Alergie pokarmowe u szynszyli: dlaczego dieta eliminacyjna jest błędnym narzędziem i co faktycznie powoduje objawy

Krótka odpowiedź

Miska z mieszanką taką jak ta jest miejscem, w którym u szynszyli zazwyczaj zaczyna się problem z "nadwrażliwością pokarmową". Zwierzę zjada słodkie kawałki, a zostawia włókniste części.

Alergia pokarmowa, w znaczeniu nadawanym przez dermatologów psów czy kotów, nie jest uznanym problemem u szynszyli jako zwierząt domowych. Dieta eliminacyjna również nie znajduje tu zastosowania, ponieważ prawidłowa dieta szynszyli składa się niemal całkowicie z jednego składnika, a ograniczanie pokarmu u zwierzęcia o fermentacji jelitowej jest samo w sobie niebezpieczne.

To, co widzą Właściciele podejrzewający alergię, niemal zawsze mieści się na krótkiej liście: cukier i tłuszcz niszczące florę jelitową, choroba stomatologiczna uciskająca kanalik łzowy, grzybicze zakażenie skóry, kurz i siano jako czynniki drażniące fizycznie lub wygryzanie futra wywołane temperaturą, stresem lub bólem. Każdy z tych problemów ma własne oznaki i żaden z nich nie reaguje na zmianę białka.

• Nie istnieje żadne nowe białko, na które można przestawić szynszylę. Podstawą diety jest siano z traw, a wszystko inne to albo mała, odmierzoną porcja granulatu, albo błąd.
• Zmiana diety, która faktycznie pomaga, to odejmowanie: wyeliminuj owoce, orzechy, nasiona, dropsy jogurtowe, mieszanki i kolby dla gryzoni, wracając do nieograniczonego dostępu do siana oraz jednego, prostego granulatu.
• Miękkie odchody po podaniu przysmaku nie są reakcją alergiczną. To zaburzenie fermentacji, a mechanizm ten jest istotny, ponieważ sposób naprawy jest inny.
• Łzawienie oczu znacznie częściej wynika z problemów z korzeniami zębów niż z wrażliwości na siano.
• Każdy eksperyment dietetyczny, który zmniejsza ilość zjadanego przez szynszylę pokarmu, może spowodować zastój w przewodzie pokarmowym, co prowadzi do śmierci w ciągu dnia lub dwóch.

:::danger
Nigdy nie przeprowadzaj diety eliminacyjnej, która wiąże się z wstrzymaniem lub drastycznym ograniczeniem ilości pokarmu szynszyli.

Jelita szynszyli zależą od niemal ciągłego przyjmowania błonnika, aby utrzymać ruch robaczkowy. Gdy spożycie spada, motoryka jelit zwalnia, tworzą się gazy, a zwierzę przestaje jeść, co przyspiesza cały proces. Mniejsza liczba odchodów, mniejsze odchody lub ich brak to stan zagrożenia zdrowia, liczony w godzinach, a nie dniach. Każdą zmianę w diecie szynszyli wprowadza się przez zastępowanie produktów, powoli, nigdy przez ich usunięcie i czekanie na efekty.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego dieta eliminacyjna nie ma zastosowania

Protokół stosowany u psów i kotów wygląda następująco: podawanie jednego białka, z którym zwierzę nigdy nie miało styczności, lub białka rozbitego na fragmenty zbyt małe, by zostały rozpoznane, przez kilka miesięcy, a następnie próba prowokacyjna starym pokarmem, aby sprawdzić, czy objawy powrócą. Działa to, ponieważ te gatunki jedzą zróżnicowaną, bogatą w białko dietę, a ich typowe reakcje pokarmowe są skierowane przeciwko konkretnym białkom.

Dieta szynszyli nie ma takiej struktury.

Nie ma czego eliminować.

Prawidłowo karmiona szynszyla je nieograniczoną ilość siana z traw, odmierzoną ilość prostego granulatu i zasadniczo nic więcej. Nie ma białka, które można by uznać za nowe. Usunięcie granulatu pozostawia siano. Usunięcie siana jest nie do przeżycia.

Jelita nie tolerują takiej próby.

Cała metoda zależy od tego, czy zwierzę kontynuuje normalne jedzenie podczas próby dietetycznej. Szynszyle z łatwością odmawiają nieznanego pokarmu, a szynszyla, która je mniej nawet przez jeden dzień, jest narażona na zwolnienie pracy jelit. U psów nieudana próba dietetyczna to strata ośmiu tygodni. U szynszyli może to oznaczać koniec zwierzęcia.

