Przycinanie pazurów u kota: anatomia, technika i postępowanie w przypadku skaleczenia

Szybka odpowiedź

Kot, który pozostaje rozluźniony i ciężki podczas trzymania, to kot, któremu możesz przyciąć pazury. Spokój jest najważniejszy, cążki są drugorzędne.

Większość zabiegów przycinania pazurów, które kończą się krwawieniem, wynika z jednego z trzech powodów: kot był unieruchomiony, zamiast być uspokojonym, pazur został obcięty w najszerszym punkcie zamiast na końcówce, lub Właściciel próbował opracować wszystkie osiemnaście pazurów za jednym razem.

Pazur kota to nie pazur psa. Jest chowany, ukryty w fałdzie skóry, dopóki go nie wysuniesz, a u większości kotów jest na tyle jasny, że widać w nim różowy klin żywej tkanki. Ta widoczność stanowi margines bezpieczeństwa i jest powodem, dla którego u kotów łatwiej przeprowadzić zabieg niż u psów, gdy już wiesz, na co patrzeć.

• Naciśnij opuszkę delikatnie od góry i od dołu, aby wysunąć pazur, zamiast ciągnąć za palec.
• Obcinaj tylko przezroczystą, zakrzywioną końcówkę, przed różowym klinem, i obcinaj po trochu, zamiast dużo.
• Dwa lub trzy pazury na jedną sesję to sesja kompletna. Wcześniejsze zakończenie sprawia, że następna będzie łatwiejsza.
• U większości kotów niewychodzących przednie pazury rosną szybciej i są ważniejsze niż tylne.
• Miej pod ręką proszek tamujący krwawienie lub zwykłą mąkę kukurydzianą, zanim zaczniesz, a nie dopiero wtedy, gdy będziesz ich potrzebować.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego kocie pazury są tak zbudowane

Każdy pazur wyrasta z łożyska owiniętego wokół ostatniej kości palca. Widoczny pazur to pusty stożek keratyny ułożony w warstwach, jak stos papierowych kubeczków. Najgłębsze żywe warstwy zawierają naczynia krwionośne i nerwy – to jest właśnie rdzeń.

Ponieważ stożek jest pusty i zwęża się, końcówka nie zawiera żadnej żywej tkanki. W miarę przesuwania się w stronę palca, stożek staje się szerszy, a rdzeń zajmuje większą jego część. To cała geometria, której potrzebujesz: tnij tam, gdzie stożek jest cienki, a nie tam, gdzie jest gruby.

Koty trzymają pazury schowane pod fałdem skóry i wysuwają je za pomocą ścięgna. Dlatego pazur wygląda na krótki, dopóki nie chwycisz łapy. Delikatne naciśnięcie opuszki palca między kciukiem a palcem wskazującym – jeden od góry, drugi od dołu – wysuwa pazur bez żadnego ciągnięcia. Ciągnięcie palca do przodu sprawia, że kot stawia opór i cofa łapę, a ta walka jest powodem, dla którego większość zabiegów kończy się źle.

Drapanie służy innemu celowi niż przycinanie. Zdziera zużytą zewnętrzną warstwę stożka, odsłaniając ostrzejszą warstwę pod spodem, a także rozciąga mięśnie barków i pleców. Puste osłonki, które znajdujesz na dywanie przy drapaku, to właśnie ta zrzucona warstwa. Kot z dobrym drapakiem będzie miał ostre pazury, a nie krótkie.

Jak wygląda zdrowy pazur

Kolor. Większość kotów ma jasne, półprzezroczyste pazury z widocznym różowym klinem biegnącym od palca w stronę końcówki. Zdarzają się pazury czarne lub mocno napigmentowane i u tych kotów nie widać rdzenia, więc należy wykonywać mniejsze cięcia i obserwować powierzchnię cięcia.

Kształt. Gładka krzywizna, delikatny punkt, brak wypukłości biegnących wzdłuż i brak rozwarstwiających się fragmentów.

