Dokarmianie i podawanie leków szynszyli: umiejętność, którą warto wyćwiczyć, zanim stanie się niezbędna

Szybka odpowiedź

Szynszyla w swoim domowym wybiegu, gdzie pierwszym sygnałem problemów jest zmiana w odchodach, a nie w zachowaniu zwierzęcia

Szynszyla, która przestaje jeść, jest w sytuacji krytycznej, gdzie liczy się czas mierzony w godzinach, a nie dniach. Dokarmianie za pomocą strzykawki to jedyna umiejętność, którą Opiekun może zastosować w domu, aby podtrzymać funkcje życiowe zwierzęcia do momentu postawienia Diagnozy i rozpoczęcia Leczenia.

Problemem jest to, że przestraszona i niewytrenowana szynszyla walczy ze strzykawką, a szarpanie się podczas karmienia może doprowadzić do przedostania się pokarmu do płuc. Tę umiejętność należy budować, gdy Zwierzak jest zdrowy.

• Szynszyla jest zwierzęciem roślinożernym z fermentacją w jelicie ślepym, co oznacza, że musi stale dostarczać błonnik do przewodu pokarmowego. Zaprzestanie przyjmowania pokarmu samo w sobie jest stanem nagłym, niezależnie od przyczyny.
• Dokarmianie oznacza stosowanie specjalistycznej karmy ratunkowej (critical-care) dla roślinożerców, a nie kaszek dla niemowląt, przecierów owocowych czy jogurtów.
• Szynszyle nie potrafią wymiotować, więc wszystko, co trafia do pyszczka, musi zostać połknięte lub wpada do dróg oddechowych. Nie ma trzeciej opcji.
• Nigdy nie dokarmiaj strzykawką szynszyli z twardym, wzdętym, napiętym jak bęben brzuchem, dopóki Weterynarz nie przeprowadzi badania.
• Dziesięć minut tygodniowo z użyciem strzykawki z czystą wodą zmienia stresującą sytuację w rutynową procedurę.

:::danger
Nigdy nie podawaj szynszyli antybiotyku, który został przepisany innemu zwierzęciu lub pozostał z poprzedniej kuracji.

Kilka klas antybiotyków, które są rutynowo stosowane u psów, kotów i ludzi, niszczy bakterie gram-dodatnie, od których zależy praca jelit roślinożercy. Skutkuje to przerostem szkodliwych drobnoustrojów w jelicie ślepym i śmiertelną biegunką, która może wystąpić nawet kilka dni po podaniu leku. Tylko Weterynarz znający ten gatunek powinien wybrać lek, drogę podania i Czas trwania kuracji.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego brak jedzenia to stan nagły, a nie tylko Objaw

Szynszyla fermentuje pokarm w dużym jelicie ślepym. Bakterie tam bytujące rozkładają błonnik, którego szynszyla sama nie może strawić, a produkty tej fermentacji są głównym źródłem jej energii.

Ten system działa tylko wtedy, gdy treść przesuwa się przez jelita. Perystaltyka u roślinożercy z fermentacją w jelicie ślepym zależy w dużej mierze od fizycznej obecności grubowłóknistego błonnika rozciągającego ściany jelit.

Kiedy pobieranie pokarmu ustaje, perystaltyka zwalnia. Spowolniona perystaltyka oznacza, że treść zalega, wysycha i staje się trudniejsza do przesunięcia. Gazy z ciągłej fermentacji nie mają ujścia. Zwierzę czuje się pełne i niekomfortowo, więc je jeszcze mniej.

To pętla, która prowadzi do śmierci. Właśnie dlatego szynszyla, która nie jadła przez jeden dzień, jest w poważnych tarapatach, niezależnie od pierwotnego wyzwalacza.

Obok tego działa drugi zegar. Szynszyle słabo mobilizują tłuszcz z organizmu w warunkach ujemnego bilansu energetycznego, a tłuszcz dostarczany do wątroby szybciej, niż może ona przetworzyć, odkłada się w komórkach wątroby. To stłuszczenie wątroby, a gdy już wystąpi, jest o wiele trudniejsze do odwrócenia niż pierwotny problem.

Dokarmianie adresuje oba problemy jednocześnie. Wprowadza błonnik do jelit, aby przywrócić napięcie i perystaltykę, oraz dostarcza kalorie, dzięki czemu wątroba nie musi przetwarzać mobilizowanego tłuszczu.

