Picie wody przez kota: co naprawdę oznacza zmiana pragnienia

Szybka odpowiedź

Większość wody w diecie kota jedzącego mokrą karmę pochodzi z miski, z której je. Dlatego obserwacja miski z wodą nic nie mówi, dopóki nie wiesz, co dokładnie zjada zwierzak.

Zmiana w ilości wypijanej przez kota wody jest jednym z najwcześniejszych sygnałów choroby nerek, nadczynności tarczycy lub cukrzycy i zazwyczaj pojawia się na miesiące przed momentem, gdy zwierzak zaczyna wyglądać na chorego.

Nie istnieje jedna liczba mililitrów na kilogram masy ciała, która określiłaby, czy kot pije za dużo. Całkowite zapotrzebowanie na wodę zależy od zawartości wilgoci w pokarmie, a diety mokre i suche różnią się od siebie ogromnie. Liczy się zmiana w stosunku do normy dla danego zwierzaka.

• Karma mokra zazwyczaj składa się w około trzech czwartych z wody. Karma sucha zazwyczaj w mniej niż jednej dziesiątej. Sprawdź etykiety.

• Kot, który przechodzi z karmy mokrej na suchą, będzie wyraźnie pił znacznie więcej i nie jest to powód do niepokoju.

• Mierz prawidłowo, ważąc miskę w ciągu 24 godzin, z drugą miską poza zasięgiem kota, aby kontrolować parowanie.

• Picie większej ilości wody i częstsze oddawanie moczu to coś innego niż parcie w kuwecie i oddawanie niewielkich ilości. To drugie to stan nagły.

• Każdy trwały wzrost pragnienia u kota w wieku powyżej siedmiu lat wymaga badania krwi i moczu, a nie czekania.

:::danger
Kot, który wielokrotnie przybiera pozycję do załatwienia się i oddaje mało moczu lub wcale, prawdopodobnie ma zablokowany pęcherz, dopóki nie zostanie wykazane inaczej. Jest to stan nagły wymagający natychmiastowej wizyty.

Opiekunowie często mylnie odczytują częste wizyty w kuwecie jako "dużo picia". To przeciwne problemy. Kot, który zostawia duże kałuże, jest poliuryczny. Kot, który napina się, płacze, wielokrotnie wchodzi do kuwety i oddaje tylko kilka kropel lub nic, jest niedrożny. Jest to znacznie częstsze u samców, prowadzi do śmierci w ciągu dnia lub dwóch i pogarsza się z każdą godziną oczekiwania. Jeśli masz wątpliwości, sprawdź żwirek: brak grudki lub malutka grudka przy jednoczesnym parciu oznacza: idź teraz.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego nie ma uniwersalnej odpowiedzi w ml/kg

Całkowite zapotrzebowanie kota na wodę jest zaspokajane z trzech źródeł: wypijanej wody, wody w pokarmie i niewielkiej ilości wytwarzanej w procesach metabolicznych.

Proporcje te zmieniają się całkowicie wraz z dietą. Karma mokra to w większości woda, więc kot jedzący mokre posiłki otrzymuje większość płynów podczas karmienia i może rzadko korzystać z miski. Karma sucha zawiera bardzo mało wody, więc kot na takiej diecie musi uzupełnić prawie całą różnicę, pijąc więcej.

Dlatego liczby na kilogram masy ciała krążące w sieci budzą tyle zamieszania. Opublikowane zapotrzebowanie na wodę opisuje całkowite spożycie ze wszystkich źródeł w celach badawczych. Zastosowane do miski z wodą prowadzą do absurdów: zdrowy kot jedzący mokrą karmę wygląda na niepokojąco odwodnionego, a zdrowy kot jedzący suchą karmę na cierpiącego na polidypsję.

