Nadmierne wylizywanie się i wyłysienia u kota: jak znaleźć rzeczywistą przyczynę

Szybka odpowiedź

Koty poświęcają dużą część dnia na pielęgnację. Nadmierne wylizywanie się to takie zachowanie, które prowadzi do utraty sierści.

Kot, który wylizuje się do łysych miejsc, nie jest zniewolony nawykiem. W prawie każdym przypadku zwierzak odczuwa świąd lub ból, a wylizywanie jest objawem, a nie chorobą samą w sobie.

Najczęstszą przyczyną są pchły, nawet u kotów, które nigdy nie wychodzą na zewnątrz i nawet wtedy, gdy nie możesz znaleźć ani jednego pasożyta. Drugą najczęstszą grupą przyczyn jest ból pod skórą, którą kot wylizuje. Stres zajmuje dalekie trzecie miejsce i jest logicznym wnioskiem dopiero wtedy, gdy pierwsze dwie przyczyny zostały prawidłowo wykluczone.

• Klasycznym wzorcem jest symetryczna utrata sierści na brzuchu, wewnętrznych stronach ud oraz wewnętrznych stronach przednich łap, przy czym skóra pod spodem wygląda niemal normalnie.
• Koty często wylizują się w ukryciu, dlatego wielu właścicieli uważa, że sierść wypada sama.
• Najpierw należy wykluczyć świąd, następnie ból, a dopiero potem kwestie behawioralne. Ta kolejność ma znaczenie, ponieważ etykieta problemu behawioralnego kończy diagnostykę.
• Próba leczenia przeciw pchłom jest częścią procesu, jakim jest diagnoza, a nie zgadywanką. Należy leczyć każde zwierzę w domu.
• Nigdy nie używaj preparatu przeciw pchłom dla psów na kocie.

:::danger
Nigdy nie stosuj u kota preparatu na pchły typu spot-on przeznaczonego dla psa.

Wiele psich produktów zawiera permetrynę lub pokrewne syntetyczne pyretroidy w stężeniach bezpiecznych dla psa, ale trujących dla kota. Koty zatrute w ten sposób wykazują drżenie mięśni, tiki i napady drgawkowe, a nieleczone przypadki kończą się śmiercią. Kot może ulec zatruciu nawet przez samą pielęgnację lub spanie obok psa, który był leczony kilka godzin wcześniej.

Jeśli na Twojego kota zaaplikowano psi produkt lub miał on kontakt ze świeżo leczonym psem i wykazuje tiki, natychmiast udaj się do kliniki i zabierz ze sobą opakowanie preparatu.
:::

Decyzja w 60 sekund

Jak wygląda nadmierne wylizywanie się

To sierść, a nie zachowanie, jest zazwyczaj tym, co Właściciel zauważa jako pierwsze.

Symetryczne przerzedzenia nisko na ciele. Brzuch, wewnętrzne strony ud, pachwiny i wnętrze przednich łap to obszary, do których kot sięga najłatwiej, i jest to wzorzec, który pojawia się najczęściej.

Szczecina zamiast nagiej skóry. Przesuń dłonią pod włos. Włosy, które zostały wygryzione, są krótkie, tępe i szorstkie. Autentycznie łysa skóra bez szczeciny sugeruje, że sierść wypada w inny sposób, co zmienia cały tok diagnozy.

Skóra, która wygląda zwyczajnie. U wielu kotów wylizujących się skóra pod spodem nie jest zaczerwieniona, pogrubiona ani pokryta strupami. To zaskakuje opiekunów, którzy oczekują widocznej wysypki, i jest jednym z powodów, dla których problem zbyt wcześnie nazywa się behawioralnym.

Więcej kul włosowych lub wymioty niestrawionym pokarmem z sierścią. Połknięte włosy muszą gdzieś trafić.

Pielęgnacja, której nigdy nie widzisz. Koty wylizują się, gdy w domu jest cicho, a przestają, gdy wchodzisz. Brak obserwacji wylizywania się nie jest dowodem na jego brak.

Niektóre koty wykazują odwrotny wzorzec: kilka małych strupków rozsianych na grzbiecie i wokół szyi, które w dotyku przypominają ziarnka piasku, lub uniesione, twarde płytki. Są to zapalne reakcje skórne, które należą do tej samej Diagnostyki.

