Kamienie w pęcherzu moczowym i problemy z układem moczowym u szynszyli: wczesne Objawy

Szybka odpowiedź

Szynszyle tworzą kamienie w pęcherzu moczowym łatwiej niż większość innych Zwierzaków ze względu na sposób, w jaki ich organizm gospodaruje wapniem. Ich jelita wydajnie wchłaniają wapń z pożywienia, a nerki wydalają jego nadmiar do moczu, dlatego mocz szynszyli zazwyczaj zawiera znaczne ilości węglanu wapnia. Zagęszczenie tego moczu lub wprowadzenie do diety większej ilości wapnia, niż zwierzę potrzebuje, powoduje, że rozpuszczony materiał wytrąca się w postaci piasku, a następnie kamieni.

Wczesne Objawy są dyskretne i łatwe do zbagatelizowania: wilgotna plama sierści między tylnymi łapami, szynszyla kucająca wielokrotnie w jednym kącie, kredowy ślad zamiast czystej plamy na półce. Późny Objaw to samiec szynszyli, który w ogóle nie może oddać moczu, co stanowi nagły przypadek wymagający interwencji tego samego dnia.

Szynszyle dobrze ukrywają dyskomfort. Większość problemów z układem moczowym wykrywa się, obserwując podłoże, a nie samo zwierzę.

• Obserwuj podłoże, nie tylko szynszylę. Częste, małe wilgotne plamy, osady przypominające piasek lub plama schnąca na kredowo-biały kolor to najwcześniejsze obserwacje.
• Mokra lub poplamiona sierść na wewnętrznej stronie ud oraz wokół odbytu i ujścia układu moczowo-płciowego nigdy nie jest stanem Prawidłowym i zawsze wymaga ustalenia przyczyny.
• Parcie na mocz bez jego oddania jest nagłym przypadkiem u samca szynszyli, a tak samo wygląda zastój w przewodzie pokarmowym, dlatego w obu przypadkach potrzebny jest Weterynarz.
• Szynszyla, która przestaje jeść na jeden dzień, ma poważne kłopoty bez względu na przyczynę, ponieważ ból hamuje pracę przewodu pokarmowego.
• Nigdy nie kąp szynszyli w wodzie, aby wyczyścić zabrudzoną okolicę ogona i ud. Mokra, gęsta sierść nie schnie, a zwierzę wyziębia się i choruje na skórę.

:::danger
Szynszyla, która prze na mocz lub kał bez rezultatu, wymaga wizyty u Weterynarza tego samego dnia.

Dwa różne stany nagłe objawiają się dokładnie w ten sposób. U samca może dojść do niedrożności z powodu kamienia utkwionego w długiej i wąskiej cewce moczowej, a u szynszyli dowolnej płci może wystąpić zastój w przewodzie pokarmowym, w którym układ pokarmowy przestaje pracować. Oba stany są śmiertelne, jeśli zostaną pozostawione bez Leczenia, oba wyglądają jak zgarbione zwierzę wciskające się w kąt i żadnego z nich nie można odróżnić w domu. Nie czekaj przez noc, aby sprawdzić, co to jest.
:::

Podejmij decyzję w 60 sekund

Dlaczego u szynszyli powstają kamienie

Większość ssaków reguluje poziom wapnia w jelitach, wchłaniając go więcej, gdy organizm go potrzebuje, i mniej, gdy tak nie jest. Szynszyle, obok królików i świnek morskich, funkcjonują odwrotnie. Wchłaniają wapń w przybliżeniu proporcjonalnie do jego ilości w pożywieniu, a nerka staje się narządem, który usuwa nadmiar.

Konsekwencją jest to, że mocz szynszyli jest z natury nasyconym roztworem wapnia. Prawidłowy mocz szynszyli jest mętny i wysycha, pozostawiając blady, kredowy ślad. To oznaka Prawidłowego działania organizmu.

