Infekcja dróg oddechowych i zapalenie płuc u szynszyli

Szybka odpowiedź

Infekcja dróg oddechowych i zapalenie płuc u szynszyli

Szynszyla pochodzi z rzadkiego, suchego i zimnego powietrza górskiego. Jej drogi oddechowe są do tego przystosowane i źle znoszą warunki odwrotne: ciepłe, wilgotne, stojące powietrze wewnątrz pomieszczeń z amoniakiem unoszącym się z klatki, która była sprzątana trzy dni temu.

Choroby układu oddechowego są jedną z najszybszych przyczyn zgonów u tego gatunku. Zazwyczaj zaczynają się od czegoś niewielkiego, co Właściciel obserwuje przez kilka dni, a przeradzają się w zapalenie płuc, podczas gdy on nadal tylko obserwuje. Szynszyla oddychająca z widocznym wysiłkiem znajduje się na końcu tego procesu, a nie na jego początku.

• Szynszyle oddychają przez nos. Zablokowane nozdrza są poważnym problemem, a oddychanie przez otwarty pysk to późny i poważny objaw, nigdy łagodny.
• Przyczyną jest zazwyczaj środowisko. Wilgotność, słaba wentylacja, amoniak, aromatyczne trociny i wahania temperatury uszkadzają wyściółkę dróg oddechowych, pozwalając na rozwój pospolitych bakterii.
• Szynszyla, która przestaje jeść podczas choroby układu oddechowego, ma dwa stany nagłe, ponieważ zastój pokarmowy szybko następuje po utracie apetytu.
• Nigdy nie podawaj pozostałych leków. Wiele grup antybiotyków rutynowo stosowanych u psów i kotów powoduje u szynszyli śmiertelną niewydolność jelit.
• Mokre lub zaklejone oczy przy braku objawów ze strony nosa często świadczą o chorobie zębów, a nie o infekcji, a oba te stany leczy się zupełnie inaczej.

:::danger
Utrudnione oddychanie u szynszyli to stan nagły wymagający Wizyty w ciągu godziny.

Objawy to zwiększony wysiłek boków ciała, wyciągnięta szyja i głowa skierowana do przodu, łokcie odsunięte od ciała, rozszerzone nozdrza, słyszalne kliknięcie lub świst, lub jakiekolwiek oddychanie przez otwarty pysk. Małe ssaki cicho kompensują problem, dopóki nie tracą sił, a wtedy ich stan pogarsza się bardzo szybko. Nie czekaj do rana, nie próbuj żadnego Leczenia w domu i ogranicz trzymanie zwierzęcia do absolutnego minimum potrzebnego do umieszczenia go w transporterze, ponieważ sam stres związany z unieruchomieniem może dobić szynszylę.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego środowisko powoduje takie problemy

Suche powietrze to to, czego oczekują drogi oddechowe.

Naturalne środowisko szynszyli jest suche i wysokogórskie. Jej układ oddechowy wyewoluował w takich warunkach. Utrzymująca się wysoka wilgotność nie jest dla szynszyli tylko dyskomfortem; zmienia ona warunki, w których pracuje wyściółka dróg oddechowych, a także pozwala bakteriom i pleśni przetrwać w sianie, ściółce i samym futrze.

Ogólne zalecenia mówią o utrzymywaniu wilgotności względnej znacznie poniżej połowy, w tym samym suchym zakresie, który sprzyja zwierzęciu. Higrometr obok klatki kosztuje bardzo mało i mówi więcej o ryzyku oddechowym niż cokolwiek innego.

Amoniak jest niewidzialnym wrogiem.

Mocz rozkłada się do amoniaku. Amoniak paraliżuje, a następnie niszczy rzęski – mikroskopijne włoski, które usuwają śluz i zanieczyszczenia z dróg oddechowych. Gdy znikną, bakterie, które normalnie zostałyby usunięte, pozostają na miejscu i namnażają się.

Amoniak jest cięższy od powietrza, którym oddychasz stojąc. Stężenie na poziomie podłogi klatki, gdzie faktycznie żyje szynszyla, może być znacznie wyższe niż to, które czujesz przechodząc obok. Jeśli czujesz go choć trochę, gdy zbliżysz twarz do klatki, stężenie jest zbyt wysokie.

Stojące powietrze zatrzymuje wszystko.

Klatka we wnęce, przy ścianie, wewnątrz szafki lub w szklanej witrynie tkwi we własnej kieszeni ciepłego, wilgotnego i przesyconego amoniakiem powietrza. Szynszyle potrzebują prawdziwej wentylacji krzyżowej przez otwartą klatkę drucianą. Czego nie potrzebują, to przeciągu dmuchającego bezpośrednio na nie, co jest osobnym stresorem.