Dlaczego świąd jest na pierwszym miejscu

Pchły to najczęstsza przyczyna nadmiernego wylizywania się u kota, a alergia na pchły jeszcze pogarsza sprawę: kot alergik reaguje na ślinę po zaledwie kilku ukąszeniach, więc świąd jest zupełnie nieproporcjonalny do liczby obecnych pcheł.

Kot, który intensywnie się wylizuje, usuwa dowody. Połyka pchły. Zanim Właściciel zacznie szukać, sierść może być czysta, a kot wciąż może reagować na ukąszenia.

Przebywanie wyłącznie w domu nie wyklucza pcheł. Przybywają na ubraniach, na psie, przez wspólny korytarz lub od poprzednich lokatorów domu, gdzie niedojrzałe stadia mogą przetrwać w dywanach i szczelinach podłogi przez długi czas, zanim wibracje i ciepło nowego zwierzęcia nie pobudzą ich do wyjścia.

Praktycznym testem w domu jest użycie grzebienia na pchły nad wilgotnym arkuszem białego papieru lub ręcznikiem papierowym. Przeczesz grzbiet, nasadę ogona i okolice szyi. Ciemne drobinki, które rozmazują się na rdzawy kolor na wilgotnym papierze, to odchody pcheł, czyli strawiona krew, co jest wynikiem pozytywnym. Brak drobinek nie jest wynikiem negatywnym.

Właściwym testem jest próba leczenia: produkt weterynaryjny, prawidłowo dobrany do Wagi kota, stosowany u każdego kota i psa w gospodarstwie domowym zgodnie z harmonogramem, wystarczająco długo, aby pokryć stadia środowiskowe. Weterynarz ustali preparat i odstępy. Jest to krok diagnostyczny, a jego pominięcie jest najczęstszym powodem, dla którego te przypadki ciągną się miesiącami.

Inne warte wspomnienia przyczyny świądu to: alergia pokarmowa, która u kotów często obejmuje głowę, szyję i uszy; alergia środowiskowa; świerzbowiec uszny, który może powodować drapanie i wylizywanie szyi; oraz roztocza powodujące drobne łuski wzdłuż grzbietu.

Dlaczego ból jest przyczyną, którą ludzie przeoczają

Kot, który gdzieś odczuwa ból, wylizuje to miejsce. Utrata sierści pojawia się tam, gdzie dosięga język, a nie tam, gdzie tkwi problem.

Dolna część brzucha i pachwiny. Zapalenie pęcherza jest częstym czynnikiem. Koty z idiopatycznym zapaleniem pęcherza często nadmiernie wylizują spód ciała, a wylizywanie może być jedynym objawem, jaki rejestruje Właściciel, zanim pojawi się napinanie lub krew w moczu.

Pojedynczy staw lub skóra nad biodrem czy łokciem. Artretyzm jest powszechny u starszych kotów i słabo rozpoznawany, ponieważ koty nie utykają w sposób oczywisty. Ogniskowe nadmierne wylizywanie nad stawem zasługuje na ocenę mobilności.

Jeden bok, jedna łapa, nasada ogona lub stara blizna pooperacyjna. Ból nerwowy, wygojony uraz, zatkany gruczoł okołoodbytowy lub ciało obce, takie jak ość, mogą znajdować się pod wylizywaną plamą.

Jeśli kot nagle atakuje własny bok lub ogon, ze skórą na grzbiecie wyraźnie falującą i szerokimi źrenicami, wzorzec ten wymaga oceny weterynaryjnej, a nie planu behawioralnego.

Gdzie faktycznie pasuje stres

Stres jest rzeczywisty i u niektórych kotów prowadzi do nadmiernego wylizywania się. Po prostu nie jest to pierwsza odpowiedź.

Czynniki stresogenne, które mają znaczenie dla kotów, są zazwyczaj terytorialne i konkurencyjne, a nie emocjonalne w taki sposób, w jaki wyobrażają to sobie właściciele: inny kot w domu, który kontroluje dostęp do kuwety, nieznany kot widoczny lub słyszalny na zewnątrz, przeprowadzka, prace budowlane, nowe dziecko, zmiana osób w domu lub zasoby umieszczone tak, że kot musi przejść obok rywala, aby do nich dotrzeć.

Nadmierne wylizywanie się określane jako czysto behawioralne częściej zgłaszane jest u kotów rasy syjamskiej i innych orientalnych, ale nawet u nich jest to wniosek wyciągnięty po zakończeniu diagnostyki medycznej, nigdy zamiast niej.