Dwie rzeczy powodują przejście ze stanu nasycenia do wytrącania osadu. Pierwszą z nich jest dostarczanie większej ilości wapnia, niż zwierzę jest w stanie wykorzystać. Najczęstszym źródłem jest granulat na bazie lucerny podawany dorosłym osobnikom, ponieważ lucerna jest rośliną motylkowatą i zawiera znacznie więcej wapnia niż siano z traw. Kamienie mineralne i solne sprzedawane z dodatkiem wapnia, suplementy wapnia podawane bez powodu oraz przysmaki przeznaczone dla gryzoni zwiększają tę pulę.

Drugą rzeczą jest mniejsza ilość przepływającej wody. Poidełko z zablokowaną kuleczką, pęcherzykiem powietrza lub dziubkiem pokrytym kamieniem może wyglądać na pełne, nie dostarczając prawie nic. Szynszyla trzymana w zbyt wysokiej temperaturze pije więcej, ale też więcej traci, a nieaktywna szynszyla z nadwagą oddaje mocz rzadziej. Zagęszczony mocz zalegający dłużej w pęcherzu to idealne warunki do łączenia się kryształów.

Gdy kamień już powstanie, powoduje uszkodzenia na dwa sposoby. Drażni wyściółkę pęcherza moczowego, co wywołuje stan zapalny, krwawienie i ból, a ból ten odbiera zwierzęciu apetyt. U samca może przemieścić się do cewki moczowej, która u tego gatunku jest długa i wąska, i całkowicie zablokować wypływ moczu.

Jak wygląda stan Prawidłowy

Prawidłowe odchody szynszyli są małe, suche, twarde, owalne i wydalane w dużych ilościach. Kuweta, w której jest zauważalnie mniej odchodów niż wczoraj, to ostrzegawczy sygnał, zanim pojawią się inne zmiany.

Prawidłowy mocz szynszyli jest oddawany w umiarkowanych ilościach kilka razy dziennie, u większości zwierząt w wybranym kącie. Często jest mętny. Zaschnięte ślady są zazwyczaj blade i kredowe.

Kolor jest niewiarygodny. Barwniki z pożywienia są wydalane z moczem i mogą zmieniać jego zabarwienie na żółte, pomarańczowe, rdzawoczerwone lub wyraźnie czerwone, co jest jednym z najczęstszych powodów, dla których Właściciele przybywają przekonani o krwawieniu, gdy go nie ma. Jest to również powód, dla którego prawdziwie krwawy mocz bywa zbagatelizowany. Weterynarz rozstrzyga to w kilka sekund za pomocą paska testowego i mikroskopu, dlatego warto zrobić zdjęcie śladu i zabrać ze sobą zabrudzony kawałek podłoża.

Prawidłowa sierść wokół odbytu i ujścia układu moczowo-płciowego oraz na wewnętrznej stronie ud jest sucha, a u szynszyli powinna być tak gęsta i czysta jak w każdym innym miejscu. Sierść szynszyli jest niezwykle gęsta, z wieloma włosami wyrastającymi z jednego mieszka włosowego, i ta gęstość jest powodem, dla którego nie schnie po zamoczeniu. Utrzymująca się wilgotna sierść w tym obszarze oznacza, że mocz ma kontakt ze skórą, co prowadzi do jej odparzenia.

Krótki, bezpieczny przegląd brzucha i okolic odbytu oraz ujścia układu moczowo-płciowego raz w tygodniu pozwala wykryć wilgotną sierść i odparzenia na długo przed pojawieniem się innych Objawów u szynszyli.

Etapy rozwoju: jak to wygląda w czasie

Wczesne.

Piaszczysty osad w śladzie moczu. Nieznacznie wilgotny płat sierści, który schnie między kontrolami. Minimalnie więcej czasu spędzanego na przyjmowaniu pozycji do oddawania moczu. Waga stabilna, a apetyt Prawidłowy. Nic na tym etapie nie wygląda na przypadek nagły i jest to moment, w którym zmiana diety oraz sprawne poidełko przynoszą najwięcej korzyści.

Zaawansowane.

