Choroba lokomocyjna u Zwierzaka: ile w tym ruchu, ile strachu i co z tym zrobić

Krótka odpowiedź

Nic, co zrobisz w dniu wyjazdu, nie ma tak dużego znaczenia jak to, co Zwierzak już myśli o transporterze i samochodzie.

Zwierzak, który ślini się, wyje i wymiotuje w samochodzie, zazwyczaj cierpi z powodu dwóch oddzielnych problemów, które wyglądają jak jeden. Mamy do czynienia z prawdziwą chorobą lokomocyjną, generowaną przez organy równowagi, oraz ze strachem, generowanym przez wszystko inne związane z tym doświadczeniem.

Potrzebują one różnych rozwiązań. Choroba lokomocyjna reaguje na fizykę podróży oraz, w razie potrzeby, na leki przeciwwymiotne. Strach reaguje na to, czym dla Zwierzaka jest transporter, w jaki sposób został do niego włożony, a w niektórych przypadkach na leki, które zmniejszają lęk, zamiast ograniczać wymioty. Leczenie jednego, gdy problemem jest drugie, to powód, dla którego tak wiele Zwierzaków nigdy nie wykazuje poprawy.

• Ślinienie się jest zazwyczaj pierwszym objawem i często pojawia się, zanim samochód ruszy.
• Zwierzak, który zastyga w bezruchu i jest całkowicie cichy, wcale nie jest spokojny. Zastyganie to reakcja lękowa, którą łatwo błędnie zinterpretować jako radzenie sobie z sytuacją.
• Nie podawaj Zwierzakowi ludzkich tabletek na chorobę lokomocyjną. Różnice gatunkowe w populacjach receptorów oznaczają, że wiele z tego, co pomaga człowiekowi lub psu, w niewielkim stopniu pomaga Zwierzakowi, a niektóre ludzkie leki są dla niego niebezpieczne.
• Jeśli każda podróż samochodem kończy się u Weterynarza, Zwierzak wyciągnął właściwy wniosek. Niektóre podróże muszą kończyć się w domu.
• Dyszenie lub oddychanie przez otwarty pysk u Zwierzaka w samochodzie nie jest odpowiednikiem dyszenia psa. To sygnał ostrzegawczy.

Decyzja w 60 sekund

Dwa problemy i jak je odróżnić

Choroba lokomocyjna zaczyna się w aparacie przedsionkowym ucha wewnętrznego. Przyspieszanie, hamowanie i pokonywanie zakrętów poruszają płynem w kanałach półkolistych, co informuje mózg, że ciało się porusza. Jeśli oczy patrzą na wnętrze transportera, raportują, że nic się nie porusza. To niedopasowanie generuje nudności.

Sygnały docierają do pnia mózgu, gdzie znajdują się ośrodek wymiotny i chemoreceptorowa strefa wyzwalająca. Nudności i ślinotok pojawiają się jako pierwsze, wymioty później.

Strach przed podróżą zaczyna się od wszystkiego innego: podnoszenia, ograniczenia przestrzeni, zabrania z terytorium, które Zwierzak kontroluje, przemieszczania bez możliwości decydowania, narażenia na nieznane dźwięki, wibracje i zapachy, a na końcu często na badanie weterynaryjne.

Zwierzaki są terytorialne w sposób, w jaki psy nie są. Większość poczucia bezpieczeństwa Zwierzaka zakotwiczona jest w konkretnym fizycznym miejscu z jego własnym profilem zapachowym. Usunięcie Zwierzaka z tego miejsca jest samo w sobie stresorem, zanim jeszcze w ogóle wsiądzie do samochodu.

Te dwie rzeczy napędzają się nawzajem. Strach zwiększa nudności poprzez te same ścieżki w pniu mózgu, a Zwierzak, który raz wymiotował, nauczył się, że samochód powoduje złe samopoczucie.

Test, który pozwala je odróżnić.

Zwierzak z chorobą lokomocyjną czuje się w miarę spokojnie, gdy samochód stoi, stan pogarsza się, gdy rusza, i poprawia się dosyć szybko po zatrzymaniu.

Zwierzak z lękiem przed podróżą zaczyna reagować, gdy transporter wyjmuje się z szafki, ślini się już w zaparkowanym samochodzie i pozostaje w stresie przez długi czas po przyjeździe.

