Zwierzaki pozostawione same w domu: mity i to, jak naprawdę wygląda stres separacyjny

Szybka odpowiedź

Zwierzaki faktycznie odczuwają stres, gdy zostają same. Przekonanie, że są obojętne, sprawia, że problem pozostaje nierozpoznany przez lata, a zachowania z niego wynikające są etykietowane jako złośliwość zamiast zostać poddane analizie.

Jednocześnie większość przypadków, które właściciele zgłaszają jako lęk separacyjny, okazuje się czymś innym: bolącym pęcherzem, kuwetą, którą zwierzak po cichu odrzucił, nadczynnością tarczycy lub artretyzmem, który czyni korzystanie z kuwety z wysokimi brzegami niemożliwym. Stres separacyjny to diagnoza, do której się dochodzi, a nie taka, od której się zaczyna.

Plan dla zwierzaka, który zmaga się z samotnością, buduje się w oparciu o krótkie, powtarzalne i spokojne sesje, a nie długie sesje.

• Nagraj pierwsze trzydzieści minut po swoim wyjściu. To tam pojawia się stres i tam znajduje się odpowiedź.
• Załatwianie się na łóżko nie jest zemstą. To miejsce w domu, które najbardziej pachnie Właścicielem.
• Kupno drugiego zwierzaka to najczęściej udzielana i najbardziej szkodliwa porada w przypadku tego problemu.
• Wyklucz cystitis, choroby tarczycy i artretyzm, zanim zaakceptujesz wyjaśnienie behawioralne.
• Emocjonalne pożegnania i powitania tylko potęgują kontrast, a nie uspokajają zwierzaka.

Decyzja w 60 sekund

Mity i prawda

"Zwierzaki są samotnikami, więc za nikim nie tęsknią."

Zwierzaki pochodzą od samotnego przodka, ale udomowiony zwierzak jest elastyczny społecznie, a wolno żyjące tworzą stabilne grupy spokrewnionych samic. Tworzą także indywidualne przywiązania do konkretnych ludzi, a te przywiązania różnią się stopniem bezpieczeństwa w sposób przypominający psy lub dzieci.

Konsekwencją jest to, że niektóre zwierzaki radzą sobie z nieobecnością łatwo, inne źle, a różnica dotyczy jednostki, a nie gatunku.

"Zrobił to, żeby mnie ukarać."

Zwierzaki nie planują karania. Mocz na łóżku najlepiej tłumaczy zapach: łóżko niesie najsilniejszą koncentrację Twojego zapachu w domu, a zestresowany zwierzak, który miesza swój zapach z Twoim, robi coś, co ma sens chemiczny dla zwierzaka.

Bardziej powszechnym wyjaśnieniem jest medycyna. Idiopatyczne zapalenie pęcherza (cystitis) to bolesna choroba pęcherza silnie powiązana ze stresem, a dotknięte nim zwierzaki szukają miękkich, chłodnych powierzchni i kojarzą kuwetę z bólem.

"Weź drugiego zwierzaka do towarzystwa."

To porada powodująca najwięcej szkód. Zwierzak, który już cierpi, jest zmuszony dzielić terytorium, zasoby i swojego człowieka z obcym, a zazwyczaj kończy się to napięciem wyrażanym przez blokowane przejścia, pilnowanie kuwet i dalsze problemy z cystitis. Zwierzaki są terytorialne względem zasobów w sposób, w jaki psy nie są.

Istnieją dobre powody, by mieć drugiego zwierzaka. Leczenie stresu pierwszego zwierzaka do nich nie należy.

"Zignoruj to, a przestanie."

Zachowanie zwracające uwagę zmniejsza się, gdy przestaje otrzymywać uwagę, ale stres nie jest zwracaniem uwagi, a ignorowanie autentycznie lękliwego zwierzaka pozostawia go w lęku. Rozróżnienie pokazuje kamera: zwierzak, który wokalizuje do Ciebie, a potem uspokaja się, gdy wychodzisz, to jedno, a zwierzak, który wokalizuje przy zamkniętych drzwiach przez dwadzieścia minut, to drugie.

"Duża miska jedzenia i weekend z głowy."

Nie. Nikt nie utrzymuje kuwety w czystości, miski z wodą są przewracane, mokre jedzenie się psuje, automatyczny karmnik zacina się i nic się nie dzieje, jeśli zwierzak zachoruje. Zablokowany samiec umiera w ciągu dnia lub dwóch. Zwierzak, który przestaje jeść na kilka dni, jest zagrożony chorobą wątroby. Zwierzaki potrzebują kogoś w domu przynajmniej raz dziennie.

Wykluczanie przyczyn medycznych

Załatwianie potrzeb poza kuwetą.

