Szynszyla z niedowagą: znalezienie przyczyny i odbudowa kondycji

Szybka odpowiedź

Szynszyla, która traci na wadze, wysyła sygnał, że coś jest nie w porządku, a w przypadku tego gatunku lista przyczyn jest krótka. Zęby, jelita, ból i temperatura odpowiadają za większość przypadków. Bardzo rzadko wynika to z wybredności.

Szynszyle posiadają najgęstsze futro ze wszystkich ssaków lądowych, co całkowicie ukrywa stan ich ciała. Właściciel, który ocenia kondycję wizualnie, zorientuje się dopiero, gdy zwierzę będzie na tyle chude, że będzie można je wyczuć przez sierść, a to jest późny etap. Waga jest jedynym uczciwym narzędziem, jakim dysponujesz.

Szynszyla, która dobrze je, wygląda dokładnie tak samo, jak ta, która je źle, dlatego Waga powinna być mierzona, a nie oceniana na oko.

• Waż zwierzaka cotygodniowo na wadze gramowej, o tej samej porze dnia i zapisuj wynik.
• Pojedynczy niski odczyt niewiele znaczy. Trzy cotygodniowe odczyty z tendencją spadkową są sygnałem ostrzegawczym.
• Dodawanie bogatej w składniki karmy to błędne rozwiązanie, które często pogarsza stan chudej szynszyli.
• Podczas rekonwalescencji siano pozostaje podstawą diety, nie należy go ograniczać.
• Szynszyla, która nie jadła przez cały dzień, to nagły przypadek, a nie sytuacja do obserwacji przez noc.

:::danger
Nie próbuj tuczyć szynszyli orzechami, nasionami, suszonymi owocami, zbożami ani komercyjnymi mieszankami przysmaków.

Szynszyla to zwierzę fermentujące w jelicie ślepym, z populacją bakterii przystosowaną do długowłóknistego siana i niemal całkowitym brakiem cukru czy tłuszczu. Cukier i skrobia docierające do jelita ślepego odżywiają niewłaściwe mikroorganizmy, co zwiększa produkcję gazów, obniża motorykę, a zwierzę, które było jedynie chude, w ciągu dnia lub dwóch staje się przypadkiem wzdęcia lub przestoju jelit. Wysokotłuszczowe pokarmy nakładające się na stłuszczenie wątroby, które już tworzy się wskutek niskiego poboru pokarmu, pogarszają stan wątroby zamiast go naprawić.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego utrata wagi u szynszyli rzadko dotyczy samego jedzenia

Szynszyle wyewoluowały na rzadkiej, szorstkiej i niskoenergetycznej roślinności w Andach. Cała ich budowa układu pokarmowego zakłada stały dopływ długiego włókna przechodzącego przez duże jelito ślepe, gdzie bakterie dokonują fermentacji.

Dwa systemy zależą od tego włókna. Pierwszym jest sam układ jelitowy, który potrzebuje fizycznej objętości, aby utrzymać motorykę. Drugim są zęby. Każdy ząb w pyszczku szynszyli, zarówno siekacze, jak i zęby policzkowe, rośnie stale przez całe życie i utrzymuje się na odpowiedniej długości tylko dzięki ścieraniu podczas ruchów bocznych żucia, których wymaga siano. Granulat jest gryziony krótszym, bardziej pionowym ruchem, a szynszyla żyjąca głównie na granulacie ściera zęby policzkowe nierównomiernie.

Nierównomierne ścieranie jest źródłem większości przypadków utraty wagi. Ostre punkty tworzące się na koronach ranią język i policzki. Jednocześnie korzenie wydłużają się w przeciwnym kierunku, wrastając w kość żuchwy i w kanał łzowy. Zwierzę odczuwa ból przy każdym kęsie, więc je mniej, więc mniej ściera zęby, więc stan zębów się pogarsza. Ta pętla trwa w ciszy tygodniami lub miesiącami, a gdy Opiekun to zauważy, waga spadała przez cały ten czas.

