Zwierzaki a podróż: jak dbać o apetyt i dlaczego stłuszczenie wątroby ma swój zegar

Szybka odpowiedź

Jedyną miarą udanej podróży zwierzaka jest to, ile zje on po dotarciu na miejsce.

Plan żywienia zwierzaka w związku z podróżą tak naprawdę nie dotyczy samej trasy. Zwierzaki rzadko jedzą w jadącym samochodzie i nigdy nie jedzą w samolocie, co jest w porządku. Ryzyko czai się w dniach bezpośrednio przed i po wyjeździe, gdy zestresowany zwierzak przestaje jeść, a nikt tego nie odnotowuje.

Zwierzaki to gatunek, u którego krótki okres bez jedzenia prowadzi do choroby wątroby. To nie straszenie, a fakt metaboliczny dotyczący tego, jak zwierzak radzi sobie z własną tkanką tłuszczową. Dlatego twierdzenie „zje, jak zgłodnieje” to porada dla właścicieli psów, która zwierzakom wyrządza realną szkodę.

• Nie zmieniaj karmy swojemu zwierzakowi na kilka tygodni przed podróżą ani w jej trakcie. Ciągłość jest najważniejszym czynnikiem ochronnym pod twoją kontrolą.
• Waż to, co zwierzak faktycznie zjada, w gramach, przez kilka dni przed wyjazdem, aby mieć realną bazę, a nie tylko wrażenie.
• Zwierzak, który nie je przez dzień, jest już priorytetem medycznym. Zwierzaki z nadwagą są w największym, a nie najmniejszym ryzyku.
• Przygotuj małe, ciche pomieszczenie w miejscu docelowym, zanim zwierzak wyjdzie z transportera, umieszczając tam jedzenie, wodę, kuwetę i kryjówkę.
• Podgrzewaj mokrą karmę do temperatury ciała. Zapach pobudza apetyt zwierzaków znacznie bardziej niż smak.

:::danger
Zwierzak, który przestaje jeść, działa jak zegar, a nadwaga ten czas skraca.

Kiedy zwierzak wchodzi w ujemny bilans energetyczny, mobilizuje tłuszcz ze swoich zapasów i wysyła go do wątroby. Wątroba zwierzaka ma ograniczoną zdolność do pakowania i eksportowania tego tłuszczu, więc odkłada się on w komórkach wątrobowych i organ zaczyna zawodzić. To stłuszczenie wątroby. Rozwija się u zwierzaków, które wcześniej były zdrowe, wyzwalane jest dokładnie takim rodzajem stresowego braku apetytu, jaki powoduje podróż, a leczenie wymaga tygodni karmienia wspomaganego. Zażółcenie dziąseł, oczu lub skóry wewnątrz uszu to późny objaw, a nie wczesne ostrzeżenie.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego zwierzak, który przestał jeść, jest inny

Pies, który pominie dzień, zazwyczaj nie wzbudza niepokoju. Zwierzak, który pominie dzień, wchodzi na inną ścieżkę metaboliczną i warto wiedzieć dlaczego, ponieważ to zrozumienie sprawia, że właściciele działają pierwszego, a nie trzeciego dnia.

Zwierzaki ewoluowały na diecie składającej się niemal wyłącznie z białka i tłuszczu, z znikomą zawartością węglowodanów. Dlatego ich wątroba prowadzi procesy wytwarzania glukozy z białka na wysokim, stałym poziomie, zamiast włączać je tylko wtedy, gdy jest potrzebne. Zwierzak nie potrafi efektywnie tego zmniejszyć, gdy jedzenie przestaje docierać.

Zatem gdy spożycie spada, zwierzak szybko zaczyna rozkładać własne tkanki. Tłuszcz jest mobilizowany z zapasów w ciele i transportowany do wątroby, aby zostać przetworzony na energię.

Wąskim gardłem jest to, co dzieje się dalej. Aby wysłać ten tłuszcz z powrotem do krwiobiegu, wątroba musi zapakować go w lipoproteiny, a zdolność wątroby zwierzaka do tego jest ograniczona. Tłuszcz dociera więc szybciej, niż może zostać usunięty, i gromadzi się w komórkach wątrobowych.

