Zrozumienie zdrowia Twojego australijskiego psa pasterskiego

Krótka odpowiedź

Australijski pies pasterski to wytrzymała i aktywna Rasa, jednak jest genetycznie predysponowana do kilku schorzeń, które Właściciel powinien monitorować. Należą do nich problemy ze stawami, takie jak dysplazja bioder i łokci, utrata wzroku spowodowana postępującym zanikiem siatkówki, wrodzona głuchota oraz schorzenie naczyniowe znane jako wewnątrzwątrobowe zespolenie wrotno-oboczne. Utrzymanie prawidłowej Wagi oraz zapewnienie stałej aktywności fizycznej to najlepsze sposoby na wsparcie długoterminowego Zdrowia Twojego psa.

Dysplazja bioder i łokci

Jest to dobrze znany problem u tej rasy. Dysplazja oznacza nieprawidłowy rozwój stawów biodrowych lub łokciowych, co uniemożliwia ich płynne działanie. W domu możesz zauważyć, że Twój pies ma trudności ze wstaniem po odpoczynku, wykazuje niechęć do wchodzenia po schodach lub utyka po wysiłku. Weterynarz przeprowadzi badanie fizykalne, aby sprawdzić luźność stawów lub ból, i prawdopodobnie zaleci zdjęcia rentgenowskie w celu potwierdzenia Diagnozy. Ponieważ schorzenia te powodują chroniczny dyskomfort, ważne jest wczesne rozwiązanie problemów z poruszaniem się. Częstym błędem jest zakładanie, że pies po prostu zwalnia z powodu Wieku, podczas gdy w rzeczywistości odczuwa ból. Utrzymywanie psa w prawidłowej, szczupłej wadze jest najskuteczniejszym sposobem na zmniejszenie obciążeń mechanicznych stawów.

Postępujący zanik siatkówki

Jest to znana tendencja u tej rasy. Postępujący zanik siatkówki to choroba zwyrodnieniowa, która wpływa na światłoczułe komórki w tylnej części oka. Możesz najpierw zauważyć, że Twój pies wydaje się niezdecydowany przy poruszaniu się w słabym świetle lub wydaje się niezdarny podczas poruszania się w znanych przestrzeniach w nocy. Weterynarz użyje specjalistycznego światła i soczewki powiększającej, aby zbadać siatkówkę pod kątem oznak ścieńczenia lub zmian naczyniowych. Choć nie ma lekarstwa, rozpoznanie objawów na wczesnym etapie pozwala dostosować otoczenie w domu, aby zapewnić psu bezpieczeństwo wraz ze zmianami w jego wzroku. Nie czekaj na całkowitą utratę wzroku, jeśli zauważysz zmiany w sposobie, w jaki Twój pies porusza się w ciemności.

Głuchota

Jest to dobrze znany problem u tej rasy. Głuchota w tej rasie może występować od urodzenia. Opiekunowie często zauważają, że szczeniak nie reaguje na swoje imię, nie reaguje na głośne dźwięki lub jest trudny do wyszkolenia przy użyciu standardowych poleceń głosowych. Weterynarz może przeprowadzić formalne badanie słuchu, często nazywane testem BAER, aby określić stopień utraty słuchu. Jeśli Twój pies jest głuchy, nadal możesz zapewnić mu wysoką jakość życia, stosując sygnały ręczne i metody szkoleniowe oparte na wibracjach. Bardzo ważne jest trzymanie głuchego psa w bezpiecznym, ogrodzonym miejscu, ponieważ nie słyszy on nadjeżdżających pojazdów ani innych potencjalnych zagrożeń.

Zespolenie wrotno-oboczne

Jest to znana tendencja u tej rasy, szczególnie w odniesieniu do postaci wewnątrzwątrobowej. Zespolenie wrotno-oboczne to stan, w którym krew omija wątrobę, co uniemożliwia temu organowi filtrowanie toksyn z krwiobiegu. W domu możesz zauważyć, że Twój pies jest osowiały, wykazuje słaby wzrost lub zachowuje się dziwnie po jedzeniu, na przykład chodzi w kółko lub naciska głową na ściany. Weterynarz prawdopodobnie zleci Analizę krwi w celu sprawdzenia poziomów enzymów wątrobowych i może użyć badania ultrasonograficznego, aby zidentyfikować nieprawidłowe naczynie krwionośne. To schorzenie wymaga starannego Leczenia lub interwencji chirurgicznej. Częstym błędem Właściciela jest ignorowanie subtelnych objawów neurologicznych, które mogą się znacznie pogorszyć, jeśli wątroba nie funkcjonuje prawidłowo.