Pierwsza pomoc przy krwawieniu u szynszyli: pazury, zęby i rozdarcia skóry

Szybka odpowiedź

Krwawiąca szynszyla to dwuczęściowy nagły przypadek. Sama krew jest jednym problemem, a zatrzymanie pracy jelit, które następuje po bólu i strachu, jest drugim. Szynszyle, które przeżyją obrażenia, regularnie umierają kilka dni później z powodu zastoju jelit, więc pierwsza pomoc to tylko połowa pracy, a wizyta u lekarza to druga połowa.

Bezpośredni ucisk za pomocą zwykłej gazy zatrzymuje niemal każde krwawienie, z którym zetknie się Właściciel. To, co zrobisz wokół tego ucisku, w szczególności powstrzymanie się od odrywania opatrunku w celu sprawdzenia rany, decyduje o tym, czy skrzep się utrzyma.

Wszystko, czego potrzebujesz przy krwawieniu u szynszyli, zmieści się w jednej małej saszetce. Czas na jej skompletowanie jest teraz, a nie o jedenastej w nocy.

• Uciskaj ranę zwykłą gazą przez pełne pięć minut, patrząc na zegarek, bez podglądania, zanim ocenisz cokolwiek innego.
• Nigdy nie wkładaj szynszyli do kąpieli piaskowej, aby oczyścić ranę. Piasek wbija się w otwartą tkankę i powoduje infekcje oraz ziarniniaki.
• Proszek tamujący krew służy tylko do krwawiącego pazura. Nie wolno go stosować w jamie ustnej, na otwartą ranę ani w pobliżu oczu.
• Blade dziąsła, zimne uszy, osłabienie lub szybki, płytki oddech oznaczają znaczną utratę krwi i wymagają natychmiastowej wizyty.
• Każda szynszyla, która nie jadła i nie oddała kału w ciągu dwunastu godzin od urazu, potrzebuje Weterynarza, niezależnie od tego, czy krwawienie ustało.

:::danger
Nie używaj kąpieli piaskowej, wody, kremów antyseptycznych ani ludzkich sprayów na rany w przypadku ran u szynszyli.

Piasek dla szynszyli to drobny pył wulkaniczny zaprojektowany tak, aby wnikał głęboko w sierść. Wciśnięty w uszkodzoną skórę staje się ciałem obcym, którego tkanka nie może usunąć, co po kilku tygodniach skutkuje przewlekłym ropniem lub ziarniniakiem. Woda namaka gęste futro, które potem schnie przez wiele godzin i obniża temperaturę ciała zwierzęcia będącego już w szoku. Ludzkie kremy i spraye antyseptyczne nie są przeznaczone dla zwierzęcia, które natychmiast zacznie czyścić to miejsce i je połknie.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego utrata krwi to tylko połowa nagłego przypadku

Szynszyla waży kilkaset gramów. Objętość krążącej krwi jest proporcjonalna do masy ciała, więc ta sama łyżeczka krwi, która nic nie znaczy na łapie psa, stanowi znaczącą część tego, co ma szynszyla.

To jest oczywista połowa. Połowa, która faktycznie zabija, jest wolniejsza.

Szynszyla posiada fermentację w tylnym odcinku jelita. Pokarm przemieszcza się w sposób ciągły, kątnica fermentuje błonnik, a cały system zależy od stałej motoryki. Ból, strach, utrata krwi i odwodnienie wyzwalają tę samą odpowiedź fizjologiczną: przekierowanie krwi z dala od jelit i wyłączenie perystaltyki.

Gdy motoryka ustaje, gromadzą się gazy, populacja bakterii w kątnicy zmienia się, szynszyla czuje się gorzej, je mniej, a pętla się zaciska. To jest zastój jelit i jest to najczęstszy sposób, w jaki szynszyla, która przeżyła uraz, umiera kilka dni później.

Oto dlaczego instrukcja nigdy nie brzmi po prostu „zatrzymaj krwawienie”. Brzmi ona: zatrzymaj krwawienie, a następnie traktuj zwierzę jako zagrożone zastojem jelit, dopóki nie zacznie jeść i produkować prawidłowych odchodów.