Przydatne porównanie to zawsze ten sam kot w odniesieniu do samego siebie. Ustal, jak wygląda norma, gdy Twój zwierzak jest zdrowy i je to, co zwykle, a trwałe odstępstwo traktuj jako sygnał ostrzegawczy.

Koty startują też z pozycji niekorzystnej. Ich przodkowie byli zwierzętami pustynnymi, które czerpały wodę z ofiar i silnie zagęszczały mocz. Odruch pragnienia, który z tego wynika, jest umiarkowany, dlatego kot tracący wodę przez chore nerki będzie pił więcej, ale często nie wystarczająco dużo, i dlatego odwodnienie rozwija się równolegle z wyraźną polidypsją.

Prawidłowy pomiar

Ta sama waga wykona zadanie. Zważ miskę z wodą na początku i końcu 24-godzinnego okresu, a różnica w gramach to spożycie w mililitrach.

Metoda.

Napełnij miskę i zważ ją. Zapisz czas. Po 24 godzinach zważ ją ponownie bez uzupełniania. Różnica w gramach to skonsumowane mililitry.

Kontrola parowania.

Umieść identyczną miskę z taką samą ilością wody w miejscu, do którego kot nie ma dostępu, w tym samym pokoju. Zważ ją w tych samych dwóch momentach. Cokolwiek z niej ubyło, to parowanie; należy odjąć tę wartość od pierwszego wyniku. W ciepłym pokoju lub przy płytkiej, szerokiej misce parowanie jest wystarczająco duże, by całkowicie zmienić wnioski.

Wiele misek.

Zważ wszystkie, w tym wszystko, z czego kot pije, a czego nie przewidziałeś, jak szklanka przy łóżku czy kapiący kran. Jeśli kot używa fontanny, ta metoda może nie działać dobrze i konieczne może być mierzenie ilości wydalanego moczu.

Domy z wieloma kotami.

Nie można określić spożycia bez rozdzielenia kotów na czas pomiaru lub obserwacji kamerą. Rozdzielenie jednego kota na 24 godziny z własnym jedzeniem, wodą i kuwetą jest rozsądniejszą i znacznie bardziej informacyjną opcją niż zgadywanie.

Alternatywa: mierzenie ilości wydalanego moczu.

Czasem łatwiejsze. Użyj czystej kuwety, tego samego żwirku, licz i waż grudki moczu przez 24 godziny. Stały wzrost liczby lub wielkości grudek jest prawdziwą informacją i często to właśnie zauważa opiekun jako pierwsze.

Powtórz pomiar.

Jeden dzień to tylko migawka. Dwa lub trzy oddzielne dni dadzą zakres i zapobiegną wyciągnięciu błędnych wniosków przez jedno gorące popołudnie.

Większe picie: co to oznacza

Wzmożone pragnienie, które nie wynika ze zmiany diety, upałów czy laktacji, jest objawem, a nie nawykiem. W prawie wszystkich przypadkach kot pije więcej, ponieważ traci więcej wody, a miejscem, gdzie to się dzieje, są nerki.

Przewlekła choroba nerek. Najczęstsza przyczyna u starszych kotów. Niewydolne nerki tracą zdolność do zagęszczania moczu, więc woda jest tracona, a pragnienie rośnie, by to zrekompensować. Szukaj utraty wagi, zaniedbanej sierści, zmniejszonego apetytu, sporadycznych wymiotów i kota, który wydaje się cicho zestarzeć.

Nadczynność tarczycy. Również choroba starszych kotów. Charakterystyczne połączenie to wilczy apetyt z utratą wagi, często z niepokojem, głośniejszym miauczeniem, zaniedbaną sierścią, szybkim tętnem i czasem biegunką. Weterynarz może wyczuć powiększoną tarczycę na szyi.

Cukrzyca. Często, choć nie zawsze, u kota, który miał nadwagę. Wilczy apetyt, utrata wagi, intensywne picie, duże lepkie grudki moczu. W bardziej zaawansowanych przypadkach tylne nogi opadają, więc kot chodzi na stawach skokowych, co jest powikłaniem nerwowym i silną wskazówką.

