Linienie u kotów: normalna wymiana okrywy włosowej a prawdziwe wypadanie sierści

Szybka odpowiedź

Koty linieją dwa razy w roku, intensywnie wiosną i ponownie jesienią, a robią to w odpowiedzi na zmieniającą się długość dnia, a nie temperaturę. Kot niewychodzący, żyjący w sztucznym świetle, nigdy nie otrzymuje wyraźnego sygnału sezonowego, dlatego linieje umiarkowanie przez cały rok, jedynie z osłabionymi szczytami.

Praktyczne pytanie nie brzmi, ile sierści znajdujesz. Chodzi o to, czy włosy wypadają z cebulką, czy się łamią, oraz czy skóra pod spodem wygląda prawidłowo. Te dwa sprawdziany odróżniają normalne linienie od każdej choroby, która je imituje.

Grzebień przechodzący przez podszerstek usuwa więcej sierści w dwie minuty niż szczotka na włosie okrywowym w dziesięć.

• Wyczesywanie podszerstka to to, co redukuje linienie w domu. Czesanie powierzchni daje bardzo mało.
• Włosy, które łamią się, pozostawiając szczecinę, to efekt nadmiernej pielęgnacji lub choroby skóry, a nie linienia.
• Łysiny, strupy lub skóra, która jest czerwona, łuszcząca się lub tłusta, nigdy nie są objawem normalnego linienia.
• Kot, który nagle wygląda na zaniedbanego, zazwyczaj przestał się pielęgnować, co jest objawem zdrowotnym.
• Częste kule włosowe są powodem do wizyty u weterynarza, a nie normalną konsekwencją linienia.

Podejmij decyzję w 60 sekund

Dlaczego koty linieją w określonym czasie

Włosy nie rosną w sposób ciągły. Każdy mieszek włosowy przechodzi cykl: fazę aktywnego wzrostu, krótką fazę przejściową, fazę spoczynku, a następnie uwolnienie starego włosa, gdy nowy wypycha go od dołu.

U kotów cykle te nie są zsynchronizowane na całym ciele. Sąsiednie mieszki znajdują się w różnych momentach, dlatego zdrowy kot linieje po trochu przez cały czas i nigdy nie uzyskuje plamistego, łysiejącego wyglądu, jaki wywołałoby zsynchronizowane linienie.

Tempo cyklu jest ustalane głównie przez fotoperiod. Światło wpadające do oka hamuje uwalnianie melatoniny, a zmieniający się wzorzec tego sygnału w ciągu roku mówi mieszkom, kiedy zmienić fazę. Temperatura otoczenia ma znacznie mniejszy wpływ, niż oczekują właściciele.

Dlatego kot wychodzący w klimacie umiarkowanym zrzuca sierść dwa razy w roku w bardzo widoczny sposób, a kot niewychodzący pod wieczornymi lampami linieje umiarkowanie i bez końca. Z tego powodu kot, który niedawno przeszedł z życia na zewnątrz do domu, może linieć nietypowo przez pierwszy rok.

Podszerstek to część, która ma znaczenie. Drobne włosy wtórne są krótsze, bardziej miękkie i znacznie liczniejsze niż włosy okrywowe, i to one lądują na kanapie. Wszystko, co dotyka tylko sierści zewnętrznej, pozostawia podszerstek dokładnie tam, gdzie był.

Jak wygląda prawidłowa sierść

Przesuń dłonią pod włos i przyjrzyj się skórze.

Prawidłowa skóra kota jest blada i sucha, bez zaczerwienień, łusek, uczucia tłustości i zapachu. Sierść rozdziela się czysto i sprężynuje. Włosy, które wypadają, robią to z łatwością, z miękką, zaokrągloną cebulką, a za nimi nie ma łysiny.

Długość i gęstość sierści różnią się ogromnie w zależności od rasy. Maine Coon lub kot norweski leśny ma grubą, podwójną okrywę z gęstym podszerstkiem i wiosną wytworzy niepokojącą ilość sierści, będąc całkowicie zdrowym. Kot syjamski lub bengalski ma krótką, pojedynczą okrywę i linieje znacznie mniej. Devon lub Cornish Rex nie ma prawie w ogóle włosów okrywowych, a jego sierść jest cienka, falowana i łatwo się łamie. Sfinks praktycznie nie linieje wcale, ale gromadzi łój skórny, który nie ma sierści, w którą mógłby wniknąć.

