Ptaki i nowe dziecko: przygotowanie domu krok po kroku

Krótka odpowiedź

Ptak nie pozostaje obojętny na obecność nowego członka rodziny w taki sposób, jak gad czy ryba. Papugi tworzą silne więzi z ludźmi, a pojawienie się niemowlęcia zmienia poziom uwagi, codzienną rutynę, a często również nastrój osoby, z którą ptak jest związany. Taka kombinacja czynników niezawodnie prowadzi do zmiany zachowania, a u niektórych ptaków wywołuje agresję skierowaną wobec osoby trzymającej dziecko.

Ponadto, wraz z noworodkiem do domu trafia szereg produktów niebezpiecznych dla ptaków: aerozole, zapachowe świece i dyfuzory, świeżo malowane ściany w pokoju dziecięcym, podgrzewacze do butelek i sterylizatory parowe z powłoką nieprzywierającą oraz odświeżacze do pojemników na pieluchy. Ptaki mają układ oddechowy, który z każdego oddechu pobiera znacznie więcej substancji niż nasz, a ta wydajność sprawia, że toksyny przenoszone drogą powietrzną zabijają je tak szybko.

Przygotowania, które przynoszą efekty, odbywają się na miesiące przed narodzinami, gdy rutynę ptaka można jeszcze spokojnie zmienić.

• Jeśli to możliwe, rozpocznij przygotowania z sześciomiesięcznym wyprzedzeniem. Każda zmiana wprowadzana stopniowo teraz jest zmianą, z którą ptak nie musi mierzyć się w tym samym tygodniu, w którym pojawi się dziecko.
• Nigdy nie pozwalaj ptakowi zbliżać się do twarzy lub rąk dziecka. Ugryzienie papugi stanowi poważne obrażenie u niemowlęcia.
• Malowanie i wyposażanie pokoju dziecięcego przeprowadzaj przy nieobecności ptaka w domu i wietrz pomieszczenia przez kilka dni.
• Chroń harmonogram snu ptaka, nawet jeśli Twój własny został zaburzony. Brak snu prowadzi do krzyku i zachowań prowadzących do uszkodzenia piór.
• Spodziewaj się agresji wobec osoby trzymającej dziecko i zaplanuj działania, zamiast na nią reagować.

:::danger
Nigdy nie pozwalaj ptakowi na kontakt z dzieckiem i nigdy nie pozostawiaj ich w tym samym pokoju bez nadzoru.

Dziób średniej lub dużej papugi jest przystosowany do rozłupywania twardych skorup. Ugryzienie, które dla dorosłego człowieka byłoby bolesnym urazem, dla twarzy niemowlęcia jest katastrofalne, a ptaki poruszają się szybciej, niż dorosły jest w stanie zareagować.

Nie istnieje trening, który zapewniłby bezpieczeństwo. Jedynym rozwiązaniem jest fizyczna separacja, za każdym razem, przez wiele lat.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego więź zmienia postać rzeczy

Papuga w domu zazwyczaj wybiera jedną osobę. Nie jest to sentymentalizm właściciela, lecz sposób zachowania gatunku tworzącego więzi, gdy jego stadem są ludzie.

Kiedy pojawia się dziecko, ręce tej osoby są zajęte, jej kolana są zajęte, uwaga jest skupiona gdzie indziej, a nastrój bywa napięty. Z perspektywy ptaka więź została zakłócona przez konkurenta, który jest stale obecny i otrzymuje cały kontakt, który ptak otrzymywał wcześniej.

Zachowanie, które po tym następuje, nie jest złośliwością ani zazdrością w ludzkim sensie, ale jest to realna i przewidywalna reakcja. Ptaki w takiej sytuacji często stają się bardziej wokalne, bardziej wymagające wobec związanej z nimi osoby, terytorialne w kwestii jej ramienia i kolan oraz agresywne wobec każdego, kto się zbliża, gdy ptak jest z tą osobą. W gospodarstwie domowym z dzieckiem ten ostatni wzorzec jest niebezpieczny, ponieważ osoba, do której rzuca się ptak, może trzymać dziecko.

Niektóre ptaki reagują inaczej: wycofują się, przestają się bawić i zaczynają obgryzać pióra. Zachowania niszczące pióra zawsze wymagają najpierw wykluczenia przyczyn medycznych, ponieważ ból, choroby skóry, wątroby i problemy żywieniowe objawiają się w ten sposób i są znacznie częstszymi przyczynami niż stres emocjonalny.

