Pilnowanie zasobów u kotów: blokowanie, wpatrywanie się i ciche sygnały ostrzegawcze

Szybka odpowiedź

Koty pilnują zasobów, ale prawie nigdy nie robią tego w taki sposób jak psy. Zazwyczaj nie ma warczenia, kłapania zębami ani widocznej walki. Kot zajmuje odpowiednią pozycję, wpatruje się w drugiego osobnika, a ten po cichu ustępuje miejsca przy misce z jedzeniem, kuwecie lub ciepłym parapecie.

To właśnie dlatego większość Właścicieli dowiaduje się o problemie z kilkumiesięcznym opóźnieniem, gdy cichszy kot traci na wadze, zaczyna sikać na łóżko lub trafia do Weterynarza z zapaleniem pęcherza. Zachowanie to trwało przez cały czas i wyglądało na nic nieznaczące.

Pilnowanie zasobów u kotów odbywa się po cichu. Większość tego procesu przebiega poprzez pozycję ciała i wpatrywanie się, a nie hałas.

• Obserwuj pozycje i kontakt wzrokowy, a nie walki. Blokowanie przejścia jest formą pilnowania zasobów.
• Jedzenie to tylko jeden z zasobów. Kuwety, wysokie miejsca do wypoczynku, kryjówki i drogi ewakuacyjne są ważniejsze.
• Kot, który przestaje korzystać z jakiegoś miejsca, wysyła sygnał, że inny kot je przejął.
• Nagłe pilnowanie zasobów u wcześniej zrelaksowanego kota często wynika z bólu, chorób tarczycy lub pogorszenia wzroku, a nie ze zmiany osobowości.
• Dodawanie zasobów w oddzielnych lokalizacjach sprawdza się. Zmuszanie kotów do "dzielenia się, aby przyzwyczaiły się do siebie" nie działa.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego koty pilnują zasobów inaczej niż psy

Pies pochodzi od zwierząt polujących grupowo, które dzielą się dużą ofiarą. Rywalizacja o wspólny posiłek jest częścią tej historii, podobnie jak głośne sygnały, które nią zarządzają.

Kot pochodzi od samotnego łowcy zwierząt mniejszych od siebie. Mysz to jeden posiłek dla jednego kota. Nigdy nie było powodu, by wyewoluować sposób negocjowania wspólnego posiłku, więc istnieje bardzo niewiele rytualnych sygnałów związanych z jedzeniem.

To, co koty wyewoluowały, to unikanie. Kot, który nie może wygrać, po prostu odchodzi i robi to wcześnie, zanim wydarzy się cokolwiek, co dla ludzkiego obserwatora wyglądałoby jak walka.

Na tym polega cały problem. Strategia, która zapewnia bezpieczeństwo kotom wolno żyjącym na otwartym terenie, zawodzi wewnątrz mieszkania, ponieważ nie ma dokąd odejść. Wypierany kot ciągle ustępuje w tej samej małej przestrzeni, dzień po dniu, a nic, co nazwałbyś incydentem, nigdy się nie dzieje.

Koty traktują również zasoby jako pakiet, a nie listę. To nie tylko miska. Kot potrzebuje jedzenia, wody, kuwety, bezpiecznego wyniesionego miejsca do spania, kryjówki i wolnej drogi między nimi wszystkimi. Kontrola nad drogą to kontrola nad wszystkim, co znajduje się na jej końcu.

Zasoby, które faktycznie wywołują konflikt

Wyniesione miejsca do wypoczynku.

Wysokość to bezpieczeństwo. W większości domów z wieloma kotami o najwyższe wygodne miejsce rywalizuje się bardziej niż o jedzenie.

Kuwety.

Kuweta to moment podatności na zagrożenia, a koty o tym wiedzą. Kuweta w pomieszczeniu bez wyjścia lub kryta kuweta z jednym wejściem jest łatwa do kontrolowania przez innego kota, który siada w pobliżu wyjścia.

Przejścia, korytarze i szczyty schodów.

To wąskie gardła. Kot leżący w przejściu nie odpoczywa tam przypadkowo.

Kryjówki.

Utrata dostępu do kryjówki usuwa strategię radzenia sobie, na której polega wypierany kot. To dlatego stan niektórych kotów pogarsza się szybko po przestawieniu mebla.

Woda.

Koty często wolą pić z dala od miejsca, w którym jedzą. Jedna miska z wodą obok jednej miski z jedzeniem tworzy dwa punkty rywalizacji w jednym miejscu.

