Nagła agresja u ptaka: ból, hormony i terytorium

Krótka odpowiedź

Agresja, która pojawiła się w ciągu kilku dni, jest kwestią medyczną. Agresja, która narastała przez cały sezon, jest zazwyczaj hormonalna.

Słowo, które ma znaczenie, to nagła. Ptak, który stał się nieco bardziej skłonny do dziobania w trakcie wiosny, zachowuje się jak osobnik z rosnącym poziomem hormonów. Ptak, który w poniedziałek był czuły, a w piątek rzuca się na wszystkich, zazwyczaj doświadczył zmiany w swoim organizmie.

Ptaki to zwierzęta będące ofiarami. Wszystko, co sprawia, że ptak czuje się mniej zdolny do ucieczki, czy to ból, choroba czy utrata wzroku, sprawia, że jest bardziej skłonny do obrony, ponieważ obrona jest tym, co zostaje, gdy ucieczka nie jest możliwa.

• Najpierw oś czasu. Dni oznaczają konieczność zbadania przyczyny medycznej. Tygodnie do miesięcy na wiosnę oznaczają hormony.
• Ból, pogarszający się wzrok, zatrucie metalami ciężkimi, formowanie jaja i choroby ogólnoustrojowe objawiają się tym, że ptak staje się agresywny.
• Nigdy nie karz ptaka za gryzienie. Ptaki uczą się tego, co działa, a ugryzienie, które kończy niechcianą interakcję, jest ugryzieniem, które będzie powtarzane.
• Idee dominacji dotyczące trzymania ptaka poniżej wysokości ramion nie mają podstaw dowodowych i szkodzą relacji.
• Odczytuj sygnały ostrzegawcze i przestań, zanim dojdzie do ugryzienia. Każdy ptak je wysyła.

Zdecyduj w 60 sekund

Dlaczego choroba wygląda jak agresja

Zdrowy ptak, któremu coś się nie podoba, odlatuje. To najtańsza opcja, a gatunki będące ofiarami wybierają najtańszą opcję.

Ptak, który nie może odlecieć, ponieważ odczuwa ból, nie widzi dobrze, jest słaby lub znajduje się w klatce, ma tylko jedną pozostałą reakcję, a mianowicie zmuszenie zagrożenia do odejścia. Do tego służy rzucanie się i gryzienie.

Oznacza to, że agresja nie jest przeciwieństwem strachu u ptaka. Jest tym, jak wygląda strach, gdy usunięto możliwość ucieczki. Zrozumienie tego zmienia twoją reakcję, ponieważ wkładanie ręki do środka i naleganie tylko udowadnia ptakowi, że miał rację, eskalując zachowanie.

Przyczyny medyczne objawiające się zmianą temperamentu

Ból.

Najczęstszymi źródłami są stopy i nogi. Pododermatitis, złamanie, artretyzm u starszego ptaka, zaciskające się włókno na palcu, złamane pióro krwawiące lub obrączka, która stała się ciasna. Ptaki cierpią również na bóle brzucha wynikające z chorób układu rozrodczego i mas guzowych.

Szukaj ptaka, który nie chce siedzieć na jednej nodze, ciągle zmienia ciężar ciała, śpi na obu stopach zamiast na jednej lub sprzeciwia się dotykaniu w konkretnym miejscu.

Utrata wzroku.

Zaćma i zwyrodnienie siatkówki występują szczególnie u starszych ptaków. Ptak, który nie widzi dłoni zbliżającej się z jednej strony, zaatakuje ją. Wskazówką jest kierunkowość: ugryzienia tylko z jednej strony, chybione lądowania, wahanie przed wejściem na rękę i zwiększone reakcje lękowe.

Toksyczność metali ciężkich.

Cynk i ołów są obecne w tanim osprzęcie klatkowym, ocynkowanej siatce, niektórych zapięciach zabawek, obciążnikach do zasłon, witrażach, starszych farbach i biżuterii. Toksyczność powoduje zmiany w zachowaniu, osłabienie, drgawki, nietypowe odchody i zmiany apetytu. Jest uleczalna i często pomijana.

Hipokalcemia.

Żako szczególnie są podatne na niski poziom wapnia we krwi, co powoduje drżenie, osłabienie i drgawki, a wcześniej może wywołać wyraźne zmiany w zachowaniu.

Choroby neurologiczne.

Choroba rozszerzenia żołądka (PDD) i inne stany neurologiczne wywołują zmiany w zachowaniu wraz ze słabą koordynacją, utratą wagi i niestrawionym pokarmem w odchodach.

Aktywność reprodukcyjna.

Samica z rozwijającym się jajem staje się terytorialna, defensywna i szukająca miejsca na gniazdo. Jeśli również się wysila, ma szeroki rozstaw nóg lub słabe nogi, jest to nagły wypadek, a nie kwestia behawioralna.

Każda choroba ogólnoustrojowa.

Choroby układu oddechowego, choroby wątroby, infekcje. Ptak, który czuje się źle, ma mniejszą tolerancję na wszystko.