Co powoduje, że szynszyla przestaje jeść

Dokarmianie kupuje czas. Nie leczy przyczyny, a to przyczyna determinuje wszystko inne.

Choroby zębów.

Najczęstsza przyczyna, której Właściciel najrzadziej się spodziewa. Zęby policzkowe szynszyli rosną stale i są ścierane przez przeżuwanie twardego siana. Kiedy ścieranie i wzrost przestają być zsynchronizowane, zęby rozwijają ostre krawędzie, haczyki, a ostatecznie dochodzi do wydłużenia korzeni. Szynszyla z bólem pyszczka będzie brać jedzenie, żuć krótko i wypluwać je. Szukaj oznak takich jak: mokra broda, pokarm upchnięty w policzkach, nagłe zainteresowanie tylko miękkim jedzeniem lub szynszyla, która podchodzi do siana i odchodzi.

Zatrzymanie pracy jelit (stasis).

Opisana powyżej awaria perystaltyki, wynikająca z diety niskobłonnikowej, odwodnienia, stresu, bólu lub nagłej zmiany diety. Odchody stają się małe, suche i nieliczne, a potem znikają.

Wzdęcia.

Gaz uwięziony w żołądku lub jelicie ślepym. To coś innego niż zatrzymanie pracy jelit i jest o wiele bardziej pilne. Brzuch jest napięty i często wyraźnie powiększony, szynszyla wyraźnie odczuwa ból, może się wyciągać, przyciskać brzuch do podłogi lub kołysać. Wzdęcia to stan wymagający interwencji chirurgicznej i podawanie czegokolwiek jest niebezpieczne.

Ból z innego źródła.

Złamana kończyna, ugryzienie przez towarzysza z klatki, kamień w pęcherzu, infekcja ucha. Każdy silny ból hamuje perystaltykę jelit u tego gatunku.

Przegrzanie.

Szynszyla w otoczeniu powyżej swojego komfortowego zakresu przestaje jeść bardzo szybko. Gęste futro i brak zdolności do pocenia się oznaczają, że temperatura ciała rośnie błyskawicznie. Sprawdź temperaturę w pokoju, zanim sprawdzisz stan zwierzęcia.

Infekcja dróg oddechowych.

Szynszyla, która z trudem oddycha, przestaje jeść. Posłuchaj, czy nie słychać kliknięć lub zmian w wysiłku oddechowym, sprawdź czy nos jest mokry.

Jak wygląda prawidłowe przyjmowanie pokarmu, abyś mógł zauważyć zmiany

Nie możesz ocenić przyjmowania pokarmu obserwując szynszylę, ponieważ jedzą one w krótkich odstępach czasu przez całą noc. Oceniasz to na podstawie tego, co wydalają.

Szynszyla z normalnym jedzeniem, wodą i podłożem, punkt odniesienia do pomiaru zmian

Odchody to codzienny raport.

Zdrowe odchody szynszyli są twarde, suche, owalne i produkowane w dużej ilości. Dowiedz się, jak wygląda normalny rozmiar u twojego zwierzęcia, ponieważ rozmiar jest pierwszą rzeczą, która się zmienia. Mniejsze i rzadsze odchody oznaczają, że ilość przyjmowanego pokarmu już spadła, zazwyczaj dzień przed tym, jak szynszyla wygląda na chorą.

Waga to cotygodniowy Raport.

Waga kuchenna z dokładnością do jednego grama, mały pojemnik i cotygodniowy Wpis wagi. Szynszyla, która traci na wadze mimo pozornego jedzenia, ma problem, a choroby zębów są pierwszą rzeczą do sprawdzenia.

Znikanie siana to najuczciwszy wskaźnik.

Granulat jest jedzony w pierwszej kolejności i niewiele mówi. Obserwuj, jak szybko znika sterta siana. Szynszyla, która je granulat i przysmaki, ale zostawia siano, jest już na drodze do kłopotów z zębami i jelitami.

Wyposażenie i dlaczego każdy element jest istotny

Dlaczego formuła dla roślinożerców, a nie coś z kuchni.

Formuły ratunkowe dla roślinożerców opierają się na długowłóknistym materiale roślinnym. Ten błonnik przywraca jelitom napięcie i perystaltykę. Kaszki ryżowe dla niemowląt, płatki owsiane, przeciery warzywne i rozgniecione banany dostarczają kalorii bez użytecznego błonnika, więc utrzymują zwierzę przy życiu, podczas gdy zatrzymanie jelit trwa. Słodkie jedzenie szkodzi bardziej niż brak czegokolwiek, ponieważ żywi niewłaściwe organizmy w jelicie ślepym, które jest już zaburzone.