Wiek zmienia ten obraz. Kocięta mają miękką, delikatną sierść, która w ciągu pierwszych kilku miesięcy zostaje zastąpiona sierścią dorosłą. U starszych kotów często występuje szorstka, bardziej sucha sierść, więcej łupieżu i wolniejszy odrost po strzyżeniu.

Rozdziel sierść i przyjrzyj się skórze. Blada, sucha i bez zmian to to, co chcesz zobaczyć podczas intensywnego linienia.

Linienie czy coś innego

W tym miejscu większość właścicieli popełnia błąd, ponieważ objętość sierści wygląda tak samo w obu przypadkach. Różnicę bada się poprzez oględziny włosów i skóry, a nie poprzez mierzenie ilości sierści.

Prawidłowe linienie.

Włosy wychodzą z cebulką podczas czesania. Pozostała sierść jest równomierna. Skóra jest prawidłowa. Kot czuje się dobrze i pielęgnuje się prawidłowo.

Nadmierna pielęgnacja, zwana również wylizywaniem sierści.

Włos jest ułamany w połowie długości, więc obszar sprawia wrażenie szczeciny lub aksamitu, a nie gołej skóry. Zazwyczaj występuje symetrycznie na brzuchu, wewnętrznej stronie ud, bokach lub przednich łapach, ponieważ są to miejsca, do których kot może dosięgnąć językiem. Koty często robią to na osobności, dlatego wielu właścicieli wierzy, że sierść po prostu wypada.

Przyczyny nadmiernej pielęgnacji, w przybliżonej kolejności ich częstotliwości: alergia na pchły, inna alergiczna choroba skóry, ból w miejscu wylizywania i wreszcie lęk. Ból pęcherza moczowego i zapalenie stawów powodują wylizywanie brzucha i kończyn tylnych, dlatego diagnoza behawioralna powinna być ostatnią, do której się dochodzi, a nie pierwszą.

Alergiczne zapalenie skóry na tle pcheł.

Małe strupki, które raczej wyczuwasz niż widzisz, skondensowane wzdłuż kręgosłupa i wokół nasady ogona. Pojedyncze ukąszenie pchły może wywołać tygodnie świądu u uczulonego kota, więc nieznalezienie pcheł nie wyklucza tej choroby.

Grzybica strzygąca, która jest infekcją grzybiczą.

Połamane włosy z łuszczeniem się skóry, często okrągłe, powszechnie na pyszczku, brzegach uszu, łapach i wzdłuż grzbietu. Jest zakaźna dla innych zwierzaków i ludzi, więc łuszczące się okrągłe zmiany u domownika wraz z wyłysiałym kotem to silna wskazówka.

Pasożytnicze roztocza.

Świerzbowce uszne wytwarzają ciemne, kruche odchody i wywołują gwałtowne drapanie uszu. Inne roztocza powodują intensywny świąd i łuszczenie się skóry.

Nadczynność tarczycy.

Kot w średnim lub starszym wieku, którego waga spada mimo dobrego apetytu, stający się niespokojny lub wokalizujący, a którego sierść jest zaniedbana, zmatowiała lub tłusta, mimo że kot sprawia wrażenie, iż się pielęgnuje.

Każda choroba, która powstrzymuje kota przed pielęgnacją.

Choroba nerek, ból zębów, zapalenie stawów i choroba nowotworowa objawiają się sierścią, która została po prostu zaniedbana. Zdradzieckim objawem jest łupież i zbite kołtuny w dolnej części grzbietu i na zadku, czyli w miejscach wymagających największej elastyczności, aby do nich dotrzeć.

Otyłość.

Fizyczna niezdolność do dosięgnięcia dolnej części grzbietu i nasady ogona. Ten sam wygląd, całkowicie mechaniczna przyczyna.

Duże zsynchronizowane linienie tygodnie po stresie ogólnoustrojowym.

