Rutyna żywieniowa szynszyli: nieograniczony dostęp do siana, odmierzone porcje granulatu i nocna przerwa

Krótka odpowiedź

Szynszyle większość dziennego pokarmu zjadają po zmroku, trzymając każdy kawałek w przednich łapkach. To, co znajduje się w klatce o północy, jest ważniejsze niż to, co jest w niej podczas śniadania.

U szynszyli dwa różne rodzaje pokarmu są często łączone jednym słowem. Granulat to pasza skoncentrowana, która powinna być podawana w odmierzonej porcji. Siano to właściwa dieta tego zwierzęcia, która powinna być dostępna o każdej godzinie każdego dnia, również w nocy.

Porada, by zaprzestać karmienia szynszyli do woli, jest bezpieczna tylko wtedy, gdy odnosi się do granulatu. Zastosowana wobec siana, usuwa błonnik z układu trawiennego, który musi stale pracować, aby zwierzę przeżyło, i usuwa go dokładnie w godzinach, w których szynszyla zjada większość swojego pokarmu.

• Siano i woda są dostępne w nieograniczonej ilości, stale, bez nocnych przerw.
• Granulat jest odmierzany raz dziennie do ciężkiej miseczki, a nie dosypywany, gdy miseczka wydaje się pusta.
• Szynszyla jest zwierzęciem zmierzchowym i nocnym w warunkach domowych, więc pusty paśnik o północy to prawdziwy okres głodówki, a nie przejaw porządku w klatce.
• Przyrost wagi u szynszyli to prawie zawsze wynik podawania granulatu, przysmaków i suszonych owoców, a nie siana.
• Mniejsza liczba lub rozmiar odchodów rano to pierwszy sygnał, że nocne karmienie zawiodło.

:::danger
Nigdy nie stosuj głodówki u szynszyli i nigdy nie pozostawiaj jej bez siana na noc w celu kontroli wagi.

Szynszyla fermentuje błonnik w dużej kątnicy i polega na niemal ciągłym pobieraniu pokarmu, aby utrzymać tę fermentację i ruchy ściany jelit. Gdy przyjmowanie pokarmu ustaje, perystaltyka zwalnia, gromadzą się gazy, a zwierzę w ciągu doby może zapaść na prawdziwy zastój trawienny lub wzdęcia. Szynszyle nie potrafią również wymiotować, więc żaden problem w układzie trawiennym nie może zostać rozwiązany "od góry". Wagę kontroluje się poprzez ograniczanie granulatu i przysmaków, nigdy siana.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego szynszyla nie może robić sobie przerwy na noc

Szynszyla to zwierzę fermentujące w jelicie grubym. Pokarm nie jest rozkładany głównie przez żołądek i jelito cienkie, ale przez populację drobnoustrojów żyjących w kątnicy, która jest duża w stosunku do ciała zwierzęcia.

Ten system jest stworzony do ciągłego, powolnego napływu niskiej jakości, wysokobłonnikowego materiału roślinnego. Twardy błonnik fizycznie stymuluje ścianę jelita, aby ta nieustannie się kurczyła, a te skurcze przesuwają całą treść pokarmową dalej.

Usuń błonnik, a sekwencja zdarzeń będzie przewidywalna. Perystaltyka zwalnia jako pierwsza, następnie zawartość jelit wysycha i staje się trudniejsza do przesunięcia, a potem równowaga mikrobiologiczna przesuwa się w stronę organizmów produkujących gazy. Szynszyla, która przebywała bez błonnika przez noc, rano może być wyciszona, zgarbiona i prawie nie wydalać odchodów.

Czas ma znaczenie ze względu na to, kiedy szynszyle jedzą. W naturze żerują o zmierzchu i świcie, pozostając aktywne przez noc. W domu zazwyczaj zachowują ten schemat, śpiąc w ciągu dnia i przyjmując większość pokarmu między wieczorem a wczesnym rankiem.

To dlatego nocne godziny nie są bezpiecznym momentem na ograniczanie jedzenia. To główne okno żywieniowe. Paśnik, który pustoszeje o północy, pozbawia zwierzę błonnika przez sześć lub osiem godzin, podczas których najbardziej go potrzebuje, a Ty nie zauważysz tego problemu, ponieważ śpisz.

Jak wyglądają normalne dwadzieścia cztery godziny

Wieczór. Szynszyla budzi się i staje się aktywna. Większość porcji granulatu jest zazwyczaj zjadana w tym momencie, wraz z poważną sesją przy sianie.