Pazur dodatkowy (wilczy). Znajduje się wysoko po wewnętrznej stronie każdej przedniej nogi i nigdy nie dotyka podłoża. Nie ściera się i zwija w ciasne koło. To pazur, który najczęściej wrasta w skórę i o którym właściciele zapominają.

Koty wielopalczaste (polidaktylia). Dodatkowe palce niosą ze sobą dodatkowe pazury, często stłoczone razem po wewnętrznej stronie łapy, czasem z dwoma pazurami dzielącymi jedno zdeformowane łożysko. Licz pazury na każdej łapie kota wielopalczastego przy każdej okazji. Ukryty, dodatkowy pazur schowany za innym to klasyczny przypadek wrastania.

Tylne pazury. Są twardsze, grubsze, rosną wolniej i rzadziej sprawiają problemy. Wiele kotów niewychodzących wymaga regularnego przycinania przednich pazurów, a tylne jedynie sporadycznie.

Sam zabieg przycinania

Wszystko przygotowane zanim weźmiesz kota na ręce: cążki, proszek tamujący, ręcznik i dobre światło. Wstawanie w trakcie zabiegu, aby po coś sięgnąć, to sposób, w jaki sesja kończy się źle.

Wybierz moment, nie harmonogram. Kot, który właśnie obudził się z głębokiego snu i przeciągnął, jest rozluźniony i ciężki. Kot, który właśnie zjadł, jest spokojny. Kot, który właśnie skończył zabawę, jest pobudzony i nie będzie tolerował dotykania łap.

Posadź kota tyłem do siebie, na kolanach lub przy swoim ciele, tak aby jego łopatka była podparta i nie mógł się wycofać. Siedzenie tyłem usuwa konfrontację wzrokową i sprawia, że łapa naturalnie kieruje się w Twoją stronę.

Wysuń jeden pazur. Kciuk na górze palca, palec wskazujący pod opuszką, naciśnij delikatnie. Pazur wyjdzie.

Szukaj różu. Znajdź miejsce, w którym kończy się różowy klin. Twoje cięcie powinno przebiegać w przezroczystej strefie przed nim, obejmując tylko zakrzywioną końcówkę.

Ustaw cążki. Tnij od góry do dołu, tak aby ostrza zamykały się w płaszczyźnie pazura. Cięcie z boku na bok miażdży stożek i rozszczepia go.

Obcinaj mniej, niż myślisz. Zawsze możesz zrobić drugie cięcie. Nie możesz przywrócić keratyny.

Przestań, gdy idzie dobrze. Dwa pazury i przysmak są lepsze niż dziesięć pazurów i kot, który chowa się na widok cążek. Przycinanie to zachowanie, które kształtujesz, tak samo jak zadanie, które wykonujesz.

Jeśli kot nigdy nie miał tego robionego, poświęć tydzień tylko na dotykanie łapy i dawanie przysmaku, potem tydzień na wysuwanie pazura i dawanie przysmaku, a następnie obetnij jeden pazur. Koty, które wymagają sedacji u Weterynarza do przycięcia pazurów, to prawie zawsze koty, których pierwsze doświadczenie polegało na byciu przytrzymywanym siłą.

Co zmienia się wraz z wiekiem, okrywą włosową i kondycją ciała

Seniorzy. Starsze koty mają grubsze, bardziej suche i kruche pazury, które łuszczą się warstwami, a rdzeń wydłuża się wraz z nimi. Mniej też drapią, ponieważ artretyzm sprawia, że wyciąganie się przy drapaku jest niekomfortowe, więc zewnętrzna osłonka nie jest zrzucana, a pazur grubieje. To grupa, u której pazury wrastają w opuszki, więc warto sprawdzać każdy pazur u starszego kota co kilka tygodni, niezależnie od tego, czy przycinasz, czy nie.