Zasada praktyczna jest prosta. Nagła agresja, agresja z jakąkolwiek inną zmianą lub agresja u starszego ptaka wymaga najpierw badania weterynaryjnego. Praca nad zachowaniem oparta na nieleczonym bólu nie przynosi efektów.

Klatka z możliwościami żerowania i bez ciemnych zamkniętych wnęk to środowisko, które hamuje hormony.

Agresja hormonalna i cztery czynniki wpływające na nią

Zachowania reprodukcyjne u ptaków towarzyszących są napędzane przez sygnały środowiskowe, a środowiska domowe przypadkowo dostarczają ich wszystkich naraz.

Długość dnia.

Długie dni sygnalizują sezon lęgowy. Oświetlenie wewnętrzne, telewizja i aktywność domowa często zapewniają ptakowi czternaście lub więcej godzin światła. Zapewnij prawdziwie ciemną, nieprzerwaną noc trwającą około dziesięciu do dwunastu godzin, używając oddzielnej klatki do spania lub przykrycia w cichym pokoju, jeśli w domu jest głośno.

Miejsca gniazdowania.

Hutki, namioty, pudełka, ciemne wnęki, przestrzeń pod sofą, szuflada, szafka, wnętrze koszuli. Wszystko, do czego ptak może wejść i czego może bronić, jest gniazdem. Usuń je. Papier i tektura do szarpania również wyzwalają gniazdowanie u wielu gatunków i powinny być ograniczone u ptaka w stanie hormonalnym.

Dotyk.

Głaskanie pleców, boków, okolic pod skrzydłami lub u nasady ogona jest z punktu widzenia ptaka kontaktem seksualnym i bezpośrednio stymuluje zachowania reprodukcyjne. Ogranicz dotyk do głowy i szyi. Ta pojedyncza zmiana rozwiązuje zadziwiającą liczbę przypadków.

Jedzenie.

Obfite, ciepłe, miękkie i wysokoenergetyczne pokarmy sygnalizują dobry sezon lęgowy. Ogranicz ciepłe papki, wysokotłuszczowe nasiona i orzechy oraz zwiększ wysiłek potrzebny do zdobycia pożywienia, używając zabawek do żerowania.

Gatunek ma znaczenie. Amazonki, zwłaszcza samce, są dobrze znane z wyraźnej agresji sezonowej. Kakadu, konury, nierozłączki i nimfy wykazują wyraźne zachowania hormonalne. Papużki faliste i nimfy często znoszą jaja chronicznie. Samice eklekusa są silnie nastawione na gniazdowanie.

Oczekuj poprawy w ciągu tygodni, a nie dni. Stany hormonalne wygasają w skali czasowej fizjologii.

Terytorium, więzi partnerskie i przekierowanie

Agresja klatkowa.

Wiele ptaków broni klatki i jest całkowicie miłych z dala od niej. Jeśli twój ptak zachowuje się dobrze na stojaku, a niebezpiecznie na szczycie klatki, jest to terytorializm, a nie temperament. Przenieś interakcje poza klatkę, naucz ptaka wchodzenia na trzymaną w ręku żerdź zamiast wkładania ręki do środka i zmniejsz defensywność klatki poprzez usunięcie zamkniętych przestrzeni.

Agresja z więzi partnerskiej.

Ptak, który silnie przywiązał się do jednej osoby, może atakować innych, zwłaszcza gdy obecna jest ulubiona osoba. Jest to normalne zachowanie dla gatunku, który dobiera się w pary, i pogarsza się w sezonie lęgowym.

Rozwiązaniem jest zmiana strukturalna. Ulubiona osoba wycofuje się z karmienia, dawania smakołyków i czasu sam na sam, a pozostali członkowie rodziny dostarczają wszystko to, co dobre. Nikt nie wymusza kontaktu. Ptak nigdy nie powinien być brany przez osobę, na którą aktywnie się rzuca.

Agresja przekierowana.

Ptak wystraszony lub sfrustrowany czymś, czego nie może dosięgnąć – ptakiem za oknem, psem, hałasem – może ugryźć najbliższy dostępny cel, którym zazwyczaj jest osoba, która go trzyma. Nie jest to wymierzone w ciebie. Naucz się odczytywać moment pobudzenia i odłóż ptaka przed przekierowaniem.

Wyuczona agresja.

Jeśli gryzienie wcześniej kończyło interakcję, gryzienie jest teraz wyuczonym zachowaniem z silną historią. Znika tylko wtedy, gdy przestaje działać i coś innego działa lepiej. Oznacza to, nigdy nie kontynuować interakcji po ugryzieniu i budować niezawodne wchodzenie na żerdź, za co ptak jest zawsze nagradzany.

Przylegające pióra, podniesiony kark, wachlarzowaty ogon i pochylenie do przodu poprzedzają użycie dzioba.

Odczytywanie sygnałów ostrzegawczych

Każdy ptak je wysyła, ale słownik różni się w zależności od gatunku.

