Burze, fajerwerki i nocne lęki u ptaków

Szybka odpowiedź

Pod jednym nagłówkiem kryją się dwa różne problemy. Pierwszym jest dzienny strach przed grzmotami i fajerwerkami, podczas którego ptak nie śpi, widzi pokój i widzi Ciebie. Drugim są nocne lęki, gdy ptak wpada w panikę w ciemności i obija się o klatkę, której nie widzi.

Sam strach rzadko jest tym, co wyrządza ptakowi krzywdę. Urazy to: pęknięte pióra krwionośne, które krwawią, zadrapania woskówki i dzioba, uszkodzone końcówki skrzydeł oraz sporadycznie urazy mostka lub głowy wynikające z uderzenia w pręty i zabawki z dużą prędkością. Zarządzanie paniką polega w rzeczywistości na zapobieganiu kolizjom.

Ptak, który stoi wyprostowany, ma ciasno przylegające pióra i wpatruje się w sufit, jest przestraszony. Twoim zadaniem jest zajęcie się pomieszczeniem, a nie uspokajanie go.

• Nimfy są gatunkiem najczęściej kojarzonym z nocnymi lękami, ale może ich doświadczyć każdy ptak.
• Po każdym epizodzie trzepotania sprawdź, czy ptak nie ma krwawiących piór, zanim wrócisz do łóżka.
• Przyciemniona lampka nocna w pokoju ptaka zapobiega znacznie większej liczbie urazów niż jakikolwiek produkt uspokajający.
• Nigdy nie wypuszczaj ptaka do swobodnego lotu ani nie otwieraj klatki podczas fajerwerków. Spanikowany ptak w pokoju to ptak przy oknie.
• Nie stosuj u ptaka środków uspokajających, ziołowych preparatów wyciszających, olejków eterycznych ani dyfuzorów wtyczkowych.

:::danger
Nigdy nie używaj olejków eterycznych, dyfuzorów zapachowych, kadzideł ani odświeżaczy powietrza wtyczkowych, aby uspokoić ptaka.

Ptaki mają niezwykle wydajny układ oddechowy, który przyswaja znacznie więcej z każdego oddechu niż układ ssaka, a chemikalia unoszące się w powietrzu docierają do nich w stężeniach, które nie stanowią problemu dla ludzi. Olejki do aromaterapii, świece zapachowe i dyfuzory były kojarzone z niewydolnością oddechową i śmiercią u ptaków. Produkty uspokajające przeznaczone dla psów i kotów nie są testowane na ptakach i nie mogą być stosowane jako zamienniki. Nic nie powinno być wprowadzane do powietrza w pomieszczeniu, w którym przebywa ptak.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego burze i fajerwerki są tak dotkliwe

Pierwszą reakcją ptaka na nagły głośny hałas jest ucieczka, a nie analiza. Ten odruch zapewnił przetrwanie jego przodkom i działa szybciej niż jakakolwiek wyuczona pewność.

Fajerwerki łączą dwie najgorsze cechy: nieprzewidywalny huk i błysk światła wpadający przez okno. Żadne z nich nie jest zapowiedziane, więc ptak nie może uspokoić się pomiędzy nimi.

Burze nadchodzą z dłuższym wyprzedzeniem, a Właściciele często zauważają, że ptak staje się niespokojny, zanim sami zdadzą sobie sprawę z pogody. Dlatego może się wydawać, że ptak reaguje na nic.

Reakcja domowników tylko ją pogarsza. Ludzie biegną do klatki, włączają i wyłączają światła, podnoszą głos i biegają, co potwierdza ptakowi, że dzieje się coś złego. Stabilny, nudny wieczór jest autentycznie uspokajający.

Gatunki różnią się od siebie. Nimfy są szczególnie podatne na ślepą panikę. Małe łuszczaki i kanarki łatwo przestraszyć w wolierze. Większe papugi częściej krzyczą, zamiast uciekać, co jest głośne, ale zazwyczaj bezpieczniejsze.

Pióra trzymane ciasno przy ciele, wyprostowana postawa i szeroko otwarte oczy to alarm, a nie spokój. Zrelaksowany ptak jest bardziej okrągły, rozluźniony i zajęty czymś innym.

Nocne lęki: co dzieje się naprawdę

Ptak śpiący w ciemnym pokoju jest zaskakiwany przez coś małego: światła reflektorów samochodu przesuwające się po suficie, mysz, skrzypiącą rurę, cień, przeciąg poruszający osłoną klatki.

