Zrozumienie Zdrowia Neurologicznego i Nerwowo-Mięśniowego u Dalmatyńczyków

Szybka odpowiedź

Dalmatyńczyki mają skłonność do kilku określonych schorzeń wpływających na nerwy, mięśnie i kręgosłup. Choć te problemy mogą budzić niepokój, wczesna obserwacja ruchu, oddechu i nawyków żywieniowych Twojego psa pozwala na szybszą interwencję. Prowadząc prosty Wpis dotyczący podstawowego zachowania psa i dokumentując wszelkie zmiany na nagraniach wideo, możesz pomóc zespołowi weterynaryjnemu odróżnić naturalne starzenie się lub drobne urazy od schorzeń wymagających pilnej pomocy medycznej.

Porażenie krtani

Ten stan obejmuje mięśnie kontrolujące otwarcie krtani. U Dalmatyńczyków jest to rozpoznana skłonność, a nie udowodniona przypadłość. Na szczególną uwagę zasługuje zespół porażenia krtani i polineuropatii zgłaszany u młodych psów poniżej pierwszego roku życia. W domu możesz najpierw zauważyć zmianę w brzmieniu szczekania psa lub uporczywy, chrapliwy dźwięk podczas oddychania, zwłaszcza w trakcie wysiłku lub przy ciepłej pogodzie. Weterynarz zazwyczaj przeprowadzi badanie fizykalne i może użyć specjalistycznego wziernika, aby obserwować ruch chrząstek krtani, podczas gdy pies jest lekko uspokojony. Jeśli zauważysz, że Twój pies ma trudności z nabraniem oddechu lub wykazuje skrajny niepokój podczas dyszenia, jest to sytuacja pilna, wymagająca natychmiastowej opieki. Najczęstszym błędem popełnianym przez Opiekunów jest założenie, że hałaśliwe oddychanie jest po prostu normalnym elementem poziomu aktywności tej Rasy, co może opóźnić niezbędne wsparcie.

Choroba krążka międzykręgowego

Dalmatyńczyki są znane z predyspozycji do ostrych wypuklin krążka typu I, co jest rozpoznaną skłonnością w tej Rasie. Stan ten występuje, gdy krążki amortyzujące między kręgami kręgosłupa ulegają uszkodzeniu lub przemieszczeniu, co wywiera nacisk na rdzeń kręgowy. Możesz zauważyć, że Twój pies waha się przed wskoczeniem na meble, wygina grzbiet lub wydaje się niechętny do poruszania szyją lub głową. W cięższych przypadkach możesz zobaczyć osłabienie lub chwiejność tylnych nóg. Weterynarz przeprowadzi badanie neurologiczne, aby sprawdzić odruchy i reakcję na ból. Często wykonuje się rezonans magnetyczny lub tomografię komputerową, aby potwierdzić lokalizację problemu z krążkiem. Kluczowe jest natychmiastowe ograniczenie ruchu psa, jeśli podejrzewasz ból kręgosłupa, oraz unikanie chodzenia po schodach lub skakania, dopóki pies nie zostanie zbadany.

Przełyk olbrzymi

Ten stan odnosi się do powiększenia przełyku, które uniemożliwia prawidłowe przemieszczanie się pokarmu do żołądka. Jest to rozpoznana skłonność w tej Rasie, ze zwiększonym ryzykiem wrodzonego osłabienia przełyku. Opiekunowie często zauważają to, gdy szczeniak zaczyna być odstawiany od mleka matki lub gdy dorosły pies zaczyna zwracać pokarm krótko po jedzeniu. W przeciwieństwie do wymiotów, podczas których pies wydaje się mieć odruchy wymiotne, ulewanie często dzieje się biernie, a pokarm pojawia się nagle bez większego wysiłku. Weterynarz prawdopodobnie użyje promieni rentgenowskich, często z kontrastem, aby zobaczyć, jak pokarm porusza się przez przełyk. Postępowanie obejmuje karmienie z podwyższonej pozycji, aby wykorzystać grawitację do pomocy w dotarciu pokarmu do żołądka, oraz stosowanie określonych konsystencji pokarmu zalecanych przez Weterynarza. Największym błędem jest założenie, że częste ulewanie to tylko oznaka wrażliwego żołądka lub zbyt szybkiego jedzenia, co może prowadzić do powikłań, takich jak zachłystowe zapalenie płuc.