Ty.

Uwaga, kolana i łóżko to zasoby. Kot, który przychodzi natychmiast, gdy inny kot zbliża się do Ciebie, pilnuje zasobów.

Jedzenie.

Rzeczywiste, ale zazwyczaj jest to ostatnia rzecz, o którą toczy się spór i najłatwiejsza do naprawienia.

Oddzielne stanowiska w oddzielnych miejscach, z wolną drogą wyjścia z każdego z nich, eliminują większość sporów, zanim się zaczną.

Jak wygląda wczesne pilnowanie zasobów

Prawie wszystko opiera się na postawie ciała. Obserwuj przez kilka sekund dłużej, niż wydaje Ci się konieczne.

Twarde wpatrywanie się.

Stałe, niemrugające spojrzenie skierowane na innego kota, często z niewielkiej wysokości. To najbardziej wiarygodny wczesny sygnał i jest całkowicie cichy.

Blokowanie.

Siedzenie lub leżenie w drzwiach, na półpiętrze, na końcu korytarza lub przy drzwiczkach dla kota. Obserwuj, czy drugi kot zmienia trasę.

Krążenie w pobliżu.

Szybkie kończenie posiłku, a następnie stanie nad lub obok miski drugiego kota, aż ten odejdzie.

Przechwytywanie.

Kot, który konsekwentnie dociera pierwszy do miski, kuwety lub na kolana, gdy drugi zmierza w tym kierunku, nie robi tego przypadkowo.

Zastygnięcie podczas podchodzenia.

Podległy kot zatrzymuje się w połowie kroku, lekko kuli, czeka, a następnie wybiera inną trasę. Jeśli zauważasz zachowanie tylko jednego kota, całkowicie przegapisz ten moment.

Machanie końcówką ogona i obracanie uszu do tyłu podczas odpoczynku.

Ciało w bezruchu, ogon w ruchu, uszy śledzące. To kot monitorujący innego kota, a nie zrelaksowany osobnik.

Zmiany w sposobie jedzenia.

Jeden kot podjadający przez cały dzień, a drugi połykający jedzenie, to częsta cecha nierównego gospodarstwa domowego.

Jak to wygląda, gdy zachowanie jest już utrwalone

Na tym etapie zachowanie łatwiej dostrzec u ofiary niż u agresora.

Kot, który został wyparty, spędza więcej czasu w jednym pokoju, często sypialni, i wychodzi rzadziej. Może zacząć korzystać z kuwety w tym pokoju lub podłogi w pobliżu, ponieważ dotarcie do właściwej kuwety oznacza przejście przez kontestowaną przestrzeń.

Waga kotów staje się rozbieżna. Agresor tyje, wypierany kot chudnie. Comiesięczne ważenie obu kotów na wadze kuchennej to najtańszy system wczesnego ostrzegania.

Pojawia się nadmierna pielęgnacja, zwykle na brzuchu lub wewnętrznej stronie ud, co często przypisuje się pchłom lub diecie. Chroniczny stres społeczny powinien znaleźć się na liście przyczyn różnicowych.

Pojawiają się objawy ze strony układu moczowego. Parcie, częste małe porcje, krew lub sikanie na miękkie chłonne powierzchnie, takie jak łóżka i pranie. Idiopatyczne zapalenie pęcherza u kotów jest silnie związane ze stresującym środowiskiem, a u samców może prowadzić do zagrażającej życiu niedrożności.

Niektóre gospodarstwa domowe reagują inaczej i napięcie wybucha w formie głośnej, brutalnej walki. To nie jest inny problem, to ten sam problem w domu, w którym unikanie stało się niemożliwe.

Nagłe pilnowanie zasobów to przede wszystkim kwestia medyczna

Kot, który żył spokojnie przez lata i zaczyna pilnować zasobów w ciągu kilku tygodni, zazwyczaj zmienił się fizycznie, a nie społecznie.

Ból, zwłaszcza choroba zwyrodnieniowa stawów.

Koty z artretyzmem bronią miejsc do wypoczynku, do których wciąż mogą się dostać, i bronią kuwety, ponieważ wspinanie się przez wysokie ścianki boli. Pilnowanie zasobów skupione na jednym konkretnym legowisku lub jednej kuwecie jest silnym sygnałem bólu. Większość kotów powyżej dziesiątego roku życia ma pewien stopień artretyzmu i prawie żadne z nich nie utyka w widoczny sposób.

Nadczynność tarczycy.

