Szynszyle: sen, aktywność nocna i kiedy niepokój staje się problemem

Krótka odpowiedź

Szynszyla, która hałasuje w klatce o północy i śpi głęboko o drugiej po południu, nie zachowuje się źle i nie jest zwierzęciem nocnym w taki sposób jak chomik. Szynszyle są zwierzętami o aktywności zmierzchowej, z najsilniejszą aktywnością o zmierzchu i ponownie przed świtem, oraz krótszymi zrywami ruchu rozproszonymi w ciągu nocy.

Ten wzorzec jest punktem odniesienia, względem którego mierzysz wszystko inne. Użyteczne pytanie nigdy nie brzmi „dlaczego moja szynszyla nie śpi w nocy”, lecz „czy ten wzorzec uległ zmianie”, ponieważ u gatunku, który ukrywa chorobę, pierwszą rzeczą, która się zmienia, jest zazwyczaj przebieg nocy, a nie wygląd zwierzęcia.

Zmierzch to czas, kiedy szynszyla jest rzeczywiście wybudzona. Interakcja zaproponowana wtedy jest przyjmowana znacznie chętniej niż taka, która przerywa dzienny sen.

• Nocny hałas, bieganie, skakanie i gryzienie między zmierzchem a świtem to normalne zachowanie szynszyli, a nie problem z wychowaniem.
• Cicha noc jest bardziej niepokojącym znakiem niż głośna.
• Szynszyla leżąca płasko na boku podczas snu zazwyczaj zachowuje się normalnie, jednak ta sama postawa z czerwonymi uszami w ciepłym pomieszczeniu to stres cieplny.
• Wielokrotne budzenie szynszyli po południu szkodzi zarówno jej dobrostanowi, jak i Waszej relacji.
• Przykrywanie klatki na noc jest przeciwieństwem tego, czego zwierzę potrzebuje.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego szynszyla jest przystosowana do zmierzchu

Dzikie szynszyle żyją w szczelinach skalnych na suchych, wysokogórskich zboczach, gdzie dni są jasne i gorące, a noce zimne. Wyjście o zmierzchu zmniejsza zarówno obciążenie cieplne, jak i liczbę drapieżników polujących w pełnym świetle dziennym, a szczyt przed świtem pozwala im pożywić się ponownie przed powrotem słońca.

Wszystko w zachowaniu zwierzęcia wynika z tego faktu. Oczy mają pionową źrenicę, która może mocno zwęzić się w świetle dziennym i otworzyć szeroko w nocy. Wibrysy są wystarczająco długie, aby odwzorować szczelinę w całkowitej ciemności. Tylne nogi są zbudowane do pionowych wyskoków ze skał, dlatego szynszyla domowa odbija się od ścian klatki, zamiast biegać w kółko.

Gęste futro istnieje, ponieważ te noce są rzeczywiście zimne. Jest to znakomita izolacja, a izolacja działa w obu kierunkach. Dlatego szynszyla radzi sobie w zimnym pokoju znacznie lepiej niż w ciepłym i dlatego problemy z ciepłem w niewoli prawie zawsze wygrywają z problemami z zimnem.

Nic z tego nie podlega tresurze. Szynszyli nie można przestawić na ludzki harmonogram, tak samo jak Ty nie możesz zostać przestawiony na jej, a próby zrobienia tego poprzez budzenie zwierzęcia w ciągu dnia prowadzą po prostu do chronicznie niewyspanego, płochliwego zwierzaka.

Jak wygląda normalna noc szynszyli

Wieczór zazwyczaj zaczyna się od rozciągania, wstrząśnięcia ciałem i wizyty przy sianie. Potem przychodzi ruch: pionowe skoki między półkami, sprinty, odbicia od ścian, a u młodego zwierzęcia usztywnione podskoki, które Właściciele nazywają popcorningiem.

Gryzienie jest stałe i normalne. Siekacze szynszyli rosną przez całe życie, a zwierzę będzie przez całą noc pracować nad drewnem, pumeksem, kartonem i wyposażeniem klatki. Cisza ze strony szynszyli, która normalnie gryzie, jest bardziej pouczająca niż hałas.

Kąpiele piaskowe są często wieczornym wydarzeniem. Szynszyla, która ignoruje oferowaną kąpiel piaskową przez kilka wieczorów z rzędu, chce Ci coś przekazać, ponieważ to zachowanie jest niemal obowiązkowe u zdrowego zwierzęcia.

Żywienie jest rozłożone na ciemne godziny, a nie skoncentrowane w posiłkach. Siano znika stale przez całą noc, a odchody gromadzą się na tacy w nocy, a nie w ciągu dnia.