Koty z artretyzmem i z nadwagą. Kot, który nie może dosięgnąć tylnych łap lub obrócić się, by ogryźć pazury, przestaje o nie dbać. Przerośnięte tylne pazury u kota w średnim wieku są sygnałem ostrzegawczym dotyczącym kondycji ciała i mobilności, a nie tylko zaniedbaniem pielęgnacyjnym.

Koty z nadczynnością tarczycy i cukrzycą. Choroby ogólnoustrojowe odbijają się na jakości pazurów. Szybki wzrost, nietypowo kruche pazury lub pazury łuszczące się u starszego kota, który dodatkowo traci na wadze lub więcej pije, wymagają diagnostyki u Weterynarza, a nie lepszych cążek.

Rasy Sphynx, Devon Rex i Cornish Rex. U tych kotów gromadzi się woskowata brązowa wydzielina w fałdach okołopazurkowych, ponieważ brakuje im sierści, która normalnie by ją usuwała. Ten fałd wymaga oczyszczenia podczas przycinania. Pozostawiony sam sobie staje się podrażnionym, czasem zainfekowanym łożyskiem.

Koty wychodzące. Przednie pazury ścierają się na szorstkich powierzchniach, więc często wyglądają dobrze. Pazur dodatkowy nigdy niczego nie dotyka i nadal przerasta. Sprawdzaj go w szczególności.

Kocięta. Ostre jak igły, szybko rosnące i idealny wiek na budowanie tolerancji. Ich rdzenie są krótkie, a pazury miękkie, więc wczesne przycinanie wiąże się z niskim ryzykiem i wysoką wartością.

Problemy z pazurami, które nie są problemami z przycinaniem

Spokojny kot pozwala sprawdzić uszy, oczy i palce w tej samej sesji co pazury. Przycinanie to wizyta, którą już masz umówioną z ciałem swojego kota.

Właściciele często zgłaszają problem z pazurami, który w rzeczywistości jest chorobą.

Jeden spuchnięty, bolesny palec. U starszego kota to wzorzec, który należy potraktować poważnie. Koty to gatunek, u którego nowotwór z innego miejsca w ciele, szczególnie z płuc, może dać przerzut do palca i objawiać się początkowo jako bolesny, spuchnięty palec ze zdeformowanym lub unoszącym się pazurem. Każdy pojedynczy gorący, bolesny palec u dojrzałego kota, zwłaszcza z pazurem, który zmienił kształt lub się poluzował, wymaga diagnostyki obrazowej u Weterynarza, a nie czekania.

Kilka pazurów unoszących się, kruszących lub zrzucających się jednocześnie. Wiele pazurów psujących się naraz wskazuje na chorobę skóry o podłożu immunologicznym, infekcję grzybiczą lub chorobę ogólnoustrojową, a nie na uraz. Uraz dotyka jednego palca.

Ropa u podstawy pazura. Bakteryjna infekcja łożyska, często wtórna do wrastającego pazura lub ugryzienia. Jest bolesna, nie ustępuje sama i wymaga Leczenia.

Pazur, który nie chce się schować. Sugeruje ból, obrzęk lub problem ze ścięgnem czy nerwami. Stale wysunięte pazury na jednej łapie wymagają badania.

Krwawienie bez przycinania. Pazur wyrwany u podstawy przez zahaczenie o tkaninę lub drzwi siatkowe. Pozostały pazur jest zazwyczaj luźny i bolesny, wymaga prawidłowego usunięcia, aby nowy wyrósł prosto.

Co robić, gdy krwawi

Skaleczony rdzeń krwawi bardziej niż sugeruje rozmiar rany, ponieważ ukrwienie pazura jest obfite, a tkanka znajduje się pod lekkim ciśnieniem.

Zachowaj spokój i trzymaj łapę. Kot, który wstaje z krwawiącym pazurem, zostawia ślady krwi na mieszkaniu, a panika sprawia, że kolejne przycinanie będzie trudniejsze.

