Kontrola okolic odbytu i nasady ogona u szynszyli: Co oznacza brudny lub wleczony po podłożu zad

Szybka odpowiedź

Uspokojona szynszyla, trzymana tak, aby całe ciało było podparte. Kontrola tylnej części ciała trwa kilka sekund i jest możliwa tylko wtedy, gdy zwierzę nie walczy z Opiekunem.

Szynszyle nie posiadają gruczołów okołoodbytowych. Nie ma tam nic do wyciskania, nic co się wypełnia i nie ma żadnej rutynowej procedury opróżniania dotyczącej tego gatunku.

To, co może mieć szynszyla, to mokry, poplamiony, skołtuniony lub wleczony po podłożu zad, a lista przyczyn obejmuje dwie sytuacje wymagające natychmiastowej interwencji weterynaryjnej. To zadanie polegające na obserwacji, a nie na czyszczeniu.

• Futro szynszyli jest tak gęste, że wilgotny zad nie wyschnie samodzielnie, a wilgotne futro stykające się ze skórą powoduje odparzenia, infekcje i cierpienie.
• U samców pierścień z futra może owinąć się wokół penisa i zacisnąć. Jest to sytuacja awaryjna związana z układem moczowym i jest to najważniejsza rzecz do sprawdzenia.
• Czerwona lub różowa tkanka wystająca z odbytu lub sromu jest zawsze stanem awaryjnym.
• Miękkie odchody rozmazane w okolicach zadu są przede wszystkim problemem trawiennym, a dopiero potem higienicznym.
• Nigdy nie myj szynszyli w wodzie i nigdy nie wycinaj futra nożyczkami. Obie te czynności powodują więcej szkód niż problem, który próbujesz rozwiązać.

:::danger
Tkanka wystająca z odbytu lub otworu płciowego wymaga wizyty u Weterynarza tego samego dnia.

Do wypadnięcia odbytnicy dochodzi po przedłużającym się parciu, zwykle spowodowanym biegunką lub chorobą układu pokarmowego, a odsłonięta tkanka szybko wysycha i obumiera. U samców penis, który wyszedł i nie cofa się, puchnie i zaciska się. W obu przypadkach utrzymuj tkankę w czystości i wilgoci przy użyciu sterylnej soli fizjologicznej lub zwykłej wody na gazie, nie pozwól zwierzęciu jej gryźć i udaj się do Kliniki. Nie wpychaj niczego do środka.
:::

Decyzja w 60 sekund

Anatomia i jak ją badać

Ograniczenie ruchów przede wszystkim. Szynszyla, która wpada w panikę, natychmiast traci kępkę futra. Jest to tzw. fur slip, czyli mechanizm obronny, który pozostawia łysy obszar odrastający miesiącami. Podeprzyj całe ciało, trzymaj za nasadę ogona, a nie za jego końcówkę, i ogranicz sesję do kilku sekund.

Nigdy nie trzymaj szynszyli za końcówkę ogona. Skóra może zostać całkowicie zdarta z ogona, co jest urazem wymagającym interwencji chirurgicznej.

Pozycja. Usiądź, trzymaj szynszylę przy swoim ciele przodem od Ciebie i przechyl ją tak, aby spodnia część była widoczna, lub owiń ją ręcznikiem. W dwie osoby jest łatwiej niż w pojedynkę. Przerwij przy pierwszych oznakach prawdziwego oporu i spróbuj ponownie później.

Co powinieneś zobaczyć. Czyste, suche futro. Brak plam, strupów i przykrego zapachu. U samców penis jest schowany, a napletek czysty. U samic srom jest zamknięty i blady, z wyjątkiem okresu rui. Twarde, suche, owalne odchody.

Określanie płci, ponieważ to decyduje o rodzaju kontroli. Obie płcie mają widoczną strukturę w kształcie stożka. U samic znajduje się ona blisko odbytu, z bardzo krótką przerwą. U samców przerwa między odbytem a otworem płciowym jest wyraźnie dłuższa. Poprawne określenie ma znaczenie, ponieważ kontrola pierścienia z futra dotyczy samców, a kontrola wydzieliny dotyczy samic.

Kontrola samca, która zapobiega sytuacji awaryjnej

Pierścień ze zrzuconego futra może owinąć się wokół penisa i stopniowo zaciskać, ograniczając krążenie, a ostatecznie blokując odpływ moczu. Dzieje się to po cichu, u zwykłych, dobrze utrzymanych zwierząt, a większość Właścicieli nigdy o tym nie słyszała, dopóki nie wystąpił problem.

Kontrola jest prosta. Delikatnie wysuń penisa z napletka przy użyciu lekkiego nacisku u nasady, poszukaj pasma włosów owiniętego wokół trzonu i zsuń je, jeśli występuje. Kropla lubrykantu pomaga. Zajmuje to kilka sekund.

Wykonuj to co miesiąc u każdego samca i natychmiast, jeśli samiec wykazuje parcie, nadmiernie liże się, jest niespokojny, nie chce jeść lub spędza nietypowo dużo czasu w kącie.

