Transportery dla ptaków i przepisy linii lotniczych: co sprawdzić przed rezerwacją

Szybka odpowiedź

Wszystko, co decyduje o przebiegu podróży, jest ustalane w domu, na wiele tygodni przed dotarciem na lotnisko.

Transporter dla ptaka ma jedno zadanie, które jest ważniejsze od wszystkich innych: ptak nie może się wydostać. Komfort, wentylacja i widoczność mają znaczenie, ale transporter, który dziób może otworzyć, nie jest transporterem.

Przepisy linii lotniczych i graniczne dotyczące ptaków są bardziej rygorystyczne i procesy te trwają dłużej niż w przypadku psów i kotów. Różnią się one w zależności od linii lotniczej, kraju i gatunku. Wiele papug wymaga dokumentacji CITES, nawet jeśli są to rodzinne zwierzaki podróżujące ze swoim Właścicielem, a uzyskanie tych dokumentów może potrwać miesiące.

• Zweryfikuj zasady w linii lotniczej oraz u władz kraju docelowego na piśmie i sprawdź je ponownie blisko daty wyjazdu. Nie polegaj na wpisach na forach ani na rozmowie telefonicznej, której nie zarejestrowałeś.
• Wybierając kontener, kieruj się w pierwszej kolejności sposobem jego zamknięcia i wentylacją, a dopiero w drugiej rozmiarami.
• Kontener musi być na tyle mały, aby ptak nie mógł nabrać w nim prędkości, i na tyle wysoki, aby mógł stać w naturalnej pozycji.
• Nigdy nie podawaj ptakowi środków uspokajających na czas podróży, chyba że Weterynarz przepisał je dla konkretnego osobnika.
• Nigdy nie pozwalaj nikomu prześwietlać transportera z ptakiem w urządzeniu rentgenowskim podczas kontroli bezpieczeństwa.

Decyzja w 60 sekund

Co czyni transporter bezpiecznym

Zamknięcie. Dziób papugi to narzędzie do otwierania rzeczy. Zamki błyskawiczne są rozpracowywane, zatrzaski sprężynowe podważane, a zwykły zamek drzwiowy to raczej zagadka niż bariera. Zabezpiecz zamknięcie małym karabińczykiem lub opaską zaciskową, którą przetniesz po przyjeździe.

Wentylacja z więcej niż jednej strony. Powietrze musi przepływać, a nie tylko stać w miejscu. Kontener wentylowany tylko z jednej strony staje się duszny, a ptak wytwarzający ciepło w małej, zamkniętej przestrzeni potrzebuje wymiany powietrza.

Sztywna konstrukcja dla wszystkiego poza krótką podróżą lokalną. Karton może zostać przegryziony, miękka tkanina zapada się pod ciężarem bagażu, a żadne z nich nie chroni ptaka przed zmiażdżeniem.

Rozmiar, który ogranicza ruch. Jest to sprzeczne z intuicją. Duży kontener pozwala przestraszonemu ptakowi nabrać prędkości i mocno uderzyć w ścianę. Odpowiedni rozmiar pozwala ptakowi stać wyprostowanym z głową uniesioną, obrócić się i nic więcej.

Niska, sztywno zamocowana żerdź lub jej całkowity brak. Żerdź, która odłączy się podczas transportu, staje się ciężkim obiektem przemieszczającym się wraz z ptakiem. Dla młodego, starszego, chorego lub niestabilnego ptaka antypoślizgowy ręcznik na płaskim dnie jest bezpieczniejszy niż jakakolwiek żerdź.

Miski, do których dostęp jest z zewnątrz. W przypadku transportu w luku lub jako cargo jest to zazwyczaj obowiązkowe, ponieważ obsługa musi mieć możliwość dodania wody bez otwierania drzwi.

Chłonna, antypoślizgowa wyściółka. Ręcznik papierowy lub zwykły ręcznik. Nie luźne wiórki, które ptak może wdychać, i nie sama gazeta, która staje się śliska.

Prawie wszystko na tym zdjęciu zostaje w domu. Kontener podróżny jest celowo bardziej surowy niż klatka: brak kryjówek, brak wiszących zabawek, nic, co może się przemieścić.

Czego nie umieszczać w środku

Wiszące zabawki, dzwonki i łańcuszki kołyszą się w transporcie i mogą zahaczyć o skrzydło, stopę lub dziób.

Lustra pękają. Ceramiczne i metalowe miski, które nie są zamocowane, stają się pociskami.

Sepie i kostki mineralne, które nie są mocno przypięte, luzują się i toczą.

