Kocie łapy i opuszki: oparzenia, substancje chemiczne, wrastające pazury i pododermatitis

Szybka odpowiedź

Kot przyzwyczajony do kontaktu pozwoli podnieść i otworzyć łapę, co stanowi istotę badania.

Opuszki łap kota to jedyna część jego ciała stykająca się z podłożem, która nie jest chroniona sierścią. Wszystko, co znajduje się na podłodze, czyli wysoka temperatura, sól drogowa, środki czystości, szkło czy smoła, trafia bezpośrednio na gołą skórę. Następnie kot pielęgnuje tę skórę i połyka wszystko, co się na niej znajdowało.

Większość problemów z łapami u kotów nie wynika z warunków pogodowych. Są to oparzenia od powierzchni wewnątrz pomieszczeń, substancje chemiczne naniesione na łapy, pazury wrastające w opuszkę oraz obrzęki, które wcale nie są urazami.

• Sprawdzaj wszystkie cztery łapy w świetle dziennym, porównując lewą z prawą, zamiast patrzeć tylko na tę bolącą.
• Oparzenie opuszki często wygląda niewinnie pierwszego dnia, a złuszczanie następuje kilka dni później.
• Jeden opuchnięty palec u starszego kota nie jest automatycznie ropniem i nie powinien być tak leczony bez wcześniejszego zbadania klatki piersiowej.
• Miękkie, spuchnięte, nadmiernie wypełnione środkowe opuszki na więcej niż jednej stopie wskazują na plazmocytowe zapalenie opuszek (pododermatitis), czyli schorzenie immunologiczne, a nie na uraz.
• Wszystko, po czym kot chodzi, zostanie później przez niego połknięte. To główny powód, dla którego zanieczyszczenie łap ma znaczenie.

:::danger
To, co ląduje na opuszkach, trafia do pyszczka.

Koty dokładnie pielęgnują swoje stopy, więc łapa jest drogą przyjmowania substancji, a nie tylko powierzchnią skóry. Płyn niezamarzający z podłogi w garażu lub podjazdu jest dla kotów śmiertelny w bardzo małych ilościach i powoduje niewydolność nerek, która często jest nieodwracalna w momencie pojawienia się objawów. Preparaty na pchły dla psów zawierające permetrynę, po których kot przeszedł lub które zostały przeniesione z sierści psa, powodują u kotów drżenia, drgawki i śmierć. Środki dezynfekujące do podłóg na bazie fenolu, te które mętnieją w wodzie, są również źle tolerowane, ponieważ koty słabo metabolizują tę klasę chemikaliów.

Jeśli wiesz, że Twój kot chodził po płynie niezamarzającym, preparacie dla psa typu spot-on lub silnym środku dezynfekującym, przemyj łapy letnią wodą z łagodnym płynem do naczyń, uniemożliw kotu lizanie ich i natychmiast zadzwoń do weterynarza. Nie czekaj na objawy.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego opuszka jest słabym punktem

Kot chodzi na palcach. Każda stopa ma opuszkę palcową pod każdym palcem, dużą opuszkę środkową przejmującą większość obciążenia, a na przednich łapach opuszkę nadgarstkową umieszczoną wyżej, która dotyka podłoża tylko podczas hamowania, lądowania lub schodzenia z czegoś stromego.

Powierzchnia opuszki to gruba, bezwłosa płytka keratyny. Dobrze opiera się ścieraniu, dlatego kot może przechodzić przez żwir bez problemu. Słabo radzi sobie natomiast z ciepłem, rozpuszczalnikami i ciśnieniem utrzymywanym w jednym miejscu.

Pod tą keratyną znajduje się poduszeczka tłuszczowa i gęsta sieć naczyń krwionośnych, a także gruczoły potowe, których koty używają do przyczepności oraz w niewielkim stopniu do chłodzenia. To unaczynienie sprawia, że małe skaleczenie opuszki krwawi w imponujący sposób i dlaczego rany opuszek powoli się goją: tkanka jest poddawana obciążeniu przy każdym kroku, więc brzegi rany są wielokrotnie rozciągane.

