Zatoki odbytowe psa: saneczkowanie, zatkanie i dlaczego rutynowe opróżnianie przynosi odwrotny skutek

Szybka odpowiedź

Wizyta u groomera to moment, w którym większość Właścicieli po raz pierwszy zauważa lizanie, zapach lub zmianę pod ogonem. Ta obserwacja jest warta więcej niż rutynowe wyciskanie.

Zatoki odbytowe to gruczoły zapachowe. Nie są to narządy wydalnicze, nie wymagają opróżniania według harmonogramu, a większość psów przechodzi przez życie bez dotykania ich przez kogokolwiek.

Saneczkowanie to Objaw o długiej liście przyczyn, a zatoki odbytowe to tylko jeden z punktów na niej. Leczenie każdego saneczkującego psa poprzez wyciskanie oznacza, że inne przyczyny pozostają niewykryte, a ta właściwa nie jest leczona.

• Zatoki odbytowe opróżniają się naturalnie, gdy twardy, uformowany stolec uciska je podczas przechodzenia.
• Miękkie stolce, otyłość i alergiczne choroby skóry to trzy czynniki, które najczęściej zaburzają ten mechanizm.
• Powtarzane opróżnianie zdrowych zatok nie jest opieką profilaktyczną. Może wywołać stan zapalny i bliznowacenie przewodów oraz stworzyć problem, któremu miało zapobiec.
• Gorący, bolesny, czerwony obrzęk obok odbytu to ropień i wymaga leczenia tego samego dnia.
• Twardy guzek związany z zatoką odbytową u psa w średnim lub starszym Wieku wymaga pobrania próbki, a nie ściskania.

Podejmij decyzję w 60 sekund

Czym są zatoki i dlaczego zawodzą

Każda zatoka to mały zbiornik wyścielony gruczołami produkującymi silnie pachnącą wydzielinę. Zbiornik znajduje się między wewnętrznym a zewnętrznym mięśniem zwieracza odbytu, więc gdy zwieracz kurczy się wokół twardego stolca, zatoki są uciskane, a ich zawartość zostaje wypchnięta przez przewód.

To cały mechanizm, a każda częsta awaria wynika z niewydolności jednej z jego części.

Stolec jest zbyt miękki. Przewlekle miękki stolec, wynikający z diety, nadwrażliwości pokarmowej, pasożytów czy nieswoistego zapalenia jelit, nie zapewnia ucisku. Wydzielina gromadzi się, gęstnieje, a przewód się zatyka.

Tkanka tłuszczowa stanowi przeszkodę. U psa z nadwagą tłuszcz znajduje się między zatoką a mięśniem zwieracza, amortyzując go i zmniejszając wywierany nacisk.

Ujście przewodu jest objęte stanem zapalnym. To przyczyna, o której Właściciele rzadko słyszą, a wyjaśnia ona większość nawracających przypadków. Alergiczna choroba skóry, środowiskowa lub pokarmowa, wywołuje stan zapalny skóry wokół odbytu oraz wyściółki przewodu. Obrzęknięty przewód nie opróżnia się, a zatoka, która się nie opróżnia, ulega zakażeniu.

Wydzielina jest nieprawidłowa. Gęsty, ziarnisty lub pastowaty materiał blokuje przewód, przez który Prawidłowa, płynna wydzielina przeszłaby bez problemu.

Anatomia. Niektóre osobniki i linie hodowlane mają po prostu wąskie lub wygięte pod trudnym kątem przewody, dlatego choroby zatok odbytowych kumulują się u niektórych małych Ras.

Gdy zatoka ulegnie zatkaniu, w zatrzymanym materiale namnażają się bakterie. To zapalenie zatok odbytowych. Jeśli zakażenie wydostanie się z zatoki do otaczających tkanek, przekształca się w ropień, który puchnie, staje się niezwykle bolesny i ostatecznie pęka przez skórę.

