Pierwsze 72 godziny zwierzaka w nowym domu

Szybka odpowiedź

Jeden pokój, wszystko czego zwierzak potrzebuje wewnątrz i brak presji na wyjście. To cały plan na pierwsze dni.

Zapewnij nowemu zwierzakowi jeden pokój, nie cały dom. Kot, który trafia do otwartego domu z trzema piętrami i psem, znajdzie najgorszą kryjówkę i tam zostanie.

Spodziewaj się chowania. Chowanie się jest sposobem, w jaki zwierzak radzi sobie z całkowicie nieznanym terytorium. Kot, który się chowa, ale je, pije i korzysta z kuwety w nocy, robi dokładnie to, co powinien. To, co nie jest normalne i w czym większość porad na pierwszy tydzień popełnia błąd, to kot, który nie je.

• Przygotuj pokój w całości, zanim transporter przekroczy próg domu.
• Najpierw zabezpiecz okna i balkony. To najniebezpieczniejszy aspekt nowego domu.
• Pozwól zwierzakowi wyjść z własnej woli. Nie wyciągaj go z transportera ani nie wyciągaj spod łóżka.
• Zachowaj jedzenie, kuwetę i rutynę dokładnie taką, jaka była w poprzednim domu. Zmieniaj jedną rzecz na raz, później.
• Nowy zwierzak, który nie jadł przez około dobę, potrzebuje kontaktu z weterynarzem, a nie większej cierpliwości.

:::danger
Zabezpiecz każde okno i balkon, zanim zwierzak się pojawi.

Koty wypadają z okien i balkonów, a obrażenia są ciężkie: złamania kończyn, rozszczepienie podniebienia twardego, urazy klatki piersiowej i krwotoki wewnętrzne. Zwierzak, który jest zdezorientowany w nieznanym domu lub przestraszony, jest w większym stopniu narażony na ryzyko niż ten zaaklimatyzowany.

Okna uchylne stanowią osobne zagrożenie. Zwierzak, który próbuje przejść przez szczelinę w kształcie klina, zsuwa się w węższy koniec i zostaje uwięziony przez własną wagę, co powoduje obrażenia zmiażdżeniowe i może być śmiertelne.

Zainstaluj odpowiednie siatki lub ograniczniki, zanim zwierzak wróci do domu. Siatka na owady nie jest zabezpieczeniem. Nie polegaj na pamięci, by zamknąć okno.
:::

Decyzja w 60 sekund

Zanim przybędzie transporter

Wszystko poniżej wykonuje się, gdy zwierzak jest jeszcze w innym miejscu. Pokój przygotowany wokół przybywającego zwierzaka to pokój, w którym on obserwuje, jak go urządzasz.

Wybierz pokój. Cichy, z drzwiami, które można zamknąć, najlepiej taki, w którym możesz posiedzieć bez przeszkadzania reszcie domowników. Sypialnia gościnna jest idealna. Łazienka lub pomieszczenie gospodarcze sprawdzi się, jeśli to jedyna opcja, ale zwierzak będzie potrzebował czegoś lepszego w ciągu kilku dni.

Kuweta. Na drugim końcu od jedzenia. Duża, na początku bez przykrycia, z niskim wejściem dla młodego lub starszego zwierzaka. Użyj tego samego żwirku, do którego zwierzak jest przyzwyczajony, jeśli uda Ci się ustalić, co to było.

Jedzenie i woda, oddzielnie. Zwierzaki nie lubią jeść i pić w tym samym miejscu, a żadne z nich nie powinno być blisko kuwety.

Dwie kryjówki na poziomie podłogi. Pudełko kartonowe na boku z ręcznikiem w środku, przykryte legowisko, otwarty transporter ze zdjętymi drzwiczkami. Tanie i zamknięte wygrywa z drogim i otwartym.

Jedno podwyższone miejsce. Krzesło, półka, koniec łóżka. Wysokość daje zwierzakowi punkt widokowy i obniża stres.

Drapak. Wysoki, stabilny i dostępny od pierwszego dnia, ponieważ to, czego zwierzak nauczy się drapać teraz, będzie drapał zawsze.

Stary kocyk lub posłanie. Wszystko, co pochodzi od hodowcy, ze schroniska lub poprzedniego domu. Nie pierz tego. Zapach jest jedyną znaną rzeczą, jaką ma zwierzak.

Usuń zagrożenia. Sznurki od żaluzji i zasłon, rośliny doniczkowe, luźne kable, małe przedmioty do połknięcia, wstążki, gumki do włosów i elastyczne opaski. Sprawdź, co mieści się za i pod meblami, i zablokuj szczeliny za urządzeniami.