W nocy. Powtarzające się krótkie sesje jedzenia siana między okresami aktywności i odpoczynku. Odchody gromadzą się stale. To główna część dziennego spożycia błonnika.

Około świtu. Drugi szczyt karmienia, a następnie udanie się na spoczynek.

W ciągu dnia. Głównie odpoczynek, z przerywaną cekotrofią, gdzie zwierzę zjada miękki odchód bezpośrednio z organizmu i przetwarza go ponownie, aby odzyskać składniki odżywcze wytworzone podczas fermentacji. Opiekunowie rzadko to obserwują i często nigdy nie widzą miękkiego odchodu w kuwecie, co jest zjawiskiem prawidłowym.

Woda, siano i bezpieczne drewno powinny być dostępne bez konieczności przemieszczania się szynszyli na większą odległość. Wszystko, po co zwierzę musi się wysilić o trzeciej nad ranem, może po prostu nie zostać użyte.

Praktyczną konsekwencją jest to, że ocenę apetytu musisz przeprowadzić rano, patrząc na paśnik i odchody, a nie obserwując zwierzę w porze karmienia.

Część, którą należy mierzyć: granulat

Granulat dla szynszyli to prasowana, suszona, skoncentrowana pasza. Kęs po kęsie dostarcza znacznie więcej energii niż siano, jest połykany po bardzo krótkim rozdrobnieniu i jest wysoce smakowity.

Jeśli mają wybór, większość szynszyli wybierze granulat zamiast siana. Ten jeden wybór wyjaśnia prawie każdy przypadek szynszyli, która jednocześnie ma nadwagę i rozwija chorobę zębów. Granulat dostarcza kalorie, a siano, które starłoby zęby, pozostaje w paśniku.

Mierz objętość tą samą miarką każdego dnia.

Odmierzona porcja podana raz, na początku okresu aktywności, jest standardowym podejściem. Wskazówki zazwyczaj określają porcję dla dorosłego osobnika na poziomie jednej do dwóch płaskich łyżek stołowych dziennie, ale porcja prawidłowa dla Twojej szynszyli to taka, która utrzymuje wagę na stabilnym poziomie, podczas gdy paśnik na siano nadal się opróżnia.

Nie dosypuj do miski.

Najczęstszym sposobem, w jaki odmierzona porcja po cichu staje się karmieniem do woli, jest nawyk dodawania odrobiny za każdym razem, gdy miska wygląda na pustą. Jeśli miska jest pusta wieczorem, system działa prawidłowo. Granulat nie powinien być dostępny przez całą noc.

Rosnące, ciężarne, karmiące, rekonwalescenci i zwierzęta z niedowagą są wyjątkami.

Młoda, rosnąca szynszyla, samica w ciąży lub podczas laktacji, czy też zwierzę odzyskujące kondycję po chorobie ma faktycznie wyższe zapotrzebowanie. Zmniejszanie ilości granulatu u tych zwierząt w celu kontroli wagi jest błędną decyzją, a utratę wagi u któregokolwiek z nich należy zbadać, a nie zarządzać nią przy misce.

U zwierząt starszych należy zadać odwrotne pytanie.

Starsza szynszyla, która nagle woli granulat od siana, często nie jest zachłanna. Wybiera pokarm, którego żucie mniej boli. Zakładaj ból zębów, dopóki weterynarz od egzotyków nie obejrzy pyszczka w odpowiedni sposób przy użyciu właściwego sprzętu.

Część, której nigdy nie należy mierzyć: siano

Siano nie jest dodatkiem do granulatu. To podstawa diety, a granulat jest suplementem.

Nieograniczony dostęp do dobrego siana trawiastego spełnia trzy odrębne zadania jednocześnie. Dostarcza twardy błonnik, który utrzymuje jelita w ruchu. Wymaga długiego bocznego ruchu żucia, który ściera zęby policzkowe tak szybko, jak one rosną. I wypełnia godziny nocy żerowaniem, co jest większością wzbogacenia, jakiego szynszyla faktycznie pragnie.

Objętość, a nie częstotliwość, to rozwiązanie dla pustego paśnika.

Jeśli paśnik jest pusty rano, odpowiedzią jest większy paśnik lub drugi, a nie dodatkowe karmienie po południu. Nie możesz uzupełniać siana o drugiej nad ranem.

Umieść siano w więcej niż jednym miejscu.

Jeden paśnik to jeden punkt awarii. Może zostać opróżniony, zabrudzony lub zdominowany przez towarzysza z klatki. Dwa oddzielne źródła, najlepiej na różnych wysokościach, sprawiają, że nocna przerwa w jedzeniu jest znacznie mniej prawdopodobna.

