Begrijp de Gezondheid van uw Wire Fox Terrier

Snel antwoord

De Wire Fox Terrier is een levendig en actief Ras met een specifieke reeks gezondheidsoverwegingen. Hoewel het over het algemeen robuuste honden zijn, hebben ze een erkende neiging tot specifieke neurologische, hart- en oogaandoeningen. Door uw hond te observeren op subtiele veranderingen in beweging, zicht of ademhaling, kunt u samen met uw Dierenarts deze aandoeningen effectief beheren en de levenskwaliteit van uw hond verbeteren.

Lissencefalie

Lissencefalie is een neurologische aandoening waarbij het hersenoppervlak de normale plooien en groeven mist. Dit is een erkende tendens bij het Ras. Als Baasje merkt u in jongere honden mogelijk eerst ongebruikelijk gedrag, coördinatieproblemen of epileptische aanvallen op. Een Dierenarts zal een neurologisch onderzoek uitvoeren om reflexen en mentaal functioneren te beoordelen. Een MRI-scan is de test die de Diagnose bevestigt. Dit is eerder een erkende tendens dan een bewezen feit, en hoe dit wordt overgeërfd is nog niet vastgesteld.

Myxomateuze Mitralisklepaandoening

Deze aandoening betreft de degeneratie van de hartkleppen, wat kan leiden tot een hartruis en uiteindelijk hartfalen. Dit is goed erkend bij het Ras. U merkt mogelijk dat uw hond tijdens wandelingen sneller moe wordt, 's nachts hoest of minder interesse toont in spelen. Uw Dierenarts zal tijdens routinematige Controle naar een hartruis luisteren. Een echocardiogram is de test die de Diagnose bevestigt en het stadium van de aandoening bepaalt. Negeer een nieuwe hoest niet, aangezien vroegtijdige opsporing een betere Behandeling mogelijk maakt.

Cerebellaire Hypoplasie

Dit is een aandoening waarbij het cerebellum, het deel van de hersenen dat verantwoordelijk is voor coördinatie, niet volledig ontwikkelt. Aangeboren misvormingen van het cerebellum zijn beschreven bij dit Ras. Als Baasje merkt u meestal vroeg in het leven symptomen op, zoals een wankele gang, trillingen wanneer de hond ergens naar reikt, of een neiging om om te vallen. Een fysiek en neurologisch onderzoek door uw Dierenarts zal wijzen naar het cerebellum. Een MRI wordt vaak gebruikt om andere oorzaken uit te sluiten. Dit is een erkende tendens bij het Ras.

Uveïtis en Canine Uveodermatologisch Syndroom

Wire Fox Terriers zijn vatbaar voor het Canine Uveodermatologisch Syndroom, een VKH-achtig syndroom dat ernstige ontsteking in het oog veroorzaakt, bekend als uveïtis. U merkt mogelijk dat uw hond knijpt met de ogen, aan de ogen krabt of roodheid en troebeling vertoont. Dit is goed erkend bij het Ras. Een Dierenarts zal een gespecialiseerd licht gebruiken om in het oog te kijken en de druk te meten. Omdat deze aandoening snel kan verergeren en pijn of blindheid kan veroorzaken, wordt het als urgent beschouwd. Wacht niet tot het oog vanzelf helderder wordt.

Lensluxatie

Lensluxatie treedt op wanneer de ooglens uit zijn normale positie verschuift. Dit is een erkende tendens bij het Ras. Het eerste Symptoom is vaak een plotselinge verandering in hoe het oog eruitziet, zoals een zichtbare wiebeling of een verandering in de vorm van de pupil. Uw Dierenarts zal een oogonderzoek uitvoeren om de positie van de lens te controleren. Als u ziet dat uw hond plotseling pijn heeft of een troebele, verplaatste lens opmerkt, zoek dan onmiddellijk hulp van een Dierenarts, aangezien dit een snelle toename van de oogdruk kan veroorzaken.

Cataract

Cataract omvat de vertroebeling van de lens in het oog, wat kan leiden tot verlies van het gezichtsvermogen. Dit is een erkende tendens bij het Ras. U merkt mogelijk dat uw hond tegen meubels botst of aarzelend wordt bij weinig licht. Een Dierenarts zal een lichtbron gebruiken om de helderheid van de lens te inspecteren. Hoewel sommige cataracten Mild zijn, kunnen andere leiden tot ontsteking of glaucoom. Regelmatige oogonderzoeken zijn de beste manier om eventuele veranderingen bij te houden.

Hartproblemen

Naast specifieke klepaandoeningen kunnen Wire Fox Terriers verschillende hartproblemen ervaren. Dit is een erkende tendens bij het Ras. Symptomen omvatten inspanningsintolerantie, snelle ademhaling of flauwvallen. Een Dierenarts zal een stethoscoop gebruiken om te controleren op abnormale ritmes of geluiden. Een elektrocardiogram of echografie zal helpen bij het identificeren van de specifieke aard van het hartprobleem. Hoe dit wordt overgeërfd is nog niet vastgesteld.