Dlaczego małe strzykawki.

Strzykawka 1 ml nie może podać więcej niż szynszyla może przełknąć na raz. Strzykawka 10 ml w ręku zestresowanego opiekuna może. Rozmiar strzykawki jest zabezpieczeniem.

Dlaczego gęstość formuły ma znaczenie.

Zbyt gęsta nie przejdzie przez strzykawkę, więc naciskasz mocniej, a potem całość wpada naraz. Zbyt rzadka spływa do gardła szybciej, niż zwierzę przełyka, co prowadzi do zachłyśnięcia. Celuj w konsystencję, która płynie równomiernie pod delikatnym naciskiem kciuka i zachowuje kształt na łyżeczce.

Dlaczego woda musi być ciepła, a nie gorąca.

Mieszaj z ciepłą wodą i sprawdź temperaturę na wewnętrznej stronie nadgarstka. Kuchenka mikrofalowa tworzy gorące punkty, które poparzą pyszczek zwierzęcia, które i tak nie chce jeść.

Technika krok po kroku

Dłoń podająca małe narzędzie do pyszczka szynszyli z boku, sposób, który pozwala zwierzęciu zaakceptować, a nie stawiać opór

Przygotuj wszystko przed wzięciem szynszyli.

Formuła wymieszana, strzykawki napełnione, ręcznik rozłożony, pokój chłodny i cichy. Szynszyla trzymana, podczas gdy ty szukasz pojemnika, to szynszyla, która już uznała, że jest to złe doświadczenie.

Unieruchom poprzez owinięcie, nigdy chwytanie.

Połóż ręcznik płasko, posadź na nim szynszylę i owiń boki wokół ciała tak, aby przednie łapki były schowane, a głowa wolna. Owinięcie powinno wspierać, nie uciskać. Szynszyle nie mają problemów z przeponą jak ptaki, ale ciasne owinięcie małego zwierzęcia z gęstym futrem szybko prowadzi do przegrzania, a przegrzanie jest osobnym stanem nagłym.

Nigdy nie chwytaj za kark ani nie ściskaj garści futra czy nasady ogona. Fur slip to obrona: szynszyla uwalnia kępkę futra, by uciec drapieżnikowi, zrobi to samo tobie. Łysy placek odrasta miesiącami, a to doświadczenie czyni każdą kolejną sesję trudniejszą.

Znajdź diastemę.

Za siekaczami i przed zębami policzkowymi znajduje się naturalna przerwa. To tam trafia końcówka strzykawki, wkładana z boku pyszczka, a nie na wprost. Atakowanie twarzy z przodu wywołuje ucieczkę wsteczną; wchodzenie z boku, na poziomie kącika ust, nie.

Podaj małą ilość i czekaj.

Ułamek mililitra, potem pauza. Obserwuj przełykanie: gardło się porusza, a szczęka szynszyli pracuje. Dopiero wtedy podaj kolejną porcję. Ten jeden nawyk zapobiega większości przypadków zachłyśnięcia.

Przestań dla przeżuwania, nie dla walki.

Wiele szynszyli zaczyna żuć i lizać strzykawkę, gdy smak jest znany. To jest cel. Jeśli zwierzę walczy mocno, przestań, odłóż je i spróbuj ponownie za dwadzieścia minut, zamiast wygrywać zapasy.

Sesja musi być krótka.

Kilka małych sesji w ciągu dnia bije na głowę jedną długą. Zestresowana szynszyla w ręczniku nagrzewa się, a szynszyla z udarem cieplnym jest w gorszej sytuacji niż ta niedożywiona.

Zapisuj to, co faktycznie trafiło do brzuszka.

Nie to, co nabrałeś. Formuła na brodzie, na ręczniku i na twoim rękawie nie trafiła do jelit. Zapisuj objętość połkniętą, czas i wagę tamtego poranka.

Podawanie leków doustnych

Stosuje się tę samą technikę, z trzema różnicami.

Objętość jest malutka, więc dokładność ma większe znaczenie.

Odmierz Dawka dokładnie tak, jak Weterynarz zalecił i podaj przed karmieniem, kiedy szynszyla jest najbardziej chętna.

Nigdy nie mieszaj leku do pełnej strzykawki formuły.

Jeśli zwierzę przyjmie tylko połowę, nie wiesz, ile leku dostało. Podaj lek najpierw, osobno, potem karmienie.