Lilii pozbądź się z domu całkowicie. Każda część prawdziwej lilii, włącznie z pyłkiem, powoduje ostrą niewydolność nerek u kotów. Zwierzak, który otrze się o bukiet i zliże pyłek ze swojego futra, zostanie otruty. Nie ma bezpiecznego sposobu na trzymanie ich w domu.

Istniejące zwierzęta zamknij w innym miejscu. Całkowita separacja przez pierwsze dni. Zapach wyprzedza wzrok, a wzrok wyprzedza kontakt.

Przyjazd, godzina po godzinie

Wnieś transporter do przygotowanego pokoju i zamknij za sobą drzwi.

Postaw transporter na podłodze, otwórz drzwiczki, a następnie wyjdź z pokoju lub usiądź nieruchomo na podłodze z plecami w połowie odwróconymi i nic nie mów. Nie wkładaj rąk do środka. Nie przewracaj transportera.

Wiele zwierzaków nie wyjdzie, gdy będziesz w pobliżu. To w porządku. Zostaw transporter otwarty, z posłaniem w środku, jako stałą kryjówkę. To również najszybszy sposób na ułatwienie przyszłych wizyt u weterynarza.

Wchodź okresowo, aby posiedzieć cicho, coś poczytać i ignorować zwierzaka całkowicie. Siedzenie na podłodze, niepatrzenie bezpośrednio na zwierzaka i powolne mruganie, jeśli na Ciebie spojrzy, są bardziej efektywne niż jakakolwiek ilość zachęcania.

Zaoferuj jedzenie i wyjdź z pokoju. Większość nowych zwierzaków zje, gdy nikt nie patrzy, a pierwsze posiłki są często spożywane wczesnym rankiem.

Nie zapraszaj ludzi na spotkanie ze zwierzakiem. Nie pozwól dzieciom wchodzić i wychodzić. Nie trzymaj zwierzaka, aby go uspokoić.

Nie kąp zwierzaka, nie zmieniaj jedzenia ani nie wprowadzaj nowej rutyny.

Pod koniec pierwszego dnia chcesz wiedzieć trzy rzeczy: czy zjadł, czy pił i czy użył kuwety. Sprawdź kuwetę zamiast ufać swojemu wrażeniu, zważ lub policz to, co podałeś, aby wiedzieć, ile ubyło.

Jedzenie i woda w odległości kilku kroków od kryjówki, a kuweta na drugim końcu pokoju. Przestraszony zwierzak nie przejdzie przez pokój, któremu jeszcze nie ufa.

Dni drugi i trzeci

Poszerzaj świat tylko tak szybko, jak prosi o to zwierzak.

Typowa sekwencja to: jedzenie w nocy, potem jedzenie w Twojej obecności w pokoju, potem wychodzenie z kryjówki w Twojej obecności, a następnie podchodzenie do Ciebie. Niektóre zwierzaki robią to wszystko w ciągu dnia. Innym zajmuje to tygodnie. Żadne z nich nie stanowi problemu, a pośpiech nie pomaga.

Zabawa to skrót. Zabawka na wędce przeciągana powoli po podłodze i wokół mebli działa na zwierzaki, które jeszcze nie podejdą do ręki, ponieważ angażuje sekwencję łowiecką, zamiast wymagać kontaktu społecznego. Pozwól zwierzakowi ją złapać. Zakończ sesję posiłkiem.

Nie otwieraj drzwi do reszty domu, dopóki zwierzak nie zacznie wychodzić, jeść w Twojej obecności i niezawodnie korzystać z kuwety. Kiedy to zrobisz, otwórz je i pozwól zwierzakowi wybrać, zamiast go wynosić. Utrzymuj bezpieczny pokój gotowy i dostępny przez kolejne tygodnie.

Utrzymuj rutynę nudną i powtarzalną. Zwierzaki szybciej przyzwyczajają się do przewidywalności niż do czułości.

Nie wypuszczaj zwierzaka na zewnątrz. Choć to kuszące, zwierzak, który wychodzi, zanim uzna ten dom za swój, może po prostu nie wrócić. Zapytaj swojego weterynarza, jak długo czekać, a zwierzaka domowego trzymaj wewnątrz na stałe.