Zwierzęta aktywne w nocy potrzebują wzbogacenia środowiska przygotowanego przed zmrokiem. Drewno, siano i bezpieczna konstrukcja do wspinaczki robią dla nocy szynszyli więcej niż jakakolwiek zabawka, która wymaga, abyś był wybudzony.

Jak wygląda normalny dzień szynszyli

Większość dnia to sen, ale nie w jednym bloku. Szynszyla ucina sobie drzemki, budzi się, zjada trochę siana, pije, zmienia pozycję i śpi dalej, często w kryjówce lub zaklinowana w rogu półki.

Spanie w pozycji pionowej z głową schowaną to powszechna postawa i zawsze wygląda normalnie dla Właściciela. Spanie wyciągnięte płasko na boku, czasem z wyciągniętą kończyną, bardzo martwi Właścicieli i zazwyczaj jest lepszym znakiem, ponieważ zwierzę ofiara śpi w pozycji, z której nie może natychmiast wyskoczyć, tylko gdy czuje się naprawdę bezpiecznie.

Rozróżnienie, które ma znaczenie, to nie postawa, ale wszystko wokół niej. Zrelaksowany osobnik śpiący na boku ma uszy o normalnym kolorze, oddycha powoli i równomiernie oraz budzi się, gdy mówisz lub otwierasz drzwiczki. Szynszyla w stresie cieplnym w tej samej postawie ma gorące, ciemnoczerwone uszy, oddycha szybko lub przez otwarty pysk, może się ślinić i nie budzi się prawidłowo.

Krótkie dzienne wybudzenia są normalne, szczególnie wokół jedzenia. Utrzymująca się aktywność w ciągu dnia u szynszyli, która normalnie o tej porze śpi, nie jest normalna i jest jednym z bardziej wiarygodnych sygnałów bólu, jakie daje ten gatunek.

Zmiany, które wymagają działania dzisiaj

Noc stała się cicha.

U gatunku o aktywności zmierzchowej aktywność to sygnał apetytu, który słyszysz z innego pokoju. Szynszyla, która przestała biegać, skakać i gryźć w nocy, prawie zawsze czuje się źle, a ból zębowy i zastój w układzie pokarmowym to dwa najczęstsze powody. Sprawdź tacę rano: mniej odchodów, mniejsze odchody lub odchody, które stały się suche i spiczaste, wskazują na to samo.

Niepokój w ciągu dnia z skuloną postawą.

Szynszyla, która nie może usiedzieć w miejscu, wielokrotnie zmienia pozycję, siedzi skulona z lekko nastroszonym futrem i nie wraca do snu, odczuwa dyskomfort. Zastój w układzie pokarmowym, gazy, ostrogi zębowe kaleczące język lub policzek oraz problemy z układem moczowym dają takie objawy. To problem wymagający wizyty tego samego dnia, a nie czekania.

Czerwone, gorące uszy o każdej porze.

Naczynia krwionośne w uszach rozszerzają się, aby oddać ciepło. Jasnoczerwone uszy u szynszyli, która dodatkowo leży płasko, szybko oddycha lub ślini się, to stres cieplny, a stres cieplny u tego gatunku postępuje szybko. Przenieś ją do najchłodniejszego pomieszczenia, użyj przepływu powietrza i schłodzonej powierzchni, na której może leżeć, i zadzwoń do weterynarza. Nigdy nie zanurzaj szynszyli w wodzie.

Zgrzytanie zębami lub szczękanie w nocy.

Szynszyle zgrzytają zębami w dwóch bardzo różnych kontekstach. Powolne, ciche, zadowolone zgrzytanie podczas odpoczynku jest normalne. Szybkie, głośne szczękanie, zwłaszcza przy napiętym ciele i niechęci do ruchu, jest sygnałem bólu lub zagrożenia i wymaga zbadania.

Nagła nocna gorączkowa aktywność bez okresów spokoju.

Ciągły gorączkowy ruch, kręcenie się w kółko lub wielokrotne bieganie tą samą trasą bez przerwy nie jest entuzjazmem. Rozważ ciepło, próbę ucieczki wywołaną zapachem drapieżnika w pokoju, ból lub u płodnej samicy zbliżający się poród, jeśli rozmnażanie jest choćby w minimalnym stopniu możliwe.

Każda szynszyla, która jest mokra.

Szynszyla, której futro stało się mokre w nocy, od przeciekającego poidełka lub rozlanej miski, nie może prawidłowo wyschnąć. Gęste futro zatrzymuje wodę przy skórze, co prowadzi do grzybiczych chorób skóry. Znajdź źródło i osusz zwierzę ręcznikami i przepływem powietrza, nigdy gorącą suszarką.

