Koci wirus FeLV i FIV: badania, co oznacza wynik dodatni i jak żyć z chorobą

Szybka odpowiedź

Koci wirus białaczki (FeLV) i wirus niedoboru immunologicznego kotów (FIV) są prawie zawsze wymieniane jednym tchem, testowane na tej samej małej plastikowej kasecie, a następnie leczone tak, jakby były jedną chorobą. Tak nie jest. Rozprzestrzeniają się w różny sposób, niosą ze sobą bardzo odmienne rokowania i wymagają zupełnie innych decyzji dotyczących prowadzenia domu.

W skrócie: FIV potrzebuje głównie głębokiego ugryzienia, aby przenieść się między kotami, a wiele zarażonych zwierzaków prowadzi długie i zwyczajne życie. FeLV przenosi się zarówno poprzez bliski kontakt przyjazny, jak i walkę, a kot, który pozostaje trwale zarażony, stoi przed znacznie trudniejszą drogą. Ta jedna różnica decyduje o tym, czy kot z wynikiem dodatnim może dzielić dom z innymi kotami.

Wspólne miski, kuwety i wzajemne pielęgnowanie się mają znaczenie w przypadku wirusa białaczki kotów. Dla FIV mają one znacznie mniejsze znaczenie, ponieważ do skutecznej transmisji potrzebne jest ugryzienie.

• Nigdy nie podejmuj ostatecznych decyzji na podstawie jednego testu wykonanego w klinice. Potwierdź wynik dodatni drugim testem innego typu.
• Kotem o najwyższym ryzyku jest niekastrowany samiec, który wychodzi na zewnątrz i walczy. Kastracja to najważniejszy krok w zmniejszeniu ryzyka.
• Żaden z tych wirusów nie zaraża ludzi, psów ani żadnych innych gatunków poza kotami.
• Kocięta mogą uzyskać wynik dodatni w kierunku FIV z powodu przeciwciał przekazanych od matki i być w pełni zdrowe. Powtórz test, gdy będą starsze.
• Wynik dodatni zmienia sposób opieki nad kotem, a nie to, czy warto go zatrzymać.

Decyzja w 60 sekund

Dwa wirusy, dwa różne problemy

Wirus nabytego niedoboru immunologicznego kotów (FIV).

FIV to lentiwirus, należący do tej samej szerokiej rodziny, co wirus powodujący AIDS u ludzi, choć jest całkowicie specyficzny gatunkowo i nie może zarazić człowieka. Występuje w wysokim stężeniu w ślinie, a skuteczną drogą zakażenia innego kota jest ugryzienie, które przenika wystarczająco głęboko, aby wprowadzić ślinę pod skórę.

To sprawia, że FIV jest w praktyce chorobą kotów walczących. Niekastrowane kocury, które wędrują i bronią terytorium, to klasyczny pacjent. Koty, które żyją razem w spokoju, dzielą miski i pielęgnują się nawzajem, przenoszą go nieefektywnie, dlatego wiele domów z sukcesem utrzymuje razem koty z wynikiem dodatnim i ujemnym.

Po infekcji wirus pozostaje w organizmie na całe życie i powoli wyniszcza funkcje odpornościowe. Ważną kwestią kliniczną jest skala czasowa: wyniszczanie może trwać lata, a bardzo wiele kotów z FIV umiera z zupełnie innych przyczyn w normalnym wieku.

Koci wirus białaczki (FeLV).

FeLV to gammaretrowirus, który zachowuje się inaczej pod dwoma istotnymi względami.

Po pierwsze, jest wydalany w ślinie podczas zwykłych przyjaznych kontaktów, więc wzajemna pielęgnacja, wspólne miski na pokarm i wodę, wspólne kuwety oraz powitania nosem transmitują wirusa. Walka również go przenosi, ale nie jest konieczna. Kotka może również przekazać go kociętom przed lub po porodzie.

Po drugie, kontakt z wirusem nie zawsze kończy się tak samo. Niektóre koty wytwarzają skuteczną odpowiedź i całkowicie eliminują wirusa. Inne ograniczają go tak, że materiał genetyczny wirusa pozostaje zintegrowany w szpiku kostnym, podczas gdy kot uzyskuje wynik negatywny w zwykłym teście antygenowym i wydaje się zdrowy – z możliwością reaktywacji w przyszłości, jeśli kot zachoruje lub będzie miał obniżoną odporność. Jeszcze inne pozostają trwale zarażone i stale wydalają wirusa; to właśnie ta grupa rozwija anemię, chłoniaki i infekcje wtórne, które czynią FeLV tak groźnym.