Idiopatyczne zapalenie pęcherza, kamienie pęcherza, infekcje dróg moczowych, a u starszych zwierzaków choroby nerek i cukrzyca produkujące duże ilości moczu. Artretyzm jest mocno niedodiagnozowany, a bolący zwierzak nie wejdzie do kuwety z wysokimi brzegami lub nie pójdzie na piętro. Pogorszenie funkcji poznawczych u starszego zwierzaka może oznaczać, że po prostu zapomina, gdzie jest kuweta.

Wokalizacja.

Nadczynność tarczycy u zwierzaków powyżej siedmiu lat, wysokie ciśnienie krwi, głuchota, ból, dysfunkcje poznawcze, a u niewykastrowanych samic zwykły hałas rui.

Nadmierna pielęgnacja.

Najpierw pchły i alergia na pchły, potem alergia pokarmowa i środowiskowa, następnie ból przeniesiony na skórę, a dopiero na końcu pielęgnacja behawioralna. Zwierzaki pielęgnują brzuch, uda i boki w takich przypadkach i często robią to poza zasięgiem wzroku, więc pierwszym dowodem jest wypadanie sierści.

Zmiana apetytu.

Ból zębów, choroby nerek, choroby jelit i nudności hamują apetyt, a zwierzak, który nie je z jakiegokolwiek powodu, potrzebuje wizyty, a nie zachęcania.

Poproś Weterynarza o analizę moczu, dokładne badanie fizykalne wraz ze stawami oraz badania krwi odpowiednie do wieku zwierzaka. To krótka lista, która eliminuje większość alternatyw.

Zasoby rozproszone po domu, a nie skupione w jednym pokoju, robią więcej dla zestresowanego zwierzaka niż jakikolwiek pojedynczy produkt.

Stawianie diagnozy: kamera

Skieruj telefon lub kamerę na pokój, w którym zwierzak spędza najwięcej czasu i nagrywaj od momentu wyjścia. Trzydzieści minut zazwyczaj wystarczy.

Jak wygląda stres: podchodzenie do drzwi i pozostawanie przy nich, powtarzane powroty do wyjścia, chodzenie wyznaczoną trasą, wokalizacja, która trwa po Twoim wyjściu, rozszerzone źrenice, nagłe serie pielęgnacji, odmawianie jedzenia, które jest dostępne i załatwianie potrzeb krótko po wyjściu, a nie godziny później.

Jak to nie wygląda: zwierzak, który patrzy jak odchodzisz, odchodzi, pije, korzysta z kuwety normalnie i śpi.

Zwróć uwagę na czas. Zachowania związane ze stresem grupują się w pierwszych dwudziestu do trzydziestu minutach. Bałagan zrobiony sześć godzin później to raczej problem z kuwetą lub medyczny.

Nagrywaj w dniu, w którym wychodzisz normalnie, nie w dniu, w którym wszystko starannie przygotowałeś, inaczej sfilmujesz innego zwierzaka.

Co naprawdę pomaga

Spraw, by wyjście było nudne.

Zwierzaki czytają sekwencję: klucze, płaszcz, torba, drzwi. Złam to skojarzenie, wykonując te czynności dziesiątki razy bez wychodzenia. Weź klucze i usiądź. Załóż płaszcz i zrób herbatę. Powtarzaj, aż te sygnały nie będą znaczyły nic.

Potem buduj nieobecność w bardzo małych kawałkach: wyjście za drzwi i natychmiastowy powrót, potem trzydzieści sekund, potem dwie minuty. Wróć, zanim zwierzak stanie się zestresowany, nie po tym.

Zachowaj powitania i pożegnania na płaskim poziomie.

Emocjonalne pożegnanie i entuzjastyczne powitanie zaostrzają kontrast między obecnością a nieobecnością. Wyjdź bez ceremonii i przywitaj się ze zwierzakiem kilka minut po wejściu, kiedy się uspokoi.

Nakarm mózg, nie tylko żołądek.

Karmniki-zabawki, rozsypane suche jedzenie i okazje do żerowania dają zwierzakowi zajęcie inne niż czekanie. Podziel dzienną porcję, aby część była podawana w ten sposób.

Zaoferuj zabawkę tylko wtedy, jeśli zwierzak faktycznie zje, będąc sam. Zwierzak, który odmawia jedzenia, gdy Cię nie ma, mówi Ci, że poziom stresu jest za wysoki, a zostawianie jedzenia, którego nie zje, niczego nie uczy.

Buduj terytorium w górę i na zewnątrz.

Przestrzeń pionowa, półka przy oknie z widokiem, więcej niż jedna kryjówka i miejsca do odpoczynku na różnych wysokościach. Zwierzak, który ma gdzie być, jest mniej skupiony na tym, gdzie Ty jesteś.

Rozdziel zasoby.

