Wybór zwierzaka dla wielopokoleniowego domu

Szybka odpowiedź

Zwierzak jest często wybierany do wspólnego gospodarstwa domowego, ponieważ wydaje się mało wymagający: jest cichy, nie wydziela zapachu, nie wymaga spacerów ani nie posiada sierści. Dwie z tych cech są prawdziwe. Ludzie często nie doceniają długości zobowiązania, wymogów higienicznych oraz tego, jak bardzo wynik zależy od wybranego gatunku.

Dwie kwestie, które decydują o tym, czy zwierzak pasuje do wielopokoleniowego domu, to: kto w gospodarstwie domowym jest narażony na Salmonellę oraz kto będzie się opiekował zwierzęciem za dekadę. Prawie każdy nieudany przypadek wynika z pominięcia jednej z tych kwestii.

Terrarium to taki sam element życia ze zwierzakiem, jak samo zwierzę. Jego umiejscowienie, dostęp do niego oraz to, kto jest za nie odpowiedzialny, to decyzje domowe, zanim staną się kwestiami hodowlanymi.

• Większość zwierzaków żyje znacznie ponad dekadę, a wiele z nich osiąga wiek dwudziestu lat. Zaplanuj, kto zajmie się zwierzęciem pod koniec tego okresu, a nie tylko na początku.
• Gady wydalają Salmonellę okresowo, nawet jeśli wyglądają na zdrowe. Zalecenia zdrowia publicznego w wielu krajach odradzają trzymanie gadów w domach z dziećmi poniżej piątego roku życia, z osobami o obniżonej odporności lub kobietami w ciąży.
• Dziecko nie może być odpowiedzialnym opiekunem. Musi nim być osoba dorosła, która powinna przewidzieć długoterminowe zobowiązanie.
• Gatunki różnią się od siebie ogromnie. Scynk olbrzymi i legwan zielony to nie tylko warianty tego samego zwierzęcia.
• Ogrzewanie i oświetlenie działają nieprzerwanie, co wiąże się z ryzykiem pożaru oraz kosztami energii elektrycznej, które spadają na osobę opłacającą rachunki.

Decyzja w 60 sekund

Kwestia długości życia

Najczęstszym powodem, dla którego zwierzaki trafiają do schronisk, jest zmiana w gospodarstwie domowym, której zwierzę nie przetrwało.

Większość powszechnie trzymanych zwierzaków żyje przy dobrej opiece znacznie ponad 10 lat, a wiele z nich regularnie osiąga wiek nastoletni lub wyższy. To dłużej niż wiele psów i wystarczająco długo, aby przeżyć dziecko mieszkające w domu, pracę, związek lub dom.

Przydatnym ćwiczeniem przed zakupem jest nazwanie osoby, która będzie odpowiedzialna za zwierzę za 15 lat, oraz posiadanie planu na wypadek zmian. Schroniska są pełne dorosłych agam brodatych i legwanów kupionych dla dzieci, które już wyprowadziły się z domu.

Warto też być szczerym w odwrotnym przypadku. Jeśli głównym opiekunem jest starsza osoba, zwierzę może przeżyć jej zdolność do opieki nad nim. To nie jest powód, by nie trzymać zwierzaka; to powód, by mieć na piśmie, kto przejmuje opiekę, i upewnić się, że ta osoba zna rutynę.

Salmonella i praktyczna rutyna higieniczna

Gady przenoszą Salmonellę w jelitach jako naturalny element swojej flory, wydalają ją okresowo w odchodach i zanieczyszczają nią wszystko w terrarium. Jest ona na szkle, wystroju, misce z wodą i skórze zwierzęcia. Zdrowe zwierzęta również ją wydalają. Testowanie nie daje pewności, ponieważ wydalanie się zaczyna i kończy.

U zdrowych dorosłych infekcja zazwyczaj powoduje samoograniczającą się chorobę żołądkowo-jelitową. U niemowląt, osób starszych, kobiet w ciąży i osób z obniżoną odpornością może być znacznie poważniejsza, włączając w to infekcję krwi.

Rutyna, która zarządza tym ryzykiem, jest prosta i musi być przestrzegana przez wszystkich, w tym gości.

Myj ręce dokładnie mydłem pod bieżącą wodą po każdym kontakcie ze zwierzęciem, terrarium lub czymkolwiek, co się w nim znajduje. Żel alkoholowy nie jest wystarczającym zamiennikiem.

