Polar szynszyli, hamaki i miękka ściółka: co jest bezpieczne w klatce

Szybka odpowiedź

Łóżko, kołdra i pluszowa zabawka wyglądają niegroźnie. Każde z nich jest powierzchnią do gryzienia dla szynszyli pozostawionej z nimi na osobności.

Dla szynszyli sprzedaje się polarowe hamaki, śpiworki, materiałowe tunele i wyściełane legowiska, ponieważ produkty te dobrze sprzedają się dla królików i świnek morskich. Szynszyla traktuje je inaczej: gryzie je, a to, co pogryzie, połyka.

Bezpieczna wersja miejsca odpoczynku szynszyli jest twarda, sucha i drewniana. Materiał może występować, ale tylko tam, gdzie go widać, tylko tam, gdzie można go codziennie kontrolować, i nigdy jako powierzchnia, na której zwierzę śpi przez całą noc.

• Materiał w klatce szynszyli to przedmiot do gryzienia, a nie przedmiot zapewniający wygodę, niezależnie od tego, jako co został sprzedany.
• Połknięty polar i wypełnienie nie przechodzą niezawodnie przez przewód pokarmowy, a szynszyla nie potrafi ich zwymiotować.
• Zwierzę o gęstej okrywie włosowej leżące na izolującym legowisku nie może oddawać ciepła, co jest przeciwieństwem tego, czego potrzebuje.
• Luźne nitki zaplątują się wokół palców i odcinają dopływ krwi w ciągu kilku godzin.
• Prawidłową powierzchnią do spania jest płaska, twarda drewniana półka lub drewniany domek, a nie gniazdo.

:::danger
Połknięty materiał jest powodem, dla którego jest to tak ważne, a nie sam bałagan.

Szynszyla nie potrafi wymiotować. Wszystko, co zostanie połknięte, albo przechodzi przez długie, wąskie jelito grube, albo ulega w nim zaklinowaniu. Polar, poliestrowe wypełnienie, watowana ściółka i włókna sznurków są niestrawne, nie ulegają rozkładowi w jelicie ślepym, a zaklinowana masa stanowi nagły przypadek chirurgiczny u zwierzęcia, które źle znosi narkozę i operacje jamy brzusznej.

Objawy pojawiają się szybko: zwierzę, które wieczorem czuło się dobrze, do rana nie oddaje kału, jest zgarbione, napięte i jego stan pogarsza się w ciągu kilku godzin, a nie dni.
:::

Podejmij decyzję w 60 sekund

Dlaczego materiał stanowi inny problem u tego gatunku

Trzy cechy szynszyli źle łączą się z miękkim wyposażeniem.

Zęby nigdy nie przestają rosnąć. Siekacze i zęby policzkowe rosną przez całe życie i są ścierane podczas gryzienia. Potrzeba gryzienia to nie nuda, to pielęgnacja, a szynszyla będzie pracować nad najmiększym przedmiotem do gryzienia w swoim zasięgu. W klatce wyposażonej w drewno i jeden polarowy hamak to hamak często niszczy się jako pierwszy, ponieważ ulega.

Jelito radzi sobie tylko z włóknem roślinnym. Szynszyle mają układ fermentacji w jelicie grubym przystosowany do szorstkiej, suchej, wysokowłóknistej paszy. Włókno syntetyczne trafia do tego układu i nie robi nic pożytecznego: nie fermentuje, nie zwiększa objętości w użyteczny sposób, a długie pasma mogą zbierać się w masę. Ponieważ zwierzęta te nie potrafią wymiotować, nie ma drogi powrotnej.

Okrywa włosowa stanowi już izolację. Z każdego mieszka włosowego wyrasta kilkadziesiąt włosów, co sprawia, że futro szynszyli jest tak gęste, a zwierzę nie potrafi się pocić. Ciepło ucieka głównie przez uszy i poprzez przewodzenie do tego, na czym zwierzę leży. Właśnie dlatego szynszyla w ciepłym pomieszczeniu leży płasko na boku na twardej półce lub kamiennej płytce, z rozstawionymi kończynami. Podłożenie wyściełanego legowiska pod spód izoluje jedyną dużą powierzchnię chłodzącą, jaką posiada.

Na czym tak naprawdę śpi szynszyla

Wyciągnięta płasko na gołym drewnie, ze stykającym się z powierzchnią całym ciałem. To szynszyla czująca się komfortowo, o prawidłowej termoregulacji, a nie zaniedbana.