Dociśnij proszek tamujący do końcówki i utrzymuj ucisk opuszkiem palca lub złożoną chusteczką przez pełną minutę, nie zaglądając. Zwykła mąka kukurydziana lub zwykła mąka sprawdzi się, jeśli nie masz proszku tamującego. Podnoszenie, aby sprawdzić, powoduje ponowne krwawienie.

Nie bandażuj palca. Ciasny bandaż na kociej łapie szybko odcina krążenie, a luźny spada lub zostaje zjedzony.

Nie stosuj ludzkich środków antyseptycznych, alkoholu ani wody utlenionej. Szczypią, uszkadzają tkankę i uczą kota, że cążki oznaczają ból.

Trzymaj kota w domu i z dala od kuwety przez godzinę lub dwie, jeśli to możliwe, aby końcówka mogła się czysto zagoić.

Potem dokończ łapę innego dnia. Kontynuowanie zabiegu po krwawieniu to najszybszy sposób, by kot nie pozwolił się dotknąć do swoich łap.

Jeśli krwawienie trwa dłużej niż kilka minut stałego ucisku, jeśli pochodzi z podstawy palca, a nie z końcówki pazura, lub jeśli pazur jest pęknięty wzdłuż – to wymaga wizyty u Weterynarza, a nie domowych sposobów.

Czego nigdy nie robić

Nigdy nie chwytaj kota za kark przy przycinaniu. Chwytanie dorosłego kota za kark nie uspokaja go, lecz wywołuje stan zamrożenia. Kot nie jest zrelaksowany, jest przytłoczony i zapamiętuje to. Utrudnia to również przyszłe badania u Weterynarza.

Nigdy nie zawijaj kota tak ciasno, by nie mógł zmienić pozycji. Zawinięcie w ręcznik może pomóc przy wiercącym się kocie, ale chodzi o przytrzymanie pozostałych nóg, a nie unieruchomienie klatki piersiowej.

Nigdy nie przycinaj przy słabym świetle lub w pośpiechu. Każde skaleczenie rdzenia, którego można było uniknąć, zdarza się dlatego, że ktoś nie widział różu.

Nigdy nie ściskaj mocno opuszki, by zmusić pazur do wyjścia. Pewny i krótki chwyt wystarczy. Silny ucisk boli i sprawia, że kot wyrywa łapę na sam widok ręki.

Nigdy nie zostawiaj pazurów dodatkowych. To pazury, które najczęściej wrastają w opuszkę.

Nie zakładaj, że drapak zastępuje przycinanie. Zrzuca on osłonkę, nie skraca pazura.

Nie rozważaj usuwania pazurów jako opcji pielęgnacyjnej. To usuwa ostatni paliczek każdego palca. Koty po takim zabiegu często wykazują zmieniony chód, chroniczny ból łap, unikanie kuwety, bo kopanie boli, oraz tendencję do gryzienia, ponieważ straciły swoją pierwszą linię obrony. Gdy drapanie przez kota jest realnym problemem, jest to kwestia miejsca do drapania i jego lokalizacji, a nie chirurgiczna.

Rutyna, która wcześnie wykrywa problemy

Kot, który nauczył się, że przycinanie kończy się przysmakiem, wraca na następne. Celem nie jest szybkie przycinanie, celem jest kot, który nie ma nic przeciwko.

Kiedy szukać pomocy

Umów wizytę tego samego dnia, jeśli pazur wrósł w opuszkę, palec jest spuchnięty lub sączy, albo krwawienie nie ustępuje po kilku minutach ucisku.

Umów wizytę rutynową dla pazurów, które są zbyt przerośnięte lub zbyt grube, by bezpiecznie je obciąć, dla kota, który jest autentycznie zestresowany obsługą, lub dla starszego kota, którego pazury zmieniły teksturę.

Poproś o badanie weterynaryjne, a nie wizytę u groomera, w przypadku każdego bolesnego palca u dojrzałego kota, wielu pazurów niszczejących jednocześnie oraz każdego pazura, który zmienił kształt lub odwarstwił się od łożyska. Takie wzorce są medyczne, a przycinanie nie jest na nie odpowiedzią.