Trzymaj terrarium z dala od kuchni, jadalni i miejsc przygotowywania posiłków.

Nigdy nie kąp gada w zlewie lub wannie używanej przez ludzi i nigdy nie myj tam wyposażenia terrarium. Używaj dedykowanego pojemnika i narzędzi do czyszczenia, a wodę utylizuj ostrożnie.

Nie pozwalaj zwierzakowi biegać po powierzchniach, gdzie przygotowuje się jedzenie lub gdzie raczkuje niemowlę.

Nie całuj zwierzęcia ani nie trzymaj go blisko twarzy.

Nadzoruj każdą interakcję z udziałem dziecka i myj ręce razem z nim, zamiast tylko prosić, by to zrobiło.

Trzymaj terrarium z dala od sypialni, w której śpi osoba narażona na ryzyko.

Jeśli ktokolwiek w domu przyjmuje leki immunosupresyjne, miał przeszczep, jest w trakcie leczenia onkologicznego lub jest w ciąży, omów tę decyzję z lekarzem przed nabyciem zwierzęcia, a nie po fakcie.

Porównanie gatunków dla wspólnego domu

Schemat jest taki, że gatunki najczęściej kupowane impulsywnie jako młode, w szczególności legwany, są najmniej odpowiednie do wspólnego domu, a mniejsze, wytrzymałe gatunki są pomijane.

Trzymaj nad niską, miękką, antypoślizgową powierzchnią. Większość urazów zwierzaków w domach rodzinnych to upadki z wysokości podczas przekazywania zwierzęcia z rąk do rąk.

Czego potrzebuje każde pokolenie od instalacji

Małe dzieci.

Poza kwestią Salmonelli, dzieci obchodzą się ze zwierzętami z nieprzewidywalną siłą uścisku i łatwo je przestraszyć. Upuszczony gekon to połamany gekon. Ustal zasadę, że kontakt odbywa się na podłodze, z dorosłym, nad miękką powierzchnią i że zwierzę nigdy nie jest przenoszone po domu.

Dzieci również karmią zwierzęta hojnie i potajemnie. Zamykanie lub zabezpieczanie terrarium zapobiega podawaniu przypadkowego, niewłaściwego pokarmu.

Nastolatki.

zdolni opiekunowie, ale ich życie gwałtownie się zmienia. Ustal odpowiedzialność dorosłego od samego początku, aby dobrostan zwierzęcia nie zależał od trwania młodzieńczego entuzjazmu.

Dorośli.

Zazwyczaj to oni ostatecznie wykonują pracę. Realistyczne pytania to: kto codziennie sprawdza temperatury, kto wymienia żarówkę UVB zgodnie z harmonogramem, kto umawia wizytę u weterynarza i kto pokrywa koszty.

Starsi dorośli.

Często znakomici opiekunowie, mający czas i rutynę. Praktyczne dostosowania to wysokość terrarium, aby sięganie do środka nie wymagało schylania się; waga, aby szklane wiwarium nigdy nie wymagało podnoszenia; oraz wybór gatunku, ponieważ małe, szybkie zwierzaki i małe owady karmowe są trudne w obsłudze przy ograniczonym wzroku lub chwycie. Wybierz gatunek spokojny i wystarczająco duży, by go bezpiecznie zobaczyć i przytrzymać.

Domownik z demencją lub zaburzeniami poznawczymi.

Wymaga to planowania, a nie unikania kontaktu. Termostaty i kontrolery powinny znajdować się poza zasięgiem lub być zabezpieczone, ponieważ wyłączenie źródła ciepła jest dla gada cichym wyrokiem. Terrarium powinno być solidnie zamykane. Karmienie powinno być zadaniem jednej wyznaczonej osoby, aby zwierzę nie było karmione pięć razy lub wcale.

Rzeczy, o których nikt nie mówi przed zakupem

Owady karmowe mieszkają w Twoim domu.

Świerszcze świergoczą głośno w nocy, uciekają i po śmierci śmierdzą. Szarańcza jest cichsza. Karaczany są dla wielu hodowców najbardziej praktycznym pokarmem, a dla wielu domowników najmniej akceptowalnym. Istnieją opcje mrożone i liofilizowane, ale nie pasują do każdego gatunku. Zdecyduj, co akceptujesz, zanim kupisz zwierzaka.

Alergia na owady jest realna.

Osoby regularnie mające kontakt ze świerszczami i karaczanami mogą rozwinąć alergię oddechową i skórną. Jeśli ktokolwiek w domu cierpi na astmę, weź to pod uwagę.