Pigmentacja nie zmienia wytrzymałości opuszki. Zmienia jednak to, co widzisz. Kot z jasnoróżowymi opuszkami pozwala na swobodny podgląd krążenia i koloru, więc blade, szare lub żółte opuszki u takiego kota są informatywne. U kota z czarnymi opuszkami te same informacje odczytasz z dziąseł.

Sierść między opuszkami ma większe znaczenie, niż oczekują Właściciele. U kotów długowłosych kępki te zbierają żwirek, piasek, lód i lepkie substancje, zatrzymując je przy skórze i ukrywając wczesne stadium czegokolwiek, co tam się zaczyna.

Jak wygląda zdrowa łapa

Wygodnie ułożony kot odpoczywa z luźno wyciągniętymi łapami. Chowanie stopy pod ciałem lub siedzenie z jedną łapą uniesioną nad podłogą to sygnał przeciwny.

Zdrowe opuszki są gładkie lub lekko ziarniste, twarde, ale elastyczne i mają jednolity kolor typowy dla danego kota. Skóra między palcami jest sucha i zamknięta, bez szczelin, wilgoci i zapachu.

Pazury chowają się całkowicie i nie dotykają opuszki, gdy stopa jest w spoczynku. Wyciągnij jeden delikatnie, naciskając palec między kciukiem a palcem wskazującym: pazur powinien być zakrzywiony, warstwowy i wolny od pęknięć lub strupów u podstawy.

Obie przednie stopy powinny być w dotyku identyczne, podobnie jak obie tylne. Przednie i tylne zazwyczaj nieco się różnią, ponieważ przednie wykonują więcej hamowania i chwytania.

Kot, który pozwala trzymać stopę, rozsunąć palce i nacisnąć każdą opuszkę bez wyrywania się, ma zdrową łapę. Wycofanie, machnięcie uszami, uderzenie ogonem lub nagłe lizanie tej stopy zaraz potem to sygnały bólowe u gatunku, który zazwyczaj nie okazuje bólu głosem.

Oparzenia: uraz, który ujawnia się z opóźnieniem

Urazy termiczne opuszek są u kotów częste i zazwyczaj zdarzają się wewnątrz domu. Kot wskakuje na płytę szklaną lub indukcyjną, która została wyłączona, ale wciąż jest gorąca, na obudowę kominka, półkę przy grzejniku lub na metalową balustradę balkonu albo płaski dach, który był wystawiony na słońce przez całe popołudnie. Ponieważ kot ląduje skacząc, wszystkie cztery opuszki stykają się z powierzchnią jednocześnie przy pełnym ciężarze ciała.

Kontakt jest krótki, co jest powodem, dla którego Właściciele go przeoczają. Kot odskakuje, otrzepuje łapy i wygląda na normalnego.

Wcześnie, pierwszy dzień. Opuszka wygląda na lekko różową lub jest ciepła w dotyku. Kot liże ją, może machać łapą i często je oraz porusza się normalnie. Na pigmentowanej opuszce możesz w ogóle nic nie zauważyć i zwrócić uwagę tylko na lizanie.

Ustalony, od drugiego do czwartego dnia. Powierzchnia staje się matowa, woskowa lub skórzasta, a kot zaczyna chronić stopę. Pod płytką keratyny może zbierać się płyn, unosząc ją.

Późno, od trzeciego dnia wzwyż. Martwa warstwa keratyny oddziela się i złuszcza, odsłaniając surową tkankę pod spodem. To wtedy większość kotów trafia do lekarza, a rana jest już otwarta, bolesna i łatwo ulega infekcji.

Praktyczną konsekwencją jest to, że podejrzane oparzenie leczysz w dniu, w którym do niego doszło, zanim zacznie wyglądać na poważne. Polewaj stopę chłodną, nie lodowatą, wodą przez kilka minut. Uniemożliw kotu lizanie rany. Zadzwoń do weterynarza tego samego dnia i opisz powierzchnię, której kot dotknął, ponieważ głębokość oparzenia ocenia się na podstawie źródła, a nie tylko skóry.