Wszystko inne, co sprawia, że pies saneczkuje

Jeśli pies ma nawracające zapalenia uszu i nawracające problemy z zatokami odbytowymi, zazwyczaj jest to ta sama choroba ujawniająca się w dwóch miejscach. Leczenie skóry jest tym, co powstrzymuje obie.

Pchły i alergia na pchły. Intensywny świąd skondensowany u nasady ogona. Sprawdź obecność odchodów pcheł na zadzie, a nie samych pcheł.

Tasiemiec. Człony wyglądające jak ziarnka ryżu wokół odbytu lub w posłaniu, drażniące podczas ruchu.

Alergiczna choroba skóry. Świąd okolicy odbytu połączony ze świądem łap, uszu, pach i brzucha, często sezonowy.

Przetoki okołoodbytowe. Bolesne kanały wyciekowe wokół odbytu, silnie powiązane z owczarkami niemieckimi. Konkretna choroba z konkretnym Leczeniem, a nie problem z zatokami odbytowymi.

Polipy lub guzy odbytnicy. Parcie na stolec, krew w stolcu i saneczkowanie.

Przepuklina krocza. Obrzęk po jednej stronie odbytu u starszych, niekastrowanych samców, z parciem i trudnościami w oddawaniu stolca.

Ból odcinka lędźwiowo-krzyżowego lub nasady ogona. Pies, który nie może wygodnie sięgnąć lub podnieść ogona, może zamiast tego ciągnąć nim po ziemi. Często towarzyszy temu niechęć do skakania.

Skołtuniona sierść i zabrudzenia kałem. U Ras długowłosych sierść wokół odbytu zatrzymuje kał, co ciągnie skórę i swędzi. Częsty problem, łatwy do rozwiązania i często błędnie diagnozowany jako problem z zatokami.

Podrażnienie po strzyżeniu maszynką. Czerwona, bolesna skóra pod ogonem dzień lub dwa dni po krótkim strzyżeniu.

Zapalenie pochwy lub podrażnienie dróg moczowych u suk, gdzie lizanie i ciągnięcie jest skierowane nieco bardziej do przodu, niż zdają sobie sprawę Właściciele.

Stopnie zaawansowania: od stanu prawidłowego do chirurgicznego

Stan Prawidłowy. Zatoki opróżniają się wraz ze stolcem, a sporadycznie pod wpływem stresu. Nie zauważa się niczego poza przemijającym zapachem.

Zatkanie. Wydzielina gromadzi się i gęstnieje. Pies saneczkuje, liże się i może gwałtownie siadać lub odwracać się, by spojrzeć na swój tył. Zazwyczaj nie jest to jeszcze bolesne.

Zapalenie zatok odbytowych. Rozwija się zakażenie. Materiał staje się przebarwiony, gęsty lub krwisty. Okolica jest teraz obolała, a pies może protestować przy podnoszeniu ogona.

Ropień. Gorący, twardy, czerwony obrzęk obok odbytu. Pies odczuwa ból, może nie mieć apetytu, może unikać siadania. Ropień może pęknąć przez skórę, uwalniając podbarwiony krwią materiał, a Właściciele często opisują to tak, jakby psu „coś pękło”.

Przewlekła choroba nawracająca. Powtarzające się epizody na przestrzeni miesięcy lub lat, zazwyczaj dlatego, że podłoże problemu nigdy nie zostało wyeliminowane. Leczenie narasta do płukania i podawania leków do zatok w sedacji, a w najbardziej uporczywych przypadkach do usunięcia chirurgicznego.

Nowotwór. Inna ścieżka. Twarda masa obejmująca zatokę, zazwyczaj u psa w średnim lub starszym Wieku, która może zostać wykryta przypadkowo. Niektóre z tych guzów podnoszą poziom wapnia we krvi, więc pies pijący i oddający mocz częściej, z historią problemów z zatokami odbytowymi, zasługuje na badanie krwi, a nie tylko uspokojenie.

Co wpływa na ocenę sytuacji

Wielkość i Rasa. Problemy z zatokami odbytowymi kumulują się u małych Ras. Owczarki niemieckie mają własną chorobę okolicy odbytu. Rasy długowłose mają problemy z zabrudzeniem i kołtunieniem, które imitują chorobę zatok odbytowych.