Wątroba pełna tłuszczu nie działa prawidłowo. Przepływ żółci jest utrudniony, więc zwierzak ma żółtaczkę. Toksyny, które wątroba normalnie usuwa, gromadzą się. Zwierzak czuje coraz większe nudności, co jeszcze bardziej hamuje apetyt, co mobilizuje więcej tłuszczu. Ta pętla jest powodem, dla którego ten stan jest tak trudny do odwrócenia po jego wystąpieniu.

Najokrutniejszą częścią jest to, które zwierzaki są najbardziej dotknięte. Zwierzak z nadwagą ma najwięcej tłuszczu do zmobilizowania, więc pulchny, wcześniej zdrowy zwierzak jest klasycznym pacjentem, a nie ten wątły.

Dlaczego podróż tłumi apetyt

Zwierzaki przywiązują się do terytorium. Bezpieczeństwo znajomej przestrzeni jest zapisane w śladach zapachowych, które zwierzak sam pozostawił na meblach, futrynach drzwi i na tobie. Nowe środowisko nie posiada żadnego z nich, a każda powierzchnia niesie informacje o zwierzętach, których twój zwierzak nigdy nie spotkał.

Zwierzak, który nie czuje się bezpiecznie, nie je. Jedzenie wymaga od zwierzęcia opuszczenia głowy, przestania obserwowania otoczenia i stania się na chwilę bezbronnym. W nieznanym pomieszczeniu, szczególnie otwartym z wieloma wejściami, wiele zwierzaków po prostu tego nie zrobi.

Ruch dodaje nudności. Zwierzaki cierpią na chorobę lokomocyjną – ze ślinieniem się, wokalizacją, wymiotami, a czasem oddawaniem moczu – a to doświadczenie może skojarzyć się z ostatnim posiłkiem, który zjadł.

To ostatnie to punkt, który właściciele wyzwalają przypadkiem. Jeśli zwierzak zje nieznane jedzenie, a potem poczuje się chory, wyrobi sobie awersję do tego jedzenia, która może trwać bardzo długo. Wprowadzanie nowej diety w tym samym tygodniu co podróż jest zatem dobrym sposobem na utratę karmy, której możesz później potrzebować.

Wreszcie, większość zwierzaków zmniejsza spożycie przed podróżą, a nie po niej, ponieważ wyciągane są transportery, pojawiają się walizki i rutyna zmienia się z wyprzedzeniem. Zegar często zaczyna tykać wcześniej, niż uświadamiają sobie to właściciele.

Tygodnie przed wyjazdem

Ustal jedzenie. Cokolwiek zwierzak je teraz, to jest to, co będzie jadł podczas podróży. Jeśli zmiana diety jest naprawdę potrzebna, zrób to albo dużo wcześniej, albo dużo później, nigdy w trakcie.

Ustal realną bazę. Waż jedzenie wchodzące i to, co zostało, przez kilka dni, i zapisuj gramy. Wrażenie, ile zwierzak je, jest mało warte, a po przyjeździe potrzebujesz punktu odniesienia.

Zważ zwierzaka. Waga cyfrowa, ta sama, przed i po. Utrata wagi to obiektywna liczba decydująca, czy plan działa.

Uczyń transporter zwyczajnym. Transporter, który stoi w pokoju z posłaniem w środku, otwarty, staje się meblem. Transporter, który pojawia się tylko przed podróżą, staje się sygnałem ostrzegawczym, który tłumi apetyt dzień przed wyjazdem.

Spakuj własne rzeczy zwierzaka. Miski, niewyprane posłanie i znany kocyk. Zapach to najszybszy sposób, by uczynić nieznane pomieszczenie użytecznym.

Porozmawiaj z weterynarzem, jeśli istnieją komplikacje medyczne. Szczególnie w przypadku cukrzycy, ponieważ dawki insuliny są powiązane ze spożyciem pokarmu, a zwierzak, który otrzymuje insulinę bez jedzenia, staje się hipoglikemiczny. Choroba nerek, nadczynność tarczycy i każdy zwierzak na lekach codziennych również zasługują na plan, a nie improwizację.