Wysoki poziom wapnia we krwi. Mniej znany opiekunom, ale rozpoznany problem, czasem idiopatyczny, a czasem związany z chłoniakiem. Często towarzyszą mu zaparcia, wymioty i utrata wagi.

Choroba wątroby oraz u niesterylizowanych samic ropomacicze, które występuje u kotek rzadziej niż u psów, ale się zdarza i wiąże się z wyraźnie chorym zwierzakiem oraz często wyciekiem.

Leki. Kortykosteroidy i leki moczopędne zwiększają pragnienie i oddawanie moczu. Sprawdź, co przyjmuje kot.

Łagodne wyjaśnienia. Niedawna zmiana z mokrej na suchą karmę, upały, nowa fontanna, która zainteresowała kota, karmiąca matka, kot, który zaczął jeść więcej smakołyków z dużą ilością soli.

Mniejsze picie: co to oznacza

Zmniejszone picie jest istotne zwłaszcza wtedy, gdy nie wynika z przejścia na mokrą karmę.

Bolesna jama ustna. Koty z resorpcją zębów, chorobami przyzębia, zapaleniem jamy ustnej lub nowotworem podchodzą do wody, wahają się i wycofują, lub piją w dziwny, przechylony sposób. Ból stomatologiczny u kotów jest ogromnie niedoszacowany, ponieważ jedzą one przez długi czas mimo problemów.

Nudności. Kot z chorobą nerek, zapaleniem trzustki lub niedrożnością może być odwodniony i jednocześnie nie wykazywać zainteresowania piciem, ponieważ źle się czuje.

Miska. Koty nie lubią, gdy ich wąsy dotykają boków wąskiej, głębokiej miski, nie lubią wody obok jedzenia i zdecydowanie nie lubią wody obok kuwety. Plastikowe miski chłoną zapachy i rozwijają biofilm. Woda, która stała cały dzień, smakuje kotu inaczej niż tobie.

Trasa. Miska, do której można się dostać tylko przechodząc obok psa, drugiego kota lub głośnego urządzenia, może być po prostu nieużywana.

Ogólna choroba. Kot, który przestał zarówno jeść, jak i pić, wymaga pilniejszej reakcji niż ten, który przestał tylko jeść, ponieważ do problemu podstawowego dochodzi odwodnienie.

Ocena odwodnienia w domu i dlaczego typowy test zawodzi

Test z uszczypnięciem skóry nad łopatkami to test, który znają wszyscy, i jest on niewiarygodny dokładnie u tych kotów, które najbardziej go potrzebują.

Test namiotu mierzy elastyczność skóry, a nie tylko nawodnienie. Chudzielce i starsze koty straciły tkankę tłuszczową podskórną i elastyczność skóry, więc skóra pozostaje w fałdzie nawet u doskonale nawodnionego zwierzęcia. U kota otyłego skóra wraca na miejsce, nawet jeśli jest odwodniony.

Lepsze wskaźniki:

Dziąsła. Powinny być wilgotne i śliskie. Lepkie lub suche dziąsła są znaczące.

Oczy. Zapadnięte oczy u kota, który wcześniej wyglądał normalnie.

Kończyny. Zimne uszy i łapy u apatycznego kota sugerują słabe krążenie i wymagają pilnej porady.

Wydalanie w kuwecie. Zmniejszona produkcja moczu u kota, który nie pije.

Waga. Najczulszy wskaźnik. Litr płynu waży kilogram, więc krótkoterminowe zmiany wagi u kota, który nie zmienił diety, to głównie woda. Ważenie chorego kota codziennie na tej samej wadze powie ci więcej niż każdy test uszczypnięcia.

