Żywienie kota w domu z wieloma zwierzakami: stacje, bariery i chronione diety

Szybka odpowiedź

Kot, który nauczył się korzystać ze swojej stacji, uda się tam i pozostanie na miejscu, co umożliwia osobne karmienie w ruchliwym domu.

W domu z psem lub z kotem będącym na innej diecie niż pozostałe, czas posiłku nie jest problemem z zakresu dobrych manier. To problem logistyczny: najszybszy zjadacz zabiera wszystko, a zwierzak, który potrzebował konkretnego pożywienia, zostaje pominięty.

Rozwiązaniem jest osobna stacja dla każdego zwierzaka, której używanie jest traktowane jako wyuczone zachowanie, a nie wymuszane krzykiem, oraz fizyczna bariera, która działa również wtedy, gdy nie ma Cię w pomieszczeniu.

• Karm każdego zwierzaka w stałym miejscu i naucz go udawania się tam na sygnał, zanim podasz jedzenie.
• Sama wysokość nie oddzieli skutecznie kota od psa. Zdeterminowany pies potrafi skakać, a kot z artretyzmem nie.
• Kot jedzący długoterminowo psią karmę rozwinie niedobory składników odżywczych, których psia karma nie jest w stanie wyrównać.
• Diety weterynaryjne działają tylko wtedy, gdy pacjent je zjada, a inne zwierzaki nie.
• Usuwaj niezjedzoną mokrą karmę po posiłku i prowadź wpis o tym, kto faktycznie jadł.

:::danger
Kot, który jest po cichu odsuwany od jedzenia, może znaleźć się w realnym niebezpieczeństwie w ciągu zaledwie kilku dni.

Koty szybko mobilizują tłuszcz zapasowy, gdy przestają jeść, co może przeciążyć wątrobę. Rezultatem jest stłuszczenie wątroby (hepatic lipidosis), które występuje znacznie częściej u kotów z nadwagą i może rozwinąć się po krótkim okresie niejedzenia. W domu z wieloma zwierzakami wczesne stadium jest niewidoczne, ponieważ pokarm znika z miski. Po prostu zjada go ktoś inny.

Jeśli kot jadł mało lub wcale przez dwa dni, jest to sprawa dla weterynarza, a nie kwestia planu karmienia.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego kot przegrywa tę rywalizację

Kot w naturze przyjmuje wiele małych posiłków w ciągu dnia i nocy, z których każdy jest wielkości myszy. Ten wzorzec sprzyja częstym, krótkim wizytom przy źródle pokarmu, a nie jednemu szybkiemu, obfitemu posiłkowi.

Psy są zbudowane inaczej. Pies, który najadł się do syta, wciąż zje drugą miskę, jeśli będzie dostępna, i zrobi to w ułamku czasu, którego potrzebuje kot.

Zatem wynik w domu z wieloma zwierzakami nie jest rozstrzygany przez temperament. Decyduje szybkość jedzenia. Pies nie musi być natarczywy i często taki nie jest. Po prostu dociera do niedojedzonej miski.

Między kotami mechanizm jest inny. Koty rzadko walczą o jedzenie bezpośrednio. Kot społecznie mniej pewny siebie odczytuje obecność innego kota przy zasobach i odchodzi, a opiekun nie widzi nic poza pustą miską i – miesiące później – chudym kotem.

Linie wzroku mają większe znaczenie niż dystans.

Dwie miski oddalone o metr w tym samym pomieszczeniu to w praktyce jedna stacja. Dwie miski w różnych pomieszczeniach lub z przeszkodą między nimi to dwie stacje. O ich rozdzieleniu decyduje to, czy jeden kot może obserwować, jak drugi je.

Co w rzeczywistości daje jedzenie niewłaściwej karmy

To część, która zmienia uciążliwość w problem medyczny, i działa to w obie strony.

Kot jedzący psią karmę.

Koty nie potrafią wytworzyć wystarczającej ilości tauryny z innych aminokwasów, więc wymagają jej w gotowej formie w diecie. Utrzymujący się niedobór uszkadza mięsień sercowy i siatkówkę. Psie karmy nie są opracowane pod kątem zapotrzebowania kota na taurynę.

Koty nie potrafią również przekształcać beta-karotenu w witaminę A i nie potrafią wytwarzać kwasu arachidonowego z olejów roślinnych. Psia karma zakłada, że zjadacz potrafi robić jedno i drugie.

Jeden podkradziony kęs to nie problem. Problem pojawia się, gdy przez tygodnie kot nasyca się psią karmą, jedząc przez to mniej własnej.

Pies jedzący kocią karmę.