Nigdy nie nakładaj masła, oleju, kremu, miodu ani żelu na oparzenia dla ludzi na opuszki kota. Cokolwiek nałożysz, zostanie zlizane i połknięte w ciągu kilku minut, a tłuste warstwy zatrzymują ciepło w tkance zamiast je uwalniać.

Substancje chemiczne: to, co kot zlizuje z własnych łap

Zimowe chodniki są posypywane solami odladzającymi, które wyciągają wodę ze skóry i mogą być lekko żrące w obecności wilgoci. Widocznym skutkiem są suche, popękane i obolałe opuszki. Niewidocznym skutkiem jest kot, który zlizuje resztki i je połyka, co powoduje ślinotok i rozstrój żołądka.

Garaże i podjazdy to poważniejszy problem. Glikol etylenowy w płynie niezamarzającym jest słodki, a koty są narażone głównie przez chodzenie po plamie i pielęgnację, a nie przez picie płynu. Czas, w którym leczenie jest skuteczne, jest krótki i zamyka się, zanim kot zacznie wyglądać na chorego.

Domowe środki do podłóg mają dla kotów większe znaczenie niż dla innych zwierząt. Koty mają ograniczone zdolności jednej z głównych ściewek wątrobowych używanych do detoksykacji fenoli i pokrewnych związków, dlatego fenolowe środki dezynfekujące oraz preparaty z olejkiem sosnowym lub z drzewa herbacianego są wokół nich niebezpieczne. Podłoga umyta silnie aromatycznym środkiem, po której przeszedł kot przed jej wyschnięciem, dostarcza dawkę substancji prosto na opuszki.

Smołę, uszczelniacze drogowe, farby i lepkie pułapki trzeba zmiękczyć, a nie szorować. Rozgrzej w dłoniach delikatny olej roślinny, wetrzyj go w substancję, aż się rozluźni, a następnie zmyj niewielką ilością łagodnego płynu do naczyń i letnią wodą. Nigdy nie używaj terpentyny, benzyny lakowej, benzyny ani zmywacza do paznokci na kocie.

Między każdą z tych substancji a pyskiem stoi jedna bariera, a jesteś nią Ty. Najpierw umyj, powstrzymaj pielęgnację, a potem zadzwoń po poradę.

Zimno, sól i popękane opuszki

Koty dobrze regulują swoją ekspozycję na zimno, jeśli mają taką możliwość. Opuszki zazwyczaj nie są pierwszą tkanką, która ulega odmrożeniu, ponieważ końcówki uszu i ogona są cieńsze i gorzej ukrwione, ale opuszki pękają.

Pękanie wynika z cyklu wilgoci, zimna, soli i wysychania, a nie z samego zimna. Kępki sierści między palcami u kotów długowłosych zlepiają się z lodem i śniegiem, co ciągnie skórę i utrzymuje zimną, mokrą masę w kontakcie z nią.

Przytnij te kępki do poziomu opuszki za pomocą nożyczek z tępymi końcami lub wyczesz je. Nie gól skóry między palcami.

Po powrocie kota z zewnątrz w sezonie solenia dróg, przetrzyj łapy wilgotną szmatką i osusz przestrzeń między palcami. Ten jeden nawyk usuwa większość soli i większość lizania, które następuje po powrocie.

Głębokie pęknięcia sięgające różowej tkanki, które krwawią lub utrzymują się podczas łagodnej pogody, nie są pęknięciami pogodowymi. Uporczywa hiperkeratoza opuszek i strupy, zwłaszcza jeśli łożyska paznokci również są pokryte strupami lub dotyczy to pyska i uszu, wskazują na chorobę skóry o podłożu immunologicznym, taką jak pęcherzyca liściasta, która wymaga diagnozy, a nie kremu nawilżającego.

Obrzęki: odróżnianie pięciu rodzajów

Opuchnięta stopa to przypadek, w którym Właściciele kotów najczęściej otrzymują błędną odpowiedź, ponieważ popularna odpowiedź zawsze brzmi ropień.