Zmienne, które zmieniają odpowiedź

Wiek. Młode śpią w krótkich, rozproszonych sesjach i są hałaśliwe w nieprzewidywalnych godzinach. Dorosłe osobniki stabilizują się w rytmie zmierzchu i świtu. Starsze szynszyle śpią więcej, poruszają się mniej eksplozywnie i często stają się cichsze w nocy, co utrudnia zauważenie cichej nocy sygnalizującej chorobę. U starszego zwierzęcia śledź Wagę i spożycie siana zamiast polegać na hałasie.

Pora roku. Lato jest niebezpieczne. Pokój, który jest znośny w dzień, może utrzymywać ciepło przez całą noc, gdy słońce już zajdzie, a szynszyla bez opieki w zamkniętym pokoju to dokładnie scenariusz prowadzący do strat nocnych. Zima przynosi problem odwrotny w innej formie: ogrzewanie wewnętrzne, które działa w nocy i wysusza powietrze, oraz grzejniki w pobliżu klatek.

Światło. Światła uliczne, diody LED w trybie czuwania, telewizor w tym samym pokoju i ekran telefonu – to wszystko sprawia, że światło wpada do klatki. Szynszyla bez odpowiedniego okresu ciemności nie przesuwa po prostu swojego zegara, lecz fragmentuje swój odpoczynek. Jeśli pokoju nie można zaciemnić, przestaw klatkę.

Płeć i stan rozrodczy. Samice zdolne do rozrodu, które były trzymane z samcem w jakimkolwiek momencie, mogą być w ciąży znacznie dłużej, niż Właściciele oczekują od gryzonia, a późna ciąża zmienia zachowanie nocne: więcej budowania gniazda, więcej niepokoju, mniej skakania. Nagła zmiana u niewykastrowanej samicy, która kiedykolwiek dzieliła przestrzeń z samcem, zasługuje na takie pytanie.

Mieszkanie. Wysokość klatki ma większe znaczenie niż powierzchnia podłogi dla gatunku, który porusza się pionowo. Szynszyla, która nie może skakać, przekieruje tę samą energię na gryzienie prętów, a wynikający z tego hałas nocny jest często przypisywany temperamentowi, a nie klatce.

Towarzystwo. Dobrana para zajmuje się sobą nawzajem i nocny wzorzec jest głośniejszy. Jeśli jeden z pary umiera, aktywność nocna pozostałego osobnika często załamuje się na jakiś czas i jest to kształtowane przez smutek, a nie przez chorobę, ale nadal wymaga kontroli Wagi i siana, ponieważ zmniejszone jedzenie to zawsze zmniejszone jedzenie, bez względu na przyczynę.

Gdzie typowe porady zawodzą

„Przykryj klatkę na noc, żeby się uspokoiła.”

To porada zapożyczona od ptaków i jest błędna. Noc to okres aktywności szynszyli, a przykrycie klatki zmniejsza przepływ powietrza w godzinach, w których nagrzewanie się jest najbardziej istotne. Jeśli chcesz ciemności, zapewnij ją podczas okresu snu zwierzęcia, czyli w ciągu dnia, i zapewnij kryjówkę, którą może wybrać.

„Kup kołowrotek, aby spalić nocną energię.”

Kołowrotek jest doskonały dla szynszyli, ale niebezpieczny, jeśli jest niewłaściwy. Drutowe szczeble i podpory poprzeczne przytrzasną stopy i ogony, powodując kontuzje i złamania, a kołowrotek, który jest zbyt mały, wymusza trwale wygięty kręgosłup. Szynszyle potrzebują kołowrotka o dużej średnicy z pełną powierzchnią bieżną bez osi przechodzącej przez ścieżkę biegu.

„Baw się z nią po południu, kiedy jest spokojna.”

Szynszyla po południu nie jest spokojna, jest w trakcie snu. Wielokrotne wyciąganie śpiącej szynszyli z kryjówki to najszybszy sposób na wychowanie zwierzęcia, które ucieka z rąk, a utrata futra, obronne uwolnienie kępki sierści, jest znacznie bardziej prawdopodobna u wystraszonego zwierzęcia. Przenieś wszystkie interakcje i trening na godzinę po przebudzeniu zwierzęcia.

„Lampka nocna pomoże jej widzieć.”

Szynszyle widzą dobrze przy słabym oświetleniu i nie potrzebują pomocy. Światło otoczenia w nocy służy głównie wygodzie ludzi i kosztuje zwierzę jakość odpoczynku.

„Po prostu robi hałas, żeby zwrócić uwagę.”