Waż jedzenie wchodzące i waż resztki. Gramy zjedzonego jedzenia to liczba, która ma znaczenie i o którą zapyta weterynarz.

Sama podróż

Samochodem.

Zaoferuj mały posiłek kilka godzin przed wyjazdem, zamiast głodzić zwierzaka przez cały dzień. Długa głodówka, by zapobiec wymiotom, to logika dla psów, a u zwierzaka uruchamia to właśnie zegar, którego starasz się uniknąć.

Zabezpiecz transporter, aby się nie przesuwał ani nie przewracał, i przykryj go z trzech stron, aby zwierzak miał osłonę wizualną, ale nadal otrzymywał powietrze. Większość zwierzaków uspokaja się lepiej w przykrytym transporterze niż w takim z widokiem.

Nie otwieraj transportera w jadącym samochodzie i nie pozwól zwierzakowi podróżować luzem. Przerażony zwierzak na podłodze samochodu to zagrożenie w trakcie jazdy, jak i ryzyko ucieczki.

Oferuj wodę podczas postojów, a nie w trakcie jazdy. Większość zwierzaków odmówi, co nie jest problemem podczas krótkiej podróży, a mokra karma później nadrabia różnicę.

Nigdy nie zostawiaj zwierzaka w zaparkowanym samochodzie. Zamknięty samochód nagrzewa się znacznie szybciej, niż właściciele oczekują, a zwierzak w transporterze nie może odsunąć się od słońca.

Jeśli twój zwierzak ślini się, ciągle miauczy lub wymiotuje podczas każdej podróży, zapytaj weterynarza o leki przeciwwymiotne na receptę przed podróżą. Działają lepiej, gdy są podane przed wyjazdem niż po.

Samolotem.

Nie będziesz karmić zwierzaka w kabinie, ponieważ transportery muszą pozostać zamknięte. Zaplanuj to, zamiast próbować z tym walczyć.

W przypadku podróży w luku bagażowym postępuj dokładnie według wymagań linii lotniczych i zrozum, że jest to większy stres fizjologiczny niż podróż w kabinie. Płaskopyskie rasy, takie jak persy czy egzotyki, są odrzucane przez wiele linii lotniczych, ponieważ ich drogi oddechowe nie radzą sobie z ciepłem i stresem, i to ograniczenie istnieje z ważnego powodu.

Generalnie odradza się sedację przed lotem. Otumaniony zwierzak nie może zmienić pozycji, słabo reguluje temperaturę ciała i nie może być oceniony przez nikogo podczas lotu. Jeśli weterynarz zaleci coś, zazwyczaj będzie to lek przeciwlękowy lub przeciwwymiotny, a nie środek uspokajający, i powinien być przetestowany w domu wcześniej.

Praca związana z podróżą lotniczą przypada na drugą stronę. Załóż, że zwierzak nie jadł od poprzedniego dnia i postępuj odpowiednio po przyjeździe.

Przyjazd i pierwsze 72 godziny

Przygotuj pomieszczenie, zanim wniesiesz tam transporter. Jedno małe, ciche pomieszczenie z zamykanymi drzwiami, najlepiej z niewielką liczbą kryjówek, do których nie masz dostępu.

Wstaw kuwetę, wodę i kryjówkę, np. kartonowe pudło na boku lub sam transporter z posłaniem w środku. Umieść jedzenie po przeciwnej stronie od kuwety, ale blisko kryjówki, ponieważ zwierzak, który musi przekraczać otwartą przestrzeń, by zjeść, często tego nie zrobi.

Otwórz transporter i odejdź. Nie wyciągaj zwierzaka. Zwierzaki wychodzą według własnego harmonogramu, a zmuszanie ich przedłuża okres odmowy.

Zaoferuj znane jedzenie, podgrzane. Temperatura ciała to mniej więcej cel, a chodzi o aromat, a nie samą temperaturę. Kilka sekund zazwyczaj wystarczy i nigdy nie powinno być gorące.

Podawaj jedzenie w godzinach, w których karmisz w domu. Przewidywalność przywraca rutynę szybciej niż cokolwiek innego.

Nie napełniaj miski i nie zostawiaj jej na cały dzień. Małe, świeże, częste porcje działają lepiej i pozwalają zmierzyć, co faktycznie zostało zjedzone.