Wysoka gorączka, operacja, znieczulenie, ciąża lub ciężka choroba mogą wprowadzić wiele mieszków włosowych w fazę spoczynku jednocześnie. Tygodnie później uwolnienie następuje razem i kot traci zaskakującą ilość sierści w krótkim czasie. Sierść odrasta, ale warto zidentyfikować przyczynę leżącą u podstaw.

Dieta.

Sierść składa się głównie z białka, a jakość okrywy cierpi przy diecie ubogiej w białko lub tłuszcz. Objawia się to najczęściej przy dietach domowych, które nie zostały prawidłowo zbilansowane, a nie przy komercyjnych karmach pełnoporcjowych.

Rutyna, która rzeczywiście ogranicza linienie

Najpierw czesanie grzebieniem, potem szczotką.

Metalowy grzebień o drobnym lub średnim rozstawie zębów dociera do podszerstka i znajduje kołtuny, zanim się utrwalą. Szczotka pudlówka lub z włosia wykańcza włos okrywowy i rozprowadza łój. Robienie tego w odwrotnej kolejności tylko dociska luźny podszerstek do skóry.

Pracuj sekcjami i z kierunkiem włosa.

Krótkie pociągnięcia, obszar po obszarze, z drugą dłonią płasko na skórze, aby wyczuć opór, zanim poczuje go kot.

Częstotliwość zależna od typu sierści.

Krótka, pojedyncza okrywa włosowa wymaga wyczesania raz lub dwa razy w tygodniu. Gęsta podwójna okrywa i długa sierść wymagają czesania przez większość dni w okresie linienia oraz kilka razy w tygodniu przez resztę roku. Sierść typu Rex wymaga jedynie miękkiej szczotki lub gumowej rękawicy i absolutnie żadnych ostrzy do usuwania podszerstka.

Sesje powinny być krótkie, kończ je wcześnie.

Dwie minuty kończące się, gdy kot jest jeszcze zrelaksowany, budują rutynę na lata. Jedna długa sesja kończąca się szamotaniem uczy kota, że pielęgnacja to coś, przed czym należy uciekać.

Kontroluj w trakcie czesania.

Pielęgnacja to najlepsze badanie całego ciała, jakie może przeprowadzić właściciel. Wyczuwaj guzki, strupy, bolesne miejsca, kleszcze, kołtuny za uszami i pod pachami oraz filcowatą sierść pod ogonem.

Obserwuj obszary, do których kot nie może dosięgnąć.

Środek grzbietu, zadek i nasada ogona. W tych miejscach problemy pojawiają się najpierw u seniorów, u kotów z nadwagą i z zapaleniem stawów.

Grzebień, miękka szczotka i ręcznik wystarczą. Ostrza do usuwania podszerstka obcinają włosy okrywowe i są niewłaściwym narzędziem do cienkiej sierści lub sierści typu Rex.

Kule włosowe to objaw, a nie pora roku

Kot połyka dużą ilość sierści po prostu podczas normalnej pielęgnacji, a sierść ta zazwyczaj przechodzi przez przewód pokarmowy bez problemów.

Kula włosowa powstaje, gdy sierść gromadzi się w żołądku szybciej, niż jest przesuwana dalej. Dzieje się tak z dwóch powodów: kot połyka więcej sierści niż zwykle lub jelita nie przesuwają jej tak, jak powinny.

Więcej sierści zazwyczaj oznacza nadmierną pielęgnację, co prowadzi z powrotem do powyższej listy różnicowej. Wolniejszy pasaż wskazuje na chorobę przewodu pokarmowego, a nieswoiste zapalenie jelit oraz chłoniak jelit objawiają się u starszych kotów dokładnie w ten sposób.

Zatem kot, który sporadycznie zwraca kulę włosową podczas intensywnego linienia, nie budzi niepokoju, natomiast kot, który robi to regularnie lub miewa odruchy wymiotne bez efektu, wymaga badania, a nie podawania pasty odtłuszczającej.

Odruchy wymiotne, które niczego nie przynoszą, powtarzające się przez godziny, nie są problemem kuli włosowej i powinny być traktowane jako pilne, ponieważ tak może wyglądać również niedrożność lub problem z klatką piersiową.