Kondycja ciała. Psy z nadwagą stanowią nadmierną reprezentację, a sama utrata Wagi rozwiązuje znaczną liczbę nawracających przypadków.

Jakość stolca. Pies z przewlekle miękkim stolcem będzie miał ten problem, dopóki stolec się nie zmieni. W tym miejscu dieta ma naprawdę duże znaczenie, a celem jest objętość i twardość, a nie po prostu większa ilość jakiegokolwiek błonnika.

Status alergiczny. Pies ze swędzącą skórą, nawracającą chorobą uszu i nawracającą chorobą zatok odbytowych ma jeden problem, a nie trzy. Leczenie choroby skóry jest tym, co przerywa to błędne koło.

Wiek i status kastracji. Przepuklina krocza u starszych, niekastrowanych samców oraz guzy zatok odbytowych u starszych psów obu płci.

Pora roku. U psów z alergią środowiskową saneczkowanie często występuje zgodnie z kalendarzem pylenia, co samo w sobie jest przydatną wskazówką.

Kontrola pasożytów. Zaniedbania w profilaktyce przeciwko pchłom i robakom ujawniają się najpierw w tym miejscu.

Plan, który naprawdę zapobiega nawrotom

Czesanie, przycinanie i utrzymywanie czystości sierści pod ogonem są jak najbardziej wskazane. Opróżnianie zdrowych zatok odbytowych nie znajduje się na tej liście.

Ustal, że problemem są zatoki. Oznacza to badanie obejmujące badanie per rectum, a nie przypuszczenia. Weterynarz może wyczuć zatoki, ocenić ich zawartość i zidentyfikować guz, przepuklinę lub przetokę, które przeoczono by przy samym wyciskaniu.

Wylecz bieżący epizod. Opróżnienie zatkanej zatoki przynosi ulgę psu odczuwającemu dyskomfort. Zakażona zatoka może wymagać płukania i podania do niej Leków, zazwyczaj w sedacji, ponieważ jest to bolesne. Ropień wymaga drenażu, leków przeciwbólowych i antybiotyków.

Ureguluj stolec. Dąż do uformowanego, twardego stolca, który zapewnia realny nacisk. W zależności od psa może to oznaczać zmianę diety, suplementację błonnika dobraną w celu zwiększenia objętości lub diagnostykę przewlekłego problemu z jelitami.

Ureguluj Wagę. Jest to proces powolny, mało efektowny, ale stanowiący jedną z najskuteczniejszych dostępnych interwencji.

Wylecz skórę. Jeśli pies jest alergikiem, opanuj alergię. Nawracająca choroba zatok odbytowych u psa z atopią nie ustąpi, dopóki atopia nie będzie leczona.

Utrzymuj okolicę w czystości i skróconą sierść u psów długowłosych, aby kał nie kołtunił się w sierści.

Świadomie rozważaj dalsze kroki. Jeśli pies wymaga powtarzanego opróżniania zatok pomimo zastosowania wszystkich powyższych działań, omów dostępne opcje zamiast godzić się na comiesięczne Wizyty na zawsze. Chirurgiczne usunięcie jest realną opcją w przewlekłych przypadkach, co wymaga rzetelnej dyskusji na temat ryzyka nietrzymania stolca.

:::danger
Nigdy nie próbuj opróżniać zatok odbytowych w domu na podstawie filmu instruktażowego.

Objęta stanem zapalnym zatoka jest delikatna i podczas ściskania może pęknąć do wewnątrz, wprowadzając zakażenie do otaczających tkanek. Silne zewnętrzne ściskanie bolesnego miejsca powoduje siniaki i stwarza ryzyko pogryzienia osoby wykonywającej ten zabieg. Co najważniejsze, osoba ściskająca nie bada: ropień, przepuklina, guz odbytnicy i guz zatoki odbytowej znajdują się dokładnie w uciskanym miejscu, a każdy z nich wymaga identyfikacji, a nie uciskania.
:::

Błędy w powszechnych poradach

„Zapisuj psa na zabieg co cztery do sześciu tygodni”. Zmienia to Objaw w abonament. Niektóre psy naprawdę wymagają okresowego opróżniania, ale powinna to być decyzja podjęta po zbadaniu przyczyny, a nie postępowanie domyślne.