Zwiększony apetyt w połączeniu ze zwiększoną drażliwością u kota w średnim lub starszym wieku. Utrata wagi przy dobrym lub wilczym apetycie to klasyczny wzorzec, a agresja skupiona na jedzeniu może być pierwszą rzeczą, którą zauważy Właściciel.

Nadciśnienie i utrata wzroku.

Kot, który nie widzi zbliżającego się domownika, dopóki nie znajdzie się blisko, staje się defensywny w stosunku do przestrzeni, którą może kontrolować. Rozszerzone źrenice, które słabo reagują na światło, wpadanie na przedmioty lub kot, który płoszy się przy dotyku, wskazują na ten problem.

Choroby zębów i ból jamy ustnej.

Zmienia zachowanie konkretnie wokół jedzenia: pilnowanie miski, potem niejedzenie z niej, upuszczanie jedzenia, żucie tylko jedną stroną.

Dysfunkcje poznawcze u seniorów.

Dezorientacja, zmieniony sen, nocne miauczenie i zmniejszona tolerancja na inne koty.

Cokolwiek bolesnego i niedawnego.

Rana, ropień po ugryzieniu, problem z drogami moczowymi, gojące się złamanie.

:::danger
Nie karz kota pilnującego zasobów.

Spryskiwanie wodą, krzyczenie, przyciskanie do ziemi lub rzucanie przedmiotami uczy kota, że obecność drugiego kota zapowiada coś nieprzyjemnego od Ciebie. Powstaje skojarzenie między domownikiem a karą, co zwiększa napięcie, zamiast je zmniejszać. Kara tłumi również ciche, wczesne sygnały, więc następnym ostrzeżeniem, jakie otrzymasz, będzie prawdziwa walka. Koty karane w okolicach zasobów często przestają dawać jakiekolwiek widoczne ostrzeżenia.
:::

Naprawa sytuacji: mnożenie i rozmieszczanie

Najskuteczniejsza interwencja nie ma nic wspólnego z treningiem. Polega na zmianie matematyki domu tak, aby żadna pozycja nie mogła kontrolować czegokolwiek ważnego.

Kuwety: jedna na kota plus jedna dodatkowa, w oddzielnych pokojach.

Liczba ma mniejsze znaczenie niż rozmieszczenie. Trzy kuwety w rzędzie w pomieszczeniu gospodarczym to jeden zasób z trzema otworami. Ustaw je w różnych częściach domu, na różnych piętrach, jeśli masz taką możliwość.

Otwarte kuwety, najlepiej duże.

Kryta kuweta zapewnia jedno wejście i wyjście bez możliwości obserwacji. Kot w środku krytej kuwety nie widzi, kto czeka na zewnątrz. Używaj odkrytych kuwet, z których kot może wyjść w dowolnym kierunku, i takich, w których może się swobodnie obrócić.

Stanowiska do karmienia poza zasięgiem wzroku.

Nie dwie miski w odległości metra. Różne pokoje, lub przynajmniej za rogiem, tak aby żaden kot nie mógł obserwować jedzenia drugiego. Automatyczne podajniki z timerem w oddzielnych pokojach dobrze sprawdzają się w przypadku kotów, które podjadają.

Woda z dala od jedzenia i więcej niż jedno źródło.

Dwa lub trzy punkty z wodą w różnych pokojach, z czego przynajmniej jeden nie znajduje się obok miski z jedzeniem.

Przestrzeń pionowa, więcej niż myślisz.

Półki, drzewka dla kotów, wolne blaty mebli. Wysokość rozładowuje konflikt, ponieważ dwa koty mogą zajmować ten sam pokój na różnych poziomach bez rywalizacji.

Dwie drogi wyjścia z każdego ważnego miejsca.

Legowisko we wnęce, kuweta w szafce, drzewko dla kota w kącie. Każde miejsce z jednym podejściem może zostać zablokowane. Przestawienie mebli tak, aby kluczowe punkty miały dwa podejścia, eliminuje wąskie gardła bez kupowania czegokolwiek.

Kryjówki na poziomie podłogi, jak i te wysokie.

Kartonowe pudełka położone na boku, legowisko z otwartym frontem pod stołem. Tanie i intensywnie używane przez kota, który przegrywa.

Zablokuj widok na koty z zewnątrz.

Folia matująca na dolnej połowie szklanych drzwi i niskich okien oraz drzwiczki dla kota na czip. Już samo to rozwiązuje zaskakująco wiele przypadków.