Oczy. Szybkie kurczenie i rozszerzanie źrenicy, często nazywane błyskaniem, jest sygnałem pobudzenia. Łatwo to zobaczyć u amazonek i ar z jasnymi tęczówkami, trudniej u żako i prawie niemożliwe u młodych ptaków z ciemnymi oczami.

Pióra. Przylegające do ciała pióra z podniesionym karkiem lub koroną to klasyczna postawa agresywna. Nastroszone i zrelaksowane nie są agresywne.

Czub. U nimf i kakadu czub trzymany płasko przy głowie jest ostrzeżeniem. Wysoki czub oznacza czujność lub ekscytację, a zrelaksowany niski czub przy miękkim ciele oznacza spokój.

Ogon. Wachlarzowanie, a u niektórych gatunków wachlowanie, wskazuje na pobudzenie.

Postawa. Pochylenie do przodu, ciężar na stopach, dziób lekko otwarty to postawa ataku. Stanie wysoko i szczupło to alarm.

Dziób. Niektóre gatunki klikają lub zgrzytają. Zgrzytanie na ogół oznacza zadowolenie przed snem. Gwałtowne rzucenie się z otwartym dziobem i syczeniem nie.

Praktyczny wniosek jest taki, że prawie nigdy nie musisz zostać ugryziony. Sygnały pojawiają się najpierw, a prawidłową reakcją jest zatrzymanie się, danie przestrzeni i spróbowanie czegoś innego, a nie przełamywanie oporu, by postawić na swoim.

Co robić w danej chwili

Przestań zbliżać się do ptaka. Nie cofaj też gwałtownie ręki, ponieważ szybka ucieczka jest nagrodą, a dramatyczna reakcja jest interesująca.

Użyj trzymanej w ręku żerdzi zamiast ręki, aby przenieść ptaka. Większość ptaków, które nie wejdą na rękę, wejdzie na patyk, co całkowicie eliminuje konfrontację.

Jeśli ptak jest na tobie i gryzie, odłóż go spokojnie i natychmiast, a następnie odejdź, bez krzyku. Nuda jest najbardziej użyteczną dostępną konsekwencją.

Jeśli ptak musi zostać przeniesiony pilnie, ręcznik jest odpowiednim narzędziem, używanym prawidłowo i krótko. Nigdy nie owijaj ciasno ciała ptaka. Ptaki nie mają przepony i oddychają poprzez poruszanie mostkiem, więc nacisk na klatkę piersiową je dusi.

Nigdy nie upuszczaj, nie potrząsaj, nie pstrykaj, nie dmuchaj ani nie pryskaj na ptaka za gryzienie. Nigdy nie przytrzymuj dzioba. Wszystkie te działania niszczą zaufanie, żadne nie uczy alternatywy, a kilka jest niebezpiecznych.

Ugryzienia a domownicy

Ugryzienia ptaków to rany kłute i miażdżone, które łatwo ulegają zakażeniu. Bakterie przenoszone w jamie ustnej ptaka mogą powodować poważne infekcje u ludzi.

Przemyj ugryzienie dokładnie wodą z mydłem, zachęć do krótkiego krwawienia z nakłuć i zasięgnij porady medycznej w przypadku każdego ugryzienia, które przebiło skórę, zwłaszcza na dłoni lub twarzy, a w szczególności u dzieci, osób starszych, kobiet w ciąży i osób z obniżoną odpornością.

Nigdy nie zostawiaj ptaka luzem z małym dzieckiem. Ugryzienie w twarz lub oko to poważne obrażenie nawet od małego ptaka, a dzieci poruszają się w sposób, który prowokuje ptaka.

Sprawdź też ptaka. Ptak, który mocno wbija dziób w coś, może uszkodzić go lub złamać pióro, a każde krwawienie z dzioba wymaga weterynarza ptasiego.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem ptasim tego samego dnia, jeśli zmiana nastąpiła w ciągu kilku dni, jeśli ptak jest również nastroszony, cichy lub je mniej, jeśli występuje jakiekolwiek zachwianie, upadek lub drgawki, jeśli samica się wysila lub siedzi na dnie klatki, albo jeśli ptak nie pozwala dotknąć określonej części ciała.

Umów wizytę w ciągu tygodnia w przypadku każdej agresji u starszego ptaka, u ptaka, który źle ocenia lądowania oraz u każdego ptaka, którego zachowanie nie poprawiło się po miesiącu właściwego zarządzania hormonalnego.

Zasięgnij porady medycznej w przypadku każdej osoby ugryzionej wystarczająco głęboko, aby przebić skórę.

Celem jest ptak, który chętnie wchodzi na rękę, ma swoje własne miejsce i nigdy nie musi eskalować zachowania.

Weź dziennik incydentów i nagranie wideo. Agresja zależy od kontekstu, a ptak w gabinecie zazwyczaj będzie wzorowym obywatelem, co jest dokładnie powodem, dla którego nagranie z domu decyduje o diagnozie.