Jeśli pierścień jest ciasny, wrośnięty lub tkanka pod spodem wygląda na opuchniętą, ciemną lub bolesną, nie wymuszaj go. To wizyta u Weterynarza tego samego dnia, ponieważ zwierzę z niedrożnością wymaga uspokojenia i leczenia, a nie uporczywych prób.

Różnicowanie brudnego lub wleczonego po podłożu zadu

To, czego naprawdę potrzebujesz, to ręcznik, latarka i czyste ręce. Szczotki, grzebienie i balsamy mają niewielkie zastosowanie w opiece nad szynszylą, a żadnego w kontroli okolic zadu.

Miękkie odchody lub biegunka. Najczęstsza przyczyna zabrudzonego zadu. U zwierząt z fermentacją w jelicie ślepym nigdy nie jest to błahostka: wskazuje na dietę, nagłe zmiany pokarmu, stres, ból zębów lub zastój w układzie pokarmowym. Zad jest objawem, jelita są problemem.

Odparzenie moczowe. Mokre, żółte futro z obolałą, różową skórą pod spodem. Przyczyny obejmują kamienie w pęcherzu, infekcję układu moczowego i każdą chorobę, która uniemożliwia zwierzęciu prawidłową postawę. Kamienie w pęcherzu są znanym problemem u szynszyli i często prezentują się właśnie w ten sposób.

Pierścień z futra u samca. Parcie, lizanie, niepokój, a w konsekwencji niemożność oddania moczu.

Wypadnięcie prącia lub załupek. Penis jest na zewnątrz i nie cofa się, staje się opuchnięty i suchy. Często występuje po pierścieniu z futra lub nadmiernych zachowaniach godowych.

Wypadnięcie odbytnicy. Wystająca czerwona tkanka po długotrwałym parciu, najczęściej po ciężkiej biegunce lub chorobie jelit.

Wydzielina z dróg rodnych samic. Krew, ropa lub stale obrzęknięty srom. Przyczyny wahają się od normalnej rui po infekcje macicy, a u niedawno dopuszczonej samicy, zatrzymanie materiału po porodzie.

Kołtuny przy nasadzie ogona. Gęste futro plus wilgotność plus ograniczona pielęgnacja. Skóra pod spodem może być nienaruszona lub bolesna. Nigdy nie zbliżaj się do kołtuna z nożyczkami; skóra szynszyli jest cienka i rwie się niemal bez oporu.

Wygryzanie futra. Wygryzione, nierówne futro na bokach, nasadzie ogona lub przednich kończynach. Jest to behawioralny wyraz bólu, stresu, nudy lub choroby, a nie wada pielęgnacyjna.

Grzybica. Strupowate, łuszczące się, bezwłose plamy, które mogą obejmować krocze i mogą przenosić się na ludzi.

Ograniczona mobilność. Starsza, cierpiąca na artretyzm lub otyła szynszyla nie może obrócić się wystarczająco, by zadbać o higienę lub zjeść swoje odchody, a zad jest pierwszym miejscem, w którym jest to widoczne.

Muchy. W ciepłe dni zabrudzone zwierzę, zwłaszcza przebywające w miejscu dostępnym dla much, może przyciągać owady składające jaja. Postępuje to w ciągu doby i jest prawdziwym stanem awaryjnym.

Etapy, czyli dlaczego szybkość ma znaczenie

Wczesny. Lekko wilgotna lub poplamiona plama, brak zapachu, zwierzę poza tym normalne. To etap, w którym identyfikacja przyczyny jest łatwa, a leczenie proste.

Utrwalony. Trwała wilgotność, zbite futro, nieprzyjemny zapach, zaczerwienienie skóry pod spodem oraz szynszyla, która zaczęła inaczej siadać lub gryźć dany obszar.

Zaawansowany. Odparzenie skóry z przerwaną powierzchnią, wtórna infekcja bakteryjna lub grzybicza, kołtunienie ciągnące skórę, a u samców niedrożność rozwijająca się od dni.

Krytyczny. Niemożność oddania moczu, wypadnięcie tkanki lub inwazja larw much. Liczą się godziny.

Powodem, dla którego drabina problemów szybko rośnie, jest samo futro. U zwierzęcia o krótkim włosie, mokry zad wyschnie. U szynszyli tak się nie dzieje, więc małe zdarzenie pozostaje mokre i staje się dużym problemem.

Co zmienia odpowiedź

Tolerancja dotyku budowana tygodniami sprawia, że comiesięczna kontrola jest możliwa. Szynszyla, którą trzeba gonić do każdej kontroli, po prostu nie będzie badana.

Płeć. Samce potrzebują kontroli pierścienia z futra. Samice potrzebują kontroli wydzieliny i sromu. Obie płcie potrzebują kontroli odchodów.

Wiek. Starsze szynszyle dbają o higienę mniej dokładnie, a artretyzm sprawia, że zad jest nieosiągalny. Stara szynszyla z brudnym zadem często ma problem ze stawami, a nie ze skórą.

