez psa nauczonego czystości, chodzenie w kółko i gorączkowe powitanie po powrocie. Ta kategoria to problem dobrostanowy, a nie uciążliwość, i w tym przypadku kamera jest niezbędna, ponieważ wszystko, co musisz wiedzieć, dzieje się, gdy Cię nie ma.

Szczekanie z nudów i niedostymulowania.

Ciągłe, rytmiczne, często z przerwami o podobnej długości, zazwyczaj w ogrodzie lub pokoju, gdzie pies spędza długie, niezaangażowane okresy. Pies nie jest wyraźnie zorientowany na nic. Staje się samoutrzymujące, dlatego trwa.

Szczekanie podczas zabawy i społeczne.

Skoczne, przeplatane ukłonami, bieganiem i przerwami. To nie jest problem behawioralny, choć może być problemem hałasu i można je włączać i wyłączać na komendę.

Szczekanie lękowe.

Ciało Ci mówi: ciężar ciała przeniesiony do tyłu, uszy do tyłu, ogon nisko lub podwinięty, sierść na grzbiecie, pies jednocześnie szczeka i się cofa. Ten pies prosi o dystans.

Szczekanie kompulsywne.

Powtarzalne, trudne do przerwania, występujące bez możliwego do zidentyfikowania wyzwalacza, czasami z innymi powtarzalnymi zachowaniami. Rzadkie, wymaga weterynaryjnej pomocy behawioralnej.

Szczekanie medyczne.

Ból jest autentyczną przyczyną zwiększonej wokalizacji, szczególnie w nocy lub podczas ruchu. Psie dysfunkcje poznawcze u starszych psów powodują nocne wybudzanie, dezorientację i szczekanie w próżnię. Utrata słuchu sprawia, że psy szczekają głośniej i częściej, ponieważ pętla zwrotna została przerwana. Wysokie ciśnienie krwi, dyskomfort spowodowany chorobami żołądkowo-jelitowymi i inne schorzenia mogą objawiać się zmianą wokalizacji.

Czytaj ciało, nie tylko dźwięk. Ciężar ciała do przodu z twardym spojrzeniem to inny problem niż ciężar ciała do tyłu z podwiniętym ogonem, nawet gdy szczekanie brzmi tak samo.

Progi pobudzenia i dlaczego ten sam pies w niektóre dni jest w porządku

Próg to punkt, w którym pies przechodzi od zauważenia czegoś do zareagowania na to. Nie jest stały. Przesuwa się wraz z dystansem, intensywnością, czasem trwania, nowością oraz tym, jak wiele wydarzyło się tego dnia.

To wyjaśnia wzorzec, który Właściciele uznają za najbardziej mylący: pies, który we wtorek ignoruje przechodzącego psa, a w czwartek wybucha na widok identycznego psa. W czwartek spotkał już trzy psy, dzwonek do drzwi dzwonił dwa razy, a pobudzenie po tych wydarzeniach nie w pełni opadło.

Pobudzenie opada wolniej, niż rośnie. Pies, który miał bardzo stymulujący poranek, ma niższy próg przez całe popołudnie. W praktyce oznacza to, że kumulacja wyzwalaczy powoduje najgorsze incydenty, a ich rozdzielanie w czasie jest jedną z najskuteczniejszych dostępnych interwencji.

Dystans to zmienna, którą zazwyczaj najłatwiej kontrolować. Prawie każdy problem reaktywnego szczekania poprawia się przy większym dystansie i prawie żaden nie poprawia się poprzez zmuszanie psa do podejścia bliżej, aby udowodnić punkt.

Co faktycznie zmienia szczekanie

Zarządzanie przede wszystkim, zawsze.

Zarządzanie nie jest porażką treningową. Powstrzymuje ono powtarzanie zachowania, a zachowanie, które jest powtarzane codziennie, staje się silniejsze niezależnie od tego, co zrobisz podczas sesji treningowej.

W przypadku szczekania przy oknie, nałóż matową folię na dolną część szyby lub przesuń miejsce odpoczynku psa z dala od frontu domu. W przypadku wyzwalaczy dźwiękowych użyj radia lub źródła białego szumu. W przypadku dostaw zorganizuj dostarczanie paczek gdzie indziej lub zostaw notatkę z prośbą, aby kurierzy nie pukali. W przypadku szczekania w ogrodzie przestań zostawiać psa bez opieki w ogrodzie.

Następnie zmień reakcję emocjonalną.

W przypadku szczekania alarmowego i lękowego połącz wyzwalacz z czymś, co pies ceni, w odległości, w której pies zauważa wyzwalacz, ale nie reaguje. Pojawia się wyzwalacz, pojawia się jedzenie. Wyzwalacz znika, jedzenie się kończy. Po powtórzeniach wyzwalacz zaczyna zapowiadać dobre rzeczy zamiast zagrożenia. Podchodź bliżej tylko wtedy, gdy pies patrzy na wyzwalacz, a potem na Ciebie.

Naucz zachowania niekompatybilnego.

Pies na macie nie jest przy oknie. Naucz solidnego wyciszenia na macie z dala od punktu wyzwalania, buduj to, zwiększając intensywność pukania do drzwi i nagradzaj obficie za pozostanie.

Przestań wzmacniać szczekanie wymuszające, celowo.

Jeśli szczekanie jest skierowane na Ciebie, nagrodą jest Twoja reakcja, w tym patrzenie na psa i ganienie go. Wycofaj to wszystko i spodziewaj się, że szczekanie stanie się gorsze, zanim stanie się lepsze. Ta eskalacja jest przewidywalna i krótkotrwała, jeśli jesteś konsekwentny. Jednocześnie nagradzaj psa obficie za zachowanie, którego pragniesz, zanim zacznie szczekać.