Oceniaj siano po tym, czy jest zjadane, i sprawdź je, zanim obwinisz zwierzę.

Szynszyla, która nagle przestała jeść siano, może mówić Ci, że siano jest zakurzone, wilgotne, nieświeże lub z partii, której nie lubi. Zmień partię siana przed wyciągnięciem wniosków, że zwierzę jest chore, ale nie spędzaj więcej niż doby na tej teorii, jeśli odchody już się zmieniają.

Woda jest częścią rutyny żywieniowej

Suche siano jest strawne tylko wtedy, gdy towarzyszy mu woda. Butelka, której zawór kulkowy się zaciął, zamarzł w zimnym pomieszczeniu lub jest umieszczona tak, że szynszyla musi się niewygodnie wyciągać, jest częstą ukrytą przyczyną nocnego wstrzymania perystaltyki.

Sprawdzaj butelkę codziennie, wypuszczając kroplę samodzielnie. Butelka, która wygląda na pełną, nie jest dowodem na to, że działa.

Czujna, wyprostowana szynszyla, która porusza się płynnie między sianem, wodą i odpoczynkiem, to obraz, do którego się odnosisz. Zgarbienie, przebywanie w jednym miejscu i ignorowanie siana to zmiany, które mają znaczenie.

Więcej niż jedna szynszyla: kto faktycznie je

W parze lub grupie całkowita ilość znikającego pokarmu nie mówi nic o poszczególnych osobnikach.

Szynszyle tworzą wyraźne hierarchie społeczne, a bardziej asertywne zwierzę często zajmuje miskę z granulatem i najlepszy paśnik na siano. Drugie zwierzę może skończyć jedząc później, mniej i z gorszego źródła.

Waż każdego zwierzaka oddzielnie, co tydzień, na tej samej wadze gramowej.

To jedyny wiarygodny sposób, aby wykryć szynszylę, która po cichu traci na wadze. Futro całkowicie ukrywa sylwetkę ciała, więc nie możesz tego zobaczyć.

Zduplikuj każdy zasób i rozdziel je.

Dwie miski na granulat, dwa źródła siana i dwie butelki z wodą, umieszczone z dala od siebie, a nie obok siebie, aby jedno zwierzę nie mogło pilnować obu. Zasoby umieszczone razem są pilnowane razem.

Podawaj granulat w sposób, w który możesz to zobaczyć.

Jeśli nie możesz stwierdzić, kto zjadł granulat, podaj odmierzoną porcję każdemu zwierzęciu w osobnym miejscu, gdy obserwujesz, a następnie pozostaw siano bez ograniczeń na noc.

Zmiana sposobu karmienia szynszyli z jedzenia do woli na odmierzony granulat

To moment, w którym właściciele wyrządzają krzywdę w dobrych intencjach. Nagłe ograniczenie ilości pokarmu u szynszyli, która jadła głównie granulat, może spowodować rzeczywisty spadek całkowitego spożycia, ponieważ zwierzę nie zastępuje od razu brakujących kalorii sianem.

Zwiększ spożycie siana, zanim ograniczysz granulat.

Najpierw popraw dostęp i jakość. Dwa paśniki, świeża partia siana, umieszczone tam, gdzie zwierzę już spędza czas. Potwierdź, że siano jest faktycznie zjadane.

Zmniejszaj w małych krokach i utrzymaj każdy etap.

Zmniejszaj porcję stopniowo, a nie w jednym ruchu, i pozostań na każdym poziomie wystarczająco długo, aby zobaczyć pełny tydzień pomiarów wagi i normalnych odchodów, zanim ponownie zmniejszysz porcję.

Zatrzymaj się i oceń sytuację przy pierwszej zmianie w odchodach.

Mniejsze, rzadsze lub bardziej suche odchody oznaczają, że układ trawienny nie dostaje tego, czego potrzebuje. Wróć krok wstecz i poszukaj innego wyjaśnienia.

Oczekuj, że waga będzie zmieniać się powoli.

Powoli to cel. Gwałtowna utrata wagi u każdego małego ssaka grozi uruchomieniem zapasów tłuszczu szybciej, niż wątroba jest w stanie je przetworzyć, a szynszyla, która przestaje jeść podczas diety, jest w gorszej sytuacji niż ta, która pozostała nieco zbyt ciężka.

Zmiany, które oznaczają działanie dzisiaj

Odchody mniejsze, bardziej suche, rzadsze lub nieobecne.