Większość Zwierzaków ma oba problemy, ale wiedza, który dominuje, decyduje o tym, na co położyć nacisk.

Co faktycznie oznaczają objawy

Ślinienie się. Prawie zawsze najwcześniejszy objaw. Ślinienie jest częścią odruchu nudności, a także częścią kociej reakcji na stres. Mokra broda i mokre dno transportera przed uruchomieniem silnika oznaczają strach.

Wokalizacja. Ciągłe miauczenie to raczej wyraz dystresu niż skargi. Niektóre Zwierzaki wokalizują przez całą podróż i nigdy nie wymiotują.

Niepokój, a potem bezruch. Wiele Zwierzaków przechodzi przez etapy drapania i kręcenia się, a potem przestaje się ruszać całkowicie. Druga faza nie jest ulgą.

Oddawanie moczu i kału. Częste, mimowolne i nie oznacza złośliwości Zwierzaka. Odpowiednio zabezpiecz transporter.

Rozszerzone źrenice, przyciśnięte uszy, skulone ciało. Standardowe sygnały kociego strachu. Czytaj je, zamiast sugerować się głośnością dźwięków.

Dyszenie lub oddychanie przez otwarty pysk. Zwierzaki nie dyszą w celu ochłodzenia się tak jak psy, a dyszący Zwierzak jest albo ekstremalnie zestresowany, przegrzany, albo ma podstawową chorobę serca lub układu oddechowego, którą stres ujawnił. Traktuj to jako powód do zatrzymania się i szukania porady, a nie jako normalną reakcję.

Wymioty. Zazwyczaj późno, często tylko raz i często bardziej stresujące dla Właściciela niż dla Zwierzaka.

Przygotowanie Zwierzaka, na przestrzeni tygodni

Transporter, który stoi w pokoju, z wyjętymi drzwiczkami i znanym kocykiem w środku, przestaje być sygnałem. Transporter, który nagle pojawia się z szafy, jest zapowiedzią.

Najskuteczniejszą interwencją jest uczynienie transportera czymś zwyczajnym, czego nie da się zrobić w dniu wyjazdu.

Zostaw go na stałe, z wyjętymi drzwiczkami lub zamocowanymi w pozycji otwartej, z posłaniem, które pachnie własnym domem Zwierzaka. Karm w pobliżu, a potem w środku. Wkładaj smakołyki bez słowa komentarza. Transporter będący częścią mebli przestaje być dla czegokolwiek zwiastunem.

Wybierz sztywny transporter z wyjmowaną górą lub otwieraną pokrywą. Ma to większe znaczenie, niż się wydaje: Zwierzaka można wyjąć górą za pomocą ręcznika lub zbadać w podstawie po zdjęciu wieka, podczas gdy przerażonego Zwierzaka wyciąganego na siłę przez przednie drzwiczki czeka walka, która utwierdza go w przekonaniu, że miał rację.

Nie pierz posłania tuż przed podróżą. Znajomy zapach wykonuje przydatną pracę.

Pomóc może analog kocich feromonów twarzowych rozpylony na posłaniu. Rozpyl go około piętnaście minut przed wejściem Zwierzaka, aby rozpuszczalnik odparował, i nigdy nie psikaj bezpośrednio na Zwierzaka.

Celem jest Zwierzak, który sam wchodzi i wychodzi z transportera. Każdy etap planu powinien kończyć się, gdy Zwierzak jest nadal zrelaksowany.

Buduj podróż etapami, przez tygodnie, a nie dni: transporter jako mebel, potem zamknięte drzwiczki na moment, potem podniesienie, potem przeniesienie do samochodu, potem siedzenie w nieruchomym aucie, potem włączony silnik bez ruszania, potem dwuminutowa przejażdżka kończąca się powrotem do domu.

Ostatnia część jest tą, którą ludzie pomijają. Zwierzak, którego całe doświadczenie z samochodem kończy się u Weterynarza, wyciągnął logiczny wniosek. Kilka podróży, które kończą się powrotem do salonu, zmienia to, co zapowiada samochód.