Przygotowania przed narodzinami

Zacznij wcześnie i zmieniaj jedną rzecz na raz.

Każda zmiana, którą wprowadzasz teraz, to zmiana, z którą ptak nie musi mierzyć się w tym samym dwutygodniowym okresie, co z dzieckiem. Sześć miesięcy to komfortowy czas. Trzy miesiące są akceptowalne. Tydzień przed – nie.

Przesuwaj rutynę stopniowo w stronę tego, co będzie faktem.

Jeśli czas poza klatką ma się zmienić z wieczornego na poranny, wprowadź to teraz, małymi krokami. Jeśli ptak obecnie spędza dwie godziny na ramieniu, a realistycznie będzie to trzydzieści minut, redukuj ten czas stopniowo i zastępuj go żerowaniem oraz samodzielną zabawą, zamiast nagłego odcięcia kontaktu.

Buduj samodzielność celowo.

Zabawki do żerowania, materiały do niszczenia, jedzenie ukryte w owiniętych paczkach i podajniki puzzlowe dają ptakowi zajęcie, które nie wymaga człowieka. Ptak, który potrafi zająć się sobą przez godzinę, to ptak, który poradzi sobie w domu z noworodkiem. Ptak, który tego nie potrafi, nie ma innej alternatywy niż wołanie o Ciebie.

Wzbogacanie środowiska przez żerowanie to najużyteczniejsze przygotowanie. Zastępuje uwagę zajęciem i musi być ustalone, zanim będzie potrzebne.

Rozłóż więź na więcej niż jedną osobę.

Jeśli tylko jedna dorosła osoba potrafi obsłużyć ptaka, wkrótce będzie ona niedostępna. Niech inni dorośli w domu regularnie karmią, szkolą i wchodzą w interakcje z ptakiem, zaczynając już teraz.

Przenieś klatkę, zanim będziesz musiał.

Z pokoju dziecięcego, z kuchni, do pomieszczenia, gdzie ptak widzi aktywność domową bez bycia w jej centrum. Wykonaj przeprowadzkę z dużym wyprzedzeniem przed narodzinami, aby te dwa zdarzenia nie zostały ze sobą powiązane.

Ustal aranżację snu już teraz.

Wiele rodzin odkrywa, że oddzielna klatka do spania w cichym, ciemnym pokoju to jedyny sposób na zapewnienie ptakowi odpowiedniej nocy przy nocnym karmieniu. Wprowadź ją jako pozytywne miejsce na długo przed tym, zanim będzie potrzebna.

Wprowadź nowe dźwięki.

Nagrania płaczu dziecka, odtwarzane cicho i łączone z czymś dobrym, a następnie stopniowo podgłaśniane, zdejmują aurę nowości z prawdziwego płaczu. Niektóre ptaki nauczą się naśladować ten płacz. To normalne, nie jest drwiną, a karanie za to czyni to bardziej interesującym.

Wykonaj dekorowanie, mając ptaka w innym miejscu.

Farby, lakiery, kleje, nowa wykładzina i nowe meble z pianki uwalniają lotne związki. Niech ptak przebywa gdzie indziej podczas prac i przez kilka dni wietrzenia po nich.

Wykonaj kontrolny przegląd zdrowia ptaka.

Wizyta u weterynarza specjalisty od ptaków przed narodzinami pozwala na ustalenie wagi bazowej i omówienie badań przesiewowych w kierunku papuzicy. Zrób to, dopóki masz jeszcze na to czas i uwagę.

Produkty dla noworodka niebezpieczne dla ptaków

Przegrzane powłoki nieprzywierające.

Podgrzewacze butelek, sterylizatory parowe, opiekacze do kanapek, frytownice beztłuszczowe, żelazka i cykle samooczyszczania piekarników mogą zawierać powlekane powierzchnie. Przegrzane uwalniają opary, które zabijają ptaki szybko i prawie bez ostrzeżenia. Sprawdź, czym pokryty jest Twój sprzęt i trzymaj ptaka z dala od kuchni.

Aerozole i spraye.

Odświeżacze do pojemników na pieluchy, odświeżacze powietrza, suche szampony, lakiery do włosów, spraye z filtrem przeciwsłonecznym i aerozole do sprzątania wprowadzają drobne cząsteczki do wspólnego powietrza.

Świece zapachowe, woski zapachowe, dyfuzory wtyczkowe i olejki eteryczne.