Drażniące substancje sumują się.

Trociny z cedru i sosny, zapachowa ściółka, odświeżacze powietrza, dyfuzory, świece zapachowe, aerozole, spraye czyszczące, dym z gotowania i dym tytoniowy – wszystko to drażni drobne drogi oddechowe. Podobnie działa kąpiel pyłowa, jeśli odbywa się w nieprzewietrzonym pomieszczeniu lub trwa zbyt długo, albo jeśli pył to tani piasek, a nie właściwy pył dla szynszyli.

Stres i wahania temperatury obniżają odporność.

Przeprowadzka, nowe zwierzę w domu, przeludnienie, długa podróż lub pomieszczenie, w którym temperatura waha się między gorącymi popołudniami a zimnymi nocami – wszystko to hamuje funkcje odpornościowe. Choroby układu oddechowego często pojawiają się w ciągu kilku tygodni od takich zdarzeń, dlatego pierwszym pytaniem Weterynarza jest to, co zmieniło się ostatnio.

Jak wygląda zdrowe oddychanie

Oddychanie jest ciche. Nie powinieneś słyszeć absolutnie nic z drugiego końca pokoju, a bardzo niewiele z uchem przy samej klatce.

Klatka piersiowa i boki poruszają się delikatnie i równomiernie. Wysiłek jest ledwo widoczny u zwierzęcia w spoczynku.

Nozdrza są czyste, suche i symetryczne, bez strupów i wydzieliny.

Futro po wewnętrznej stronie przednich łap jest czyste i suche. Szynszyle wycierają pyszczki przednimi łapami, więc cieknący nos pozostawia tam skołtunioną, poplamioną sierść, często zanim jeszcze zauważysz wydzielinę przy nozdrzach.

Oczy są jasne, szeroko otwarte i suche, bez plam na pyszczku.

Postawa jest wyprostowana i zwarta, z głową w naturalnej pozycji. Szynszyla siedząca w skulonej pozycji z wyciągniętą szyją i łokciami wypchniętymi na zewnątrz otwiera klatkę piersiową, aby oddychać, a sama ta postawa jest wystarczającym powodem do wizyty u Weterynarza.

Apetyt jest stabilny, zwłaszcza na siano, a bobki są liczne, ciemne, suche i twarde.

Zmiany, które oznaczają: działaj dziś

Jakikolwiek wzrost wysiłku oddechowego lub tempa oddychania w spoczynku.

Nie po wysiłku, nie w trakcie brania na ręce. W spoczynku, w klatce, bez obserwacji.

Wydzielina z nosa, szczególnie jeśli jest gęsta, zabarwiona lub zakleja nozdrza.

Futro na przednich łapach, które jest skołtunione, poplamione lub wilgotne.

To objaw, który Właściciele przeoczają najczęściej i który pojawia się najwcześniej.

Zmniejszone spożycie siana lub mniejsza liczba i rozmiar bobków.

Chora szynszyla przestaje jeść, a szynszyla, która przestaje jeść, rozwija zastój pokarmowy dodatkowo do pierwotnego problemu. Spożycie siana i liczba bobków to dwie liczby, które należy obserwować codziennie.

Utrata Wagi w cotygodniowych pomiarach.

Letarg, kulenie się, siedzenie z dala od towarzysza z klatki lub niewychodzenie na zewnątrz o zmierzchu.

Szynszyle są aktywne o zmierzchu i świcie. Szynszyla, która ignoruje swoje najbardziej aktywne godziny, jest chora.

Jakikolwiek dźwięk.

Klikanie, świszczenie, grzechotanie, gwizdanie lub ciche chrząknięcie przy każdym oddechu.

Nowy członek stada, przeprowadzka lub kaszlący pies czy królik w domu.

Znacznie podnoszą one czujność przy wystąpieniu któregokolwiek z powyższych objawów.

Co robi Weterynarz i czego nie wolno robić tobie

Badanie i obrazowanie.

Weterynarz od zwierząt egzotycznych osłucha klatkę piersiową, zbada nozdrza i oczy, sprawdzi zęby i zazwyczaj wykona radiogramy. RTG odróżnia zapalenie płuc od choroby serca, przyczyn stomatologicznych i zmian nowotworowych. Badania krwi oraz posiew z antybiogramem ukierunkowują dobór antybiotyku.

Tlen i stabilizacja przed badaniem.

Szynszyla w niewydolności oddechowej jest często umieszczana w komorze tlenowej, zanim wykona się cokolwiek innego. Dlatego minimalizacja manipulacji w domu ma znaczenie: zwierzę prawie nie ma rezerw.