Drugą częstą drogą jest wszystko, co obniża motorykę jelit: ból z innego źródła, stres, odwodnienie, zmiana diety, antybiotyk lub po prostu zbyt mała ilość włókna. Spowolnienie jelit obniża apetyt, co jeszcze bardziej spowalnia jelita.

Trzecią przyczyną jest temperatura. Szynszyla jest słabo przystosowana do oddawania ciepła. Ciepłe powietrze w pomieszczeniu, szczególnie wilgotne, wprawia szynszylę w stan, w którym leży płasko i przestaje jeść. Opiekunowie często odczytują to jako chorobę, a nie reakcję na temperaturę.

Jak wygląda prawidłowa waga

Dorosła szynszyla w dobrej kondycji utrzymuje niezwykle stabilną wagę. W przeciwieństwie do psa czy kota, występują niewielkie wahania dobowe, więc linia trendu jest informacyjna, nawet jeśli same liczby w izolacji nic dla Ciebie nie znaczą.

Waga gramowa i stała pora ważenia zamieniają mgliste zmartwienie w linię, którą możesz pokazać weterynarzowi.

Należy ważyć zwierzę w małym pojemniku lub transporterze umieszczonym na wadze z wytarowaniem, w tym samym punkcie codziennej rutyny, najlepiej wieczorem przed głównym posiłkiem. Rejestruj liczbę za każdym razem, nawet gdy jest to nudne. Dziennik jest tym, co stanowi różnicę między stwierdzeniem "wydaje się trochę chudy", a "waga spadała przez każdy z ostatnich czterech tygodni".

Kondycja potwierdzana jest dotykiem, a nie wzrokiem. Przesuń opuszkiem palca wzdłuż kręgosłupa i przez biodra pod futrem. U dobrze odżywionej szynszyli kręgi są wyczuwalne, ale zaokrąglone, a kości biodrowe nie wystają jako ostre grzbiety. Szynszyla, której kręgosłup przypomina rządek ostrych koralików, a miednica dwa ostrza, straciła zarówno mięśnie, jak i tłuszcz, a ich odbudowa zajmuje tygodnie.

Odchody są drugim codziennym wskaźnikiem. Zdrowe odchody szynszyli są twarde, jednolite, owalne i liczne. Mniejsza liczba odchodów, mniejsze rozmiary lub odchody, które stały się suche i spiczaste, oznaczają, że spożycie pokarmu spadło, zanim waga to pokazała.

Gdzie znika waga, wiek po wieku

Młode i dorastające.

Młode szynszyle powinny przybierać na wadze. Młode, które nie przybiera na wadze lub robi to wolniej niż rodzeństwo, wymaga sprawdzenia, a nie czekania. Zahamowanie wzrostu w tym wieku to zazwyczaj problem wrodzony, niedostateczna podaż mleka lub konkurencja ze strony silniejszego rodzeństwa przy misce z jedzeniem.

Od czterech do dwunastu miesięcy.

To czas, kiedy dziedziczony zgryz nieprawidłowy ujawnia się po raz pierwszy. Niektóre linie genetyczne mają budowę szczęki i zębów, która nigdy nie będzie ścierać się prawidłowo, bez względu na to, ile siana zwierzę zje. Młoda szynszyla, która przestaje przybierać na wadze, zaczyna wypuszczać pokarm z pyszczka lub ma stale wilgotną brodę w tym okresie, potrzebuje diagnostyki obrazowej czaszki, a nie zmiany diety.

Lata dorosłości.

Dorosła szynszyla powinna utrzymywać stałą wagę. Każdy trwały spadek u dorosłego osobnika jest nieprawidłowy i ma przyczynę. Nabyta choroba stomatologiczna wynikająca z diety bogatej w granulat lub przysmaki jest najczęstszą przyczyną, a za nią plasują się problemy jelitowe i ból wynikający z urazu, którego Opiekun mógł nie zauważyć.