Luźne podłoże, kolby kukurydzy, piasek i wiórki mogą zostać wciągnięte do dróg oddechowych ptaka, który ciężko oddycha w zamkniętej przestrzeni.

Pełna miska wody w poruszającym się kontenerze wyleje się na ptaka. Mokry ptak wychładza się, a wyziębienie jest jedną z głównych przyczyn niepowodzeń w podróży.

Otwarta woda, jak na tym zdjęciu, należy do stacjonarnych części podróży. W trakcie transportu należy użyć odpornej na rozlewanie miski zamocowanej do drzwi lub nawadniać ptaka poprzez soczyste owoce.

Zasady linii lotniczych: co ustalić przed rezerwacją

Czy linia lotnicza w ogóle przewozi ptaki. Wiele tego nie robi. Niektóre przewożą je tylko jako manifestowany ładunek (cargo), rezerwowany przez osobny dział frachtu, a nie wraz z własnym biletem.

Kabina czy luk. Jeśli podróż w kabinie jest oferowana dla ptaków, zazwyczaj dotyczy to krótkiej listy małych gatunków, z ograniczeniem rozmiaru kontenera ustalonym przez przestrzeń pod fotelem przed pasażerem.

Specyfikacja kontenera. Zapytaj, które wymagania IATA mają zastosowanie i czy linia lotnicza dodaje własne warunki. Uzyskaj odpowiedź e-mailem, aby mieć ją przy odprawie.

Limit rezerwacji. Linie lotnicze ograniczają liczbę zwierząt na lot i na kabinę. Potwierdź, że twój ptak został zarezerwowany, a nie tylko teoretycznie dopuszczony.

Sezonowe embarga. Transporty żywych zwierząt są często zawieszane, gdy temperatury na dowolnym lotnisku na trasie są zbyt wysokie lub zbyt niskie, a embargo może zostać nałożone w dniu wylotu.

Przesiadki i postoje. Każdy transfer dodaje etap obsługi, narażenie na warunki atmosferyczne na płycie lotniska i ryzyko, że kontener znajdzie się w nieodpowiednim miejscu. Lot bezpośredni jest wart wiele niedogodności w innych kwestiach.

Dokumenty do dołączenia do kontenera. Przesyłki cargo zazwyczaj wymagają oznaczeń "Live Animals" (żywe zwierzęta), strzałek wskazujących położenie góra/dół, instrukcji karmienia i pojenia oraz twoich danych kontaktowych przymocowanych na zewnątrz.

Dokumentacja graniczna i gatunkowa

CITES. Zdecydowana większość gatunków papug jest wymieniona w CITES, a wymieniony gatunek wymaga dokumentacji CITES, aby przekroczyć granicę międzynarodową, nawet jako zwierzę domowe. Garstka powszechnie trzymanych gatunków jest wyłączona z listy, a papużka falista, nimfa, aleksandretta obrożna i nierozłączka czerwonoczelna to te, z którymi właściciele stykają się najczęściej. Listy są aktualizowane, więc potwierdź aktualny status dla swojego konkretnego gatunku, zamiast polegać na tym, co było prawdą kilka lat temu.

Pozwolenia na przywóz. Wiele krajów wymaga pozwolenia wydanego z wyprzedzeniem, czasami z określonym oknem wjazdu i wyznaczonym portem wjazdu.

Świadectwo zdrowia. Zazwyczaj wypełniane przez weterynarza, który jest oficjalnie akredytowany lub zatwierdzony do certyfikacji eksportowej, w ograniczonym czasie przed wyjazdem. Zwykła wizyta w gabinecie nie zawsze wystarcza.

Badania w kierunku chorób. Mogą być wymagane badania w kierunku ptasiej grypy, choroby Newcastle lub chlamydiozy, przy czym próbka musi zostać pobrana w określonym czasie przed podróżą.

Kwarantanna. Niektóre kraje poddają importowane ptaki kwarantannie po przyjeździe, w zatwierdzonych przez rząd placówkach i na koszt właściciela.

Dowód pochodzenia. Często wymagana jest dokumentacja hodowlana, numery obrączek lub Czip, a także dokumenty zakupu; w wielu jurysdykcjach ptaki odłowione z natury są odrzucane.

Ograniczenia wynikające z wybuchów chorób. Przemieszczanie ptaków jest jedną z pierwszych rzeczy zawieszanych po wykryciu ptasiej grypy, nawet w obrębie jednego kraju. Miej plan na wypadek, gdyby trasa została zamknięta na tydzień przed podróżą.