Kocia karma jest gęstsza pod względem tłuszczu i białka, ponieważ kot tego potrzebuje. U psa powtarzające się posiłki wysokotłuszczowe są znanym wyzwalaczem zapalenia trzustki, a dodatkowe kalorie szybko prowadzą do przyrostu wagi u małego psa.

Każde ze zwierząt jedzące dietę weterynaryjną przeznaczoną dla drugiego.

Dieta na układ moczowy, dieta nerkowa, dieta odchudzająca i dieta eliminacyjna hydrolizowana działają poprzez kontrolowanie tego, co pacjent spożywa. Każda z nich może zostać zniwelowana przez inne źródło pokarmu, a próba żywieniowa jest w szczególności bezwartościowa, jeśli kot wyjada również psie chrupki z podłogi.

Układ, który działa przed jakimkolwiek szkoleniem

Stałe stacje, jedna na zwierzaka, poza swoim zasięgiem wzroku, i nigdy obok kuwety.

Jedna stacja na zwierzaka, w stałym miejscu.

Koty uspokajają się szybciej, gdy zasoby pojawiają się zawsze w tym samym miejscu. Przenoszenie miski zmusza domowników do ciągłego negocjowania dostępu do niej.

Nigdy obok kuwety lub głośnego urządzenia.

Koty unikają jedzenia obok latryny, a cykl wirowania pralki rozpoczynający się w połowie posiłku uczy nerwowego kota, że miejsce karmienia jest niebezpieczne.

Wysokość jest użyteczna, ale to nie plan.

Blat lub półka pokona większość psów. Pokona jednak również kociego seniora z artretyzmem, kota o ciężkiej budowie i kociaka. Jeśli używasz wysokości, zapewnij stopień lub rampę i obserwuj, jak kot ląduje. Kot, który waha się przed skokiem do jedzenia, informuje Cię o swoich stawach.

Bariera, którą kot pokona, a pies nie.

Bramka ochronna podniesiona o kilka centymetrów nad podłogę pozwala kotu przejść dołem i zatrzymuje większość psów. Bramka z otworem dla kota lub drzwi przymknięte na haczyk działają tak samo. Cokolwiek stosujesz, przetestuj to przy psie zmotywowanym obecnością jedzenia, a nie w pustym pokoju.

Karmniki na czip.

Odczytują one istniejący czip kota i otwierają się tylko dla tego konkretnego zwierzaka. Są najlepszą odpowiedzią dla domu, w którym jeden kot wymaga diety weterynaryjnej, i mają trzy znane tryby awarii, warto je przewidzieć.

Pierwszym jest pies lub drugi kot, który nauczy się czekać obok otwartego karmnika i zabierać jedzenie ponad głową prawidłowego zjadacza. Drugim jest kot, który nie chce wkładać głowy pod zamykającą się pokrywę – to problem szkoleniowy, a nie wada. Trzecim są rozładowane baterie, co zamienia karmnik w zamknięte pudełko i kot nie dostaje nic.

Nauka stacji, krok po kroku

To kamień milowy w szkoleniu, a nie zasada do egzekwowania. Celem jest, aby każde zwierzę udawało się na swoje miejsce na sygnał i pozostawało tam podczas wykładania karmy.

Krok pierwszy, oznacz miejsce.

Podaruj każdemu zwierzakowi matę, ręcznik lub niską platformę używaną tylko do tego. Nagradzaj smakołykiem w momencie wejścia na matę i przestań nagradzać, gdy z niej zejdzie. Sesje trwające minutę lub dwie, kilka razy dziennie, są wystarczające.

Krok drugi, zwiększ czas trwania.

Odczekaj jedną sekundę dłużej przed nagrodą, potem dwie, potem kilka. Nagradzaj, gdy zwierzak jest na macie, zamiast wołać go poza nią, w przeciwnym razie nauczysz go, że opuszczenie miejsca się opłaca.

Krok trzeci, dodaj sygnał.

Gdy zwierzę samodzielnie udaje się na matę, wypowiedz sygnał w trakcie. Słowo staje się znaczące dopiero wtedy, gdy zachowanie jest niezawodne, a nie wcześniej.

Krok czwarty, dodaj miskę z karmą.

Umieść pustą miskę na macie i nagradzaj spokój. Potem małą ilość właściwego posiłku. Buduj nawyk aż do całego posiłku.

Krok piąty, dodaj drugie zwierzę, za barierą.

Karm oba w tym samym czasie przy zamkniętej bramce. W tym miejscu większość planów załamuje się, jeśli są wdrażane zbyt pospiesznie. Jeśli którekolwiek zwierzę gapi się, zastyga lub połyka karmę w pośpiechu, przerwa między nimi jest zbyt mała.