Samice, które odchowały miot, tracą kondycję w trakcie laktacji i powinny być uważnie obserwowane, ponieważ spadek jest rzeczywisty, nawet jeśli przyczyna jest fizjologiczna.

Seniorzy.

Szynszyle często żyją kilkanaście lat. U starszych zwierząt korzenie zębów miały lata na wydłużenie się, funkcja nerek spada, artretyzm utrudnia wspinanie się do wysokiego paśnika, a guzy stają się bardziej prawdopodobne. Senior tracący wagę wymaga badań krwi oraz badania jamy ustnej, a także praktycznej weryfikacji, czy jedzenie i woda są faktycznie dostępne z miejsca, w którym zwierzę wybiera sobie teraz odpoczynek.

Zmiany, które wymagają działania dzisiaj

Pokarm wyrzucany na wpół pogryziony pod miską.

Zwane żuciem nieefektywnym. Oznacza to, że gryzienie boli lub zęby już się nie stykają. Jest to objaw dentystyczny, a nie oznaka wybredności.

Wilgotna, zabrudzona lub skołtuniona broda i przednie łapki.

Nadmierne ślinienie z powodu bólu w jamie ustnej. Futro pod żuchwą pozostaje wilgotne, z czasem żółknie, brązowieje i zbija się w kołtuny.

Łzawiące oko lub mokry ślad po jednej stronie twarzy.

Wydłużone korzenie górnych zębów policzkowych uciskają kanał łzowy przebiegający przez czaszkę. Oko, które łzawi z jednej strony u szynszyli, jest objawem dentystycznym, dopóki diagnostyka obrazowa nie wykaże inaczej.

Wypukłość lub twardy guzek wzdłuż dolnej szczęki.

Wydłużenie korzenia przebijające kość żuchwy, czasami z wytworzeniem ropnia. Wyczuj obie strony szczęki płaskim ułożeniem palca i porównaj je.

Siano nietknięte podczas jedzenia granulatu.

To wczesna anoreksja ukryta pod postacią preferencji. Siano wymaga najwięcej żucia, więc jest pierwszą rzeczą, z której rezygnuje bolący pyszczek.

Odchody kurczące się, a potem zanikające.

Jelita zwalniają. Gdy odchody ustaną całkowicie, traktuj to jako nagły przypadek.

Bezpieczne odbudowywanie kondycji

Nic z poniższych punktów nie zastąpi znalezienia przyczyny. Dokarmianie szynszyli z nieleczoną chorobą stomatologiczną utrzymuje ją przy życiu, podczas gdy choroba postępuje.

Utrzymuj nieograniczony dostęp do siana i spraw, by było bardziej atrakcyjne.

Oferuj świeżą garść kilka razy dziennie zamiast dużej sterty raz na dobę. Wypróbuj drugi rodzaj siana obok zwykłego. Ciepło i stęchlizna zabijają zapach siana, więc kupuj w ilościach, które możesz szybko zużyć, i przechowuj je w suchym i chłodnym miejscu.

Długie, zielone, szorstkie źdźbła o silnym zapachu to to, co napędza ruch żucia utrzymujący zęby w poziomie.

Używaj preparatów do rekonwalescencji dla roślinożerców, a nie jedzenia dla niemowląt.

Weterynaryjne diety rekonwalescencyjne dla małych roślinożerców są budowane z tego samego długiego włókna, którego oczekują jelita, zmielonego na tyle drobno, by podawać strzykawką. Żywność dla niemowląt, kaszki, rozgniecione banany i zboża zawierają zupełnie niewłaściwe włókno i odżywiają niewłaściwe bakterie. Zapytaj weterynarza o produkt i dawkę, poproś o pokazanie techniki podawania przed próbą wykonania tego w domu.

Podawaj małe porcje często, zamiast dużych okazjonalnie.