Kontrola bólu ma tu większe znaczenie, niż oczekują Właściciele. Szynszyla odczuwająca nieleczony ból nie je, a niejedząca szynszyla rozwija zastój. Analgezja od weterynarza, który zna ten gatunek, nie jest opcjonalnym środkiem komfortu, jest leczeniem zapobiegającym drugiemu nagłemu wypadkowi.

Skąd pochodzi krew

Pazury.

Pazury szynszyli są cienkie i lekko zakrzywione, łatwo zahaczają o polar, dzianiny, drucianą siatkę i luźne pętle hamaków. Nerw biegnie daleko w głąb pazura, więc naderwany lub krótko przycięty pazur krwawi obficie w stopniu nieproporcjonalnym do urazu.

Złamany siekacz.

Siekacze mają otwarte korzenie i rosną przez całe życie. Upadek na twardą powierzchnię, gryzienie prętów klatki lub walka mogą doprowadzić do złamania. Zazwyczaj występuje niewielkie krwawienie przy linii dziąsła i bardzo widoczny uskok w przednich zębach.

Ząb odrośnie, dlatego Właścicielom często mówi się, że to nic takiego. To nie jest nic. Ząb naprzeciwko złamanego nie ma się o co ścierać, więc w ciągu tygodni przerasta i może kaleczyć wargę lub przeciwległe dziąsło. Złamanie naraża również tkankę rozrodczą w korzeniu, a uszkodzony korzeń będzie produkował zdeformowany ząb przez resztę życia zwierzęcia.

Szybkie spojrzenie na siekacze i kolor dziąseł, wykonane spokojnie, mówi ci więcej niż cokolwiek innego, co możesz sprawdzić w domu.

Rozdarcia skóry i urazy od kołowrotka.

Skóra szynszyli jest cienka i raczej się rozdziera, niż rozciąga. Kołowrotki z siatki lub drutów są powracającym źródłem problemów: łapa lub ogon wpadają między nie, kołowrotek kręci się dalej, a urazem jest skalpowanie lub złamanie, a nie zadrapanie. Solidne powierzchnie do biegania istnieją właśnie z tego powodu.

Rany kąsane.

Dwie szynszyle, które mieszkały razem latami, mogą walczyć bez ostrzeżenia, najczęściej o jedzenie, kryjówkę lub w wyniku wprowadzenia czegokolwiek nowego. Ugryzienia szynszyli to rany kłute. Wyglądają jak kropka krwi i mokra plama na futrze, zamykają się w ciągu kilku godzin, a infekcja rozwija się pod spodem. Każda rana kąsana to wizyta u weterynarza, nawet jeśli krwawienie ustało.

Ogon.

Nigdy nie trzymaj szynszyli za ogon powyżej samej nasady i nigdy nie pozwalaj dziecku tego robić. Skóra ogona może zostać całkowicie zerwana, co nazywa się skalpowaniem. Jest to bolesne, krwawi i zazwyczaj kończy się operacją.

Jama ustna bez widocznego złamania.

Krew w ustach przy nienaruszonych siekaczach zazwyczaj oznacza problemy z zębami policzkowymi. Przerośnięte zęby policzkowe tworzą ostre punkty, które kaleczą język i policzek, a pierwszym objawem, jaki zauważa Właściciel, jest różowa ślina, mokra broda lub krew na sianie.

Samce, z napletka.

Pierścień ze sfilcowanego futra może utworzyć się wokół penisa i działać jak opaska uciskowa. Powoduje to obrzęk, lizanie, wysiłek przy oddawaniu moczu, a czasem krwawienie i jest nagłym wypadkiem samym w sobie.

Rzeczy, które nie są krwią.

Czerwone lub pomarańczowe zabarwienia na ściółce często pochodzą od moczu, a nie krwi. Szynszyle mogą wydalać odbarwiony mocz z powodów błahych, jak i poważnych, a jedno od drugiego nie da się odróżnić na oko. Samica może wydalić woskowaty czop pochwowy. Drewniana zabawka barwiona na czerwono pozostawia czerwoną ślinę. Nie szukaj diagnozy na podstawie koloru ściółki: patrz na zwierzę.

Zestaw i jak go używać

Ręcznik, zwykła gaza, proszek tamujący krew, tępe nożyczki i gotowy transporter. Nic tutaj nie jest egzotyczne i wszystko jest dostępne o północy.