Sama podróż

Jedzenie. Lekki posiłek kilka godzin wcześniej jest lepszy niż pełny posiłek tuż przed lub długi post. Zwierzaki nie powinny pozostawać bez jedzenia przez dłuższy czas, ponieważ Zwierzak, który przestaje jeść, jest zagrożony stłuszczeniem wątroby, a zdenerwowany Zwierzak może nie jeść przez dłuższy czas po przyjeździe.

Pozycja. Najstabilniejszym miejscem w większości samochodów jest przestrzeń na nogi za przednim siedzeniem, gdzie transporter nie może się przesuwać ani przewracać. Na siedzeniu powinien być zabezpieczony pasami bezpieczeństwa przez uchwyt lub punkty mocowania. Nigdy w bagażniku typu hatchback, nigdy na kolanach, nigdy na siedzeniu pasażera, gdzie może wystrzelić poduszka powietrzna.

Przykrycie. Lekka tkanina na większości transportera zmniejsza konflikt wzrokowy, który napędza chorobę lokomocyjną, i jednocześnie zmniejsza strach. Pozostaw jedną stronę otwartą dla przepływu powietrza i nigdy nie przykrywaj transportera w nagrzanym samochodzie.

Powietrze i temperatura. Chłodne, świeże, poruszające się powietrze. Żadnych odświeżaczy powietrza, żadnych silnych perfum ani żadnych produktów z olejkami eterycznymi, ponieważ Zwierzaki słabo metabolizują wiele związków roślinnych.

Jazda. Płynne przyspieszanie i hamowanie, szerokie, delikatne zakręty i najkrótsza trasa zamiast tej najbardziej widokowej. Kręte drogi są gorsze niż szybkie, proste odcinki.

Hałas. Cisza. Cicha muzyka klasyczna lub specjalnie skomponowana dla Zwierzaków, jeśli w ogóle. Nie radio na standardowej głośności.

Rozmowa. Spokojny głos od czasu do czasu jest w porządku. Ciągłe pełne niepokoju uspokajanie nie jest, ponieważ ton przekazuje więcej niż słowa.

Dwa Zwierzaki, dwa transportery. Nawet w przypadku Zwierzaków, które dzielą legowisko w domu. Strach wywołuje agresję obronną, a zestresowany Zwierzak może zaatakować towarzysza we wspólnej przestrzeni.

Sprzątanie. Wyłóż transporter podkładem chłonnym i spakuj zapasowy, plus zapasowy kocyk, chusteczki, worek na śmieci i środek enzymatyczny. Nie używaj środków czyszczących na bazie amoniaku do sprzątania wypadków Zwierzaka, ponieważ zapach przypomina mocz i zachęca do ponownego znaczenia.

Leki i o co pytać

To jest rozmowa z Twoim Weterynarzem przed podróżą, a nie zakup z półki.

Leki przeciwwymiotne istnieją dla Zwierzaków i są autentycznie skuteczne w chorobie lokomocyjnej. Maropitant jest najczęściej stosowanym lekiem i jest zarejestrowany dla Zwierzaków w wielu regionach. Rozwiązuje problem wymiotów i nudności, ale nie działa na strach.

Leki przeciwlękowe są tym, czego potrzebuje przerażony Zwierzak. Gabapentyna podawana przed podróżą jest szeroko stosowana w tym celu, a roztwór doustny pregabaliny jest w niektórych regionach zarejestrowany specjalnie w celu redukcji lęku przed transportem i Wizytami weterynaryjnymi u Zwierzaków. Dostępność znacząco różni się w zależności od kraju.

Sedacja bez złagodzenia lęku to błąd. Niektóre starsze leki uspokajające ograniczają ruch, pozostawiając zwierzę w pełni świadomym i przerażonym, co skutkuje Zwierzakiem, który nie może wyrazić swojego dystresu, ale doświadcza go w całości, co może sprawić, że kolejne podróże będą gorsze. Jeśli Weterynarz sugeruje sedację, zapytaj wprost, czy zmniejsza ona lęk, czy tylko ruch.

Najpierw przetestuj leki w domu, w zwykły dzień, przynajmniej raz, zanim na nich polegniesz. Indywidualne reakcje są różne, a poranek długiej podróży to zły moment, aby odkryć, że Zwierzak jest nietypowo wrażliwy.