Dzikie szynszyle chronią się w szczelinach skalnych i norach. Nie budują miękkich gniazd, nie zbierają ściółki i śpią przyciśnięte do skał.

W klatce przekłada się to na twarde drewniane półki na kilku wysokościach, co najmniej jeden zamknięty domek wystarczająco duży, by móc się w nim obrócić, oraz podłoże na dnie z suszonej w piecu sosny, topoli lub ściółki papierowej dla chłonności. Cedr i niesuszona w piecu sosna są powszechnie unikane w praktyce weterynarii zwierząt egzotycznych ze względu na uwalniane olejki eteryczne.

Twarde nie oznacza niewygodne. Szynszyle wybierają gołe drewno zamiast materiału, gdy oba są dostępne w ciepłym pokoju, a wolą materiał tylko wtedy, gdy w pokoju jest zimno, co samo w sobie jest sygnałem, że warunki w pomieszczeniu są niewłaściwe dla tego gatunku.

W ciepłe dni warto dodać płytkę ceramiczną lub granitową. Nie jest to urządzenie chłodzące w aktywnym sensie, po prostu daje zwierzęciu powierzchnię, która odprowadza ciepło z ciała szybciej niż drewno.

Produkty, po kolei

Drewniane gryzaki po prawej stronie to część, której szynszyla potrzebuje. Wyściełane legowisko to część, którą trzeba codziennie sprawdzać lub całkowicie usunąć.

Polarowe podkłady jako podłoże w klatce.

Popularne, ponieważ można je prać i pasują dla świnek morskich. W klatce szynszyli są gryzione na krawędziach i rogach, zatrzymują mocz przy ciele zwierzęcia i ukrywają to, ile zwierzę tak naprawdę oddaje moczu i kału. Jeśli używasz polaru, powinien znajdować się pod solidną kuwetą, którą widać, a nie jako powierzchnia, na której stoi zwierzę.

Hamaki.

Problem polega nie na wiszeniu. Chodzi o szwy, zapięcia i materiał. Metalowe klipsy i łańcuszki mogą uwięzić palec, a sam materiał jest celem gryzienia. Hamak, który pozostaje nienaruszony po dwóch tygodniach w klatce konkretnego zwierzęcia, jest prawdopodobnie do zaakceptowania; taki, który po dwóch dniach wykazuje strzępienie na krawędzi, nie nadaje się do tej klatki dla tego zwierzęcia.

Śpiworki i śpiwory.

Przedmiot o najwyższym ryzyku, ponieważ zwierzę znajduje się w środku, niezauważone, przez wiele godzin, nie mając nic do roboty poza gryzieniem. Jeśli wypełnieniem jest wata poliestrowa, dziura oznacza, że włókna zostały połknięte.

Tunele materiałowe.

Tunele są chętnie używane, co jest dokładnie powodem, dla którego są zjadane. Sprawdzaj oba otwarte końce pod kątem strzępienia przy każdym czyszczeniu.

Szynszyle chętnie korzystają z tuneli, co stanowi ich zaletę i ryzyko. Sprawdzaj oba otwory, ponieważ tam zaczyna się gryzienie, i przedkładaj sztywne alternatywy: odcinek szerokiej rury PVC, drewniany tunel lub tekturową tubę, która ma zostać zniszczona i wymieniona.

Wata i puszysta ściółka gniazdowa.

Nigdy. Sprzedawane dla chomików, nie powinno znajdować się w klatce żadnego małego ssaka. Pasma owijają się wokół palców i kończyn, a połknięty materiał jest klasyczną przyczyną niedrożności jelit.

Żerdzie ze sznura i zabawki bawełniane.

Sznur bawełniany strzępi się na długie pasma, które zachowują się jak nitka. Drewniane żerdzie, drewno wierzby, jabłoni i gruszy spełniają tę samą rolę bez włókien.

Twoje łóżko i sofa.

Czas spędzony poza klatką na kołdrze daje szynszyli ogromną powierzchnię do gryzienia bez możliwości ciągłej obserwacji, a do tego dochodzi ryzyko upadku oraz przygniecenia przez usiąknięcie lub położenie się. Wolny czas lepiej spędzić w pokoju zabezpieczonym dla szynszyli, z drewnianymi meblami i basenem z pyłkiem do kąpieli.

