Agresja między zwierzakami po przybyciu nowego kota: resetowanie procesu wprowadzania

Krótka odpowiedź

Syczenie i uderzanie łapą po przybyciu nowego kota to znak, że wprowadzanie przebiegło zbyt szybko, a nie że koty nigdy się nie dogadają.

Kiedy rezydent i nowy zwierzak walczą, częstą przyczyną jest proces wprowadzania, który przebiegał zbyt szybko. Koty są terytorialne i nie witają naturalnie obcych w swojej przestrzeni, więc spotkanie twarzą w twarz pierwszego dnia zazwyczaj sprawia, że oba zwierzaki są podenerwowane.

Rozwiązaniem jest prawie zawsze zwolnienie tempa i reset: rozdzielenie kotów, ponowne wprowadzenie ich za pomocą zapachów, a następnie kontrolowanego kontaktu wzrokowego przed jakimkolwiek spotkaniem fizycznym oraz usunięcie rywalizacji o jedzenie, wodę i kuwetę, która podszywa napięcie. Przy cierpliwym podejściu większość par osiąga przynajmniej pokojowe zawieszenie broni.

• Całkowicie rozdziel zwierzaki i rozpocznij wprowadzanie od początku.
• Wymieniaj zapachy i podawaj posiłki po przeciwnych stronach zamkniętych drzwi, zanim koty się zobaczą.
• Zapewnij każdemu kotu własne jedzenie, wodę i kuwetę oraz dodatkowe zasoby rozstawione w domu.
• Nigdy nie karz za agresję i nie pozwól kotom na walkę, co tylko pogarsza sytuację.
• Rany po ugryzieniach, trudności z oddawaniem moczu lub agresja związana z bólem wymagają wizyty u weterynarza.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego koty tak reagują

Koty to zwierzęta terytorialne, które w przeciwieństwie do psów nie wyewoluowały do życia w grupach kooperacyjnych z nieznajomymi. Rezydent postrzega dom jako swoje terytorium, a nowy kot jest intruzem. To nie problem behawioralny, to normalne zachowanie kota.

Z tego powodu koty należy sobie przedstawić, a nie tylko umieścić razem. Kiedy dwa koty spotykają się twarzą w twarz, zanim zaakceptowały swój zapach, oba są zalane stresem obecności nieznajomego w swojej głównej przestrzeni, co sprawia, że spotkanie przebiega źle. Walka, która następuje później, jest przewidywalnym wynikiem pominięcia etapów, co jest dobrą wiadomością, ponieważ etapy można powtórzyć.

Należy również pamiętać o agresji przekierowanej. Kot, który jest podenerwowany czymś, do czego nie może dotrzeć, w tym widokiem lub zapachem nowego kota, może wyładować się na najbliższej osobie lub zwierzęciu. Może to wyglądać tak, jakby koty się nienawidziły, podczas gdy przyczyną jest frustracja, na którą działa to samo powolne podejście o niskim poziomie stresu.

Reset do właściwego wprowadzenia

Jeśli koty walczą, przestań próbować zmusić je do współżycia i rozpocznij wprowadzanie od początku. Cały proces polega na pozwoleniu każdemu kotu na zaakceptowanie drugiego w etapach, przy czym żaden etap nie powinien być podejmowany, dopóki poprzedni nie przebiega spokojnie.

Całkowite rozdzielenie. Daj nowemu kotu własny pokój ze wszystkim, czego potrzebuje i utrzymuj koty całkowicie osobno. To obniża poziom pobudzenia po obu stronach i daje czysty start.

Wymiana zapachów. Pocieraj każdego kota miękką szmatką lub zamień ich legowiska, aby każdy poznał zapach drugiego w bezpieczny, niestresujący sposób. Niektórzy opiekunowie zamieniają koty między pokojami, aby każdy mógł zbadać przestrzeń drugiego bez konfrontacji. Akceptacja zapachu jest fundamentem.

Karmienie po przeciwnych stronach zamkniętych drzwi. Umieść miski każdego kota blisko drzwi, które je dzielą, wystarczająco blisko, by czuły swój zapach, ale wystarczająco daleko, by pozostały zrelaksowane. Budują w ten sposób dobre skojarzenie: drugi kot oznacza jedzenie. Przesuwaj miski bliżej przez kolejne dni, tylko jeśli oba koty pozostają spokojne.

Wprowadzenie widoku w kontrolowany sposób. Gdy oba koty jedzą spokojnie przy drzwiach, pozwól na krótki, nadzorowany kontakt wzrokowy przez uchylone drzwi, siatkę lub bramkę dla dzieci, zanim dojdzie do pełnego kontaktu. Niech sesje będą krótkie i pozytywne, kończące się, zanim którykolwiek kot stanie się spięty.