Budzi się bez wizji i orientacji, zrywa się z żerdzi i uderza w pręty, zabawki oraz dach klatki. Hałas budzi domowników, a kiedy przychodzisz, ptak często leży na dnie klatki, dysząc, z piórami wszędzie.

Szkoda wyrządzana jest w ciągu tych kilku sekund. Złamane pióra krwionośne, zadrapane woskówki, rozszczepione końcówki dziobów, uszkodzone końcówki skrzydeł i urazy oczu są częste. Czasami zdarza się złamanie.

Nimfy mają opinię, że tak robią, i jest ona zasłużona, ale papużki faliste, nierozłączki i łuszczaki również tak robią.

Rozwiązania są środowiskowe.

Pozostaw włączone przyciemnione światło.

Niskie światło nocne w pokoju, wystarczające, aby ptak widział żerdź, jest najskuteczniejszą zmianą. Ptak, który potrafi się zorientować, przestaje trzepotać znacznie szybciej.

Usuń zagrożenia ze ścieżki lotu.

Twarde plastikowe zabawki, lusterka, huśtawki i dzwonki wiszące w pobliżu żerdek to rzeczy, w które ptak uderza. Przenieś je na boki klatki dla ptaka, który ma lęki, i pozostaw obszar do spania wolny.

Zajmij się wyzwalaczem.

Zasłony lub żaluzje powstrzymują światła reflektorów przed przesuwaniem się po suficie. Przeniesienie klatki z dala od ściany zewnętrznej lub okna pomaga. Podobnie jak pokój, przez który nikt nie przechodzi w nocy.

Ostrożnie z osłonami.

Osłona może pomóc, blokując błyski, ale luźna osłona, która porusza się na przeciągu, sama w sobie jest wyzwalaczem, a pełna osłona w całkowicie ciemnym pokoju pozbawia ptaka światła potrzebnego do zorientowania się. Jeśli przykrywasz, zrób to bezpiecznie, pozostaw szczelinę na powietrze i światło oraz bądź konsekwentny.

Wejdź spokojnie.

Włącz światło, mów normalnie i pozwól ptakowi się uspokoić, zanim cokolwiek zrobisz. Nie otwieraj klatki i nie sięgaj po panikującego ptaka, chyba że jest ranny lub uwięziony, ponieważ chwytanie ptaka w takim stanie powoduje więcej urazów, niż zapobiega.

Sprawdzanie ptaka po fakcie

Zawsze sprawdzaj. Ptak, który wrócił na żerdź, może nadal krwawić, a utrata krwi u małego ptaka jest poważna.

Szukaj krwawiącej stosin pióra, szczególnie w skrzydłach i ogonie. Nowe rosnące pióra mają zaopatrzenie w krew i krwawią po złamaniu.

Spójrz na woskówkę i czubek dzioba pod kątem zadrapań i otarć.

Spójrz na końcówki skrzydeł, które przyjmują najmocniejsze uderzenia o pręty.

Obserwuj, jak ptak siedzi na żerdzi. Skrzydło trzymane nisko, noga nieobciążona lub niechęć do wspinania się wymaga wizyty u weterynarza.

Spójrz na oba oczy i porównaj je. Mrużenie, obrzęk lub ptak trzymający jedno oko zamknięte po epizodzie to problem wymagający wizyty tego samego dnia.

Policz oddechy przez minutę, gdy ptak będzie spokojny. Oddychanie, które pozostaje szybkie długo po panice, lub poruszanie ogonem w spoczynku to sprawa dla weterynarza.

Jeśli pióro krwionośne krwawi, zastosuj delikatny ucisk czystą gazą. Nie używaj proszku tamującego krew głęboko w mieszku pióra, chyba że weterynarz ci tak zalecił, i nie wyrywaj pióra samodzielnie. Jeśli krwawienie trwa po kilku minutach ucisku, potraktuj to jako sytuację awaryjną.

Przygotowanie do znanego wydarzenia

Fajerwerki są zazwyczaj przewidywalne. Nowy Rok, uroczystości narodowe, święta religijne i lokalne pokazy podlegają kalendarzowi, a przygotowanie w ciągu dnia wygrywa z improwizacją o dziewiątej wieczorem.

Przenieś klatkę do najbardziej wewnętrznego pokoju w domu, z dala od ścian zewnętrznych i okien, po południu, a nie w trakcie hałasu.

Zamknij okna i zasłony przed zmrokiem.

Pozostaw włączone zwykłe dźwięki domowe. Radio lub telewizor o normalnej głośności maskuje odległe wybuchy i sygnalizuje normalny wieczór. Nagła głośna muzyka w celu maskowania fajerwerków to kolejny zaskakujący hałas.