Szynszyle nie mają dobrze rozwiniętego repertuaru zwracania na siebie uwagi skierowanego do ludzi w taki sposób, jak papuga. Uporczywy nocny hałas jest znacznie częściej związany z wielkością klatki, dostępnością siana, temperaturą lub problemem fizycznym niż z Tobą.

Procedura, która wcześnie wykrywa problemy

Celem rutyny u zwierzęcia aktywnego w nocy jest fakt, że nie możesz obserwować go bezpośrednio, więc musisz czytać ślady, które pozostawia.

Sprawdzaj tacę o tej samej porze każdego ranka. Patrzysz na odchody pod kątem liczby, rozmiaru, kształtu i wilgotności, a nie pod kątem porządku. Widoczny spadek ilości w nocy to najwcześniejsze ostrzeżenie, jakie daje szynszyla.

Sprawdzaj paśnik na siano o tej samej porze każdego ranka. Spożycie siana to liczba, która przewiduje problemy z zębami i układem pokarmowym, zanim wydarzy się cokolwiek widocznego.

Warz co tydzień na wadze gramowej, w tym samym punkcie cyklu zwierzęcia, najlepiej wieczorem po przebudzeniu. Trend jest ważniejszy niż pojedynczy pomiar.

Zapisuj temperaturę w pomieszczeniu, w którym faktycznie znajduje się klatka, a nie tam, gdzie jest termostat, i zapisuj nocne maksimum latem. Tanie termometry maksymalno-minimalne czynią to banalnym i zamieniają niejasny niepokój w fakt.

Posłuchaj raz z zewnątrz pokoju, zanim pójdziesz spać. Budujesz bazę tego, jak brzmi normalna noc, aby nieprawidłowa mogła zostać zarejestrowana.

Uspokojona szynszyla utrzymuje futro gładkie, a uszy w normalnym kolorze. Nastroszone futro wzdłuż grzbietu ze skrzywionym zarysem to postawa, której należy się nauczyć.

Czego nigdy nie robić

Nie budź śpiącej szynszyli w celu interakcji, robienia zdjęć czy dla gości. Odpoczynek nie jest luksusem u zwierzęcia ofiary, a niewyspana szynszyla to szynszyla gryząca i płochliwa.

Nie używaj kołowrotka z drutowymi szczeblami, wspornikami poprzecznymi ani średnicą, która sprawia, że kręgosłup zwierzęcia się wygina.

Nie zostawiaj szynszyli w pokoju, który nie ma sposobu na utratę ciepła w nocy latem, i nie polegaj tylko na wentylatorze w gorącym pokoju, ponieważ przesuwanie gorącego powietrza nad mocno izolowanym zwierzęciem osiąga niewiele.

Nie zwilżaj szynszyli, aby ją schłodzić. Woda przenika przez futro, nie może z niego odparować i tworzy problem skórny nałożony na problem cieplny. Schłodź powietrze i zaoferuj zamiast tego schłodzoną twardą powierzchnię.

Nie traktuj cichej nocy jako dobrej wiadomości.

Nie podawaj niepokojącej się szynszyli niczego przeznaczonego dla innego gatunku lub innego zwierzęcia, w tym pozostałych leków przeciwbólowych. Dawkowanie u szynszyli nie jest pomniejszoną wersją niczego innego.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem doświadczonym w opiece nad szynszylami tego samego dnia, jeśli zwierzę jest wybudzone i skulone podczas normalnego okresu snu, jeśli liczba lub rozmiar nocnych odchodów spadły, jeśli spożycie siana zmalało, jeśli występuje szczękanie zębami z napiętą postawą lub jeśli noc stała się cicha.

Traktuj jasnoczerwone gorące uszy z szybkim oddychaniem, ślinieniem lub zapaścią jako stan nagły o każdej porze.

Zarezerwuj rutynową wizytę dla szynszyli, której nocny wzorzec zmieniał się stopniowo przez tygodnie, nawet jeśli nadal wydaje się zdrowa, ponieważ stopniowa zmiana u gatunku ofiary jest zazwyczaj końcowym etapem czegoś, co zaczęło się wcześniej.

Celem jest zwierzę, które śpi głęboko w dzień i wykorzystuje całą noc, przy odpowiedniej ilości odchodów na tacy.

Przynieś rejestr Wagi, poranne notatki o odchodach i sianie, odczyty nocnej temperatury w pomieszczeniu, Wiek i płeć zwierzęcia, informację, czy kiedykolwiek dzieliło przestrzeń z niewykastrowanym samcem, oraz krótki film z nocnej aktywności przed zmianą i po niej. To porównanie jest często tym, co zamienia niejasne „wydaje się cichsza” w konkretne badanie.