Objawy, które właściciele chcą badać, nie są objawami alergicznymi.

Świąd, łuszcząca się skóra, utrata futra, łzawienie oczu i miękkie odchody mają u tego gatunku dobrze opisane przyczyny niealergiczne, a te przyczyny są powszechne. Rozpoczęcie od podejrzenia alergii oznacza rozpoczęcie od najmniej prawdopodobnego wyjaśnienia.

Rzeczywista jest nietolerancja niewłaściwego pokarmu.

Szynszyle reagują źle na pokarm, ale nie immunologicznie. Cukier i tłuszcz docierające do jelita ślepego karmią niewłaściwe populacje bakterii, fermentacja ulega zmianie, a zwierzę produkuje miękkie odchody, gazy lub dochodzi do pełnego zastoju. Jest to problem związany z Dawka i składem, a rozwiązaniem jest zaprzestanie podawania tego pokarmu, a nie testowanie wrażliwości.

Co faktycznie powoduje pokarm

Dysbiozę spowodowaną cukrem i tłuszczem.

Suszone owoce, chipsy bananowe, rodzynki, dropsy jogurtowe, kolby z miodem, orzechy, nasiona, kukurydza i większość komercyjnych przysmaków dostarcza cukier lub tłuszcz w ilościach, do których jelito ślepe szynszyli nigdy nie zostało przystosowane. Objawy pojawiają się w ciągu kilku godzin do dnia: miękkie lub nieforemne odchody, mniejszy apetyt, wyciszenie zwierzęcia, czasami wzdęcia. Powtarzająca się ekspozycja prowadzi do stanu chronicznie niestabilnych odchodów, co Właściciele błędnie interpretują jako stałą wrażliwość.

Selektywne jedzenie z mieszanek.

Pokarmy typu musli z widocznymi płatkami, kolorowymi kawałkami, nasionami i ziarnami pozwalają szynszyli na wybór. Zwierzę wybiera słodkie, tłuste kawałki, a zostawia włóknisty granulat. Etykieta opisuje produkt zbilansowany, ale zwierzę je produkt niezbilansowany. Z czasem prowadzi to do zbyt niskiego spożycia błonnika, niedostatecznego ścierania zębów oraz braku równowagi wapniowo-fosforowej.

Zbyt małą ilość długich łodyg siana.

Zęby szynszyli rosną nieustannie i ścierają się podczas długotrwałego żucia bocznego, jakiego wymaga szorstkie siano. Granulat jest zjadany szybko i nie zapewnia tego ścierania. Szynszyla najedzona granulatem nie je wystarczająco dużo siana, trzonowce wykształcają ostre krawędzie i wydłużają się, a wynikająca z tego choroba stomatologiczna powoduje ślinienie, utratę Wagi i wyciek z oczu, co bywa mylnie przypisywane nadwrażliwości pokarmowej.

Zaspleśniałe lub zakurzone siano.

Siano przechowywane w wilgoci pleśnieje, a takie siano powoduje problemy żołądkowe i podrażnienie układu oddechowego. Bardzo zakurzone siano drażni drogi oddechowe i oczy mechanicznie. Żadne z nich nie jest alergią, a oba problemy rozwiązuje się poprzez odpowiednie źródło pozyskania i przechowywanie, a nie testy.

Nagłe zmiany pokarmu.

Zmiana marki granulatu lub rodzaju siana gwałtownie zaburza populację bakteryjną jelit. Miękkie odchody, które po tym następują, są efektem przejścia, a nie dowodem na to, że nowy pokarm jest niewłaściwy.

Nadmiar świeżych warzyw i zieleniny.

Bogaty w wodę świeży pokarm nie jest odpowiedni dla zwierzęcia przystosowanego do suchego żeru i jest częstą przyczyną miękkich odchodów u opiekunów, którzy stosują zalecenia dla królików lub świnek morskich w przypadku szynszyli.

Co jest błędnie przypisywane pokarmowi i czym jest naprawdę

Jeden prosty, jednolity granulat, odważony tak, aby ilość była liczbą, a nie wrażeniem. Jednolity granulat usuwa również możliwość wybierania i przebierania przez zwierzę.

Swędząca, łuszcząca się skóra i połamane włosy.