Objawy połknięcia materiału

Wczesne i łatwe do przeoczenia: bobki są mniejsze, bardziej suche lub jest ich mniej niż wczoraj. Dlatego liczenie bobków jest skuteczniejsze niż obserwacja zachowania.

Zaawansowane: odmawianie jedzenia siana przy jednoczesnym przyjmowaniu granulatu lub przysmaku, siedzenie w pozycji zgarbionej z nastroszoną sierścią, dociskanie brzucha do powierzchni, zgrzytanie zębami oraz osłabione lub nieobecne szmery jelitowe po przyłożeniu ucha do boku.

Późne i pilne: całkowity brak kału, napięty lub widocznie spuchnięty brzuch, ślinienie się, niechęć do ruchu i gwałtowne pogarszanie się stanu w ciągu kilku godzin.

Cechą odróżniającą zwykłą stazę od niedrożności jest szybkość i całkowitość. Staza zwykle nasila się w ciągu dnia lub dwóch, przy czym niektóre bobki nadal się pojawiają. Pełna niedrożność całkowicie zatrzymuje wydalanie, a stan zwierzęcia szybko się pogarsza.

Nitki stanowią osobny i szybszy nagły przypadek. Włókno ciasno owinięte wokół palca odcina krążenie, a palec puchnie, ciemnieje i obumiera. Nie przecinaj ani nie ciągnij za nitkę, ponieważ włókno często tkwi w spuchniętej skórze: to zadanie dla weterynarza ze szkłem powiększającym.

Rutyna, która pozwala wcześnie wykryć problemy

Czego nigdy nie robić

Nie dawaj szynszyli miękkiego legowiska, aby rozwiązać problem zimna. Jeśli zwierzę szuka ciepła, w pomieszczeniu jest zbyt zimno lub zwierzę jest chore, i oba te problemy wymagają bezpośredniej reakcji, a nie warstwy izolacyjnej, która dodatkowo zatrzymuje wilgoć.

Nie zostawiaj materiału w transporterze na czas długiej podróży. Podróż to właśnie moment, w którym zwierzę gryzie, i jest to sytuacja, w której nie widzisz, co się dzieje. Użyj złożonego ręcznika, który sprawdzasz na każdym postoju, lub ściółki, której używasz w klatce.

Nie naprawiaj pogryzionego przedmiotu i nie wkładaj go z powrotem. Zwierzę pokazało Ci już, co robi z tym przedmiotem.

Nie zakładaj, że pranie w pralce czyni polar bezpiecznym. Pranie usuwa mocz, a nie zachowanie polegające na gryzieniu, a wielokrotne pranie podnosi włókna, przez co bardziej się sypią.

Nie stosuj środków przeczyszczających, oleju mineralnego ani domowych sposobów w przypadku podejrzenia blokady. Nic ze sprzedawanych preparatów na kule włosowe u kotów nie jest odpowiednie dla jelita szynszyli.

Kiedy uzyskać pomoc

Skontaktuj się z weterynarzem specjalizującym się w zwierzętach egzotycznych lub małych ssakach tego samego dnia w przypadku któregokolwiek z poniższych objawów:

• Brak kału przez 12 godzin lub bobki, które nagle stały się znacznie mniejsze lub mniej liczne
• Napięty, powiększony lub bolesny brzuch
• Potwierdzone pogryzienie polaru, wypełnienia, waty lub sznura, po którym nastąpiła jakakolwiek zmiana apetytu
• Nitka lub włókno owinięte wokół palca, kończyny lub nasady ogona
• Ślinienie się, zgrzytanie zębami lub dociskanie brzucha do powierzchni przez zwierzę
• Wilgotny, posklejany lub łysy płat sierści, który pojawił się w miejscu, gdzie zwierzę śpi

Weź ze sobą na Wizytę: pogryziony przedmiot lub jego zdjęcie, oszacowanie, ile go brakuje, czas od ostatnich Prawidłowych bobków, dzisiejszą Wagę w porównaniu z typową Wagą zwierzęcia oraz informację, czy karmiłeś już cokolwiek strzykawką.

Weterynarz od zwierząt egzotycznych zazwyczaj będzie chciał wykonać zdjęcia RTG, ponieważ włókno syntetyczne nie zawsze jest widoczne, a decyzja między Leczeniem zachowawczym a operacją opiera się na układzie gazów i stopniu rozszerzenia, a nie na bezpośrednim uwidocznieniu samego materiału.