Krótkie nadzorowane spotkania. Dopiero gdy kontrolowany widok przebiega spokojnie, pozwól kotom przebywać w jednym pomieszczeniu przez krótkie, nadzorowane okresy, nagradzając spokojne zachowanie i rozdzielając je, zanim pojawią się kłopoty. Stopniowo wydłużaj czas.

Na każdym etapie, jeśli kot syczy, śledzi drugiego lub walczy, oznacza to, że proces przebiegał za szybko. Wróć do ostatniego spokojnego etapu i odbudowuj relację. Cierpliwość mierzy się tutaj w tygodniach, a nie dniach.

Podajniki karmy, kryjówki i pionowe półki dają każdemu kotu poczucie bezpieczeństwa i zajęcie, co obniża napięcie między nimi.

Usuwanie rywalizacji

Wiele konfliktów między kotami to w rzeczywistości walka o zasoby. Koty nie lubią się dzielić, a zmuszanie ich do rywalizacji o podstawowe rzeczy sprawia, że są skłócone. Zwielokrotnij i rozdziel wszystko.

Kuwety. Zapewnij jedną kuwetę na kota plus jedną dodatkową, umieszczone w różnych miejscach, aby jeden kot nie mógł pilnować wszystkich lub atakować drugiego z zasadzki. Kot, któremu zablokowano dostęp do kuwety, może załatwiać się w innych miejscach lub rozwinąć problemy z pęcherzem na tle stresowym.

Jedzenie i woda. Daj każdemu kotu własną stację karmienia w osobnym miejscu i umieść wodę z dala od jedzenia, najlepiej w kilku punktach. Koty zmuszone do jedzenia ramię w ramię czują się zagrożone.

Przestrzeń pionowa i kryjówki. Kocie drzewka, półki i wysokie miejsca pozwalają kotom dzielić pokój przy zachowaniu dystansu. Kot, który może wycofać się w górę lub do kryjówki, czuje się bezpieczniej i rzadziej walczy.

Drogi ucieczki. Upewnij się, że żaden kot nie może zostać zapędzony w kozi róg. Kot bez drogi ucieczki to kot, który walczy.

Naucz się czytać swojego kota: luźne, zrelaksowane ciało i neutralne uszy oznaczają postęp, podczas gdy twarde spojrzenie, położone uszy lub uderzający ogon oznaczają, że należy się wycofać i zwolnić.

Czego nigdy nie robić

Nie pozwól kotom walczyć. Koty nie ustanawiają trwałego pokoju poprzez walkę, a każda bójka pogłębia wrogość i grozi urazami.

Nie karz i nie krzycz na syczącego lub warczącego kota. Syczenie to komunikacja i ostrzeżenie, a karanie go dodaje strachu, który napędza agresję. Może to również sprawić, że kot będzie kojarzył drugiego kota z negatywnymi emocjami.

Nie wymuszaj spotkań twarzą w twarz ani nie trzymaj kotów blisko siebie. To dokładnie ten rodzaj presji, który spowodował walkę.

Nie sięgaj rękami między walczące koty. Rozdziel je barierą lub spłosząc z dystansu.

Nie zmuszaj kotów do dzielenia jednej miski lub kuwety w celu budowania więzi. Wspólne zasoby tworzą rywalizację, a nie przyjaźń.

Nie przyspieszaj harmonogramu. Wprowadzanie pośpieszne, by zaoszczędzić dni, często kosztuje tygodnie opóźnień.

Realistycznym celem jest spokojne współistnienie, czyli dwa koty dzielące dom bez konfliktów, co cierpliwe wprowadzanie zazwyczaj pozwala osiągnąć.

Kiedy szukać pomocy

Skonsultuj się z weterynarzem w przypadku każdej rany kłutej, utykania lub obrzęku po walce, ponieważ rany po ugryzieniach u kotów często ropieją i wymagają leczenia, a także w przypadku kota, który nagle staje się agresywny z powodu bólu, ponieważ ból może wywoływać agresję.

Szukaj pomocy weterynaryjnej tego samego dnia, jeśli kot ma trudności z oddawaniem moczu, oddaje go często w małych ilościach lub z krwią, szczególnie w przypadku kocura, ponieważ stres związany z konfliktem może przyczynić się do nagłego wypadku urologicznego.

Skontaktuj się z weterynarzem lub wykwalifikowanym behawiorystą, jeśli stan kotów nie poprawia się po tygodniach ostrożnego, ustrukturyzowanego wprowadzania, jeśli walki są częste lub poważne, lub jeśli napięcie sprawia, że kot staje się wycofany lub chory. W niektórych przypadkach weterynarz może doradzić, czy wsparcie przeciwlękowe obok pracy behawioralnej jest wskazane.