Pierwszym podejrzanym jest dermatofitoza, czyli grzybicze zakażenie włosów i skóry. Zazwyczaj pojawia się wokół nosa, oczu, uszu i stóp w postaci łuszczących się, pokrytych strupem plam z połamanymi włosami. Rozwija się, gdy sierść pozostaje wilgotna, a kąpiel pyłowa jest brudna lub rzadka. Potwierdza się ją poprzez próbkę i posiew. Choroba przenosi się na ludzi, więc podejrzane zwierzę obsługuj w rękawiczkach i umyj ręce po kontakcie.

Niska wilgotność w domu, zbyt częste kąpiele w pyle oraz pył zanieczyszczony moczem również powodują łuszczenie się skóry. Pasożyty, które Właściciele często podejrzewają, są rzadkością u szynszyli domowych.

Łyse plamy.

Utrata futra (fur slip) to odpowiedź obronna: przestraszona lub schwytana szynszyla uwalnia kępkę futra, zostawiając czysty, łysy obszar bez stanów zapalnych. Futro odrasta. Wygryzanie futra tworzy czyste, równo przycięte obszary w zasięgu zwierzęcia, gdzie futro jest ucięte, a nie nieobecne. Choroba grzybicza powoduje nieregularne, strupiejące i łuszczące się plamy. Samiec z futrem owiniętym wokół penisa ma pierścień z futra, co jest nagłym stanem urologicznym i nie ma związku ze skórą.

Wygryzanie futra.

To sygnał dotyczący dobrostanu. Czynnikami są: temperatura, nuda, klatka bez wystarczającej liczby miejsc do gryzienia i wspinaczki, konflikt między współmieszkańcami klatki oraz ból wynikający z choroby stomatologicznej. Temperatura to czynnik najczęściej pomijany, ponieważ szynszyle są przystosowane do zimnego, suchego górskiego powietrza i cierpią w temperaturach pokojowych, które są komfortowe dla ludzi. Zmiana diety nie pomaga.

Łzawiące lub pokryte strupem oczy.

Korzenie zębów szynszyli wydłużają się w miarę postępu choroby stomatologicznej. Korzenie górnych zębów policzkowych znajdują się blisko kanalika nosowo-łzowego, a wydłużony korzeń uciska go, więc łzy nie mogą odpływać i spływają po pysku. Samo oko jest często zdrowe. To najważniejszy powód, by nie leczyć łzawiącego oka jak alergii na siano: rzeczywisty problem znajduje się w czaszce i ma charakter postępujący.

Inne przyczyny to źdźbło siana drażniące rogówkę, pył w oku po kąpieli oraz zapalenie spojówek.

Kichanie i głośny oddech.

Pył do kąpieli, zakurzone siano i amoniak unoszący się ze ściółki, która nie była czyszczona punktowo, bezpośrednio drażnią drogi oddechowe. Prawdziwa infekcja dróg oddechowych u szynszyli jest poważna i objawia się zmniejszonym apetytem, przygarbioną postawą i utrudnionym oddychaniem, a nie pojedynczymi kichnięciami. Astma atopowa nie jest uznaną jednostką chorobową u szynszyli.

Ślinienie i mokra broda.

Zawsze podejrzewaj zęby, dopóki nie udowodnisz inaczej. Ostre krawędzie trzonowców ranią język i policzek, przez co zwierzę nie może prawidłowo zamknąć pyska.

Miękkie odchody, które ciągle powracają.

Spójrz, co jeszcze dostaje szynszyla. W praktyce przyczyną są zazwyczaj przysmaki, których nikt nie policzył, druga osoba karmiąca, świeży pokarm lub siano, które leżało w wilgotnym pomieszczeniu. Utrzymujące się miękkie odchody przy braku tych czynników wymagają badania kału na obecność giardii i kokcydiów.

Dieta, która faktycznie naprawia sytuację

Długie, szorstkie źdźbła są kluczowe. Długotrwałe mielenie potrzebne do ich rozdrobnienia ściera zęby trzonowe, a żaden granulat tego nie zastąpi.

Potraktuj to jako odejmowanie, a nie test eliminacyjny.

Nieograniczony dostęp do siana z traw, zawsze dostępne.

Timothy, siano łąkowe lub podobne siano z traw, podawane świeże codziennie i w większej ilości, niż zwierzę zje. Powinno pachnieć słodko i sucho, mieć zielony kolor zamiast brązowego oraz być wolne od kurzu i stęchlizny. Lucerna to roślina strączkowa, bogatsza w wapń i białko, przeznaczona dla zwierząt rosnących, ciężarnych lub z niedowagą, a nie do rutynowego karmienia dorosłych osobników.