Praktyczną konsekwencją jest to, że stwierdzenia „mój kot był wystawiony na wirusa” oraz „mój kot jest trwale zarażony” są bardzo różne, a tylko powtarzane w czasie badania pozwalają je rozróżnić.

Kto faktycznie się zaraża i kiedy

Ryzyko nie jest równomiernie rozłożone w populacji kotów. Koncentruje się w określonym profilu.

Niekastrowane samce z dostępem do wyjścia. Walka o terytorium i partnerki jest głównym zdarzeniem transmisyjnym dla FIV i istotnym dla FeLV. Kastracja ogranicza włóczęgostwo i walki, co jest najskuteczniejszą pojedynczą interwencją, jaką może wykonać Właściciel.

Koty osiągające dojrzałość społeczną. Kocięta nie walczą o terytorium. Zachowanie, które rozprzestrzenia te wirusy, zaczyna się, gdy kot zaczyna wędrować, patrolować i bronić terenu – w tym samym czasie Właściciele zauważają, że ich kot staje się śmielszy, przebywa na zewnątrz dłużej i wraca z zadrapaniami. Jeśli Twój kot właśnie zaczął tak robić, to jest moment, w którym jego profil ryzyka ulega zmianie.

Koty w dużych, niezarządzanych populacjach. Kolonie, grupy wolno żyjące i sytuacje w schroniskach z dużą rotacją koncentrują oba wirusy. Kot z takiego środowiska powinien zostać przetestowany bez względu na to, jak zdrowy wydaje się być.

Kocięta urodzone przez zarażoną matkę. W przypadku FeLV kocięta są bardziej podatne niż dorosłe osobniki i częściej kończą jako trwale zarażone po kontakcie.

Koty wyłącznie niewychodzące bez kontaktu z innymi. Ryzyko jest naprawdę niskie, dlatego trzymanie kota z wynikiem dodatnim w domu chroni sąsiedztwo, a także samego zwierzaka.

Prewalencja różni się znacznie pomiędzy krajami oraz populacjami miejskimi i wiejskimi, więc Twoja lokalna Klinika jest lepszym źródłem informacji o tym, jak powszechne są te wirusy w Twojej okolicy, niż jakiekolwiek ogólne liczby.

Co badanie mówi, a czego nie

Jama ustna to miejsce, gdzie choroba retrowirusowa najczęściej objawia się jako pierwsza. Trwałe czerwone, bolące dziąsła przy krawędziach zębów to częsta droga do diagnozy FIV.

Standardowy test w klinice to łączona kaseta, która sprawdza dwie różne rzeczy naraz; zrozumienie różnicy między nimi rozwiązuje większość niejasności.

Część FeLV wykrywa antygen wirusowy, co oznacza fragment samego wirusa. Wynik dodatni oznacza, że wirus jest obecny we krwi w danym momencie. Ponieważ kot może mieć wynik przejściowo dodatni w tygodniach po kontakcie, a następnie wyeliminować wirusa, wynik dodatni u zdrowego kota wymaga powtórzenia badania po pewnym czasie, zanim zostanie określony jako trwały.

Część FIV wykrywa przeciwciała, co oznacza odpowiedź immunologiczną kota, a nie samego wirusa. Wynikają z tego trzy konsekwencje.

Kociak, który otrzymał przeciwciała z mlekiem matki, może mieć wynik dodatni bez bycia kiedykolwiek zarażonym. Te „pożyczone” przeciwciała znikają w ciągu pierwszych miesięcy życia, więc rozwiązaniem jest ponowne przetestowanie starszego kociaka, zamiast podejmować działania na podstawie pierwszego wyniku.

Kot zaszczepiony przeciw FIV będzie przez długi czas po zabiegu dawał wynik dodatni na obecność przeciwciał w standardowym teście. Szczepionka przeciw FIV była dostępna w niektórych krajach, a w innych wycofana lub nigdy nie dopuszczona, więc sprowadzane lub adoptowane koty mogą mieć nieznaną historię szczepień. Jeśli jest to możliwe, powiedz o tym, ponieważ zmienia to interpretację wyniku i może wymagać innej metody laboratoryjnej, aby odróżnić przeciwciała poszczepienne od infekcji.