Kondycja ciała. Otyła szynszyla fizycznie nie może sięgnąć do zadu.

Pora roku i wilgotność. Ciepłe, wilgotne warunki utrzymują futro w stanie wilgotnym, sprzyjają rozwojowi grzybów i przyciągają muchy. Szynszyle są już wrażliwe na ciepło, a wilgotne pomieszczenie potęguje każdy problem opisany w tym artykule.

Dieta. Wszystko, co rozrzedza odchody, w tym owoce, smakołyki, nagłe zmiany granulatu i nieodpowiednie siano, powoduje zabrudzenia, które rozpoczynają całą sekwencję.

Współlokatorzy. Towarzysz z klatki może nadmiernie pielęgnować lub wygryzać futro drugiego osobnika, a schemat utraty futra będzie często w miejscu, do którego zwierzę samo nie może sięgnąć.

Kolor i długość futra. Plamy i wilgoć widać znacznie wyraźniej u zwierząt o jasnym umaszczeniu, co jest prawdziwą zaletą; u ciemniejszych mutacji kontrolę trzeba przeprowadzać za pomocą dotyku.

Rutyna, która wykrywa problem wcześnie

Błędne założenia typowych porad

"Opróżnij gruczoły". Takich nie ma. Każdy, kto oferuje to w przypadku szynszyli, stosuje anatomię psa do gryzonia.

"Wy kąp ją w wodzie, żeby ją wyczyścić". Futro szynszyli chłonie wodę, utrzymuje ją przy skórze przez bardzo długi czas, a zwierzę się wychładza. Kąpiel wodna jest jedną z niewielu rzeczy, która niezawodnie doprowadza szynszylę do choroby. Kąpiel w pyle jest metodą odpowiednią dla tego gatunku i nie czyści zabrudzonego zadu.

"Wy tnij skołtunione futro". Skóra szynszyli jest cienka i łatwo się rwie, a nożyczki w pobliżu szamoczącej się szynszyli to prosta droga do rany skóry. Kołtuny wymagają pomocy Weterynarza lub doświadczonej osoby i często wymagają zajęcia się przyczyną źródłową, a nie tylko usunięcia kołtuna.

"Więcej kąpieli w pyle ją wysuszy". Pył w już obolałym, odparzonym miejscu działa drażniąco, a częste kąpiele usuwają naturalne olejki i pogarszają problemy skórne.

"Użyj nawilżanych chusteczek dla niemowląt". Chusteczki zapachowe lub zawierające alkohol na zaognionej skórze pogarszają stan, a wilgoć, którą pozostawiają, nie może odparować przez futro.

"To tylko bałagan, odchody stwardnieją". Miękkie odchody u zwierzęcia z fermentacją w jelicie ślepym są ostrzeżeniem, że jelita nie pracują prawidłowo, a zastój w układzie pokarmowym u szynszyli może stać się zagrożeniem życia w ciągu doby.

"Saneczkowanie oznacza robaki". Pasożyty jelitowe nie są typowym wyjaśnieniem u dobrze utrzymanej szynszyli domowej, a leczenie ich w ciemno opóźnia znalezienie rzeczywistej przyczyny.

O co zapyta Weterynarz

Krótkie, spokojne, powtarzane sesje sprawiają, że opieka jest zrównoważona. Zawsze kończ, zanim szynszyla zacznie tego chcieć.

Czego nigdy nie robić

Nie próbuj niczego wyciskać. Tam niczego nie ma.

Nie kąpi szynszyli w wodzie.

Nie wycinaj kołtunów nożyczkami.

Nie ciągnij, nie wymuszaj ani nie ponawiaj prób przy ciasnym pierścieniu z futra; idź do Weterynarza.

Nie wpychaj wypadniętej tkanki do środka.

Nie stosuj kremów dla ludzi, środków antyseptycznych, zapachowych chusteczek ani olejków eterycznych.

Nie trzymaj ani nie podnoś szynszyli za końcówkę ogona.

Nie zostawiaj wilgotnego zadu bez opieki, w żadnej porze roku, a zwłaszcza w ciepłe dni.

Kiedy szukać pomocy

Udaj się natychmiast do kliniki w przypadku wystającej tkanki z odbytu lub okolic płciowych, u samca, który nie może oddać moczu, lub przy jakichkolwiek oznakach inwazji much w ciepłe dni.

Udaj się tego samego dnia w przypadku miękkich odchodów lub biegunki, mokrego lub odparzonego zadu, parcia, wydzieliny ze sromu lub pierścienia z futra, którego nie możesz łatwo usunąć.

Umów się w tym tygodniu w przypadku kołtunów przy nasadzie ogona, wygryzionego futra, szynszyli, która przestała dbać o higienę zadu lub niewyjaśnionych plam u zwierzęcia, które poza tym czuje się dobrze. We wszystkich tych przypadkach zad jest objawem, a najbardziej użyteczna wizyta to taka, która znajdzie to, co się za nim kryje.