Ludzkie leki nie wchodzą w grę. Różnice gatunkowe w metabolizmie leków i dystrybucji receptorów oznaczają, że produkty zaprojektowane dla ludzi, a nawet niektóre dla psów, są nieskuteczne, nieprzewidywalne lub niebezpieczne dla Zwierzaków.

Starsze Zwierzaki oraz te z chorobami serca, nerek, wątroby lub dróg oddechowych wymagają wyboru leków dopasowanych do tych schorzeń, co jest kolejnym powodem, dla którego rozmowa musi odbyć się z wyprzedzeniem.

Kiedy to nie jest choroba lokomocyjna

Niektóre Zwierzaki zgłaszane jako cierpiące na chorobę lokomocyjną mają inny problem.

Choroba układu przedsionkowego. Przechylenie głowy, drgawkowe ruchy oczu, chodzenie w kółko lub upadanie na jedną stronę oznacza, że sam system równowagi jest dotknięty chorobą, a to jest problem weterynaryjny bez względu na to, czy samochód bierze udział w sytuacji.

Ból zębów i jamy ustnej. Zwierzaki z bolącymi pyszczkami ślinią się, a stres czyni to bardziej oczywistym.

Nudności z innej przyczyny. Choroby nerek, nadczynność tarczycy, choroby przewodu pokarmowego i niektóre leki powodują nudności. Jeśli Zwierzak wymiotuje również w domu, traci wagę lub pije więcej, samochód to zbieg okoliczności.

Choroba serca. Zwierzaki ekstremalnie dobrze ukrywają choroby serca, a stres podróży jest klasycznym wyzwalaczem pierwszego widocznego epizodu. Oddychanie przez otwarty pysk w trakcie lub po podróży zasługuje na uwagę tego samego dnia.

Ekspozycja na toksyny. Ślinienie się u Zwierzaka może również oznaczać, że zlizał coś nieprzyjemnego, w tym produkty przeciw pchłom przeznaczone dla psów. Produkty dla psów na bazie permetryny są skrajnie toksyczne dla Zwierzaków i powodują drżenia oraz napady drgawkowe, a nie tylko ślinienie.

Ogólna zasada jest taka, że choroba lokomocyjna zaczyna się od podróży i kończy krótko po niej. Wszystko, co utrzymuje się w domu, jest czymś innym.

Kiedy szukać pomocy

Oceniaj podróż po tym, co Zwierzak robi w godzinę po niej. Zwierzak, który wychodzi, rusza się normalnie i je, poradził sobie. Zwierzak, który chowa się przez resztę dnia, nie poradził sobie.

Skontaktuj się pilnie z Weterynarzem, jeśli:

• Oddycha przez otwarty pysk lub dyszy w trakcie lub po podróży
• Wymiotuje wielokrotnie po przyjeździe lub w wymiocinach jest krew
• Dojdzie do zapaści, chwiania się, przechylenia głowy lub drgawkowych ruchów oczu
• Wystąpią drżenia, drgawki lub napady, szczególnie jeśli niedawno zastosowano produkt przeciw pchłom
• Zwierzak nie chce jeść lub pić przez więcej niż około dzień po podróży

Umów wizytę rutynową przed następną podróżą, jeśli Twój Zwierzak jest silnie zestresowany podróżą, jest w podeszłym wieku lub ma znaną chorobę serca, nerek lub dróg oddechowych, lub jeśli ślini się i wymiotuje w domu, a nie tylko w samochodzie.

Zapytaj w swojej klinice, co mogą zrobić ze swojej strony. Wiele z nich prowadzi teraz przyjazne dla Zwierzaków kliniki z osobnymi poczekalniami, cichymi pokojami, dyfuzorami feromonów i badaniami wykonywanymi wewnątrz podstawy transportera zamiast na stole. Niektóre regiony mają usługi weterynaryjne, które odwiedzają pacjentów w domu w celu pracy rutynowej, co całkowicie eliminuje potrzebę podróży dla Zwierzaka, który nie może jej znieść.

Rejestracja leków różni się w zależności od kraju, więc leki opisywane przez znajomych za granicą mogą nie być dostępne tam, gdzie mieszkasz. Pytaj o to, co jest zarejestrowane lokalnie, zamiast prosić o konkretny produkt z nazwy.