Szeroko reklamowane do pokoi dziecięcych i szeroko niebezpieczne dla ptaków. Dyfuzory olejków eterycznych w szczególności stale wprowadzają do powietrza krople oleju, które mogą być wdychane.

Świeżo malowane lub świeżo wyłożone dywanami pokoje.

Emisja szkodliwych substancji trwa przez wiele dni po tym, jak zapach staje się niewyczuwalny dla ludzkiego nosa.

Talk i produkty w proszku.

Drobny proszek w powietrzu stanowi zagrożenie przy wdychaniu dla małego układu oddechowego.

Dym wszelkiego rodzaju.

Dym tytoniowy, aerozol z e-papierosów i dym z gotowania mają większe znaczenie dla ptaka niż dla dorosłych w pomieszczeniu.

Ogólna zasada jest prosta: jeśli Ty coś czujesz, ptak to wdycha, a ptak jest znacznie mniej odporny na to niż Ty. Wietrz, wybieraj produkty bezzapachowe i trzymaj ptaka z dala od kuchni.

Etap po etapie, wraz ze wzrostem dziecka

Pierwsze tygodnie.

Dziecko nie jest mobilne, a ryzyko jest niemal całkowicie związane z powietrzem i zachowaniem. Chroń sen ptaka, utrzymuj rutynę karmienia i sprzątania, a kontakt ptaka z osobą, z którą jest związany, utrzymuj krótki, ale autentycznie uważny, zamiast długiego i rozproszonego.

Nigdy nie bierz ptaka na ramię, trzymając dziecko. Oboje nie powinni znajdować się w swoim zasięgu w żadnym momencie.

Siadanie i chwytanie.

Dziecko, które potrafi chwytać, złapie za ogon, skrzydło lub stopę, a ptak, który zostanie złapany, ugryzie. Czas na podłodze i czas z ptakiem nie powinny się pokrywać. Kiedy ptak jest poza klatką, dziecko nie przebywa na podłodze.

Raczkowanie.

Podłoga staje się wspólnym terytorium, a ptaki na podłodze są narażone na nadepnięcie, przygniecenie drzwiami, a także złapanie. Umiejscowienie klatki i dyscyplina w kwestii drzwi stają się ważniejsze. Upuszczone jedzenie, odchody i wypadnięte pióra na podłodze trafiają do ust dziecka, więc częstotliwość sprzątania musi wzrosnąć.

Wstawanie i chodzenie.

Dziecko może teraz dosięgnąć prętów klatki i włożyć między nie palce, a ptak może odgryźć opuszkę palca. Przenieś klatkę, dodaj barierę lub użyj kojca i nigdy nie polegaj tylko na nadzorze.

Małe dziecko (toddler).

Ucz zasad i mimo wszystko zachowuj fizyczne bariery. Maluchy mogą nauczyć się, że nie dotykamy klatki, ale nie można polegać na ich pamięci w chwilach podekscytowania.

Wiek przedszkolny i szkolny.

To czas, w którym dziecko może autentycznie uczestniczyć: napełnianie zabawki do żerowania, pomaganie w przygotowaniu warzyw, siedzenie w spokoju, gdy ptak bawi się w pobliżu. Kontakt pozostaje nadzorowany, a duża papuga i małe dziecko pozostają osobno, niezależnie od tego, jak łagodny ptak jest wobec dorosłych.

Gładkie pióra, zrelaksowane ciało, waga zrównoważona. Zmrużone oczy, podniesiony czub, rozłożony ogon i obniżona głowa to znaki ostrzegawcze, które pojawiają się szybko.

Zmiany, które wymagają natychmiastowego działania

Ugryzienie dziecka, niezależnie od tego, jak błahe się wydaje.

Oczyść je i zasięgnij porady medycznej tego samego dnia. Rany od dzioba miażdżą, a także przebijają, a ryzyko infekcji jest znaczące.

Ptak, który jest nastroszony, cichy, siedzi nisko na żerdzi lub na dnie klatki.

Ptaki ukrywają chorobę. Każdy z tych objawów to wizyta u weterynarza tego samego dnia, a w zajętym gospodarstwie domowym to właśnie te sygnały są pomijane.

Poruszanie ogonem przy każdym oddechu, oddychanie z otwartym dziobem lub zmiana głosu.

Niewydolność oddechowa. Jedź natychmiast i wspomnij o niedawnym malowaniu, sprzątaniu, gotowaniu lub użyciu aerozoli.

Nagłe wyrywanie piór, obgryzanie lub samookaleczenie.