Czego będzie chciał weterynarz i co sprawdzi

Miska i kuweta to dwie połówki tego samego pomiaru. Zarówno to, co wchodzi, jak i to, co wychodzi, warto zapisać przed wizytą.

Jeśli możesz, przynieś próbkę moczu. Zagęszczenie moczu to pierwsza rzecz, której chce weterynarz, i całkowicie zmienia perspektywę. Kot, który dużo pije, a nadal produkuje zagęszczony mocz, to zupełnie inny przypadek niż ten produkujący mocz rozcieńczony. Zbierz świeży mocz przy użyciu niechłonnego żwirku, przechowuj w chłodzie i szybko dostarcz do przychodni.

Spodziewaj się badań krwi obejmujących parametry nerkowe, glukozę i hormon tarczycy, ciężar właściwy moczu i test paskowy, często posiew moczu oraz pomiar ciśnienia krwi, ponieważ wysokie ciśnienie towarzyszy zarówno chorobie nerek, jak i nadczynności tarczycy, cicho uszkadzając wzrok.

Pomoc w piciu większej ilości wody, gdy jest to celem

Dla kotów z chorobą nerek, kryształami w moczu lub historią niedrożności cewki moczowej, zwiększenie spożycia wody jest faktycznym celem leczenia.

Czego nigdy nie robić

Nigdy nie ograniczaj wody, ponieważ kot sika w domu lub w dużych ilościach. Ograniczenie wody u kota poliurycznego wywołuje odwodnienie na tle choroby podstawowej i jest to najniebezpieczniejszy błąd w tym obszarze.

Nigdy nie zakładaj, że zwiększone pragnienie to normalne starzenie. Jest to jeden z najpewniejszych wczesnych sygnałów uleczalnej choroby, a wczesne leczenie choroby nerek i nadczynności tarczycy istotnie zmienia rokowania.

Nigdy nie podawaj kotu ludzkich napojów elektrolitowych lub sportowych. Ładunki cukru i soli to zła odpowiedź, a kot, który potrzebuje płynów, potrzebuje ich zgodnie z zaleceniami weterynaryjnymi.

Nigdy nie zwlekaj, jeśli samiec napina się w kuwecie. Zobacz ostrzeżenie na początku.

Nigdy nie czekaj, by sprawdzić, czy apetyt powróci u kota, który nic nie pije. Koty, które przestają jeść, są również zagrożone stłuszczeniem wątroby, a połączenie tego z odwodnieniem to bardzo zły punkt wyjścia do leczenia.

Nigdy nie polegaj tylko na teście uszczypnięcia skóry. Zamiast tego obserwuj dziąsła, wydalanie i wagę.

Kiedy szukać pomocy

Realistyczny cel: stabilna waga, stałe spożycie, które faktycznie zmierzyłeś, i zmiana, którą zauważasz w pierwszych tygodniach, a nie w szóstym miesiącu.

Udaj się natychmiast do przychodni, jeśli kot napina się w kuwecie z niewielką ilością moczu lub bez niego, płacze podczas prób sikania, wymiotuje i jest apatyczny lub jeśli jest wycieńczony, z zimnymi uszami i łapami.

Skontaktuj się z lecznicą w ciągu tygodnia w przypadku trwałego wzrostu lub spadku picia, którego nie da się wyjaśnić zmianą diety, w przypadku zwiększonego pragnienia z utratą wagi u starszego kota, wilczego apetytu z utratą wagi, większych lub częstszych grudek moczu lub jeśli kot waha się przy misce z wodą.

Umów rutynową kontrolę geriatryczną z badaniem krwi i moczu dla każdego kota powyżej siódmego roku życia, niezależnie od tego, czy zauważyłeś coś niepokojącego. Choroba nerek, nadczynność tarczycy i cukrzyca są częstsze z wiekiem, wszystkie prezentują się najpierw poprzez pragnienie i mocz i wszystkie reagują znacznie lepiej, gdy zostaną wykryte badaniem niż kryzysem.