Jeden prosty granulat, odmierzony.

Jednolity, ekstrudowany lub prasowany granulat bez kolorowych dodatków, nasion, płatków i widocznych ziaren. Jednolitość to kluczowa cecha: uniemożliwia selektywne jedzenie. Waż dzienną dawkę zamiast ją szacować i traktuj granulat jako dodatek do siana, a nie posiłek.

Dostępność różni się w zależności od regionu. Granulaty specjalistyczne dla szynszyli są łatwe do kupienia w niektórych krajach, a niedostępne w innych, gdzie opiekunowie stosują prosty granulat dla królików lub świnek morskich na bazie traw. Wybierając produkt, zwracaj uwagę na wysoką zawartość włókna surowego, trawę lub timothy jako pierwszy składnik oraz brak melasy, dodatku cukrów, nasion i kolorowych części.

Nic więcej, jako standard.

Żadnych owoców, suszonych owoców, orzechów, nasion, kukurydzy, dropsów jogurtowych, kolb z miodem, batonów, płatków śniadaniowych czy ludzkiego jedzenia. Jeśli chcesz podać coś z ręki, pojedyncza suszona dzika róża lub szczypta suszonych ziół to właściwa skala, która również wlicza się w bilans.

Zmieniaj powoli.

Wprowadzaj nowy granulat lub nowe siano, mieszając coraz większą proporcję z poprzednim pokarmem przez co najmniej kilka tygodni, i przerwij, jeśli odchody się zmienią.

Oceniaj po odchodach i wadze, nie po dniach.

Daj skorygowanej diecie tygodnie, nie dni. Miary, które potwierdzają, że to działa, to liczba, rozmiar i twardość odchodów, spożycie siana oraz stabilna Waga podczas cotygodniowego ważenia.

Przechowuj siano prawidłowo.

W suchym miejscu, poza podłogą, w oddychającym pojemniku zamiast szczelnej plastikowej torby. W gorących i wilgotnych regionach siano szybko się psuje, więc kupuj mniejsze ilości częściej i wyrzucaj wszystko, co pachnie stęchlizną, zamiast próbować to wysuszyć.

Co zrobi Weterynarz

Jeśli objaw utrzymuje się po skorygowaniu diety, dochodzenie jest proste i nie obejmuje testów alergicznych.

Badanie jamy ustnej w sedacji.

To najważniejsze badanie. Przytomny rzut oka do pyska szynszyli pokazuje siekacze i prawie nic poza tym. Zęby policzkowe, gdzie prawie zawsze leży problem, wymagają sedacji i odpowiednich narzędzi do obejrzenia. Właściciel, któremu powiedziano po szybkim spojrzeniu, że zęby "wyglądają dobrze", nie miał przeprowadzonego badania zębów.

Radiografia czaszki.

Pokazuje wydłużenie korzeni zębów, co jest tą częścią choroby stomatologicznej, której nie widać nawet przy dobrym badaniu, i co określa rokowania.

Pobranie próbki skóry i posiew grzybiczy.

Wymaz lub zeskrobina badana bezpośrednio oraz posiew, ponieważ posiew dermatofitów wymaga czasu, a negatywny wynik bezpośredniego badania go nie wyklucza.

Badanie kału.

Na obecność giardii, kokcydiów i innych pasożytów u szynszyli z uporczywie miękkimi odchodami.

Diagnostyka obrazowa i badania krwi, gdy występuje utrata Wagi lub choroba układowa.

Przynieś ze sobą:

• Pisemną listę wszystkiego, co je szynszyla, w tym przysmaki i informację, kto je podaje
• Opakowanie granulatu lub zdjęcie panelu ze składem
• Próbkę siana
• Raport z cotygodniowego ważenia
• Zdjęcia odchodów oraz skóry lub oka w najgorszym stanie
• Temperaturę w pomieszczeniu i informację, jak jest kontrolowana
• Informację, czy szynszyla mieszka sama czy z innymi, oraz wszelkie niedawne zmiany

Rutyna, która wykrywa problemy wcześnie

Uspokojona szynszyla z gładką, równą sierścią i czystymi, suchymi oczami. To jest stan odniesienia, który sprawdzasz każdego dnia.

Pytanie o alergię: Twoją

Słowo "alergia" pojawia się w kontekście szynszyli znacznie częściej w odniesieniu do właściciela niż zwierzęcia i jest to autentyczny powód, dla którego szynszyle są oddawane.