Ogrzewanie działa cały czas.

Lampy wygrzewające, emitery ceramiczne i maty grzewcze działają bez przerwy, sterowane termostatami. To kwestia ochrony przeciwpożarowej: używaj osłon, trzymaj materiały łatwopalne z dala, używaj wysokiej jakości termostatów i sprawdzaj instalacje. To również koszty eksploatacji, które rosną zimą i spadają na osobę płacącą rachunki za prąd.

Czerwone żarówki nocne to nie jest rozwiązanie.

Kolorowe oświetlenie nocne jest nadal widoczne dla gadów i zaburza ich cykl dobowy. Jeśli potrzebne jest ciepło w nocy, użyj źródła nieswietlnego na termostacie.

Cykle światła wpływają również na ludzi.

Jasna lampa grzewcza na timerze we wspólnej sypialni lub małym salonie wpływa na sen. Zaplanuj lokalizację terrarium z myślą o tym.

Weterynarze od zwierząt egzotycznych nie są wszędzie.

Znajdź takiego specjalistę przed nabyciem zwierzęcia, upewnij się, że przyjmuje dany gatunek, i dowiedz się, jak wygląda pomoc w nagłych przypadkach. Konsultacje i diagnostyka dla gatunków egzotycznych zazwyczaj kosztują więcej niż dla psa lub kota, a opcje ubezpieczenia są bardziej ograniczone.

Lokalne przepisy są różne.

Niektóre gatunki są objęte ograniczeniami lub wymagają licencji w niektórych jurysdykcjach, a umowy najmu czasem zabraniają trzymania gadów. Sprawdź to wcześniej.

Dobrze przygotowane terrarium wykonuje większość pracy. Codziennym zadaniem człowieka jest sprawdzanie temperatur, wody i zachowania, czego można nauczyć każdego w domu.

Czego nigdy nie robić

Nie kupuj młodego osobnika bez wiedzy o docelowym rozmiarze i potrzebnym terrarium.

Nie pozwól, aby dziecko było jedynym opiekunem.

Nie trzymaj terrarium w kuchni lub jadalni.

Nie kąp gada w rodzinnej wannie lub zlewie.

Nie polegaj na żelu alkoholowym zamiast mydła i wody.

Nie kupuj gatunku na podstawie zdjęcia młodego osobnika.

Nie pozwalaj na swobodne bieganie w domu z raczkującym niemowlęciem lub psem czy kotem łowieckim.

Nie zwlekaj z szukaniem weterynarza od zwierząt egzotycznych do momentu, gdy będzie potrzebny.

Nie używaj nieosłoniętych źródeł ciepła ani nie używaj ogrzewania bez termostatu.

Nie zakładaj, że cichy, nieruchomy zwierzak jest zadowolony. Gady okazują stres poprzez postawę, apetyt i kolor, a nie hałas.

Kiedy szukać pomocy

Porozmawiaj z lekarzem przed nabyciem gada, jeśli ktokolwiek w domu jest w ciąży, ma mniej niż 5 lat, jest w podeszłym wieku i słabego zdrowia lub ma osłabiony układ odpornościowy.

Porozmawiaj z weterynarzem od zwierząt egzotycznych przed zakupem, aby potwierdzić, że przyjmują Twój docelowy gatunek, zrozumieć koszty rutynowej opieki i dowiedzieć się, jak wygląda opieka w nagłych przypadkach.

Skontaktuj się ze schroniskiem specjalizującym się w danym gatunku wcześniej, a nie później, jeśli sytuacja w domu się zmienia i zwierzę już tam nie pasuje. Schroniska wolą doradzić, zanim problem stanie się pilny, a zwierzę przekazane z pełną dokumentacją hodowlaną i sprzętem jest znacznie łatwiejsze do umieszczenia w nowym domu.

Dobre dopasowanie wygląda tak: zwierzę z potrzebną przestrzenią i ciepłem, w domu, gdzie ktoś wyraźnie zgodził się opiekować nim w dłuższej perspektywie.

Weź na tę pierwszą rozmowę weterynaryjną informacje o gatunku, który rozważasz, domownikach, ich wieku i zdrowiu, planowanym miejscu dla terrarium oraz budżecie na sprzęt i koszty utrzymania. Znacznie taniej jest przeprowadzić tę rozmowę przed przybyciem zwierzęcia niż po.