Wanneer een reptiel sterft: De dood bevestigen en de anderen beschermen

Snel antwoord

Een reptiel dat dood lijkt, is dat misschien niet. Ectotherme dieren vertragen zo volledig wanneer ze koud of ziek zijn, dat hartslag, ademhaling en reflexen allemaal ondetecteerbaar kunnen zijn bij een dier dat nog leeft.

Dat is het eerste probleem dat moet worden opgelost, en dat moet gebeuren voordat er iets anders met het lichaam gebeurt. Het tweede probleem, als het dier daadwerkelijk is gestorven, is uitzoeken waarom, want in een groep beschermt het antwoord de overlevenden.

• Het ontbreken van beweging, ademhaling en een detecteerbare hartslag bevestigt de dood niet bij een reptiel.
• Warm het dier geleidelijk op tot het bereik van zijn soort voordat u conclusies trekt. Kou is de meest voorkomende reden waarom een levend reptiel dood lijkt.
• Als de dood is bevestigd, koel het lichaam dan in de koelkast. Vries het nooit in als u wilt weten wat er is gebeurd.
• Een plotselinge dood bij een schijnbaar gezond reptiel heeft meestal een oorzaak die u kunt vinden, en verschillende oorzaken treffen ook de andere dieren in de ruimte.
• Een sectie (post mortem) is de moeite waard wanneer er andere reptielen in huis zijn.

:::danger
Vries, begraaf of verwijder nooit een reptiel voordat de dood is bevestigd.

Reptielen zijn levend begraven en ingevroren omdat ze bij kamertemperatuur geen tekenen van leven vertoonden. Bevriezen is ook geen geaccepteerde methode voor euthanasie bij reptielen: er vormen zich ijskristallen in het weefsel terwijl het dier bij bewustzijn blijft. Als u twijfelt, warm het dier dan gedurende enkele uren op naar zijn normale temperatuurbereik en laat een dierenarts de dood bevestigen.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom de dood moeilijk te bevestigen is bij een reptiel

Een zoogdier dat stopt met ademen sterft binnen enkele minuten omdat zijn hele metabolisme afhankelijk is van continue zuurstoftoevoer om een hoge lichaamstemperatuur in stand te houden.

Reptielen hebben die eis niet. Hun stofwisselingssnelheid volgt hun lichaamstemperatuur, en aan de onderkant van het bereik wordt deze inderdaad erg laag. Een koude slang kan enkele minuten na de laatste ademteug nog een enkele ademteug nemen. Een koude hagedis vertoont mogelijk helemaal geen zichtbare borstbeweging. Een waterschildpad kan door zijn bouw lange tijd ondergedompeld en schijnbaar levenloos blijven.

Voeg daarbij het reptielenhart, dat niet op dezelfde manier afhankelijk is van zenuwsignalen uit de hersenen als dat van een zoogdier. Een schildpaddenhart kan uren na de dood van het dier blijven kloppen, wat een reden is waarom euthanasie bij schildpadden een specifieke procedure in twee fasen door de dierenarts vereist en daarna bevestiging.

Dus de controles die bij een hond werken, zijn hier nutteloos. De praktische benadering is anders.

Warm het eerst op.

Verplaats het dier geleidelijk naar het warme uiteinde van het bereik van zijn soort en geef het uren, geen minuten. Gebruik geen directe hitte, heet water of een föhn. Het snel opwarmen van een koud reptiel is op zichzelf schadelijk.

Zoek daarna naar reflexen.

Een dierenarts controleert de corneareflex bij het oog, de reactie op een stevig knijpen in de teen, de kaakspanning en de cloacareflex, en gebruikt een dopplersonde of echografie-apparaat om een hartslag te vinden die niet met een stethoscoop kan worden gehoord.

De betrouwbare tekenen van de dood.

Rigor mortis, die zich ontwikkelt en vervolgens weer verdwijnt. Verlies van spierspanning die niet terugkeert bij opwarmen. Troebele, ingevallen ogen bij een dier dat niet in de vervelling zit. Verkleuring van de onderkant. Uiteindelijk de geur van ontbinding.

Als u ook maar enige twijfel heeft, kost een bevestiging door de dierenarts weinig en verwijdert het de mogelijkheid van de uitkomst die niemand wil.

Brumatie, torpor en ziekte zijn niet de dood

Eigenaren van gematigde soorten komen dit elke winter tegen.

Brumatie is een seizoensgebonden vertraging, aangestuurd door dalende temperaturen en korter wordende dagen, die wordt gezien bij soorten die dit op natuurlijke wijze doen. Een brumerend reptiel heeft nog steeds spierspanning, beweegt nog steeds als het wordt gestoord, verandert na verloop van dagen van positie en verliest slechts langzaam gewicht.

Torpor vanuit een verblijf dat te koud is geworden, is niet hetzelfde. Het heeft geen seizoensgebonden cue, het gebeurt bij soorten die niet brumeren, en het volgt meestal op een defect aan de verwarming of thermostaat. Het is een noodgeval.