To najwcześniejszy i najbardziej wiarygodny sygnał, który poprzedza widoczną chorobę. Licz lub fotografuj kuwetę każdego ranka, aby mieć do czego porównać stan obecny.

Siano nietknięte przez noc po raz pierwszy.

Szynszyla, która pomija swoje główne okno żywieniowe, ma powód. Ból zębów, ból brzucha, stres cieplny i choroby ogólnoustrojowe objawiają się w ten sposób.

Jedzenie z entuzjazmem, ale wypluwanie pokarmu lub drapanie pyszczka.

Sugeruje problem z zębami policzkowymi, a nie apetytem. Ostre ostrogi od strony języka lub policzków są bolesne i same nie ustąpią.

Mokre lub skołtunione futro pod brodą lub wilgotne przednie kończyny.

Ślinienie się z powodu choroby zębów, łatwe do przegapienia pod gęstym futrem i często najwyraźniejszy zewnętrzny znak.

Napięty, twardy jak bęben brzuch lub zgarbiona postawa ze zwierzęciem dociskającym brzuch do podłoża.

Podejrzewaj wzdęcia. To sytuacja awaryjna, nie coś, co można obserwować przez noc.

Waga spada tydzień po tygodniu bez zmiany diety.

Spadkowy trend przy normalnym apetycie wskazuje na chorobę, a nie na kwestie żywieniowe.

Rutyna, która wcześnie wykrywa problemy

Głęboki dzienny sen po nocy ciągłego jedzenia siana to oznaka prawidłowej rutyny. Szynszyla, która jest obudzona i niespokojna w ciągu dnia lub ignoruje siano w nocy, to znak, że coś się zmieniło.

Czego nigdy nie robić

Nie usuwaj siana na noc, nigdy, z żadnego powodu, w tym kontroli wagi, porządku czy obaw o szkodniki. Jeśli pokarm przyciąga szkodniki, zmień przechowywanie i miejsce klatki, a nie karmienie.

Nie stosuj głodówki u szynszyli przed wizytą u weterynarza, chyba że weterynarz wyraźnie Ci tak nakazał. Szynszyle nie są poddawane głodówce przed znieczuleniem w taki sposób jak psy i koty, ponieważ nie mogą wymiotować, a pusty układ trawienny sam w sobie jest ryzykiem.

Nie używaj granulatu jako systemu nagradzania. Wszystko, co podawane jest wielokrotnie w ciągu dnia, jest karmieniem do woli pod inną nazwą.

Nie podawaj owoców, orzechów, nasion, suszonych bananów ani kropelek jogurtowych, aby wypełnić lukę powstałą po ograniczeniu granulatu. Cukier i tłuszcz szybko fermentują w kątnicy i przesuwają populację drobnoustrojów w stronę produkcji gazów, co jest przeciwieństwem tego, co chcesz osiągnąć.

Nie zmieniaj gwałtownie marek granulatu. Zmieniaj stopniowo, obserwując odchody, ponieważ populacja drobnoustrojów musi przystosować się do nowego składu.

Nie zakładaj, że szynszyla, która je, jest zdrowa. Zwierzę może zjadać granulat z przyjemnością, nie zjadając wcale siana, a to zwierzę zmierza zarówno do choroby zębów, jak i problemów z układem trawiennym.

Co będzie chciał wiedzieć weterynarz

Spotkanie w sprawie szynszyli przebiega znacznie szybciej, gdy przybędziesz z historią żywienia, zamiast próbować sobie ją przypomnieć.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem specjalizującym się w egzotykach lub małych ssakach tego samego dnia, jeśli odchody stały się wyraźnie rzadsze, mniejsze lub zniknęły, jeśli szynszyla jest zgarbiona i wyciszona, jeśli brzuch wydaje się napięty lub wygląda na wzdęty, lub jeśli nie jadła siana przez pełną noc i dzień.

Udaj się pilnie, nie czekając na rutynową wizytę, w przypadku szynszyli, która w ogóle nie wydala odchodów, zgrzyta zębami w powolny, celowy sposób, dociska brzuch do podłogi lub nie chce się ruszać.

Podczas organizowania wizyty zapewnij dostęp do siana i wody w zasięgu wzroku, utrzymuj pomieszczenie chłodne i ciche, i nie próbuj karmić zwierzęcia na siłę, chyba że weterynarz poinstruował Cię i pokazał, jak to robić. Zabierz ze sobą swój dziennik wagi i zdjęcie odchodów.