Powtarzające się kucanie z oddawaniem małych ilości moczu. Krew na końcu strumienia. Sierść na wewnętrznej stronie ud pozostająca mokra, następnie żółknąca i przerzedzająca się. Zmniejszone spożycie siana, co najpierw objawia się mniejszą ilością odchodów. Waga zaczyna powoli spadać. Szynszyla może siedzieć zgarbiona z lekko nastroszoną sierścią i mniej chętnie skakać między półkami.

Późne.

Odmowa jedzenia, która pociąga za sobą zastój w przewodzie pokarmowym. Całkowita lub częściowa niedrożność u samca, połączona z parciem i brakiem oddawania moczu. Ból, który całkowicie uniemożliwia zwierzęciu ruch. W tym momencie oba problemy wzajemnie się nasilają, a Leczenie musi obejmować oba z nich.

Co jeszcze może tak wyglądać

Szynszyla, która sprawia wrażenie, że prze, lub ma mokre okolice ogona i ud, niekoniecznie musi mieć problem z układem moczowym. Poniższa lista przedstawia stany, które Weterynarz będzie brał pod uwagę.

Dwie kombinacje, które wymagają Wizyty u Weterynarza tego samego dnia bez względu na Twoje przypuszczenia, to parcie bez oddawania odchodów oraz samiec prący bez oddawania moczu.

Dieta: część, którą kontrolujesz

Dorosłe szynszyle powinny jeść przede wszystkim siano z traw, dostępne przez cały czas i spożywane w dużych ilościach. Tymotka łąkowa, kupkówka pospolita i podobne sianka z traw są odpowiednie. Siano nie stanowi problemu pod względem zawartości wapnia, a ograniczenie siana w celu zmniejszenia ilości wapnia jest jedną z najgorszych zmian, jakie Właściciel może wprowadzić, ponieważ siano ściera zęby i utrzymuje pracę przewodu pokarmowego.

Granulat powinien być prostym produktem przeznaczonym dla szynszyli, na bazie siana z traw, podawanym w odmierzonej ilości, a nie wsypywanym do pełna do miski. Przeczytaj pierwszy składnik. Jeśli na czele listy znajduje się lucerna (alfalfa), jest to karma przeznaczona na okres wzrostu i ciąży i nie nadaje się jako codzienne pożywienie dla dorosłej szynszyli z historią kamicy.

Mieszanki typu musli z kolorowymi dodatkami pozwalają zwierzęciu wybierać słodkie kąski i zostawiać błonnik, co zmniejsza spożycie siana i jednocześnie zaburza równowagę mineralną.

Suszone owoce, orzechy, nasiona, dropsy jogurtowe i komercyjne przysmaki dla gryzoni nie powinny znajdować się w diecie tego gatunku. Szynszyle są przystosowane do ubogiej, suchej diety bogatej w błonnik i słabo radzą sobie z cukrem oraz tłuszczem.

Suplementy wapnia, kostki mineralne z dodatkiem wapnia i preparaty witaminowe powinny być podawane tylko wtedy, gdy Weterynarz stwierdzi taką potrzebę.

Woda musi być dostępna i naprawdę lecieć z poidełka. Sprawdzaj poidełko codziennie, naciskając kulkę palcem, aż wypłynie woda. Regularnie odkamieniaj lub wymieniaj poidełko. Podczas upałów warto zapewnić drugie źródło wody.

Rutyna, która pozwala wykryć to wcześnie

Waż zwierzę co tydzień na cyfrowej wadze kuchennej o tej samej porze dnia i zapisuj wynik. Waga to najwcześniejsza mierzalna zmiana u szynszyli, a kontrola nic nie kosztuje.

Oglądaj odchody codziennie podczas sprzątania. Liczy się ich ilość, a nie tylko sam wygląd.

Obserwuj ślady moczu na półce lub podłożu. Zwróć uwagę, czy jest to suchy osad kredowy, piaszczysty osad, czy mocz ze zmianą barwy.