„Dodaj olej do karmy, aby ułatwić poślizg”. Olej zmiękcza stolec, co usuwa nacisk opróżniający zatoki w naturalny sposób. Działa to przeciwnie do pożądanego mechanizmu.

„Dodaj błonnik”. Kierunek słuszny, ale często błędnie realizowany. Celem jest bardziej objętościowy i twardszy stolec. Błonnik ulegający fermentacji i ogólne suplementy mogą zamiast tego zmiękczyć stolec. Zapytaj o rodzaj i ilość, zamiast dodawać cokolwiek z szafki.

„Groomer opróżnia je zewnętrznie, więc to nie szkodzi”. Zewnętrzne wyciskanie jest delikatniejsze, ale często niepełne, co pozostawia część materiału w środku. Powtarzane niepełne opróżnianie nie rozwiązuje problemu, a nadal podrażnia tę okolicę.

„To tylko zapach, to Prawidłowe dla tej Rasy”. Utrzymujący się zapach oznacza, że materiał wycieka lub okolica jest objęta stanem zapalnym. Stan Prawidłowy to całkowity brak zapachu, z wyjątkiem krótkich chwil po przestraszeniu.

„Saneczkuje, więc ma pełne zatoki”. Może tak być. Może też mieć pchły, tasiemca, alergiczną chorobę skóry, guza lub ból kręgosłupa. Saneczkowanie mówi o lokalizacji problemu, a nie o jego przyczynie.

„Pękło, więc problem z głowy”. Pęknięty ropień nadal wymaga Leczenia weterynaryjnego, leków przeciwbólowych i Kontroli, a pierwotna przyczyna pozostaje niezmieniona.

O co zapyta Weterynarz

Czego nigdy nie robić

Nie opróżniaj zatok odbytowych w domu.

Nie dawaj opróżniać zdrowych zatok w ramach rutynowej pielęgnacji.

Nie ściskaj, nie dotykaj ani nie wywieraj nacisku na gorącą, obrzękniętą okolicę obok odbytu.

Nie stosuj ludzkich maści na hemoroidy, środków odkażających ani chusteczek na zmienioną zapalnie skórę wokół odbytu.

Nie strzyż krótko sierści wokół obolałego miejsca w domu; nasila to podrażnienie.

Nie zakładaj, że guzek to zatkana zatoka. U starszego psa takie założenie opóźnia Diagnozę, która ma największe znaczenie.

Nie lecz powtarzających się epizodów wyłącznie poprzez ponowne wyciskanie. To zwalczanie Objawu i ignorowanie choroby.

Celem jest pies, który w ogóle nie myśli o tej okolicy, co osiąga się dzięki jakości stolca, Wadze i Zdrowiu skóry, a nie dzięki comiesięcznym Wizytom.

Kiedy uzyskać pomoc

Zgłoś się tego samego dnia w przypadku gorącego, czerwonego, bolesnego obrzęku obok odbytu, krwawienia lub wycieku, u psa, który nie może wygodnie siedzieć lub nie ma apetytu, a także w przypadku wszystkiego, co pękło przez skórę.

Zapisz się na Wizytę w tym tygodniu w przypadku powtarzającego się saneczkowania, uporczywego lizania pod ogonem, twardego guzka w pobliżu odbytu u starszego psa lub zwiększonego pragnienia u psa z historią problemów z zatokami odbytowymi.

Poproś o diagnostykę zamiast ponownego opróżniania za każdym razem, gdy zdarzy się to częściej niż dwa razy w roku. Psy, które ostatecznie wymagają operacji, to zazwyczaj te, których pierwotny problem ze stolcem, Wagą lub skórą nigdy nie został rozwiązany.