Kontrola bezpieczeństwa i przekazanie

Na wielu lotniskach transporter podróżujący w kabinie musi zostać przedstawiony oddzielnie do kontroli, a ptak nie może pozostać w środku podczas prześwietlania transportera.

Poproś z wyprzedzeniem o prywatny pokój kontrolny lub ręczne sprawdzenie. Zrób to w momencie rezerwacji i ponownie po przyjeździe, ponieważ alternatywą jest wyjmowanie ptaka z transportera w otwartej hali.

Jeśli ptak musi być trzymany podczas kontroli, trzymaj go samodzielnie. Ręcznik w bagażu podręcznym sprawia, że jest to znacznie bezpieczniejsze.

Nigdy nie pozwól, aby ptak przeszedł przez urządzenie rentgenowskie. Jeśli funkcjonariusz kontroli nie jest zaznajomiony z procedurą dotyczącą zwierząt, poproś o przełożonego zamiast podporządkować się.

Przygotowanie samego ptaka

Zacznij przyzwyczajać ptaka do transportera z wielotygodniowym wyprzedzeniem. Zostaw go otwarty w pokoju, włóż do środka ulubione jedzenie i pozwól ptakowi wchodzić i wychodzić samodzielnie, zanim zamkniesz drzwi.

Buduj nawyk etapami: drzwi zamknięte na chwilę, potem krótkie noszenie, potem krótka przejażdżka, a dopiero potem pełna próba.

Zważaj ptaka przed każdą próbą i po niej. Ptak, którego Waga utrzymuje się na stałym poziomie podczas prób, to ptak, który dobrze radzi sobie ze stresem.

Skorzystaj z kontroli weterynaryjnej przed każdą znaczącą podróżą, a zwłaszcza przed podróżą międzynarodową, ponieważ ta sama wizyta może rozpocząć proces certyfikacji.

Cel po przyjeździe: ptak z powrotem na żerdzi w prawidłowo przygotowanej klatce, jedzący w ciągu godziny.

Czego nigdy nie robić

Nie podawaj ptakowi środków uspokajających na czas podróży na własną rękę. Sedacja obniża zdolność do termoregulacji i utrzymania równowagi, a odurzony ptak w kontenerze, którego nie może się chwycić, jest w większym, a nie mniejszym niebezpieczeństwie.

Nie rezerwuj lotów, zanim nie potwierdzisz, że gatunek jest akceptowany w miejscu docelowym oraz przez linię lotniczą.

Nie używaj kartonowego pudełka, torby na zakupy, klatki z drutu bez osłony ani kontenera z tylko jednym panelem wentylacyjnym.

Nie wkładaj transportera do bagażnika samochodu, do niewentylowanego przedziału bagażowego ani w żadne miejsce, w którym go nie widzisz.

Nie otwieraj transportera w żadnej przestrzeni, której okien i drzwi osobiście nie sprawdziłeś.

Nie przycinaj ptakowi skrzydeł jako środka ostrożności w podróży. Nie zapobiega to ucieczce, a pogarsza lądowanie.

Nie wysyłaj ptaka w luku podczas fali upałów lub mrozów, nawet jeśli linia lotnicza nie nałożyła formalnego embarga na tę trasę.

Kiedy szukać pomocy

Porozmawiaj z weterynarzem specjalizującym się w ptakach przed rezerwacją, jeśli twój ptak jest starszy, ma chorobę serca lub układu oddechowego, dochodzi do siebie po chorobie lub ostatnio stracił na wadze. Niektóre ptaki w ogóle nie powinny latać i lepiej o tym wiedzieć przed zakupem biletów.

Skontaktuj się z akredytowanym lub oficjalnie zatwierdzonym weterynarzem wcześnie, jeśli planujesz podróż międzynarodową, ponieważ będzie on znał kroki certyfikacji dla twojego miejsca docelowego i kolejność, w jakiej muszą one nastąpić.

Niezwłocznie pokaż ptaka weterynarzowi po każdej podróży, w której doszło do przegrzania, wyziębienia, ucieczki i odzyskania ptaka lub jeśli przybył on cichy i nastroszony. Urazy podróżne oraz stres związany z ciepłem lub zimnem ujawniają się późno.

Skontaktuj się bezpośrednio z władzami weterynaryjnymi lub rolniczymi kraju docelowego, jeśli jakakolwiek część wymagań jest niejasna. Są one jedynym źródłem, które jest wiążące na granicy, a pisemna odpowiedź od nich jest ważniejsza niż cokolwiek innego, co przeczytasz.