Raz w tygodniu podtrzymaj krótko szynszylę i obejrzyj sierść między tylnymi łapami, wokół odbytu i ujścia układu moczowo-płciowego, a u samców sprawdź prącie pod kątem pierścienia z sierści. Rób to na niskiej powierzchni z podłożonym ręcznikiem i skracaj czas do minimum, aby zwierzę nie zrzuciło futra z powodu stresu.

Sprawdzaj poidełko ręcznie, a nie tylko wzrokowo.

Natychmiast fotografuj wszystko, co niepokojące. Ślady moczu zmieniają wygląd w miarę schnięcia, a zdjęcie zrobione na miejscu jest znacznie bardziej przydatne niż opis dzień później.

Szynszyla, która skacze między poziomami, stale je siano i utrzymuje swoją Wagę, to widok, o który dbasz.

Czego nigdy nie robić

Nie stosuj kąpieli w wodzie i nie mocz tylnych partii ciała w celu ich wyczyszczenia.

Nie ograniczaj siana w próbie zmniejszenia poziomu wapnia.

Nie dodawaj do wody soków owocowych, słodzonych napojów elektrolitowych ani produktów żurawinowych. Zmniejszają one spożycie wody, ponieważ szynszyle często odmawiają picia smakowej wody, a cukier stanowi osobny problem.

Nie podawaj ludzkich suplementów na układ moczowy, antybiotyków pozostałych po innym zwierzęciu ani żadnych leków przeciwbólowych. Leki przeciwzapalne stosowane u innych gatunków mogą uszkodzić nerki zwierzęcia, które jest już odwodnione.

Nie próbuj opróżniać ani masować pęcherza moczowego. Zablokowany pęcherz moczowy może pęknąć.

Nie ciągnij za pierścień z sierści pęsetą ani nożyczkami. Tkanka pod nim jest delikatna i jest to zadanie dla Weterynarza.

Nie zwlekaj tylko dlatego, że szynszyla nadal się porusza. Zwierzęta będące ofiarami zachowują aktywność do bardzo późnego etapu choroby.

Nie zmieniaj kilku rzeczy naraz. Jeśli dieta wymaga korekty, zmień granulat i wyeliminuj przysmaki, ale utrzymaj stałą ilość siana i wprowadzaj zmiany przez kilka dni, a nie w jednym posiłku, ponieważ gwałtowna zmiana diety wywołuje własne problemy z przewodem pokarmowym.

Kiedy szukać pomocy

Udaj się do kliniki tego samego dnia, w razie potrzeby w ramach dyżuru całodobowego, jeśli u samca występuje parcie bez oddawania moczu, parcie bez oddawania odchodów, widoczna krew, odmowa jedzenia, zapaść lub jeśli szynszyla wydaje odgłosy w pozycji do oddawania moczu.

Miej przygotowany transporter wyścielony ręcznikiem oraz torbę z własnym sianem zwierzęcia. Szynszyla znosi podróż lepiej w czymś, co pachnie domem.

Umów Wizytę w ciągu kilku dni w przypadku piaszczystego osadu w moczu, wilgotnej lub poplamionej sierści w okolicy odbytu i ujścia układu moczowo-płciowego, zwiększonej częstotliwości przyjmowania pozycji do oddawania moczu lub niewyjaśnionego spadku Wagi.

Zabierz ze sobą Wpis dotyczący Wagi, opakowanie granulatu lub zdjęcie listy składników, rodzaj podawanego siana, każdy przysmaku i suplement, informację o liczbie wilgotnych plam i odchodów obserwowanych w ciągu dnia, informację, czy poidełko zostało sprawdzone, płeć zwierzęcia oraz zdjęcia śladów moczu. Spodziewaj się, że Weterynarz będzie chciał wykonać zdjęcia rentgenowskie, badanie moczu i badania krwi. Szynszyle potrzebują Weterynarza doświadczonego w leczeniu zwierząt egzotycznych, szczególnie jeśli rozważana jest operacja lub znieczulenie, dlatego warto znaleźć taką Klinikę przed wystąpieniem nagłego przypadku, a nie w jego trakcie.