Poszerzaj terytorium, gdy zwierzak zacznie niezawodnie jeść i korzystać z kuwety, nie wcześniej. Otwieranie całego domu pierwszego dnia jest najczęstszym powodem, dla którego zwierzak znika pod łóżkiem na tydzień.

To samo jedzenie, ta sama tekstura, ta sama miska. Każdy element, który pozostawisz bez zmian, to jeden powód mniej dla zwierzaka, by odmówić.

Prawidłowe liczenie

Właściciele konsekwentnie przeceniają, ile zjadł zestresowany zwierzak, ponieważ naruszona miska wygląda jak używana.

Zważ jedzenie wkładane do miski i zważ to, co zostaje. Zapisz różnicę. Rób to przy każdym posiłku przez pierwsze dni po przyjeździe.

W domu z wieloma zwierzakami karm osobno i za zamkniętymi drzwiami, w przeciwnym razie zapisujesz sumę, a nie indywidualny wynik, a normalne jest, że jeden zwierzak wyjada porcję drugiego, gdy obaj są zaniepokojeni.

Śledź również korzystanie z kuwety. Produkcja moczu i odchody mówią o nawodnieniu i o tym, czy jedzenie faktycznie przechodzi przez układ.

Zważ zwierzaka po kilku dniach, jeśli masz taką możliwość. Ubytek wagi potwierdza to, co mówią ci gramy.

Etapy: jak wygląda zegar

Godziny do jednego dnia. Odmowa jedzenia w nowym miejscu, chowanie się, picie niewiele. Częste i zazwyczaj samoistnie mijające, jeśli organizacja jest dobra.

Jeden do dwóch dni z prawie zerowym spożyciem. To moment, kiedy należy zadzwonić do weterynarza. Zwierzak może nadal wyglądać żywo, co jest mylące.

Powyżej tego. Letarg, ciągłe chowanie się, utrata wagi widoczna na łopatkach i kręgosłupie oraz często ślinienie się lub oblizywanie, co sygnalizuje nudności.

Późno. Wymioty, osłabienie, żółte przebarwienie dziąseł, białek oczu lub skóry wewnątrz uszu, a w ciężkich przypadkach ślinienie się z dezorientacją. To zaawansowana choroba wątroby wymagająca opieki szpitalnej.

Odstęp między pierwszymi dwoma etapami a ostatnimi dwoma może być krótki u zwierzaka z nadwagą, a gdy zwierzak poczuje nudności, nie będzie jadł dobrowolnie, więc problem przestaje być rozwiązywalny w domu.

Co zmienia się w zależności od zwierzaka

Zwierzaki z nadwagą są w największym ryzyku i potrzebują najdokładniejszego liczenia. Nigdy nie łącz podróży z planem odchudzania.

Kocięta mają małe rezerwy energii i mogą stać się hipoglikemiczne, więc potrzebują częstszych, mniejszych posiłków i ściślejszego monitorowania.

Starsze zwierzaki i zwierzaki z chorobą nerek szybciej się odwadniają i często jedzą mniej bazowo. Obowiązuje mokra karma, dodatkowe źródła wody i niższy próg wzywania weterynarza.

Zwierzaki z cukrzycą muszą mieć pisemny plan uzgodniony z weterynarzem, ponieważ dawka insuliny zależy od spożycia pokarmu.

Zwierzaki na codziennych lekach potrzebują zachowania harmonogramu w różnych strefach czasowych i podróżach, a niektóre leki wymagają jedzenia.

Rasy płaskopyskie są bardziej dotknięte ciepłem i stresem, a ich ustalenia podróżne muszą to odzwierciedlać.

Zwierzaki, które źle znosiły podróże wcześniej, skorzystają z leków przeciwwymiotnych lub przeciwlękowych omówionych wcześniej, a nie improwizowanych na stacji benzynowej.

Porady, które zawodzą

Głodzenie zwierzaka przed podróżą. Zmniejsza wymioty w samochodzie i uruchamia zegar metaboliczny. Mały posiłek kilka godzin wcześniej to lepszy kompromis.

Czekanie, aż przejdzie, bo zwierzaki są uparte. Są, ale to nie jest walka charakterów, to wątroba na czasomierzu.