Pillow foot zasługuje na osobną uwagę, ponieważ wygląda alarmująco, ale nie jest tak pilny jak ropień. Opuszka środkowa staje się spuchnięta i miękka, jakby lekko wypełniona, często na kilku stopach, a kot może w ogóle nie kulać. To proces immunologiczny, diagnozowany przez pobranie wycinka opuszki, u niektórych kotów powiązany ze statusem wirusowym, więc testy są uzasadnione; w większości przypadków leczy się go lekami immunomodulującymi, a nie operacyjnie.

Wzorzec guz płuc – palec to ten, który kosztuje koty życie, gdy zostanie przeoczony. U kotów pierwotny guz w klatce piersiowej może dawać przerzuty do palców i powodować bolesny, spuchnięty palec na długo przed pojawieniem się kaszlu. U kota w średnim lub starszym wieku z palcem, który się nie goi, należy wykonać obrazowanie klatki piersiowej, a nie podawać kolejną serię antybiotyków.

Wrastające pazury, cichy problem seniorów

Stary kot mniej się wspina, mniej drapie i więcej śpi, więc jego pazury ścierają się w mniejszym stopniu. Pazury nadal rosną zgodnie z tym samym łukiem, a ostry koniec wbija się w opuszkę, w stronę której się zakrzywia.

Przedni pazur dodatkowy i zewnętrzne palce to zazwyczaj główni sprawcy, ponieważ nie dotykają niczego podczas chodzenia. Gdy koniec pazura wbije się w opuszkę, kot ma ciało obce i infekcję, co boli przy każdym kroku.

Objawy są subtelne: kot przestaje wskakiwać na swoją ulubioną półkę, siedzi z podwiniętą stopą, żuje łapę w nocy lub zostawia ślady krwi na posłaniu. Kulawizna pojawia się późno.

Wysuwaj każdy pazur indywidualnie co jeden do dwóch tygodni u każdego kota powyżej dziesięciu lat, u każdego kota z artretyzmem, u otyłych kotów, które nie sięgają do stóp, oraz u każdego kota po zabiegu usunięcia pazurów. Takie koty często mają zmienione obciążenie stóp, a jeśli amputacja pozostawiła fragmenty pazura, następuje odrost, który przebija opuszkę.

Jeśli pazur już wszedł w opuszkę, nie wyciągaj go. Uwolnienie końcówki to zadanie dla kogoś, kto potrafi również oczyścić i ocenić ranę pod spodem, a kot będzie potrzebował leków przeciwbólowych.

Zmiany, które wymagają działania już dziś

Krwawienie, które nie ustaje po kilku minutach silnego ucisku czystym opatrunkiem.

Skóra opuszki unosząca się, złuszczająca lub nieobecna, z odsłoniętą różową lub czerwoną tkanką.

Stopa, na której kot w ogóle nie staje lub którą unosi podczas stania.

Obrzęk, który rozprzestrzenia się powyżej stopy na dolną część nogi.

Obie tylne stopy zimne z bladymi opuszkami, bolesne, z osłabieniem lub ciągnięciem tylnych nóg. To podejrzenie zakrzepu tętniczego i jeden z najbardziej bolesnych stanów nagłych u kotów.

Opuszki, które stały się szare, fioletowe, czarne lub żółte.

Każda z wymienionych powyżej ekspozycji chemicznych, niezależnie od tego, czy kot wygląda na chorego.

Rutyna, która wcześnie wykrywa problemy

Cały zestaw to ręcznik, grzebień do kępek między palcami i dobre światło. U długowłosego kota, takiego jak ten, najbardziej trzeba sprawdzać sierść między palcami.

Przeprowadzaj kontrolę, gdy kot jest już uspokojony i senny, a nie wtedy, gdy jest pobudzony i zajęty. Usiądź obok niego zamiast podnosić go na stół.