Trzymaj w jednej saszetce: kilka zwykłych sterylnych gazików, rolkę miękkiego bandaża podtrzymującego, tępe nożyczki, proszek tamujący krew lub zwykłą mąkę kukurydzianą, mały ręcznik, strzykawkę bez igły oraz numer do weterynarza specjalisty od zwierząt egzotycznych zapisany na kartce, a nie tylko w telefonie.

Dwa czyste ręczniki w pobliżu klatki znaczą równie wiele, co wszystko inne. Ręcznik to sposób, w jaki trzymasz szynszylę wystarczająco długo, by zastosować ucisk bez powodowania wypadania futra i jak utrzymujesz ją w cieple oraz w spokoju w drodze do samochodu.

Owijanie.

Połóż ręcznik płasko, podnieś szynszylę jedną ręką podtrzymującą klatkę piersiową, a drugą pod zadem, i umieść ją na środku. Zagnij jedną stronę przez ciało i pod spód, potem drugą, pozostawiając głowę na zewnątrz, a zranioną część dostępną. Przytulnie, nie ciasno. Szynszyla, która może się wyślizgnąć, zrobi to, a walka spowoduje większe wypadanie futra i więcej stresu niż samo owinięcie.

Ucisk.

Umieść złożony gazik na miejscu krwawienia i dociśnij czubkiem palca. Stanowczo, równomiernie i ciągle. Pięć minut na zegarku, nie pięć minut liczenia w głowie podczas rozmowy.

Najczęstszym powodem niepowodzenia domowego ucisku jest podnoszenie opatrunku w celu sprawdzenia. Każde podglądanie zrywa tworzący się skrzep i zaczyna proces od nowa. Jeśli krew przesiąknie, dodaj kolejny gazik na wierzch i uciskaj dalej. Nigdy nie usuwaj dolnej warstwy.

Proszek tamujący krew.

Tylko do pazura. Ściśnij palec tuż nad pazurem, aby spowolnić przepływ, zanurz końcówkę pazura w proszku lub dociśnij szczyptę proszku do niego, a następnie przytrzymaj przez kilka minut. Mąka kukurydziana lub zwykła mąka działa, jeśli nie masz specjalistycznego proszku. Szczypie, więc przygotuj się na reakcję.

Nigdy w pyszczku. Produkty tamujące krew są żrące, a szynszyla połknie wszystko, co tam włożysz. Krwawiący zębodół jest leczony przez weterynarza, nie proszkiem.

Sprawdzanie ilości utraconej krwi

Kolor dziąseł to najbardziej przydatna rzecz, którą możesz ocenić w domu. Rozchyl wargi delikatnie, jak na zdjęciu powyżej, i przyjrzyj się dziąsłom nad siekaczami w dobrym świetle. Zdrowe dziąsła szynszyli są różowe. Białe, szare lub bardzo blade dziąsła oznaczają znaczną utratę krwi lub wstrząs.

Uszy to drugi punkt kontrolny. Uszy szynszyli są duże, cienkie i dobrze ukrwione, zazwyczaj są ciepłe i różowe u nasady. Uszy, które stały się zimne i blade, mówią ci, że krążenie jest przekierowywane do najważniejszych narządów.

Reszta to zachowanie. Szynszyla, która jest żywa, porusza się normalnie i interesuje się sianem, nie straciła wiele. Ta, która siedzi skulona z uszami położonymi po sobie, niechętna do ruchu lub szybko i płytko oddychająca, musi jechać do samochodu.

Zważ zwierzę, jeśli możesz to zrobić w mniej niż minutę. Waga pobrana teraz, w porównaniu z normalną zapisaną wagą, jest jedną z najbardziej przydatnych liczb, jakie możesz przekazać weterynarzowi.

Ciepło i dlaczego szynszyle są inne

W przypadku większości małych ssaków w szoku instrukcja mówi o ich ogrzaniu. W przypadku szynszyli wymaga to doprecyzowania.

Szynszyle ewoluowały w zimnym, suchym środowisku wysokogórskim i mają wyjątkowo gęste futro. Słabo oddają ciepło i łatwo się przegrzewają, a stres cieplny u szynszyli jest stanem zagrażającym życiu.