Wymaga najpierw diagnostyki medycznej. Przypisywanie tego dziecku bez kontroli weterynaryjnej sprawia, że choroby skóry, ból i problemy metaboliczne są pomijane.

Ptak, który przestał jeść lub ma wyraźny spadek wagi.

Małe ptaki mają bardzo małe rezerwy. To pilna sprawa, nie coś do obserwacji.

Uporczywy kaszel, gorączka lub choroba grypopodobna u dorosłego lub dziecka.

Wspomnij o ptaku lekarzowi. Papuzica jest rzadka, ale uleczalna i łatwo ją przeoczyć, gdy nikt nie mówi, że w domu jest papuga.

Rutyna, która przetrwa okres noworodkowy

Waż ptaka co tydzień na wadze gramowej i zapisuj wynik. Zajmuje to minutę i jest jedynym systemem wczesnego ostrzegania, jaki masz, gdy nikt nie ma czasu na uważną obserwację.

Utrzymuj ciemny okres snu w nienaruszonym stanie. Przykryta klatka w cichym pokoju lub oddzielna klatka do spania oraz stała pora kładzenia spać, niezależnie od tego, co robi dziecko.

Zmieniaj jedzenie i wodę w stałych punktach dnia, powiązanych z czymś, co już robisz, aby nie zależało to od pamiętania.

Daj ptakowi codziennie krótki, niepodzielny blok uwagi, zamiast długich rozproszonych okresów. Dziesięć skupionych minut daje więcej niż godzina bycia na ramieniu przy ignorowaniu ptaka.

Utrzymuj zabawki do żerowania wypełnione. Pusta zabawka wzbogacająca to tylko mebel.

Proś o pomoc. Partner, krewny lub przyjaciel, który przejmuje rutynę ptaka na dwa tygodnie, to całkowicie rozsądne rozwiązanie.

Czego nigdy nie robić

Nigdy nie pozwalaj ptakowi na kontakt z dzieckiem, w tym w celu zrobienia zdjęcia.

Nigdy nie trzymaj dziecka, gdy ptak jest na Twoim ramieniu.

Nigdy nie zostawiaj ptaka i dziecka w pokoju bez nadzoru, w żadnym wieku.

Nigdy nie karz krzyku poprzez krzyczenie, przykrywanie klatki jako karę lub spryskiwanie wodą. Wszystkie te działania zwiększają częstotliwość zachowania i niszczą relację.

Nigdy nie pozwalaj na dyfuzory olejków eterycznych, świece zapachowe, woski lub wtyczkowe odświeżacze powietrza w domu z ptakiem.

Nigdy nie pozwalaj nikomu używać aerozoli w pokoju ptaka.

Nigdy nie zakładaj, że zmiana zachowania jest emocjonalna. Ptak, który nagle zmienił zachowanie, musi zostać przebadany medycznie.

Nigdy nie karz ptaka za rzucanie się na dziecko. Zamiast tego zarządzaj dystansem. Ptak ukarany w pobliżu dziecka uczy się, że dziecko zwiastuje złe rzeczy.

Nigdy nie zostawiaj ptaka poza klatką, gdy śpisz lub jesteś rozproszony karmieniem w nocy.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem specjalistą od ptaków tego samego dnia w przypadku ptaka, który jest nastroszony i cichy, siedzi na dnie klatki, oddycha z wysiłkiem, przestał jeść lub stracił na wadze.

Skontaktuj się z weterynarzem specjalistą od ptaków niezwłocznie w przypadku nowego wyrywania piór lub samookaleczenia, lub nagłej zmiany temperamentu, ponieważ oba przypadki wymagają wykluczenia przyczyn medycznych, zanim będą traktowane jako behawioralne.

Zasięgnij porady medycznej tego samego dnia w przypadku każdego ugryzienia dziecka przez ptaka i wspomnij o ptaku swojemu lekarzowi w przypadku jakiejkolwiek uporczywej choroby układu oddechowego w domu.

Ustatkowany ptak z nienaruszoną rutyną, pełną nocą snu i zajęciem. To realistyczny cel w domu z noworodkiem, osiągany dzięki przygotowaniu, a nie improwizacji.

Rozważ konsultację z certyfikowanym behawiorystą papug, jeśli agresja wobec konkretnej osoby utrzymuje się po wykluczeniu przyczyn medycznych. Uzyskaj tę pomoc wcześnie, gdy wzorzec ma kilka tygodni, a nie lat, i gdy dziecko jest jeszcze za małe, aby być częścią sytuacji.