Zrozumienie zdrowia nerek i układu moczowego u berneńskiego psa pasterskiego

Szybka odpowiedź

Berneńskie psy pasterskie są podatne na określone schorzenia nerek, które wpływają na sposób, w jaki te narządy filtrują produkty przemiany materii z krwi. Chociaż niektóre z nich, takie jak przewlekła niewydolność nerek, kłębuszkowe zapalenie nerek i nefropatia z utratą białka, są uznanymi tendencjami u tej Rasy, nie są one nieuniknione. Dzięki regularnym kontrolom Zdrowia w domu oraz monitorowaniu subtelnych zmian w pragnieniu, oddawaniu moczu czy poziomie energii możesz zapewnić swojemu psu pomoc na czas, gdy jest ona najbardziej potrzebna.

Przewlekła niewydolność nerek

Przewlekła niewydolność nerek to schorzenie, w którym nerki stopniowo tracą zdolność do filtrowania produktów przemiany materii z krwi w miarę upływu czasu. Jest to uznana tendencja u tej Rasy. Sposób dziedziczenia nie jest ustalony, choć podejrzewa się, że jest to autosomalny recesywny proces o podłożu immunologicznym.

W domu możesz najpierw zauważyć, że Twój pies pije więcej wody niż zwykle lub musi częściej wychodzić na zewnątrz, aby oddać mocz. W miarę postępu schorzenia możesz zaobserwować spadek apetytu, utratę Wagi lub matową sierść. Twój weterynarz wykona badanie krwi, aby zmierzyć poziom produktów przemiany materii, takich jak kreatynina i azot mocznikowy we krwi, oraz Analizę moczu, aby sprawdzić zagęszczenie moczu. Jeśli nerki nie zagęszczają moczu efektywnie, jest to silny sygnał, że konieczna jest dalsza diagnostyka. Najczęstszym błędem, jaki popełniają Właściciele, jest zakładanie, że zwiększone pragnienie wynika po prostu z pogody lub diety, co może opóźnić Diagnozę do momentu, gdy nerki stracą znaczną część swojej funkcji.

Kłębuszkowe zapalenie nerek

Kłębuszkowe zapalenie nerek obejmuje stan zapalny maleńkich jednostek filtrujących w nerkach, znanych jako kłębuszki. Jest to uznana tendencja u tej Rasy. Często występuje jako rodzinna forma błoniasto-rozplemowego kłębuszkowego zapalenia nerek i jest często związana z dodatnią serologią w kierunku Borrelia burgdorferi.

Ponieważ to schorzenie wpływa na mechanizm filtracji, Twój pies może tracić białka wraz z moczem, które powinny pozostać w krwiobiegu. Możesz zauważyć, że pies staje się ospały lub wykazuje objawy zatrzymywania płynów, takie jak opuchnięty brzuch lub obrzęk kończyn. Weterynarz prawdopodobnie użyje testu stosunku białka do kreatyniny w moczu, aby ustalić, czy występuje utrata białka. Pilność sytuacji jest określana na podstawie tego, jak szybko poziom białka u psa spada i czy rozwinie się u niego nagromadzenie płynu w klatce piersiowej lub brzuchu. Nie czekaj, aż pies przestanie jeść, zanim poszukasz pomocy, ponieważ wczesna interwencja ma krytyczne znaczenie dla opanowania stanu zapalnego.

Nefropatia z utratą białka

Nefropatia z utratą białka występuje, gdy nerki nie zatrzymują niezbędnych białek, pozwalając im przenikać do moczu. Jest to uznana tendencja u tej Rasy i często wiąże się z dodatnią serologią w kierunku Borrelia burgdorferi.

Gdy poziom białka we krwi spada, Twój pies może wydawać się osłabiony, zmęczony lub wykazywać objawy zaniku mięśni. Możesz również zauważyć, że pies jest mniej zainteresowany zabawą lub ma trudności z utrzymaniem swojego zwykłego poziomu aktywności. Weterynarz zbada psa pod kątem objawów niskiego poziomu białka we krwi, co może powodować wyciekanie płynu z naczyń krwionośnych do tkanek. Analiza moczu jest standardowym testem wykrywającym białko w moczu. Największym błędem jest ignorowanie zmiany jakości sierści lub poziomu energii u psa, ponieważ są to często pierwsze zewnętrzne objawy wewnętrznej utraty białka.