Ziekte is de derde en meest voorkomende toestand die met beide wordt verward. Een reptiel dat in de herfst is gestopt met bewegen, is niet noodzakelijkerwijs aan het brumeren; het kan een dier zijn met een infectie of een verstopping dat geen energie meer heeft. Een veterinaire controle vóór de brumatie bestaat precies omdat zieke dieren de brumatie niet overleven.

De onderscheidende vragen zijn telkens dezelfde drie: wat is de temperatuur in het verblijf, is het dier afgevallen en reageert het op hanteren zodra het warm is?

Waarom schijnbaar gezonde reptielen plotseling sterven

De meeste plotselinge sterfgevallen bij reptielen zijn niet plotseling. Het dier at en bewoog tot kort voor het einde, omdat het verbergen van ziekte is wat de soort doet.

De uitspraak "hij was gisteren nog in orde" is meestal accuraat en meestal misleidend. Reptielen verbergen ziekte totdat ze dat niet meer kunnen, dus de zichtbare achteruitgang is kort, zelfs als de ziekte al lang aanwezig is.

Defecte apparatuur.

Een thermostaat die kapotgaat en blijft verwarmen, kookt het dier. Een thermostaat of lamp die kapotgaat en uitvalt, koelt het af. Beide kunnen 's nachts gebeuren. Dit is het eerste dat u moet controleren en het gemakkelijkst te bewijzen, omdat de thermometer en de apparatuur er nog steeds zijn.

Oververhitting.

Reptielen sterven snel bij temperaturen die slechts matig boven hun bereik liggen, en een dier dat niet aan een hete plek kan ontsnappen, heeft geen andere keuze.

Verstopping en impactie.

Substraat, te grote prooien of een vreemd voorwerp. Vaak voorafgegaan door dagen van persen of braken die als normaal werden gelezen.

Reproductieve ziekte.

Legnood en folliculaire stase bij vrouwtjes zijn veelvoorkomende doodsoorzaken en kunnen zich ontwikkelen bij dieren die nooit in de buurt van een mannetje zijn geweest.

Orgaanfalen.

Nierziekte bij oudere hagedissen en schildpadden, jicht en leverziekte door langdurige dieetproblemen.

Sepsis.

Een abces, een mondinfectie of een wond die bacteriën in de bloedbaan bracht.

Infectieziekte.

Dit is de categorie die belangrijk is voor de andere dieren. Cryptosporidiose bij hagedissen en slangen, adenovirus bij baardagamen, serpentovirus bij pythons en insluitingslichaamziekte bij boa's en pythons veroorzaken allemaal sterfgevallen die plotseling lijken en kunnen allemaal al aanwezig zijn in de collectie.

Toxinen.

Insecticiden en vliegensprays gebruikt in de kamer, voederinsecten behandeld met pesticide, plug-in diffusers en spuitbussen, dampen van verf of schoonmaakmiddelen, en zware metalen van ongeschikte decoratie.

Als het dier is gestorven, zoek het antwoord

Alles wat het dode dier heeft aangeraakt, moet worden schoongemaakt en poreuze voorwerpen moeten worden weggegooid. Houd gereedschap voor één verblijf bij dat verblijf.

Een post mortem onderzoek is het verschil tussen een onverklaarbaar verlies en een te voorkomen herhaling. Het is de moeite waard wanneer u andere reptielen houdt, wanneer het dier jong was en wanneer de dood nergens op slaat.

Koelen, nooit invriezen.

Koel het lichaam direct in een verzegelde zak in een koelkast. Bevriezen scheurt cellen en maakt microscopisch onderzoek van de weefsels, waar de meeste antwoorden vandaan komen, onmogelijk of onbetrouwbaar.

Ga snel.

Reptielenweefsel degradeert na de dood zoals elk ander weefsel. Hoe sneller het onderzoek plaatsvindt, hoe meer het u kan vertellen.

Vraag om histopathologie, niet alleen een blik naar binnen.

Een grof onderzoek vindt een verstopping of een massa. Microscopisch onderzoek van de weefsels vindt de virussen, de parasieten en de orgaanziekten, wat precies de bevindingen zijn die veranderen wat u doet voor de overlevenden.

Breng de gegevens over de verzorging mee.

Temperaturen, de apparatuur, de leeftijd van de UVB-lamp, het dieet, het substraat, hoe lang u het dier had, waar het vandaan kwam en wat er nog meer in de kamer leeft.

De dieren beschermen die overblijven

Een zachte borstel is voor het boenen van kieren in meubels tijdens desinfectie. Bij reptielen worden de tanden niet gepoetst en wordt er thuis geen mondreiniging uitgevoerd.

Totdat u weet waarom een dier is gestorven, moet u de dood als mogelijk besmettelijk beschouwen.

Stop met het delen van apparatuur.