Daj niedostymulowanym psom coś do zrobienia, co nie jest ćwiczeniem fizycznym.

Węszenie, poszukiwanie jedzenia, żucie i rozwiązywanie problemów redukują pobudzenie w sposób, w jaki bieganie nie redukuje. Pies, który biegał przez godzinę, jest bardziej wysportowanym psem z tym samym poziomem pobudzenia.

Miejsce do wyciszenia z dala od okna, z czymś do żucia, daje szczekającemu alarmowo psu alternatywę, gdy dzwoni dzwonek do drzwi.

Traktuj szczekanie związane z separacją jako własny projekt.

Sfilmuj je, uzyskaj Diagnozę i pracuj z wykwalifikowanym behawiorystą. Trening wychodzenia wykonuje się małymi krokami i nie reaguje dobrze na pośpiech. Porozmawiaj też ze swoim Weterynarzem, ponieważ Leki stosowane wraz z planem behawioralnym są odpowiednie w wielu z tych przypadków i umożliwiają trening.

Co zmienia się w zależności od psa

Rasa i typ. Rasy pasterskie, wiele terierów i kilka ras stróżujących szczekają chętnie, ponieważ zostały do tego wyselekcjonowane. To nie oznacza, że nic nie da się zrobić, ale oznacza, że realistycznym celem jest mniej i krótsze epizody, a nie cisza.

Wiek. Młode psy często rozwijają nowe wrażliwości środowiskowe wokół dojrzałości społecznej i mogą szczekać na rzeczy, które wcześniej ignorowały. Starsze psy mogą szczekać z powodu zmian poznawczych, utraty słuchu lub bólu.

Słuch. Pies tracący słuch szczeka głośniej i łatwiej się płoszy. Do głuchego lub niedosłyszącego psa podchodź tak, aby Cię widział.

Liczba psów. Szczekanie rozprzestrzenia się między psami. W domu z wieloma psami zidentyfikuj, który pies zaczyna, ponieważ to pies, dla którego przeznaczony jest plan.

Pora roku. Więcej szczekania w jasne wieczory, kiedy na zewnątrz jest więcej ludzi, oraz w okolicach sezonów na fajerwerki, kiedy psy wrażliwe na hałas stają się na całe tygodnie bardziej reaktywne.

Rutyna domowa. Szczekanie często podąża za harmonogramem: kiedy ktoś wychodzi, kiedy kończy się szkoła, kiedy przychodzi poczta. Dziennik czyni to oczywistym.

Czego nigdy nie robić

Nie używaj obroży antyszczekowych statycznych, sprayowych ani ultradźwiękowych. Tłumią objaw, są awersyjne, kojarzone ze zwiększonym lękiem i agresją, a w wielu krajach są niezgodne z prawem. U lękliwego psa usuwają sygnał ostrzegawczy.

Nie krzycz. Z punktu widzenia psa głośny dźwięk w odpowiedzi na głośny dźwięk jest uczestnictwem.

Nie używaj butelki ze spryskiwaczem, puszki z brzęczykiem ani korekty smyczą, aby przerwać szczekanie na wyzwalacz. Łączysz wyzwalacz z czymś nieprzyjemnym, co wzmacnia dokładnie to skojarzenie, które chcesz osłabić.

Nie rozważaj chirurgicznego podcięcia strun głosowych. Jest zabronione w wielu miejscach i nie robi nic w kwestii stanu, który wyprodukował szczekanie.

Nie pocieszaj ani nie karm psa w momencie, gdy szczeka na Ciebie w celu zwrócenia uwagi, a potem spodziewaj się, że szczekanie się zmniejszy.

Nie wyprowadzaj psa z frustracją barierową obok wyzwalacza wielokrotnie, mając nadzieję, że się przyzwyczai. Powtarzana ekspozycja powyżej progu uwrażliwia, zamiast przyzwyczajać.

Nie zostawiaj psa z lękiem separacyjnym samego na cały dzień podczas pracy nad planem treningowym. Każda niekontrolowana nieobecność niweczy postępy, i to jest miejsce, gdzie tymczasowy opiekun, przedszkole lub przyjaciel faktycznie zmienia rezultat.

Nie zakładaj, że nocne szczekanie starszego psa to upór. Zbadaj to.

Kiedy szukać pomocy

Najpierw umów wizytę weterynaryjną, jeśli szczekanie jest nowe u starszego psa, jeśli występuje głównie w nocy, jeśli towarzyszy mu dezorientacja lub brudzenie w domu, jeśli pies wydaje się obolały lub zmienił sposób poruszania się, lub jeśli słuch wydaje się zmienić.

Uzyskaj pomoc od wykwalifikowanego behawiorysty pozytywnego, jeśli szczekanie opiera się na lęku, jeśli pies rzucał się lub kłapał na wyzwalacz, jeśli masz Diagnozę związaną z separacją, lub jeśli zarządzanie i prosty trening nie zmieniły tego w ciągu kilku tygodni.

Porozmawiaj ze swoim Weterynarzem o lekach wraz z planem behawioralnym w przypadku distressu separacyjnego i ciężkiej wrażliwości na hałas. Używane prawidłowo, umożliwiają trening, zamiast go zastępować.

Realistyczny cel dla większości psów szczekających alarmowo: kilka szczeknięć, a potem decyzja, by pójść i się położyć.

Przynieś dziennik szczekania, wszelkie nagrania z kamery psa samemu, wideo typowego epizodu, wiek psa i wszelkie niedawne zmiany w gospodarstwie domowym, pełną listę leków oraz notatkę o tym, co już wypróbowałeś i co się stało. Behawiorysta może zdziałać znacznie więcej dzięki dwóm minutom nagrania niż dzięki dwudziestu minutom opisu.