Kupowanie nowego drogiego jedzenia na wyjazd. Nowe jedzenie plus nudności z podróży równa się trwała awersja do tego jedzenia i brak bazy do porównania spożycia.

Zostawianie jedzenia na cały dzień, by mógł jeść kiedy chce. Nieświeża mokra karma szybko traci aromat, a ty tracisz zdolność mierzenia czegokolwiek.

Dawanie zwierzakowi swobody w całym domu natychmiast. Zwierzak z nadmiarem przestrzeni i brakiem wyznaczonego bezpiecznego obszaru dłużej się adaptuje i je mniej.

Ludzkie leki przeciwwymiotne lub uspokajające. Wiele z nich jest toksycznych dla zwierzaków, a paracetamol jest dla nich śmiertelny.

Zakładanie, że zwierzak, który pije, jest w porządku. Spożycie wody bez spożycia jedzenia nie chroni wątroby.

O co zapyta weterynarz

Przygotuj: dokładnie ile gramów zwierzak zjadł każdego dnia i czego, wagę przed podróżą i teraz, kiedy był ostatni normalny posiłek, co obejmowała podróż i jak długo trwała, czy wystąpiły wymioty lub ślinienie, co widać w kuwecie i jakie leki zostały podane, w tym wszystko kupione bez recepty.

Powiedz wyraźnie, czy zwierzak ma nadwagę i ile dni minęło od ostatniego pełnego posiłku. Te dwa fakty zmieniają pilność sytuacji bardziej niż cokolwiek innego.

Spodziewaj się badań krwi sprawdzających parametry wątroby i nawodnienie oraz tego, że rozmowa szybko przejdzie do karmienia wspomaganego, jeśli zwierzak był anorektyczny przez kilka dni. Sondy do karmienia brzmią drastycznie, ale w tym konkretnym przypadku to leczenie, które działa.

Opróżniona miska w dniu przyjazdu jest warta więcej niż jakiekolwiek inne zapewnienie, jakie możesz dostać.

Czego nigdy nie robić

Nie zmieniaj diety w tym samym oknie czasowym co podróż.

Nie pozwól zwierzakowi podróżować luzem w pojeździe i nie otwieraj transportera, aby go pocieszyć w trakcie ruchu.

Nie zostawiaj zwierzaka w zaparkowanym samochodzie, nawet na chwilę, nawet z otwartym oknem.

Nie podawaj ludzkich leków na chorobę lokomocyjną, lęk lub ból. Wiele z nich jest śmiertelnych dla zwierzaków w małych dawkach.

Nie karm zwierzaka na siłę, pchając jedzenie do pyska. To stresujące, ryzykuje zachłyśnięcie, a jeśli zwierzak wymaga karmienia wspomaganego, musi to być zrobione prawidłowo przez weterynarza.

Nie czekaj drugiego dnia, by zobaczyć, czy zwierzak, który nic nie zjadł, poczuje się lepiej.

Nie łącz podróży z żadną inną zmianą: nowym jedzeniem, nowym żwirkiem, nowym zwierzakiem w domu lub dietą odchudzającą. Każda z nich z osobna jest do opanowania, ale skumulowane razem – nie.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem tego samego dnia, jeśli twój zwierzak nic nie jadł przez pełny dzień lub jadł bardzo mało przez dwa, bez względu na to, co jeszcze wydaje się robić.

Idź wcześniej, jeśli występuje ślinienie, powtarzające się wymioty, osłabienie lub jakiekolwiek zażółcenie dziąseł, białek oczu lub skóry wewnątrz uszu.

Skontaktuj się z weterynarzem przed podróżą, jeśli twój zwierzak choruje na cukrzycę, przyjmuje leki codziennie, ma chorobę nerek, ma znaczną nadwagę lub wymiotował podczas każdej poprzedniej podróży. Wszystkie te przypadki są do opanowania z planem, a trudne do improwizacji.

Znajdź i zapisz dane weterynarza blisko celu podróży, zanim wyjedziesz. Szukanie go, trzymając chorego zwierzaka w nieznanym mieście, nie jest najlepszym momentem na zaczynanie.