Bezpośrednio po ugryzieniu przeciwciała jeszcze się nie rozwinęły. Kot przetestowany dzień po walce może mieć wynik ujemny, a mimo to później stać się dodatni, więc test po znanej ekspozycji należy powtórzyć po czasie wskazanym przez Weterynarza.

Istnieją badania potwierdzające, które powinny być użyte przed jakąkolwiek nieodwracalną decyzją. Metody laboratoryjne, które szukają samego wirusa, a nie przeciwciał, lub wykorzystują inną zasadę wykrywania, są standardowym kolejnym krokiem przy nieoczekiwanym wyniku dodatnim u zdrowego kota.

Jak wygląda choroba, wcześnie i późno

Żaden z wirusów nie daje charakterystycznego objawu. Oba powodują, że kot ciągle ma inne problemy, a wzór powtarzalności jest kluczem.

Wcześnie, u obu. Często brak jakichkolwiek objawów. Okres ogólnego złego samopoczucia, łagodnej gorączki lub powiększonych węzłów chłonnych krótko po infekcji może przejść niezauważony, a potem kot wygląda na całkowicie normalnego przez długi czas.

Ustalony FIV. Przewlekłe zapalenie dziąseł i jamy ustnej to klasyczny obraz: dziąsła, które są czerwone i bolące wzdłuż linii zębów oraz w głębi pyszczka; kot, który upuszcza jedzenie, ślini się lub podchodzi do miski i wycofuje się. Następują nawracające infekcje górnych dróg oddechowych, wolno gojące się rany, przewlekłe problemy skórne lub uszne oraz stopniowa utrata Wagi. Później niewydolność odpornościowa pozwala na rozwój infekcji oportunistycznych i zwiększa ryzyko niektórych nowotworów.

Ustalony FeLV. Anemia jest powszechna i powoduje, że kot ma blade dziąsła, szybko się męczy i może szybciej oddychać w spoczynku. Chłoniak to nowotwór najczęściej z nim kojarzony. Typowe są uporczywe lub nawracające infekcje, które reagują na leczenie, a potem wracają, niewyjaśniona gorączka, zła jakość sierści i postępująca utrata Wagi. Kocięta od zarażonej matki mogą nie rozwijać się prawidłowo.

Co jeszcze wygląda tak samo. To jest część, która powstrzymuje diagnozę przed staniem się wnioskiem.

Test na retrowirusy jest częścią diagnostyki, a nie jej substytutem. Kot z FIV może mieć również zepsuty ząb, a leczenie zęba jest tym, co przynosi mu ulgę.

Życie z kotem z wynikiem dodatnim

Kot z wynikiem dodatnim potrzebuje częstszego kontaktu z Weterynarzem, a nie mniejszego. Transporter, który kot już akceptuje, zmienia kontrole dwa razy w roku z męki w zwykłą czynność.

Plan zarządzania jest mało efektowny, ale działa.

Trzymaj kota w domu. To załatwia dwie sprawy naraz: powstrzymuje kota przed zarażaniem okolicznych kotów i chroni zwierzę z obniżoną odpornością przed infekcjami, urazami i pasożytami, które niesie życie na zewnątrz. Jeśli kot jest przyzwyczajony do wychodzenia, zabezpieczony wybieg w ogrodzie lub spacery na smyczy są sprawiedliwym zamiennikiem.

Wykastruj, jeśli jeszcze nie jest zrobione. Usuwa to potrzebę włóczęgi i walki, co jest jednocześnie drogą transmisji i głównym źródłem ran po ugryzieniach, które zmieniają się w ropnie u kota, który źle się goi.

Zwiększ częstotliwość kontroli weterynaryjnych. Dwa razy w roku to standardowe zalecenie dla kota z wynikiem dodatnim, zamiast raz w roku, z zapisywaniem Wagi za każdym razem. Trend Wagi jest najwcześniejszym mierzalnym sygnałem pogorszenia stanu u tych kotów.

Lecz małe problemy szybko. U kota z upośledzoną odpornością drobna infekcja nie jest drobna. Próg dla wykonania telefonu do kliniki jest niższy niż w przypadku zwykłego kota.