Nigdy nie improwizuj.

Nie dziel tabletki przeznaczonej dla większego zwierzęcia, nie używaj leku dla ludzi i nie używaj pozostałości po króliku czy śwince morskiej, chyba że Weterynarz wyraźnie na to pozwolił. Metabolizm, bezpieczne klasy i drogi podania różnią się, a margines błędu u zwierzęcia tej wielkości jest mały.

Trening umiejętności, zanim będzie potrzebna

To część, którą pomija niemal każdy Właściciel, a to ona decyduje o przebiegu sytuacji awaryjnej.

Spokojna szynszyla w swojej przestrzeni, stan, w jakim chcesz ją mieć, wprowadzając strzykawkę po raz pierwszy

Tydzień pierwszy: strzykawka istnieje.

Zostaw pustą strzykawkę w pobliżu szynszyli podczas czasu na wybiegu. Pozwól jej powąchać i pogryźć tłok. Nic więcej się nie dzieje.

Tydzień drugi: strzykawka jest źródłem wody.

Kropla czystej wody na końcówce, oferowana z boku pyszczka, gdy szynszyla jest luzem i nie jest unieruchomiona. Większość szynszyli będzie ją lizać. Przestań po jednej lub dwóch kroplach.

Tydzień trzeci: ręcznik to miejsce, nie pułapka.

Posadź szynszylę na ręczniku, nic nie rób, pozwól jej zejść. Powtarzaj, aż siedzenie na ręczniku będzie nudne.

Tydzień czwarty: połączenie.

Luźne owinięcie, dwie krople wody ze strzykawki, puszczenie. Poniżej minuty.

Potem, raz w miesiącu, przeprowadź całą sekwencję.

Owiń, strzykawka, puść. Szynszyla, która zrobiła to trzydzieści razy, będąc zdrową, zaakceptuje to, gdy będzie chora, a różnica w połkniętej objętości między wytrenowanym a niewytrenowanym zwierzęciem jest ogromna.

Czego nigdy nie robić

Nie czekaj, aż apetyt wróci sam w nocy. Szynszyla, która nie jadła rano, już straciła większość okna czasowego, w którym łatwo to odwrócić.

Nie dokarmiaj strzykawką zwierzęcia z twardym, wzdętym brzuchem. Jeśli gazy lub treść nie mogą się przesuwać, dodawanie objętości zwiększa ciśnienie w jelicie, które jest już rozciągnięte.

Nie używaj dużej strzykawki, aby zaoszczędzić czas. Tempo podawania powoduje zachłyśnięcie, a duży tłok nie daje żadnej kontroli.

Nie kładź szynszyli na plecach, aby ją karmić. Ta pozycja utrudnia połykanie i kieruje płyn w stronę dróg oddechowych. Trzymaj ją w pionie, głowa poziomo, nos ani nie uniesiony, ani nie dociśnięty w dół.

Nie używaj soków owocowych, wody z cukrem, miodu czy dropsów jogurtowych jako źródła energii. Cukry proste docierające do zaburzonego jelita ślepego napędzają fermentację w niewłaściwym kierunku.

Nie przerywaj przepisanej kuracji wcześnie, ponieważ szynszyla znowu je. Apetyt wraca przed rozwiązaniem problemu, a przedwczesne przerwanie jest jednym z najczęstszych powodów nawrotów.

Nie karm szynszyli, która ma trudności z oddychaniem lub ma płyn przy nosie, dopóki Weterynarz jej nie obejrzy. Coś już dostało się do dróg oddechowych lub zwierzę jest zbyt osłabione, by się chronić.

Czego Weterynarz będzie od ciebie potrzebował

Przynieś liczby, nie wrażenia. Historia choroby zazwyczaj skraca proces Diagnoza bardziej niż badanie fizykalne.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem od zwierząt egzotycznych tego samego dnia w przypadku każdej szynszyli, która nie jadła przez 12 godzin, przestała oddawać odchody, ślini się lub ma mokrą brodę.

Twardy, napięty brzuch z wyraźnym bólem traktuj jako bezpośredni stan alarmowy i nie podawaj nic do pyszczka w drodze.

Podczas organizowania wizyty, utrzymuj chłód w pokoju, zapewnij dostęp do siana i wody oraz pozostaw szynszylę w spokoju między krótkimi sesjami karmienia, zamiast wielokrotnie ją wyciągać, by sprawdzać stan.