Ludzie zazwyczaj reagują nie na szynszylę, ale na pył kąpielowy, który jest niezwykle drobny i pozostaje w powietrzu, oraz na siano, które przenosi pyłki traw i zarodniki pleśni. Oba problemy można opanować: kąp w głębokim, zamkniętym pojemniku zamiast otwartej miski, w pomieszczeniu, które możesz przewietrzyć, zajmuj się sianem na zewnątrz lub w masce, kupuj siano z oznaczeniem "low dust" (mało kurzu) i trzymaj klatkę poza sypialnią.

Jedna rzecz warta sprawdzenia przed założeniem alergii: dermatofitoza przenosi się z szynszyli na ludzi, a swędzące plamy w kształcie pierścienia, które powoduje na ludzkich przedramionach i dłoniach, są regularnie mylone z wysypką alergiczną. Jeśli reakcja skórna występuje lokalnie tam, gdzie trzymasz zwierzę, zapytaj lekarza o grzybicę i wykonaj posiew u szynszyli.

Czego nigdy nie robić

Nie przeprowadzaj domowej próby eliminacyjnej. Nie ma nic do wyeliminowania, co i tak powinno się tam znajdować, a zmniejszone spożycie jest niebezpieczne.

Nie głódź szynszyli z żadnego powodu, w tym przed Wizytą u Weterynarza. W przeciwieństwie do psów i kotów, nie są głodzone przed znieczuleniem, ponieważ nie potrafią wymiotować, a puste jelito jest problemem, a nie środkiem ostrożności.

Nie lecz miękkich odchodów poprzez usuwanie siana. Siano to element, który naprawia problem. Usuń przysmaki i świeży pokarm.

Nie podawaj antybiotyków pozostałych po innym zwierzęciu. Kilka klas powoduje śmiertelne zaburzenie flory jelitowej u szynszyli i jest to jeden z najpoważniejszych błędów w podawaniu Leki u tego gatunku.

Nie kąp szynszyli w wodzie, aby wyczyścić łuszczącą się skórę. Futro jest na tyle gęste, że zatrzymuje wodę przy skórze przez bardzo długi czas, co powoduje wychłodzenie i sprzyja chorobie grzybiczej, którą próbujesz leczyć.

Nie kupuj mieszanek typu musli, ponieważ szynszyla je preferuje. Preferencja to mechanizm, przez który wyrządzana jest szkoda.

Nie zakładaj, że przytomne sprawdzenie pyska wykluczyło chorobę stomatologiczną. Nie wykluczyło.

Nie dodawaj suplementów, aby naprawić podejrzewaną wrażliwość. Prawidłowo karmiona szynszyla na sianie z traw i prostym granulacie ich nie potrzebuje, a produkty witaminowe i mineralne mogą przesuwać spożycie wapnia w niewłaściwą stronę.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z Weterynarzem od egzotyków natychmiast, jeśli:

• Jest mniej odchodów, są mniejsze lub brak ich wcale
• Szynszyla przestała jeść
• Szynszyla jest przygarbiona, nieruchoma, z wzdętym lub napiętym brzuchem
• Występuje utrudnione oddychanie
• Samiec ma futro owinięte wokół penisa lub wysila się przy oddawaniu moczu

Tego samego dnia w przypadku:

• Wodnistych lub płynnych odchodów
• Ślinienia lub mokrej brody
• Oka trzymanego w zamknięciu

W ciągu tygodnia w przypadku:

• Utrzymującego się śladu łez po jednej stronie pyska
• Łuszczących się, strupiejących lub łysych plam (w międzyczasie używaj rękawiczek)
• Wygryzania futra, które się zaczęło lub pogorszyło
• Utraty Wagi w ciągu dwóch cotygodniowych pomiarów
• Miękkich odchodów, które utrzymują się po usunięciu przysmaków i świeżego pokarmu

Znajdź Weterynarza, który specjalizuje się w szynszylach. Badanie jamy ustnej w sedacji i radiografia czaszki nie są umiejętnościami uniwersalnymi, a gabinet, który traktuje szynszyle jak zwykłe małe zwierzęta, przeoczy chorobę stomatologiczną, która stoi za dużą częścią opisanych tutaj problemów. Zapytaj, zanim zajdzie taka potrzeba, czy klinika wykonuje zdjęcia czaszek szynszyli i jak często.