Scheid tangen, waterbakken, thermometers, schoonmaakdoeken en schuilplaatsen per verblijf. Kruisbesmetting via handen en gereedschap is hoe de meeste ziekteverwekkers bij reptielen zich tussen dieren in huis verplaatsen.

Hanteer de overlevenden als laatste en was tussendoor.

Reptielen dragen ook Salmonella, dus handhygiëne beschermt zowel het huishouden als de dieren.

Maak grondig schoon en gooi weg wat niet kan worden schoongemaakt.

Substraat moet weg. Poreus hout, kurkschors en niet-verzegelde decoratie zijn moeilijk te desinfecteren en zijn het meestal niet waard om te bewaren na een infectieuze dood. Niet-poreuze items kunnen worden gewassen en gedesinfecteerd.

Ken de beperkingen van desinfectiemiddelen.

Cryptosporidium-oöcysten zijn in het bijzonder resistent tegen de meeste routinematige desinfectiemiddelen, wat de reden is waarom een dergelijke infectie meestal betekent dat poreuze voorwerpen moeten worden vervangen en hitte of specifieke middelen op de rest moeten worden gebruikt. Vraag de dierenarts wat het geïdentificeerde organisme vereist in plaats van aan te nemen dat een algemeen product volstaat.

Observeer de overlevenden bewust.

Weeg ze wekelijks, let op eetlust, ontlasting en vervelling, en behandel elk braken, gewichtsverlies of verandering in ademhaling als urgent in plaats van als toeval.

Vul de voorraad niet onmiddellijk aan.

Als een infectieuze oorzaak wordt vermoed of bevestigd, laat het verblijf dan leeg, schoon en droog totdat de dierenarts u vertelt wat de ziekteverwekker vereist. Een nieuw dier in een onopgelost probleem brengen, herhaalt het verlies.

De fouten in het gebruikelijke advies

"Leg hem in de vriezer, dat is het vriendelijkste."

Een levend reptiel invriezen is geen humane euthanasie. Het dier blijft bij bewustzijn terwijl het weefsel bevriest. Waar euthanasie nodig is, is dit een veterinaire procedure, en bij reptielen gaat dit gepaard met eerst anesthesie en daarna een bevestigende stap, precies omdat het hart blijft kloppen.

"Hij was koud en stijf, dus hij was er niet meer."

Koud en stijf beschrijft een koud reptiel net zo accuraat als een dood reptiel. Opwarmen is de test.

"Een post mortem heeft geen zin, dat brengt hem niet terug."

Het onderzoek is voor de dieren die nog leven, en voor het volgende dier dat u houdt. In een verzameling is dit het meest nuttige dat u kunt doen na een verlies.

"Het zal wel ouderdom zijn geweest."

Sommige reptielen sterven inderdaad aan orgaanfalen door ouderdom. Velen waarvan eigenaren aannamen dat ze stierven aan ouderdom, stierven aan een defecte thermostaat, een verstopping of een chronische infectie, en dat verschil is precies wat had kunnen worden veranderd.

"Hij stopte met eten omdat het winter is."

Soms waar, en soms de fatale misinterpretatie. Seizoensgebonden anorexia bij een soort die brumeert, met stabiel gewicht en normale responsiviteit, is anders dan een dier dat gewicht verliest en niet meer reageert.

Wat u nooit moet doen

Concludeer niet dat het dier dood is zonder opwarming en, bij twijfel, zonder veterinaire controle.

Vries een lichaam dat u wilt laten onderzoeken niet in.

Gebruik geen heet water, een föhn, een warmtelamp op korte afstand of een in de magnetron opgewarmd kussen om een niet-reagerend reptiel op te warmen.

Verplaats geen apparatuur, waterbakken of substraat van het getroffen verblijf naar een ander verblijf.

Plaats geen nieuw dier in hetzelfde verblijf totdat u weet wat er is gebeurd.

Probeer thuis geen euthanasie via welke methode dan ook.

Wanneer hulp zoeken

De overgebleven dieren hebben nauwlettender toezicht nodig dan normaal: wekelijks wegen, eetlust, ontlasting en vervelling, voor ten minste de komende paar maanden.

Neem onmiddellijk contact op met een reptiel-ervaren dierenarts als u niet kunt bevestigen dat een niet-reagerend dier dood is, of als een koud reptiel nabij een defecte warmtebron is gevonden.

Neem dezelfde dag nog contact met hen op als een dier is gestorven en andere reptielen de ruimte delen, en vraag naar koeling en post mortem onderzoek voordat u iets anders met het lichaam doet.

Neem direct contact op als een overgebleven dier stopt met eten, gewicht verliest, braakt, veranderingen in ademhaling krijgt of abnormale ontlasting produceert in de weken na een verlies. In een groep zijn dat de vroege tekenen van hetzelfde probleem, en ze zijn veel gemakkelijker te behandelen dan het dier dat u net bent verloren.