Gdzie popularne porady zawodzą

„Ogol kota na lato”

Sierść izoluje w obu kierunkach i chroni skórę przed poparzeniem słonecznym, co ma znaczenie zwłaszcza u białych kotów i jasnych uszu. Golenie zdrowego kota ze względu na upał jest zbędne, a niektórym kotom sierść odrasta potem słabo. Strzyżenie to leczenie ciężkiego filcowania, a nie rutyna sezonowa.

„Używaj ostrza do usuwania podszerstka, wyciąga najwięcej sierści”

Narzędzia te działają poprzez obcinanie włosów, które zakleszczają się w drobnym ostrzu. Używane często lub z naciskiem przerzedzają włosy okrywowe, skrobią skórę i pozostawiają plamistą sierść, a u kota rasy Rex lub o cienkiej sierści powodują realne uszkodzenia. Grzebień usuwa wyłysiały podszerstek bez wycinania czegokolwiek.

„Kąp kota, aby ograniczyć linienie”

Większość kotów nie wymaga kąpieli. Detergent pozbawia sierść naturalnych olejów, proces jest stresujący, a mokry kot następnie nadmiernie wylizuje się do sucha, połykając więcej sierści. Kąpiel ma swoje miejsce w leczeniu grzybicy strzygącej, przy silnym zabrudzeniu i w niektórych chorobach skóry, po zasięgnięciu porady weterynaryjnej.

„Dodawaj olej do karmy na sierść”

Suplement nie naprawi sierści, która wygląda źle z powodu choroby tarczycy, choroby nerek, pasożytów lub bólu, a jedynie opóźnia diagnozę. Wylecz przyczynę, a następnie rozważ, czy dieta wymaga korekty.

„Pasta na kule włosowe rozwiązuje problem kul włosowych”

Środki poślizgowe mogą pomóc kotu wydalić sierść, ale kot tworzący częste kule włosowe ma ku temu powód, a pasta to sposób na nieodkrycie tego powodu.

Czego nigdy nie robić

Nie używaj nożyczek w pobliżu kołtuna.

Nie używaj szamponu dla ludzi, który ma niewłaściwe pH dla skóry kota.

Nie stosuj u kota produktów przeciw pchłom przeznaczonych dla psów. Kilka z nich zawiera permetrynę, która jest niezwykle toksyczna dla kotów i powoduje drżenia oraz drgawki.

Nie rozrywaj kołtuna za jednym razem. Pracuj przy zewnętrznej krawędzi, rozdzielaj go na pasma i zatrzymaj się, zanim kot straci cierpliwość.

Nie przytrzymuj kota mocno podczas pielęgnacji. Krótkie sesje, podczas których kot może odejść, sprawiają, że kot toleruje pielęgnację przez całe życie.

Nie zakładaj, że kot niewychodzący nie może mieć pcheł ani grzybicy strzygącej. Obie te rzeczy przybywają na butach, na innych zwierzakach i na gościach.

Kiedy uzyskać pomoc

Umów się na wizytę u weterynarza w przypadku jakiejkolwiek łysiny, wzorca połamanych włosów, strupów, łuszczenia się lub zaczerwienienia, a także w przypadku sierści, która stała się tłusta, zbita lub zmatowiała, choć wcześniej taka nie była.

Udaj się wcześniej, jeśli waga kota spada, kot pije więcej, powtarzalnie wymiotuje lub jeśli u kogokolwiek z domowników pojawiły się okrągłe, łuszczące się zmiany skórne.

Weź ze sobą zdjęcia zmian wykonane w dobrym świetle, nazwę i datę ostatniego leczenia przeciw pchłom i pasożytom dla każdego zwierzęcia w domu, aktualną dietę, historię wagi oraz informację, czy włosy są połamane, czy wypadły z cebulką. Ten ostatni szczegół zmienia cały kierunek badania, a prawie żaden właściciel z nim nie przychodzi.

Krótkie, częste sesje, które kończą się, gdy kot jest jeszcze spokojny, to to, co sprawia, że pielęgnacja jest możliwa do utrzymania przez następne piętnaście lat.