Krok szósty, sekwencjonuj posiłek.

Przygotuj najpierw psa z jego własnym posiłkiem lub długotrwałym gryzakiem na jego miejscu, potem nakarm kota. Pies, który jest już zajęty, nie poświęci uwagi misce kota.

Kot, którego musisz obserwować

Krążenie, siedzenie bokiem do miski i odchodzenie bez jedzenia to ciche oznaki kota, który oddał swoje miejsce.

Odsunięty kot rzadko protestuje. Szukaj kota, który:

Je w krótkich seriach i porzuca posiłek, gdy inne zwierzę wchodzi do pokoju.

Czeka na skraju pokoju, aż wszystko ucichnie, a potem je późno w nocy.

Siedzi tyłem do miski lub czyści się na miejscu – są to zachowania zastępcze, a nie zadowolenie.

Zaczął częściej korzystać z wysokiego punktu obserwacyjnego lub pojedynczego pokoju.

Waż, nie oceniaj na oko.

Kot z długą sierścią może stracić znaczną masę ciała, zanim ktokolwiek to zauważy. Cotygodniowe ważenie na tej samej wadze kuchennej, z kotem w transporterze lub koszyku i ustawioną tarą, pokaże trend w ciągu dwóch tygodni, który przeoczysz na oko przez miesiące.

Przesuń dłońmi po żebrach i kręgosłupie jednocześnie. Żebra, które były zakryte, a teraz łatwo je policzyć, to realna zmiana, niezależnie od tego, co pokazuje waga.

Kiedy zmiana jest medyczna, a nie społeczna

Nie każda zmiana w czasie posiłku to rywalizacja. Oddziel te kwestie, zanim przebudujesz plan żywieniowy.

Każdy kot, który zmienia sposób jedzenia, a nie ilość, zasługuje na badanie jamy ustnej.

O co poprosi weterynarz

Przynieś dane. Skraca to wizytę i jest to niemal zawsze część, której opiekunowie nie zapisali.

Wideo ma większe znaczenie, niż opiekunowie przypuszczają. Odsunięcie od miski jest oczywiste podczas odtwarzania, a niewidoczne, gdy jesteś zajęty rozstawianiem misek.

Czego nigdy nie robić

Nie stosuj karmienia swobodnego w domu, w którym mieszka pies. Gwarantuje to, że pies kontroluje podaż i usuwa Twoją jedyną miarę tego, co zjadł kot.

Nie wkładaj ręki do miski ani nie zabieraj jedzenia, aby postawić na swoim. U kota tworzy to pilnowanie zasobów tam, gdzie go nie było, a ugryzienie, które następuje po tym, jest urazem dłoni, który może wymagać antybiotyków.

Nie karm kota i psa nos w nos, aby uczynić ich przyjaciółmi. Wspólne karmienie nie jest sposobem, w jaki którykolwiek z gatunków buduje relację, a jedzenie jest najgorszym kontekstem, w którym można ją testować.

Nie stosuj diety weterynaryjnej w otwartym gospodarstwie domowym, zakładając, że działa. Jeśli kot może sięgnąć po inne jedzenie, próba nie przynosi rezultatu.

Nie karz psa za zbliżanie się do miski kota krzykiem. Hamuje to podejście tylko wtedy, gdy patrzysz, i nie uczy niczego o chwilach, gdy tego nie robisz.

Nie przenoś jedzenia starszego kota na wysoką powierzchnię bez rampy. Kot, który nie może dotrzeć do swojego jedzenia, nie powie Ci o tym.

Kiedy szukać pomocy

Umów wizytę weterynaryjną, jeśli kot je zauważalnie mniej przez dwa dni, jeśli jakiekolwiek zwierzę traci wagę, lub jeśli kot podchodzi do jedzenia, a potem odmawia.

Idź wcześniej, jeśli kot się chowa, ślini, drapie w pyszczek lub przestał pić. Pilnie, jeśli nie jadł nic przez dwa dni, szczególnie jeśli ma nadwagę, ponieważ to populacja, w której stłuszczenie wątroby rozwija się najszybciej.

Cel: każde zwierzę na swoim miejscu, jedzące bez obserwowania nikogo innego, oraz opiekun, który wie dokładnie, co zjadło każde z nich.

Poproś o badanie stomatologiczne podczas tej samej wizyty. W domach z wieloma zwierzakami ból pyszczka jest najczęstszą medyczną przyczyną, dla której kot po cichu rezygnuje ze swojej porcji.