Co różni się w zależności od wieku

Młode zwierzaki. Karm częściej i w mniejszych ilościach, częściej sprawdzaj kuwetę. Zabezpiecz dom pod kątem młodego zwierzaka: szczeliny za urządzeniami, kable, małe przedmioty, sznurki, gumki do włosów oraz miejsca, w które zwierzak może wejść, ale nie wyjść. Zabawowe gryzienie i drapanie dłoni zaczyna się teraz, więc od pierwszego dnia przekierowuj zachowanie na zabawki, zamiast pozwalać na nie i poprawiać później. Nie pozwól nowemu młodemu zwierzakowi spotkać innych zwierząt, dopóki weterynarz nie potwierdzi statusu szczepień, i trzymaj go całkowicie z dala od cudzych zwierząt.

Dorosłe i adoptowane zwierzaki. Często potrzebują więcej czasu, zwłaszcza jeśli były w schronisku, kilkakrotnie się przeprowadzały lub żyły na zewnątrz. Słabiej zsocjalizowane zwierzaki mogą potrzebować tygodni, aby podejść, i to nie jest porażka. Zapytaj, co zwierzak jadł, jakiego żwirku używał, czy żył z innymi zwierzętami i czego nie lubi. Zachowaj te odpowiedzi, ponieważ są użyteczniejsze niż jakakolwiek ogólna porada.

Starsze zwierzaki. Priorytetem jest orientacja. Trzymaj kuwetę bardzo blisko, z niskim wejściem, i dodaj drugą. Trzymaj wszystko dokładnie w tym samym miejscu. Sztywny lub cierpiący na artretyzm zwierzak potrzebuje legowiska, do którego może wejść, a nie wskoczyć, oraz trasy na podwyższenie, która nie wymaga skoku. Starsze zwierzaki zmieniające dom mogą stać się zdezorientowane i wokalne w nocy, więc lampka nocna i niezmieniony układ pomagają. Każdy starszy zwierzak, który zmienił dom, powinien przejść kontrolę wcześnie, a nie późno.

Administracja, o której nikt nie pamięta

Rutynowa obsługa przyjdzie później, gdy zwierzak się oswoi i sam będzie prosił o kontakt. W pierwszych dniach trzymaj ręce przy sobie.

Czip to sprawa, która zaskakuje ludzi. Czip pozostaje zarejestrowany na poprzedniego właściciela, dopóki ktoś go aktywnie nie przeniesie, więc zagubiony zwierzak trafia z powrotem do niewłaściwej osoby lub do nikogo. Zrób to w pierwszym tygodniu.

Ubezpieczenie to druga sprawa. Wszystko, co zostało zauważone, wspomniane lub odnotowane przed rozpoczęciem polisy, jest zazwyczaj wyłączone z niej na całe życie zwierzęcia. Decyzja po pojawieniu się pierwszego objawu to najdroższy sposób postępowania.

Czego nigdy nie robić

Nie dawaj zwierzakowi swobody w całym domu pierwszego dnia.

Nie wyciągaj zwierzaka z transportera, nie wyciągaj go z kryjówki ani nie wyciągaj spod łóżka.

Nie pierz posłania, z którym przybył.

Nie zmieniaj jedzenia ani kuwety w pierwszych dniach. Jeśli zmiana jest potrzebna, rób to powoli, jedna rzecz na raz, a nie gdy zwierzak jest niespokojny.

Nie przedstawiaj go jeszcze innym zwierzętom, dzieciom ani gościom.

Nie wypuszczaj go na zewnątrz i nie zostawiaj otwartego okna, zakładając, że nie skoczy.

Nie karz, nie spryskuj wodą ani nie krzycz na przestraszonego zwierzaka. Agresja wynikająca ze strachu pogarsza się przy konfrontacji, nie poprawia.

Nie akceptuj dnia bez jedzenia jako części aklimatyzacji.

Kiedy szukać pomocy

Zadzwoń do kliniki tego samego dnia, jeśli zwierzak nie zjadł nic przez około 24 godziny, nie oddał moczu przez 24 godziny, napina się w kuwecie, wymiotuje wielokrotnie, ma biegunkę lub oddycha szybko albo z otwartym pyskiem.

Zadzwoń w ciągu dnia lub dwóch w przypadku kichania, wycieku z oczu lub nosa, kaszlu, drapania uszu, utykania lub sierści, która stała się matowa i zaniedbana.

Efektem końcowym pierwszego tygodnia jest zwierzak, który śpi rozciągnięty na widoku, je w Twojej obecności i przychodzi Cię szukać, zamiast na odwrót.

Umów rutynową kontrolę w ciągu pierwszego lub drugiego tygodnia bez względu na wszystko. Przynieś raport szczepień, historię leczenia pasożytów, jedzenie, które zwierzak otrzymuje, oraz numer czipa, jeśli go masz, i wykorzystaj wizytę, aby załatwić przeniesienie czipa, plan szczepień i termin kastracji za jednym razem.