Zatem celem jest temperatura normalna, nie ciepło. Trzymaj szynszylę z dala od przeciągów, w ręczniku, w zwykłej temperaturze pokojowej. Nie używaj maty grzewczej, termoforu ani nie rozgrzewaj samochodu. Jeśli szynszyla wydaje się autentycznie zimna w dotyku i jest osowiała, wspomnij o tym przez telefon i pozwól weterynarzowi udzielić wskazówek, zamiast improwizować z ciepłem.

Droga do kliniki

Umieść transporter na podłodze pod nogami, a nie na siedzeniu, gdzie może się przesunąć lub przewrócić.

Wyłóż go ręcznikiem zamiast luźnej ściółki, aby nic nie weszło w ranę i abyś mógł zobaczyć wszystko, co zostanie wydalone podczas podróży.

Utrzymuj w samochodzie chłód i ciszę. Nie włączaj ogrzewania. Nie otwieraj okna bezpośrednio na transporter.

Zabierz niewielką ilość siana szynszyli i, jeśli masz, ulubione suszone zioło. Szynszyla, która podgryzie coś w poczekalni, to szynszyla, której jelita nie stanęły w miejscu.

Zabierz ze sobą całą historię z klatki: ile zwierzę waży teraz, a ile wcześniej, kiedy ostatnio jadło, kiedy ostatnio widziałeś prawidłowe odchody i jak wyglądały, co robiła, gdy zaczęło się krwawienie, czy mieszka z inną szynszylą oraz czy w klatce jest jakiś drut, siatka lub tkanina z pętlami. Zrób zdjęcie rany przed owinięciem i zrób zdjęcie klatki. Weterynarze rozwiązują urazy od kołowrotka i drutu znacznie szybciej, gdy mogą je zobaczyć.

Czego nigdy nie robić

Nie nakładaj opaski uciskowej, gumki recepturki ani ciasnego bandaża na kończynę lub ogon. Odcina to dopływ krwi do wszystkiego poniżej i kosztuje zwierzę utratę kończyny.

Nie używaj kleju cyjanoakrylowego ani żadnych domowych klejów na rany.

Nie używaj waty ani płatków kosmetycznych bezpośrednio na otwartą ranę. Włókna wnikają w tkankę i muszą być później wyciągane.

Nie używaj wody utlenionej, spirytusu chirurgicznego, roztworów jodu ani ludzkich kremów i sprayów antyseptycznych. Uszkadzają one tkankę, która musi się wygoić, a szynszyla zlizuje je i połyka.

Nie oferuj kąpieli piaskowej, dopóki weterynarz nie powie, że skóra jest zamknięta. Warto to powtórzyć, ponieważ jest to najczęstszy błąd związany z szynszylami, popełniany w dobrej wierze.

Nie kąpiemy zwierzęcia w wodzie z jakiegokolwiek powodu.

Nie próbuj przycinać, piłować ani prostować złamanego zęba.

Nie podawaj żadnych ludzkich środków przeciwbólowych. Nic z ludzkiej apteczki nie jest bezpieczne dla szynszyli, a paracetamol i ibuprofen w szczególności.

Nie decyduj się na „czekanie i obserwację”, bo krwawienie ustało. Ustanie krwawienia to początek oceny, a nie jej koniec.

Kiedy szukać pomocy

Jedź natychmiast przy bladych lub białych dziąsłach, zapaści, szybkim płytkim oddechu, zimnych uszach i stopach, krwawieniu, którego nie możesz opanować po dziesięciu minutach prawidłowo stosowanego ucisku, przy każdym urazie ogona lub każdej ranie spowodowanej przez kota lub psa.

Jedź tego samego dnia przy każdej ranie kąsanej, nawet jeśli wygląda na zamkniętą, każdym krwawieniu z ust, każdym rozdarciu skóry, krwawieniu z pazura, które wraca po zaprzestaniu ucisku, krwi na ściółce bez widocznego źródła oraz przy każdej rannej szynszyli, która nie jadła.

Umów się na wizytę kontrolną dla każdej szynszyli, która była leczona z powodu urazu, a której odchody nie wróciły do zwykłej ilości i wielkości w ciągu dwóch dni.

Punkt końcowy, do którego dążysz, to nie zatrzymanie krwawienia. To szynszyla jedząca siano i ponownie produkująca normalne odchody.