Jedna kuweta na zwierzaka plus jedna zapasowa, w różnych lokalizacjach, zamiast w rzędzie. Jedzenie i woda z dala od kuwety. Woda w więcej niż jednym miejscu. To ważne nawet w domu z jednym zwierzakiem i ogromnie ważne w domu z wieloma zwierzakami.

Rozważ produkty feromonowe z realistycznymi oczekiwaniami.

Dyfuzory z syntetycznymi feromonami policzkowymi są szeroko stosowane i niektóre zwierzaki reagują. Dowody są mieszane, a nie przekonujące i działają najlepiej jako element planu, a nie jako sam plan.

Pytaj o Leki w prawdziwych przypadkach.

Tam, gdzie zwierzak jest autentycznie zestresowany, Leki przepisane przez Weterynarza obok planu behawioralnego mogą uczynić trening możliwym tam, gdzie wcześniej nie był. Nigdy nie podawaj ludzkich Leków na lęk zwierzakowi. Wiele z nich jest toksycznych, a Dawki nie są skalowane z ludzkich.

Rozluźniona postawa, wolne mruganie, ogon w spoczynku i normalny rozmiar źrenic to jest to, jak uspokojenie wygląda w kamerze.

Co zmienia się z wiekiem i historią

Kocięta.

Pojedynczy kociak wychowywany sam, wcześnie zabrany od miotu, traci dużą część swojej edukacji społecznej, a pojedyncze kocięta są często trudniejsze niż pary. Jeśli wybierasz teraz, dwójka z jednego miotu jest zazwyczaj łatwiejsza niż jeden kociak i później drugi dorosły.

Dorośli zwierzaki po adopcji.

Zwierzak, który zmienił dom, może być nadwrażliwy przez tygodnie. Daj mu małą, bogatą w zasoby przestrzeń na początek i rozszerzaj ją stamtąd, zamiast udostępniać cały dom pierwszego dnia.

Starsze zwierzaki.

Nocna wokalizacja, dezorientacja, patrzenie w ściany i zmienione wzorce snu u zwierzaka powyżej jedenastu lat często odzwierciedlają dysfunkcje poznawcze, a nie samotność, i są zarządzane inaczej. Choroba tarczycy i wysokie ciśnienie krwi wymagają wykluczenia w tym samym czasie.

Zwierzaki z przewlekłym cystitis.

Te zwierzęta siedzą na przecięciu stresu i choroby. Wszystko, co zmniejsza stres bazowy, zmniejsza zaostrzenia, a wszystko, co go zwiększa, w tym nowy zwierzak, ma tendencję do wywoływania kolejnego epizodu.

Czego nigdy nie robić

Nie karć, nie krzycz ani nie prowadź zwierzaka do zrobionego bałaganu. Buduje to lęk przed Tobą, niczego nie ucząc.

Nie czyść moczu środkiem na bazie amoniaku. Amoniak jest składnikiem moczu i oznacza miejsce jako toaletę.

Nie dodawaj drugiego zwierzaka, aby leczyć stres pierwszego.

Nie zostawiaj zwierzaka samego na noc bez odwiedzin.

Nie używaj ludzkich Leków na lęk.

Nie ograniczaj wody, aby zmniejszyć liczbę wypadków.

Nie przechodź na krytą kuwetę, aby zapanować nad bałaganem. Kryte kuwety są jednym z najczęstszych powodów, dla których zwierzaki przestają z nich korzystać.

Nie stwierdzaj, że to behawioralne, dopóki nie zostanie zbadana próbka moczu.

Kiedy szukać pomocy

Idź natychmiast, jeśli samiec zwierzaka napina się w kuwecie i nic nie produkuje, jeśli zwierzak płacze z bólu lub jeśli zwierzak nie jadł przez dzień i jest również cichy lub się chowa.

Umów wizytę u Weterynarza przed rozpoczęciem jakiegokolwiek planu behawioralnego, z próbką moczu, jeśli możesz ją pobrać, i zapytaj konkretnie o stawy u starszego zwierzaka.

Celem jest zwierzak, który patrzy jak odchodzisz, a potem idzie robić coś innego.

Zapytaj o skierowanie do behawiorysty weterynaryjnego w przypadku zwierzaka, który jest autentycznie zestresowany na nagraniu, samookalecza się lub nie poprawił się po wykluczeniu przyczyn medycznych i zmianie środowiska.

Przynieś wideo, plan podłogi pokazujący gdzie są kuwety, jedzenie i woda, listę tego, co się zmieniło i kiedy problem się zaczął, wiek zwierzaka i wszelkie poprzednie epizody cystitis. Nagranie pierwszych trzydziestu minut jest warte więcej niż jakikolwiek opis tego, co znajdujesz po powrocie do domu.