Rutyna przy drzwiczkach klatki i nauka wchodzenia na rękę dla ptaków

Szybka odpowiedź

Rutyna przy drzwiczkach klatki i nauka wchodzenia na rękę dla ptaków

Ptaki nie są wyprowadzane przez drzwi na smyczy i nie ma ptasiej wersji czekania na progu przed sygnałem zwolnienia. Uczenie papugi siedzenia przy drzwiach wyjściowych nie przynosi żadnych korzyści i umieszcza ptaka zdolnego do lotu tuż przy otworze prowadzącym na zewnątrz.

Drzwiczki, które rzeczywiście mają znaczenie dla Właściciela, to drzwiczki klatki. To tam zaczyna się większość problemów z obsługą: rzucanie się, gryzienie, odmawianie wyjścia lub powrotu do środka.

Narzędziem, które rozwiązuje wszystkie te problemy, jest niezawodny trening wchodzenia na rękę.

• Najpierw ucz wchodzenia na rękę na neutralnej żerdzi, a nie przez pręty klatki.
• Ptak, który gryzie przy drzwiczkach klatki, zazwyczaj broni swojego terytorium, a nie jest z natury agresywny.
• Nigdy nie wyciągaj ptaka z klatki siłą. Chwytanie uczy go, że ręce są zagrożeniem.
• Powrót do klatki powinien kończyć się czymś przyjemnym, w przeciwnym razie ptak nauczy się go unikać.
• Zawsze zabezpieczaj pokój przed otwarciem drzwiczek klatki.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego drzwiczki klatki to punkt zapalny

Klatka to nie tylko dom. Dla ptaka to miejsce gniazdowania, zapas jedzenia i przestrzeń, którą w pełni kontroluje.

Terytorialna obrona tej przestrzeni jest normalnym zachowaniem, a nie wadą charakteru. Dlatego ten sam ptak może być czuły na placu zabaw i wrogi, gdy ręka pojawia się w otworze klatki.

Siłowe wkładanie ręki tylko pogarsza konflikt. Ręka wchodząca do klatki to duży obiekt w małej przestrzeni bez drogi ucieczki, więc ptak robi to, co działa: odpędza rękę, gryząc.

Jeśli gryzienie powoduje wycofanie ręki – a zawsze powoduje – ptak nauczył się, że gryzienie jest skuteczne. To pętla, w której utyka większość problemów z drzwiczkami klatki.

Przerwanie tej pętli oznacza usunięcie powodu do obrony. Pozwól ptakowi podejść do otworu lub na żerdź na zewnątrz i tam poproś o pożądane zachowanie.

Jak wygląda dobra rutyna przy drzwiczkach

Pokój jest najpierw zabezpieczony. Okna zamknięte, drzwi zewnętrzne zamknięte, inne zwierzęta wyprowadzone, wentylatory wyłączone, garnki zdjęte z kuchenki, klapa toalety opuszczona.

Drzwiczki otwierają się spokojnie i ptak może sam zdecydować, kiedy chce wyjść. Samodzielne wyjście jest częścią treningu, a nie jego opóźnieniem.

Trening wchodzenia na rękę jest oferowany, a nie wymuszany. Prezentujesz stabilny palec lub dłoń przy dolnej części klatki piersiowej ptaka, tuż nad stopami, i dajesz sygnał.

Ptak wchodzi na rękę, ponieważ jest to dla niego łatwiejsze niż utrzymywanie równowagi, gdy jego środek ciężkości jest delikatnie przesunięty. Nigdy nie jest podnoszony, ciągnięty ani popychany.

Powrót do klatki kończy się pozytywnie. Ulubione jedzenie w misce lub zabawka wzbogacająca środowisko przygotowana przed powrotem ptaka oznacza, że klatka zapowiada coś dobrego.

Sesje są krótkie. Kilka minut, kończonych zanim ptak straci zainteresowanie, przynosi szybszy postęp niż długa sesja kończąca się frustracją.

Zmiany, które wymagają działania dzisiaj

Łagodny ptak nagle staje się defensywny.

Ból zmienia zachowanie, zanim stanie się widoczny. Nowe gryzienie, szczególnie przy jakiejkolwiek zmianie w odchodach, apetycie lub postawie, uzasadnia Wizytę u weterynarza, a nie plan treningowy.

Ptak nie potrafi już prawidłowo siedzieć na żerdzi lub trzymać się jej.

Niechęć do wchodzenia na rękę może być problemem ze stopą lub nogą, a nie problemem szkoleniowym.

Gorączkowe trzepotanie i uderzanie o przedmioty po otwarciu drzwiczek.

Powtarzające się reakcje paniki wskazują na lęk, który wymaga powolnego odczulania oraz aranżacji pokoju, która nie jest jeszcze wystarczająco bezpieczna.

Rutyna budująca niezawodne wchodzenie na rękę

Czego nigdy nie robić

Nie chwytaj ptaka, nie zawijaj go w ręcznik do rutynowej obsługi ani nie ściągaj go siłą z żerdzi. Ręcznik ma swoje miejsce w medycznym unieruchomieniu, ale używanie go codziennie niszczy zaufanie.

Nie goń ptaka po pokoju. Gonitwa to zachowanie drapieżnika i szybko uczy unikania.

Nie ograniczaj dziennej porcji jedzenia, aby uczynić nagrody treningowe bardziej atrakcyjnymi. Ptaki mają bardzo małe rezerwy metaboliczne i szybko tracą dobrą kondycję. Zamiast tego użyj małego, wysoko ocenianego przysmaku.

Nie karz za ugryzienie krzykiem, potrząsaniem ręką lub upuszczeniem ptaka. Wszystkie te działania potęgują lęk.

Nie przycinaj skrzydeł jako drogi na skróty. Przycinanie nie rozwiązuje problemu z zachowaniem, a stwarza własne ryzyka, w tym twarde lądowania i uszkodzenia piór.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się niezwłocznie z weterynarzem specjalizującym się w ptakach w przypadku nagłej zmiany temperamentu, niechęci do siedzenia na żerdzi lub gryzienia, które pojawia się wraz ze zmianami w odchodach, Wadze lub apetycie.

W przypadku uporczywego lęku, krzyczenia lub zachowań niszczących pióra, których trening nie zmienia, poszukaj certyfikowanego konsultanta behawioralnego papug, który pracuje wyłącznie z wykorzystaniem wzmocnień pozytywnych.

Przygotuj informacje o gatunku i Wieku, rozmiarze i lokalizacji klatki, codziennej liczbie godzin poza klatką, diecie oraz krótkie wideo pokazujące, co dzieje się, gdy drzwiczki klatki są otwierane.