Przewidywalne karmienie, bezpieczne kryjówki i coś do polowania adresują stronę stresową. Nie naprawią one świądu ani bolesnego stawu, dlatego przychodzą po badaniach medycznych, a nie zamiast nich.

Zmiany w środowisku, które pomagają, to te, które zmniejszają konkurencję i zwiększają przewidywalność: oddzielne punkty karmienia i picia poza zasięgiem wzroku, jedna kuweta na kota plus jedna zapasowa w różnych miejscach, kryjówki na poziomie podłogi i wysoko, krótkie codzienne sesje zabawy kończące się posiłkiem oraz blokowanie widoku intruza w oknie.

Co obejmuje Wizyta

Zrób zdjęcia dotkniętych obszarów w dobrym świetle przed przyjściem, a jeśli kiedykolwiek udało Ci się to nagrać, zabierz krótki film z wylizywania. Koty rutynowo odmawiają zademonstrowania problemu w gabinecie.

Typowa Diagnostyka obejmuje badanie skóry, użycie grzebienia na pchły, testy taśmowe i zeskrobiny w poszukiwaniu roztoczy, badanie wyrywanych włosów pod mikroskopem, sprawdzenie pod kątem grzybicy, ścisłą próbę zwalczania pcheł oraz często prawidłowo przeprowadzoną dietę eliminacyjną. W miejscach, gdzie wylizywanie występuje na dolnej części brzucha, badanie moczu jest zasadne. Tam, gdzie dotyczy to stawu, zasadna jest ocena mobilności lub obrazowanie.

Czego nigdy nie robić

Nie używaj preparatu przeciw pchłom dla psów, środka odrobaczającego dla psów ani żadnego produktu nieprzeznaczonego dla kotów. To jedyna najbardziej niebezpieczna rzecz, jaką może zrobić właściciel, próbując pomóc.

Nie nakładaj olejku z drzewa herbacianego, olejków eterycznych ani żadnego preparatu ziołowego czy aromaterapeutycznego na skórę kota. Koty absorbują i metabolizują je inaczej niż inne zwierzęta i kilka z nich jest bezpośrednio toksycznych.

Nie używaj ludzkich kremów sterydowych, przeciwgrzybiczych ani antyseptycznych. Kot zlizuje je, co dostarcza lek tam, gdzie nie powinien się znaleźć i stwarza nowy problem.

Nie karz, nie spryskuj wodą ani nie krzycz. Kara dodaje stresor kotu, który może już wylizywać się z powodu stresu, i uczy go robić to w ukryciu.

Nie zadowalaj się plastikowym kołnierzem jako metodą Leczenia. Kołnierz powstrzymuje uszkodzenia, podczas gdy przyczyna jest wciąż poszukiwana. Sam w sobie pozostawia kota odczuwającego świąd lub ból bez możliwości zrobienia jednej rzeczy, która przynosiła mu ulgę.

Nie przerywaj próby zwalczania pcheł przedwcześnie, ponieważ kot wygląda nieco lepiej, i nie pomijaj innych zwierząt w domu.

Kiedy szukać pomocy

Umów Wizytę w tym samym dniu, jeśli skóra jest przerwana, sącząca się lub krwawi, jeśli kot intensywnie wylizuje jeden obszar i nie może się uspokoić, lub jeśli nadmierne wylizywanie pojawia się wraz z napinaniem w kuwecie, częstym oddawaniem małych ilości moczu lub krwią w moczu.

Umów rutynową Wizytę w przypadku każdego nowego przerzedzenia sierści, nawet jeśli skóra wygląda normalnie, a kot wydaje się zdrowy pod każdym innym względem. Takie przypadki są znacznie łatwiejsze do rozwiązania na wczesnym etapie, zanim skóra zostanie uszkodzona i zanim wylizywanie stanie się nawykiem.

Celem jest równa sierść i kot, który wylizuje się, a potem przestaje. Odrost jest powolny, więc oceniaj postępy na podstawie zdjęć, a nie wrażeń.

Idź prosto do kliniki, w razie potrzeby poza godzinami pracy, jeśli na Twojego kota zaaplikowano psi preparat na pchły lub jeśli kot wykazuje drgawki, drżenie lub brak równowagi po kontakcie z leczonym psem.

Raz w tygodniu sprawdzaj sierść pod włos. Szczecina na brzuchu i wewnętrznych stronach ud to objaw, który ma znaczenie i łatwo go przeoczyć patrząc z góry.