Zajmij się jedną stopą naraz. Chwyć ją od spodu, naciśnij delikatnie górę palca, aby wysunąć pazur, a potem puść. Rozsuń palce kciukiem i zajrzyj w każdą przestrzeń między nimi. Przejedź kciukiem po środkowej opuszce i sprawdź, czy nie jest miękka, gorąca lub czy nie ma guzka, którego nie ma na drugiej stopie.

Dokończ stopę przed przejściem do następnej i przestań, póki kot jest jeszcze zrelaksowany. Dwie stopy dzisiaj i dwie jutro są lepsze niż walka, która nauczy kota chowania łap.

Ta sama krótka sesja kontaktu to czas na rzucenie okiem na uszy, sierść i pyszczek. Koty ukrywają chorobę, więc powtarzalna, nudna rutyna zmienia małą zmianę we wczesny wniosek.

Co będzie chciał wiedzieć weterynarz

Która stopa, kiedy po raz pierwszy zauważyłeś problem i czy od tego czasu się zmieniło.

Czy kot staje na łapie i co przestał robić, np. wskakiwanie na określoną wysokość.

Dostęp do wnętrza domu, ogrodu lub balkonu oraz czy kot przebywał w garażu, szopie lub na płaskim dachu.

Jakich środków czyszczących używasz do podłóg, jak niedawno i czy podłoga była sucha, zanim kot po niej przeszedł.

Czy jakikolwiek pies w domu miał stosowany preparat na pchły lub kleszcze i który. To jedno pytanie rozwiązuje część nagłych przypadków neurologicznych u kotów.

Czy kot ma usunięte pazury, a jeśli tak, to jak dawno.

Zdjęcia wszystkich czterech łap w świetle dziennym oraz Twoje zdjęcia porównawcze, jeśli je posiadasz.

Ostatnia waga, apetyt oraz wszelki kaszel lub zmiana w oddychaniu, co ma znaczenie, gdy dotyczy palca.

Czego nigdy nie robić

Nie stosuj ludzkich kremów antyseptycznych, żeli na oparzenia, preparatów z drzewa herbacianego ani balsamów z olejkami eterycznymi. Koty zlizują je, a kilka z tych grup związków słabo metabolizują.

Nie używaj wosku do łap dla psów ani preparatów spot-on bez sprawdzenia składników u weterynarza. Permetryna to konkretny zabójca.

Nie bandażuj łapy ciasno w domu. Opatrunek założony na opuchniętą stopę ogranicza już i tak utrudnione krążenie, a koty słabo tolerują bandażowanie i często pogarszają uraz, próbując go usunąć.

Nie mocz oparzenia w lodowatej wodzie. Ekstremalnie niska temperatura na uszkodzonej tkance pogłębia uraz.

Nie obcinaj pazura, który wrósł w opuszkę, a następnie nie zostawiaj rany samej sobie i nie próbuj wyciągać pazura na siłę.

Nie lecz uporczywego obrzęku palca u starszego kota jako infekcji w nieskończoność. Jeśli nie ustąpił zgodnie z oczekiwaniami, diagnoza jest błędna.

Kiedy szukać pomocy

Idź tego samego dnia w przypadku oparzenia, odsłoniętej lub łuszczącej się tkanki opuszki, stopy, na której kot nie chce stawać, krwawienia, które nie ustaje lub obrzęku stopy, który rozprzestrzenia się w górę nogi.

Jedź natychmiast, bez dzwonienia, jeśli to szybsze, w przypadku zimnych bladych tylnych stóp z bólem lub osłabieniem tylnych nóg oraz w przypadku każdej znanej ekspozycji na płyn niezamarzający lub produkt z permetryną dla psa.

Umów się w ciągu tygodnia w przypadku miękkiej spuchniętej opuszki środkowej na więcej niż jednej stopie, pazura wrastającego w opuszkę, uporczywego punktu ropnego między palcami lub strupów wokół łożysk paznokci.

Przynieś swoje zdjęcia zrobione w świetle dziennym, nazwę każdego użytego produktu oraz datę, kiedy po raz pierwszy zauważyłeś zmianę. Te trzy rzeczy skracają konsultację i często decydują o diagnozie.