Ustabilizowany kot leży z rozluźnionym ciałem i nieruchomym ogonem. Ciało w bezruchu, ale machający ogon i obracające się uszy oznaczają, że kot śledzi innego osobnika.

Gdzie typowe porady zawodzą

"Karm je razem, żeby się przyzwyczaiły".

Wymuszona bliskość wokół zasobu to sposób na zbudowanie skojarzenia między domownikiem a zagrożeniem. Karmienie w odległości, w której oba koty mogą jeść spokojnie, a następnie zmniejszanie tego dystansu przez tygodnie tylko wtedy, gdy oba pozostają zrelaksowane, to wersja, która działa.

"Sami to rozwiążą".

Rozwiążą, a sposób, w jaki to zrobią, polega na tym, że jeden kot straci dostęp do rzeczy, których potrzebuje. Wynik, na który liczysz, nie jest wynikiem, który produkują koty.

"Jedna kuweta wystarczy, ona korzysta z niej dobrze".

Korzysta, ponieważ nie ma alternatywy. Testem nie jest to, czy kuweta jest używana, ale czy kot kiedykolwiek czeka, waha się lub załatwia potrzeby gdzie indziej.

"On jest dominujący, ona jest uległa, taka jest hierarchia".

Koty nie utrzymują stabilnej hierarchii liniowej w sposób, który sugeruje ten model. Relacje są często specyficzne dla miejsca i pory dnia, dlatego ta sama para może świetnie czuć się na kanapie wieczorem i pozostawać w konflikcie na półpiętrze w nocy.

"Weź trzeciego kota, żeby miała przyjaciela".

Dodawanie kotów dodaje rywalizacji. Niespokrewnione dorosłe koty wprowadzone do domu z istniejącym napięciem prawie zawsze pogarszają sprawę.

"Dyfuzor z feromonami to naprawi".

Środowiskowe produkty feromonowe są rozsądnym dodatkiem i niektórzy Właściciele uważają je za pomocne. Nie zastępują one jednak dodawania i rozmieszczania zasobów, a używanie ich zamiast zmiany w domu jest najczęstszym powodem, dla którego Właściciele zgłaszają, że nic nie zadziałało.

Czego nigdy nie robić

Nie trzymaj dwóch kotów blisko siebie, aby zmusić je do zaakceptowania się. Wywołuje to panikę i obrażenia, a koty uczą się, że przebywanie w pobliżu siebie zapowiada bycie w pułapce.

Nie usuwaj kryjówek, aby przestały być "antyspołeczne". Kryjówka jest tym, co utrzymuje sytuację w stabilności.

Nie karm z jednej dużej miski lub jednego automatycznego podajnika w domu z wieloma kotami.

Nie zamykaj wypieranego kota poza pokojem, do którego się wycofuje, aby zmusić go do socjalizacji.

Nie używaj butelki ze spryskiwaczem, puszki ze sprężonym powietrzem ani urządzenia generującego hałas, aby przerywać pilnowanie zasobów. Wszystkie one kojarzą Ciebie i drugiego kota ze strachem.

Nie zakładaj, że kot, który nigdy nie walczy, czuje się dobrze. U kotów cisza jest objawem.

Kiedy szukać pomocy

Umów się na wizytę u Weterynarza dla każdego kota, który nagle zaczyna pilnować zasobów, dla każdego kota sikającego lub wypróżniającego się poza kuwetą, w przypadku parcia lub krwi w moczu oraz w przypadku utraty wagi u któregokolwiek kota.

Samiec, który próbuje sikać i nie produkuje nic, to przypadek awaryjny. Udaj się do kliniki tego samego dnia.

Poproś o skierowanie do behawiorysty weterynaryjnego, jeśli koty walczą z kontaktem fizycznym i obrażeniami, jeśli jeden kot jest ograniczony do jednego pokoju lub jeśli powyższe zmiany trwają od kilku tygodni bez poprawy.

Przynieś plan mieszkania, miesięczne notowania wagi każdego kota, notatkę o tym, kto gdzie śpi i kiedy, nagranie wideo epizodu blokowania nakręcone z odległości oraz listę tego, co ostatnio zmieniło się w domu. Ta historia zazwyczaj pozwala zidentyfikować wyzwalacz szybciej niż obserwacja kotów w gabinecie, gdzie żaden z nich nie będzie zachowywał się normalnie.

Celem nie są dwa koty pielęgnujące się nawzajem. Celem są dwa koty, które mogą dotrzeć do wszystkiego, czego potrzebują, bez konieczności negocjacji.