Nebulizacja.

Podawanie leków i wilgoci bezpośrednio do dróg oddechowych to podstawa Leczenia małych ssaków, często kontynuowana w domu za pomocą sprzętu przygotowanego przez Klinikę.

Opieka wspomagająca.

Płyny, leki przeciwbólowe i preparaty do karmienia strzykawką, aby utrzymać pracę jelit. Utrzymanie chorej szynszyli w stanie jedzenia jest równie ważne, co leczenie infekcji.

:::danger
Nigdy nie podawaj szynszyli antybiotyku, który nie został przepisany dla tego konkretnego zwierzęcia.

Szynszyle to zwierzęta z fermentacją w jelicie ślepym, zależne od delikatnej populacji bakterii jelitowych. Wiele rodzin antybiotyków stosowanych rutynowo u psów, kotów i ludzi, w tym penicyliny doustne jak amoksycylina oraz grupy linkozamidów i makrolidów, niszczy tę populację i pozwala przejąć kontrolę bakteriom produkującym toksyny. Skutkiem jest enterotoksemia, często śmiertelna nawet przy intensywnym Leczeniu. Niebezpieczeństwem jest sam lek, a nie Dawka.

To samo dotyczy ludzkich leków na przeziębienie i grypę, środków udrażniających, syropów na kaszel, olejków eterycznych, maści rozgrzewających i wszystkiego, co jest sprzedawane do wspierania dróg oddechowych dla innych gatunków. Nie ma bezpiecznego domowego leku na ten problem. Każdy lek, który otrzymuje szynszyla, musi być dobrany przez Weterynarza specjalizującego się w tym gatunku.
:::

Rutyna, która temu zapobiega

Czego nigdy nie robić

Nie podawaj żadnego antybiotyku, leku ludzkiego, środka udrażniającego, leku na kaszel, olejku eterycznego czy maści rozgrzewającej.

Nie wkładaj szynszyli do zaparowanej łazienki, aby pomóc jej oddychać. Szynszyle muszą być suche, a zwilżenie gęstego futra tworzy problem skórny dodatkowo do problemu z klatką piersiową.

Nie używaj trocin z cedru lub sosny.

Nie trzymaj ani nie unieruchamiaj szynszyli, która oddycha z wysiłkiem, dłużej niż przez kilka sekund potrzebnych na włożenie jej do transportera.

Nie czekaj kilku dni, by sprawdzić, czy kichanie ustąpi, jeśli pojawia się też wydzielina, utrata apetytu lub zmniejszona liczba bobków.

Nie zakładaj, że łzawiące oczy to problem z oczami bez badania stomatologicznego.

Nie przenoś chorej szynszyli do cieplejszego pokoju. Szynszyle nie czerpią korzyści z ogrzewania, a stres cieplny to osobny zabójca u tego gatunku.

Nie wkładaj nowej szynszyli bezpośrednio do klatki lub obok klatki obecnego zwierzaka.

Nie używaj produktów czyszczących w pobliżu klatki i nigdy nie sprzątaj jej, gdy szynszyla jest w pokoju.

Kiedy szukać pomocy

Udaj się do Weterynarza od egzotyków lub małych ssaków natychmiast, również poza godzinami pracy, przy jakimkolwiek wysiłku oddechowym, słyszalnym dźwięku przy oddychaniu, wyciągniętej szyi z łokciami odsuniętymi na zewnątrz, oddychaniu przez otwarty pysk, zapaści lub bladych, szarych czy sinych dziąsłach i uszach. Minimalizuj dotykanie zwierzęcia i zadzwoń wcześniej, aby mogli przygotować tlen.

Udaj się tego samego dnia przy wydzielinie z nosa, zaklejonych nozdrzach, nagłym letargu, skulonej postawie, odmowie siana lub spadku liczby bobków.

Zarezerwuj wizytę w ciągu tygodnia przy powtarzającym się kichaniu ze skołtunionym futrem na przednich łapach, łzawiących oczach lub spadkowym trendzie Wagi i poproś konkretnie o ocenę zębów oraz klatki piersiowej.

Zabierz ze sobą log Wagi, codzienne zapiski dotyczące bobków i siana, odczyty temperatury i wilgotności, ściółkę i pył, których używasz, harmonogram czyszczenia, szczegóły dotyczące innych zwierząt w domu i ich stanu Zdrowia oraz nagranie telefoniczne nieprawidłowego dźwięku oddechowego. W tym stanie historia opieki często wskazuje przyczynę szybciej niż samo badanie.