Traktuj jamę ustną poważnie. Regularna ocena stomatologiczna i gotowość do agresywnego leczenia, gdy pojawia się zapalenie dziąseł, daje większą różnicę w jakości życia niż prawie wszystko inne u kotów z FIV.

Dbaj o aktualną profilaktykę przeciwpasożytniczą. Pchły, kleszcze i robaki bardziej obciążają upośledzony układ odpornościowy.

Podawaj pełnowartościową karmę komercyjną i unikaj surowego mięsa. Argument za gotowanym jedzeniem jest tutaj specyficzny: kot z upośledzoną odpornością słabo radzi sobie z bakteryjnym skażeniem żywności.

Omów szczepienia z Weterynarzem. Kot z wynikiem dodatnim wciąż potrzebuje ochrony przed zwykłymi chorobami, ale wybór typu szczepionki i harmonogramu może się zmienić. Żywe szczepionki atenuowane są bardziej ostrożnie rozważane u zwierząt z obniżoną odpornością, a praktyka różni się w zależności od kraju i produktu.

W domach z wieloma kotami podziel problem według wirusa. W przypadku FIV stabilne gospodarstwo domowe, w którym nikt nie walczy, jest zazwyczaj akceptowalne, a wielu Weterynarzy popiera utrzymanie grupy razem z osobnymi stacjami karmienia, aby zmniejszyć napięcie. W przypadku FeLV ryzyko dla współdomowników jest realne nawet bez walki, a uczciwymi opcjami są oddzielna przestrzeń życiowa lub oddzielne domy. Szczepienie kotów negatywnych przeciw FeLV zmniejsza, ale nie eliminuje tego ryzyka.

Czego nigdy nie robić

Nie poddawaj eutanazji zdrowego kota na podstawie jednego testu wykonanego w klinice. To najpoważniejszy błąd popełniany w przypadku tych wirusów i można go całkowicie uniknąć poprzez potwierdzenie wyniku.

Nie zakładaj, że kociak z wynikiem dodatnim jest zarażony. Test na FIV mierzy przeciwciała, a przeciwciała matczyne są powszechne i tymczasowe.

Nie traktuj FIV i FeLV jako tego samego problemu zarządczego. Przeprowadzka kota z pozytywnym FIV z dala od spokojnego domu jest zazwyczaj zbędna. Ignorowanie kontaktu kota z pozytywnym FeLV z innymi domownikami nie jest bezpieczne.

Nie przestawaj szukać innych chorób po uzyskaniu wyniku dodatniego. Status retrowirusowy wyjaśnia podatność, a nie każdy Objaw.

Nie wypuszczaj kota z wynikiem dodatnim na zewnątrz, bo wydaje się to okrutne. Ta decyzja zaraża koty innych ludzi i wystawia Twojego pupila na wszystko, z czym jego układ odpornościowy nie może sobie już poradzić.

Nie martw się o własne Zdrowie ani o swojego psa. Żaden z wirusów nie przechodzi na inne gatunki.

Kiedy szukać pomocy

Umów się na wizytę weterynaryjną niezwłocznie, jeśli kot ze znanym lub podejrzewanym statusem dodatnim wykazuje którykolwiek z poniższych objawów:

• Blade dziąsła, szybszy oddech w spoczynku lub niezwykłe zmęczenie
• Boląca jama ustna, ślinienie się lub upuszczanie jedzenia
• Utrata Wagi, nawet stopniowa
• Rana lub infekcja, która nie goi się w oczekiwanym tempie
• Jakikolwiek guzek lub powiększony węzeł chłonny pod żuchwą, przed łopatką lub za kolanem
• Nawracające infekcje oddechowe lub skórne

Życie w domu dla kota z wynikiem dodatnim nie jest karą. To rozwiązanie, które chroni zarówno tego kota, jak i każdego innego na ulicy.

Na wizytę przynieś: oryginalny wynik testu i informację, jaki test był użyty, wiek kota w momencie badania, historię walk lub ugryzień, swój domowy zapis Wagi oraz informację, czy kot był kiedykolwiek szczepiony przeciw FIV. To ostatnie pytanie jest zadawane zdecydowanie zbyt rzadko i tłumaczy zaskakującą liczbę niejasnych wyników.