Żołądek szynszyli jest mały, a wystraszona szynszyla, która jest karmiona na siłę dużą objętością ze strzykawki, może zachłysnąć się. Podawaj małe, ciepłe porcje, spokojnie, w pozycji pionowej i przestań, gdy zwierzę przestanie przełykać.

Ustal temperaturę przed zmianą czegokolwiek innego.

Przenieś klatkę z bezpośredniego nasłonecznienia, z dala od grzejników i ciepłej elektroniki, popraw cyrkulację powietrza i traktuj każdą falę upałów jako powód do codziennego sprawdzania apetytu. Apetyt często wraca sam, gdy pomieszczenie jest rzeczywiście chłodne.

Oddzielne punkty karmienia w parze.

Dwie szynszyle dzielące jedną miskę i jeden paśnik nie dzielą się równo. Zapewnij dwie sztuki wszystkiego w różnych częściach klatki i obserwuj, kto gdzie je.

Waż cotygodniowo, nie codziennie.

Codzienne ważenie rekonwalescencyjnej szynszyli wywołuje hałas i niepokój. Cotygodniowe ważenie na tej samej wadze pokazuje trend, który ma znaczenie.

Czego nigdy nie robić

Nie zmieniaj gwałtownie marek granulatu na te o wyższej kaloryczności. Nagła zmiana sama w sobie jest przyczyną zaburzeń jelitowych u tego gatunku.

Nie oferuj nieograniczonej ilości świeżych zielonych roślin lub warzyw w celu zwiększenia spożycia. Bogaty w wodę, ubogi we włókno materiał roślinny wypiera siano i produkuje gazy.

Nie stosuj kropli witaminowych ani elektrolitowych w wodzie do picia. Zmieniają one smak, szynszyle piją w rezultacie mniej, a odwodnienie jeszcze bardziej spowalnia jelita.

Nie piłuj ani nie przycinaj zębów w domu i nie akceptuj badania jamy ustnej, które polegało tylko na spojrzeniu na przednie siekacze. Siekacze to dwa zęby, które niemal nigdy nie stanowią problemu.

Nie zakładaj, że szynszyla, która zaczęła jeść, jest wyleczona. Apetyt wraca, zanim choroba dentystyczna ustąpi, a log wagi jest tym, co mówi Ci, czy leżący u podłoża problem został faktycznie załatwiony.

Nie czekaj przez weekend. Szynszyla, która przestaje jeść całkowicie, pogarsza się w ciągu godzin, a nie dni.

Kiedy szukać pomocy

Umów wizytę w ciągu kilku dni dla każdej szynszyli z trendem spadkowym wagi przez kolejne tygodnie, upuszczającą pokarm, z wilgotną brodą, łzawiącym okiem lub żuchwą, która wydaje się inna z jednej strony.

Udaj się tego samego dnia z szynszylą, która odmówiła całego pokarmu na jeden dzień, wydala znacznie mniej lub znacznie mniejsze odchody, siedzi skulona lub zgrzyta zębami w powolny, celowy sposób, który nie jest żuciem.

Udaj się natychmiast w przypadku całkowitego braku odchodów, napiętego wzdętego brzucha, zapaści lub zwierzęcia, które nie reaguje na podejście człowieka.

Celem jest szynszyla z powrotem na sianie i utrzymująca stałą wagę, co jest jedynym dowodem, że przyczyna została faktycznie załatwiona.

Zabierz ze sobą log wagi, rodzaj siana i informację, ile jest zjadane codziennie, markę granulatu i odmierzoną ilość, wszystko inne co zwierzę otrzymuje, włączając przysmaki i suplementy, temperaturę w pokoju, gdzie stoi klatka, oraz zdjęcie odchodów obok czegoś dla skali. Spodziewaj się, że weterynarz będzie chciał wykonać zdjęcia rentgenowskie czaszki i pełne badanie jamy ustnej w sedacji, jeśli choroba stomatologiczna jest na liście, ponieważ u tego gatunku to właśnie to badanie znajduje odpowiedź.