Zachowaj rutynę. Karm o zwykłej porze, przykrywaj o zwykłej porze, mów normalnie.

Zapewnij długą aktywność żerowania wczesnym wieczorem, aby ptak miał coś absorbującego do zrobienia.

Nie otwieraj klatki. Żadnego swobodnego lotu, żadnego czasu na ramieniu, żadnych rozłożonych skrzydeł w pokoju, w którym ptak może uderzyć w okno.

Zostań w domu, jeśli to tylko możliwe. Twoja obecność, zachowująca się normalnie, jest warta więcej niż jakikolwiek produkt.

Dla woliery zewnętrznej zamknij ptaki w zadaszonej sekcji ochronnej przed zmierzchem, dodaj dodatkową osłonę i żerdzie nisko oraz sprawdź je o świcie, a nie w świetle latarki w nocy.

Wymagająca zabawka do żerowania podana wczesnym wieczorem jest lepszym środkiem uspokajającym niż cokolwiek, co możesz kupić.

Zmniejszanie strachu między sezonami

Desensytyzacja działa, ale tylko wtedy, gdy jest dobrze przeprowadzona poza wydarzeniem, przez tygodnie, przy głośności, którą ptak ignoruje.

Odtwarzaj nagranie hałasu na poziomie tak niskim, że ptak w ogóle nie reaguje, podczas gdy dzieje się coś dobrego: ulubione jedzenie, zabawka do żerowania, normalne rozmowy.

Podnoś głośność w bardzo małych krokach podczas sesji i tylko wtedy, gdy poprzedni poziom nie wywołuje żadnej reakcji.

Wróć o krok przy każdym oznace niepokoju. Każda sesja, która przestrasza ptaka, nauczyła go czegoś odwrotnego, niż zamierzałeś.

Zatrzymaj się, gdy ptak jest jeszcze zrelaksowany i utrzymuj sesje w krótkim czasie.

Nagrania nigdy nie oddadzą ciśnienia, wibracji i światła prawdziwych fajerwerków, więc traktuj to jako zmniejszanie wrażliwości, a nie eliminowanie jej, i nadal utrzymuj zarządzanie środowiskiem.

Czego nigdy nie robić

Nie podawaj środków uspokajających, leków przeciwhistaminowych, alkoholu, ziołowych preparatów uspokajających ani niczego sprzedawanego dla psów i kotów. Nie ma bezpiecznej improwizowanej sedacji dla ptaka, a kilka z nich jest toksycznych.

Nie używaj olejków eterycznych, dyfuzorów, kadzideł ani świec zapachowych.

Nie pozwól ptakowi swobodnie latać podczas burz lub fajerwerków.

Nie chwytaj ani nie krępuj panikującego ptaka, chyba że jest uwięziony lub krwawi.

Nie karz ani nie krzycz na krzyczącego, przestraszonego ptaka.

Nie przykrywaj nagle klatki, która nie jest przyzwyczajona do bycia przykrywaną.

Nie zostawiaj ptaka samego w pokoju z lustrem, w które może uderzyć, lub z zabawkami wiszącymi w miejscu do spania.

Nie zakładaj, że ptak, który się uspokoił, jest nieuszkodzony. Sprawdź go.

Kiedy szukać pomocy

Natychmiast w przypadku pióra, które nie przestaje krwawić, ptaka, który nie może stać lub siedzieć na żerdzi po zdarzeniu, urazu oka lub ptaka oddychającego z otwartym dziobem, gdy panika już minęła.

Tego samego dnia w przypadku skrzydła, które opada, nogi nieobciążonej, zadrapanej i spuchniętej woskówki, ptaka, który jest cichy i nastroszony następnego ranka, lub każdego ptaka, który nie chce jeść po epizodzie.

Umów rutynową wizytę dla ptaka miewającego częste nocne lęki, dla ptaka, który stał się nowo bojaźliwy bez oczywistej przyczyny, oraz dla każdego ptaka, którego strach narasta mimo dobrego zarządzania.

Ptak, który przesypia głośny wieczór na jednej nodze, w słabo oświetlonym pokoju, to cel całego planu.

Powiedz weterynarzowi, w co ptak uderzył i jak długo trwała panika, i przynieś znalezione pióra. Krwawiące pióra krwionośne, urazy rogówki i uszkodzenia końcówek skrzydeł to rutynowa praca ptasia i znacznie łatwiej je leczyć w dniu zdarzenia niż tydzień później.